Tibetan
འདོད་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་བཀག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པས་དགག་པར་མི་ནུས་ པའི་ཕྱིར་རོ། །བཀག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟོག་པའི་ཡུལ་ཡང་བ་ལང་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། འདོད་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ནི་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། ཕ་ལང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདི་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་འདི་ཡང་རང་རིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །འདོད་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ནི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་པའི་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་ལྟར་ན་འདི་དེ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་ཞེ་ན། རང་རིག་པ་དེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞིག་ཅེ་ན། སྒྲའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལས་སྒྲ་སྐྱེ་བའི་ཚེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་བརྗོད་པ་བྱ་བ་ཉིད་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་སྒྲ་ལས་དེ་སྐྱེ་བའི་ཚེ་ནི་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཁས་ལེན་ཅེ་ནའི་བར་ནི་རྩོད་པའོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བའི་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། རྒྱུ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེས་ན་ཕྱོགས་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམས་པའོ། །དེ་ཙམ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཙམ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་ན། བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡང་དེས་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་གྲགས་པས་བསལ་བ་ཉིད་དུའོ། །འདིར་ནི་བསལ་བ་ལའོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པ་དང་རྟག་པ་དག་གིས་ནའོ། །དེ་ནི་སྤྱིའོ། །འོ་ན་ཅི་ལྟར་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཤེ་ན། འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བ་ལང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་འདོད་པའི་ཐ་སྙད་ནི་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཡོད་ཕྱིར་ཏ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་སྤྱི་དང་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཐ་སྙད་ཉིད་ག་ལས་བྱུང་སྙམ་ན། ཐོག་མེད་ཅེས་བྱ་བའོ། །འདི་ག་ལས་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་ཡང་ཞེས་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རང་རིག་པ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ལ་ཞེས་བརྗོད་པ་འགལ་ལོ། །དེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ ཉིད་རྟོགས་པ་དང༌། མ་རྟོགས་པར
Chinese
因为想要用声音表达的事物本身没有被禁止的缘故，因为不能被后来的推断所否定。没有被禁止本身也是因为仅仅是分别的对境的理由，说是从欲望中产生的，就是所谓的“士夫的欲望”。分别的对境也是牛等自己的体性。说是想要用声音表达的事物本身就是它，就是所谓的“牛等”。同样，说“这也是”，就是想要用声音表达的这个事物也仅仅是自证。如果说，这是别人的。想要用声音表达的事物本身也不是量所成立的，因为那不是对非所表达的事物的损害，是这个意思。如果这样，这怎么是它的量呢？因为自证成立了所要表达的事物。是怎样的呢？声音。什么时候从它产生声音的时候，就是取分别的形象所要表达的事物，什么时候从声音产生它的时候，就是果的实物。如果那样，从“如果那样”到“承认”之间是争论。迎接成立的宗派论者的怀疑是“原因和”。因此，认为方面现量损害本身不是。仅仅是，就是原因和果的实物仅仅是。因此，如果原因和果的实物被现量成立，那么所表达和能表达的事物也仅仅是被它成立。另外，就是被名声排除。这里是被排除。因此，就是通过周遍和常法等。那是总的。那么，怎么认识到是周遍呢？然而。那样，就是想要在牛等上使用的名称，就是分别。因为存在，因为产生，是总和分别。如果想那样的事物从哪里产生呢？无始。如果想这个从哪里产生呢？也这样说了。如果那样，说自证本身是量就相违了。因为它认识所要表达的事物和不认识。
English
Because the very thing that is to be expressed by the sound of desire is not prohibited, because it cannot be refuted by subsequent inference. The very absence of prohibition is also said to be caused by the mere reason of the object of discrimination, which arises from desire, which is called "the desire of a person." The object of discrimination is also the self-nature of cows and so on. To say that the very thing that is to be expressed by the sound of desire is that very thing is called "cows and so on." Similarly, to say "this is also" means that this thing to be expressed by the sound of desire is only self-awareness. If, as it were, this is someone else's. The very thing to be expressed by the sound of desire is not established by valid cognition, because it is not the harm of what is not to be expressed, that is the meaning. How then is this a valid cognition for that? Because self-awareness establishes the very thing to be expressed. What kind of thing is it? Sound. When sound arises from it, it is the taking of the aspect of discrimination as the thing to be expressed, and when it arises from sound, it is the object of the fruit. If that is the case, from "if that is the case" to "acceptance" is the dispute. The suspicion of the proponent of the established tenet is greeted by "cause and." Therefore, it is thought that the very harm of the aspect of direct perception is not. Just that, that is, the mere object of cause and effect. Therefore, if the object of cause and effect is established by direct perception, then the object of expression and the object of expression are also established by it alone. Otherwise, it is excluded by fame. Here it is excluded. Therefore, it is through pervasiveness and permanence, etc. That is the general. How then is it realized to be pervasive? However. That is, the term that is desired to be used for cows and so on is discrimination. Because it exists, because it arises, it is general and discriminating. If you think, from where does such a thing arise? Beginningless. If you think, from where does this arise? It is also said that way. If that is the case, it is contradictory to say that self-awareness itself is a valid cognition. Because it cognizes the thing to be expressed and does not cognize it.
Tibetan
་ཡང་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེས་ན་འདི་ཙམ་ཞིག་འདོད་པ་མི་ཤེས་སོ། །ཡང་ན་གལ་ཏེ་འབྱུང་བ་དང་བྱུང་བའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཐ་སྙད་ལ་ལྟོས་ནས་རང་རིག་བས་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མེས་དུས་གསུམ་ན་ཡོད་པའི་དུ་བ་ལ་ཁྱབ་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་འདི་མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཅི་ལྟར་གྲགས་པས་བསལ་བ་བཞིན་ཡིན་པར་འགྱུར་སྙམ་ན། འདི་ནི་བདེན་ཏེ་འོན་ཀྱང་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པར་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ས་ཕྱོགས་ན་བུམ་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་གཞན་ནི་འཐད་པ་ཁོ་ནའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་སྤྱི་ཡིན་མོད། སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་གོ་གང་ཞིག་ཡིན་སྙམ་ན། གཞན་སེལ་བའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་ནི་སྤྱིའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་བག་ཆགས་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་པས་ཅི་ཙམ་ཞིག་སོ་སོར་ངེས་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་ཀྱི། སྤྱིའི་ཁྱད་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། བག་ཆགས་དེ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། བག་ཆགས་དེ་སད་པས་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པ་ནི་བ་ལང་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་བཞིན་དུ་བསལ་བས་གསལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ག་ལས་ཤེ་ན། འདོད་པ་ཡིས་ཞེས་སྨོས་སོ། །དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྲམ་ཟེ་ལས་གཞན་གཏུམ་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས། བྲམ་ཟེ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་དེ་དག་ནི་བསལ་བ་ལ་ངེས་པའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་མཚམས་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་བསལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ངེས་པའི་བརྡ་འདི་ནི་བྲམ་ཟེའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། །འདིར་ནི་ཞེས་བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །བསྟན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཐེ་ཚོམ་ཟ་ནས་འདི་སུ་ཞིག་ཅེས་དྲིས་པ་ན་འདི་ནི་བྲམ་ཐེའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཉེ་བར་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བརྡ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་འདི་ཡང་བྲམ་ཟེ་ཉིད་ཀྱི་རིགས་མེད་པར་ཅི་ལྟར་ཞེས་དོགས་ན། གཞན་ཡང་ཞེས་གསུངས་སོ། །བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བར་བསྟན་པ་འདི་ནི་རིགས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ མ་ཡིན་ཏེ་ཁ་དོག་དང༌། རྣམ་པ་དང༌། ཡི་གེའི་རྣམ་པས་སྟོང་པས་ན་རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མ་མཐོང་བའི་རྒྱུ་ཉིད་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། འདིར་ནི་ཞེས་བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པ་ལའིའོ
Chinese
又说为了陈述吗？ 那么，不了解仅仅是想要这样。 或者，如果产生和已产生的陈述本身依赖于名言而由自证来领悟，例如火在三时中存在的烟雾被现量领悟所遍及一样，那么，这时这本身就是现量所排除的。 那么，会想怎样才能像由名声所排除一样呢？ 这是真实的，然而，在错误认识的支配下，即使是现量成立的，也应当由比量来证实，例如在地面上没有瓶子一样。 因此，另一种方式是完全合理的。 尽管分别念的对境是总的，会想用声音所要表达的是什么呢？ 叫做“遣除他者”。 那也是总的。 为什么呢？ 叫做“习气”。 如果习气是各自确定的，那么有多少是各自确定而进行分别安立的呢？ 会想，不是总的差别。 说了“那个习气”，连接说“那个习气苏醒了”。 怎样呢？ 叫做“仅仅是意愿”。 婆罗门等的确立，不像牛本身的总相那样，不是由排除而显明的。 从哪里呢？ 说了“由意愿”。 “从那”的意思是从婆罗门之外的凶暴者等中，为了遣除婆罗门本身等。 婆罗门等的那些种姓，是由确定于排除的普遍行为、断绝等特征所近似表示的排除，即确定于那个排除的记号，是由“这是婆罗门”的威力所致。 “在此”是指在婆罗门等上。 叫做“指示本身”是，因为犹豫而问“这是谁”时，凡是“这是婆罗门”的指示本身就是记号的缘故。 然而，会怀疑，即使这个指示本身，没有婆罗门本身的种姓，那该怎么办呢？ 所以说了“其他”。 婆罗门等的这个指示本身不是种姓的理由，因为它空无颜色、形状和文字的形态，所以是自性唯一的缘故。 那么，会想，难道未见之因本身会成为理由吗？ “在此”是指在婆罗门等上。
English
Or is it said for the sake of stating again? Then, it is not understood that only this much is desired. Or, if the statement of arising and what has arisen itself depends on terminology and is understood by self-awareness, like smoke existing in the three times of fire being pervaded by direct perception, then, at that time, this itself is what is eliminated by direct perception. Then, one might wonder how it would become like being eliminated by fame. This is true, but nevertheless, under the influence of wrong understanding, even if it is established by direct perception, it should also be proven by inference, like there being no pot on the ground. Therefore, the other way is only reasonable. Although the object of conceptualization is general, one might wonder what is to be expressed by sound? It is called "excluding others." That is also general. Why? It is called "habit." If habits are determined individually, then how much is determined individually and established separately? One might think, it is not a general difference. It is said, "that habit," and connected by saying, "that habit is awakened." How? It is called "merely intention." The determination of Brahmins and others is not clear by exclusion, like the general characteristic of the cow itself. From where? It is said, "by intention." "From that" means from the violent ones and others other than Brahmins, in order to eliminate the Brahmins themselves and others. Those castes of Brahmins and others are the exclusion that is approximated by the characteristics of universal behavior, cessation, etc., which are determined in exclusion, that is, the sign that is determined in that exclusion, is due to the power of "this is a Brahmin." "Here" refers to Brahmins and others. What is called "the indication itself" is because when one hesitates and asks, "Who is this?" the indication itself of "This is a Brahmin" is the sign. However, one might doubt, even this indication itself, what if there is no caste of the Brahmin itself? So it is said, "other." This indication itself of Brahmins and others is not the reason for caste, because it is empty of color, shape, and the form of letters, so it is the reason for being of one nature. Then, one might think, would the unseen cause itself become the reason? "Here" refers to Brahmins and others.