Tibetan
ན་ཀྱང་མཐོང་དོན་ཁོ་ནར་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་རང་གིས་མཐོང་དོན་སྨོས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞལ་བ་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བའོ། །བདག་གི་རྒོལ་བའོ། །གཞན་དག་གིས་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་དག་གིས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་གྲངས་ཅན་ནོ། །གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་བའོ། །རང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་རྒོལ་བས་རྟོགས་པ་དབང་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྙམ་ན། རྒོལ་བས་རྟོགས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་དག་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་རང་ཉིད་རྟོགས་པར་གྱུར་ནའོ། །དེའི་ཚེ་རང་ཉིད་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་རྟགས་འདིར་འགྱུར་མོད། གཞན་རྒོལ་བས་རྟོགས་བས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་ཅི་ཡང་བྱར་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ནི་བསྟན་པར་བྱའོ། །འདིར་ནི་རྟགས་ལའོ། །གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བས་སོ། །ངས་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བས་སོ། །གྲུབ་པའི་མཐའི་ཆ་རྣམ་པར་འགྲེལ་བ་ནི་བསམ་དེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའོ། །རང་གིས་མཐོང་དོན་སྨོས་པ་ནི་རང་གིས་མཐོང་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ངག་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་ཁོ་ནས་མཐོང་བ་ཞེས་ངེས་པར་བཟུང་བ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྒོལ་བས་མཐོང་བ་ཁོ་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་ཕྱིར་རྒོལ་བས་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ལུང་ལས་གྲུབ་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་གཉི་ག་ལ་གྲུབ་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ན་ངེས་པར་བཟུང་བ་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་རྣམ་པར་བཅད་པའི་ཕྱིར་དོན་མེད་པ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་དོན་གཞན་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་གྱི་བཀོད་པ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་ཐོག་ཏུ་བབ་པོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ལན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་གིས་མཐོང་བ་སྨོས་པ་ནི་གཞན་གྱི་མཐོང་བ་འགོག་པ་མ་ཡིན་གྱིས། འོན་ཀྱང་གཞན་ཁོ་ནས་མཐོང་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་བརྗོད་པར་འདོད་བ་གང་ཡང་རང་ཁོ་ནས་ཞེས་ངེས་པར་བཟུང་བ་མ་ཡིན་གྱིས་འོན་ཀྱང་མཐོང་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་སོ། །དེས་ན་གཉི་གས་མཐོང་བ་ཡང་མི་འགལ་བ་ཁོ་ནའོ། །དེས་ན་རང་གིས་མཐོང་བ་སྨོས་ པའི་མཚན་ཉིད་འདི་ནི་རང་གི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་
Chinese
然而，为了消除仅理解为所见之事的错误，才说了自己所见之事。这是它的意思。指示那一点就是“像这样”。衡量者是反驳者。是我的反驳者。其他人是反驳者们。一些人是数论派。‘由他人’等等是对前一方面的解释。‘自己’是指反驳者所理解的不是必须接受的。如果想，为什么不表达呢？是‘即使反驳者理解’。其他人是反驳者。如果说‘如果它存在’，那就是反驳者自己理解了。那时，自己理解的那一点会变成这里的理由。如果其他反驳者理解了，那又有什么用呢？什么用也没有，这是它的意思。这应该被指出。这里是指理由。‘二’是指反驳者。‘我’是指反驳者。对已成立的宗派部分的解释是‘思考它’。如果说‘如果是那样’，那就是他人所说。说了自己所见之事，是为了展示自己所见。因为所有的言语都具有完全断除的果，所以必须毫无疑问地确定是自己所见。因此，反驳者所见之事才是要成立的，所以反驳者所见之事不是要成立的。即使那样，也只会变成由圣教成立。如果是由量成立，那么因为会陷入对两者都成立的境地，所以确定就没有意义了。因此，为了断除他人所见，‘无意义的他者’，如果说，什么不是其他意义，仅仅是分别念的安排会变成能立，那就太过了。对此的回答是‘不是的’。说了自己所见之事，并不是要阻止他人所见，然而，是要阻止‘仅仅由他人所见之事才是要成立的’这种确定。任何想要确定表达的事物，都不是确定为‘仅仅由自己’，然而，是‘仅仅是所见’。因此，由两者所见也是不相违背的。因此，说了自己所见之事的这个特征是自己要表达的。
English
However, in order to eliminate the misunderstanding of taking it only as what is seen, what one has seen is stated. That is its meaning. To indicate that is 'like this'. The measurer is the opponent. It is my opponent. Others are the opponents. Some are Samkhyas. 'By others' etc. is an explanation of the previous aspect. 'Self' means that what is understood by the opponent is not to be taken as authoritative. If one thinks, why not express it? It is 'even if the opponent understands'. Others are the opponents. If one says 'if it exists', that is if the opponent himself understands. At that time, that very understanding of oneself would become the reason here. If other opponents understand, what is the use? There is no use, that is its meaning. This should be pointed out. Here it refers to the reason. 'Two' refers to the opponent. 'I' refers to the opponent. The explanation of the part of the established tenet is 'think about it'. If one says 'if it is like that', that is what is said by others. Stating what one has seen is done in order to show what one has seen. Because all words have the fruit of completely cutting off, it must be undoubtedly determined that it is what one has seen oneself. Therefore, what is seen by the opponent is what is to be established, so what is seen by the opponent is not what is to be established. Even so, it will only become established by scripture. If it is established by valid cognition, then because it would fall into being established for both, the determination would become meaningless. Therefore, in order to cut off what is seen by others, 'meaningless other', if one says, what is not another meaning, merely the arrangement of conceptual thought would become the proof, that would be too much. The answer to this is 'no'. Stating what one has seen is not to prevent what is seen by others, however, it is to prevent the determination that 'only what is seen by others is to be established'. Whatever one wants to determine to express, it is not determined as 'only by oneself', however, it is 'only what is seen'. Therefore, what is seen by both is also not contradictory. Therefore, this characteristic of stating what one has seen is what one is to express.
Tibetan
གཉི་གས་མཐོང་བ་ཉིད་རང་གཞན་ཁོ་ནས་ཞེས་ངེས་པར་འགོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅི་ལྟར་གནས་པ་ཉིད་དོ། །རང་གི་མཐོང་བའི་སྒྲ་ནི་རང་གིས་མཐོང་བ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ནས་ངེས་པར་འགོག་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་གཉི་གས་མཐོང་བར་བསྟན་པའི་དོན་གྱིས་ནི་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ལུང་ལས་གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་དེའི་དོན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཙོར་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བའི་དོན་ཁོ་ནར་མཚན་ཉིད་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། རང་གིས་མཐོང་བ་བསྟན་པའི་དོན་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །རང་གིས་མཐོང་བའི་སྒྲ་ནི་ལོག་པར་རྟོགས་པ་སེལ་བ་ཁོ་ནས་ཤུགས་ཀྱིས་རང་གི་མཐོང་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ལན་ནི་གང་གིས་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་ཞིག་མི་རིགས་སྙམ་ན་གང་གིས་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་གིས་དོན་ཏེ་དགོས་པ་རང་གི་མཐོང་བ་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་འདི་རྩོམ་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རང་གི་མཐོང་དོན་སྨོས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རང་གི་སྒྲས་བསྡུ་བ་ནི་དོན་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་སྟེ་དེ་ནི་མི་རིགས་སོ། །ཅི་ལྟར་མི་རིགས་སྙམ་ན་རང་གིས་ཞེས་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་རང་གིས་མཐོང་བའི་སྒྲས་རྒོལ་བས་མ་མཐོང་བ་མི་བསྒྲུབས་ན་དེའི་ཚེ་རྒོལ་བ་རང་གིས་མ་རྟོགས་པར་གཞན་གྱིས་རྟོགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་རྟགས་སོ། །གཞན་གྱིས་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བས་སོ། །གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་རྒོལ་བས་རྟོགས་སོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ལམ་ཁོ་ན་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཕྱིར་རྒོལ་བ་གཞན་ལ་ཆོག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ན། འོ་ན་ཞེས་བྱ་བར་རང་གིས་ནི་རྒོལ་བས་སོ། །གཞན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ལ་འགྲུབ་པས་སོ། །འོ་ན་གཞན་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ལ་གྲུབ་པ་རྟགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྒོལ་བས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རྒོལ་བ་ལ་རྟགས་འདི་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བས་ཚད་མས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ངེས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དེ་རྒོལ་བས་ཀྱང་ངེས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། གཞན་དུ་ནི་གཞོན་ལ་གྲུབ་པས་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུའི་ཉེས་པ་ཡོད་པ་དེས་ན་རྒོལ་པ་ རང་གིས་མ་རྟོགས་པར་འདི་ནི་གཞན་ལ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་པ་ཁོ་ནའོ། །གཞན་གྱིས་རྟགས་པར་གྲུབ་པ་ལ་མངོན་སུམ་དང
Chinese
以二者所见唯有自他而确定遮止的体性是如何安住的呢？自己的所见之声，是唯有成立自己所见而确定遮止，要知道这一点。所谓“由此”，以二者所见所显示的意义，是说由颠倒的认识，由经论之外的他者所见来成立，是如此这般的自性。如果说它的意义本身是，主要以排除颠倒认识的意义作为体性，而不是显示自己所见的意义。自己的所见之声，仅仅通过排除颠倒认识，就能间接地认识到自己所见，如果这样说，回答是“以何义故”。如果认为什么不合理呢，就是“以何义故”，即以何义，也就是需要显示自己所见的体性是什么，撰写这个的就是这样说的。所谓“彼”，是说自己所见之义的体性。以“自”字来概括，是要通过意义来认识，那是不合理的。如果认为如何不合理呢，就是因为说了“自己”。如果以自己所见之声，不能成立敌论者未见，那么，那时就不能说敌论者自己未认识到，而是被他人认识到了。那是宗。他者，是指反驳者。所谓“他者”，就是说敌论者认识到了，完全知道这一点，反驳者就根本没有路可走。为什么呢？因为“自”，就是说，因为反驳者可以针对他者。如果这样说，那么，所谓“自己”，是指敌论者。所谓“他者”，是指在反驳者那里成立。那么，在反驳者那里成立的他者是宗，如果这样说，那么，敌论者完全知道的那个本身就会变成宗。如果认为敌论者对于这个宗，有反驳者以量确定的认识，那么，那时敌论者也一定是确定的，否则，就不能说在年幼者那里成立。因为有那样的过失，所以，敌论者自己没有认识到，而这个是在他者那里成立的，这怎么可能呢？根本不可能。他者以宗成立，对于现量和
English
How does the characteristic of definitely preventing seeing by both, only self and other, abide? The sound of one's own seeing is known to definitely prevent only by establishing one's own seeing. The meaning of "by this," which shows seeing by both, is that it is the nature of establishing seeing by others besides scripture, by mistaken cognition. If it is said that the meaning itself is characterized only by the meaning of mainly eliminating mistaken cognition, but not by the meaning of showing one's own seeing, and that the sound of one's own seeing only eliminates mistaken cognition and implicitly realizes one's own seeing, then the answer is "for what purpose?" If one thinks, what is unreasonable? It is "for what purpose?" That is, for what purpose, what is the characteristic of needing to show one's own seeing, that which is written is said to be so. "That" is the characteristic of stating the meaning of one's own seeing. To summarize with the word "self" is to be understood through meaning, which is unreasonable. If one thinks, how is it unreasonable? It is because "self" is said. If the sound of one's own seeing does not establish that the opponent has not seen, then at that time it will not be possible to say that the opponent himself has not realized it, but that it has been realized by others. That is the sign. The other is the rebuttal. "The other" means that the opponent has realized it, and knowing this completely, there is no way for the rebuttal. Why? Because "self" means that the rebuttal can be directed at others. If it is said that way, then "self" refers to the opponent. "The other" means that it is established in the rebuttal. Then, the other that is established in the rebuttal is the sign, and if it is said that way, then that which the opponent fully knows will itself become the sign. If one thinks that the opponent has a definite understanding of this sign by the rebuttal, then at that time the opponent must also be definite, otherwise it will not be possible to say that it is established in the younger one. Because there is such a fault, the opponent himself has not realized it, and this is established in the other, how is this possible? It is simply impossible. The other is established as a sign, for direct perception and