Tibetan
་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྲུབ་པ་ཁོན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་སྨོས་པ་དེའི་དོན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་པས་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེ་དང་ཐུན་མོང་པའི་སྤྱི་ལ་འཇུག་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་རང་ཉིད་སྨོས་པས་ཆོས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་བ་མ་ཡིན་ན། མཚན་ཉིད་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། འདིར་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདིར་ནི། ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རང་ཉིད་སྨོས་པས་དེ་སྐད་མ་བརྗོད་ཀྱང་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཆོས་ཅན་ཡང་སྤྱི་ཁོ་ན་ཡིན་བ་དེས་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་པར་ཐལ་ལོ་སྙམ་ན། ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལས་གཞན་ནི་མ་གྲུབ་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ན་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཉེས་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉེས་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ནས་སྤངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྗེས་འགྲོ་མེད་པ་ཉིད་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡིན་གྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེའི་སྐྱོན་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ནས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། འདི་ཉིད་ཞེས་སྨོས་སོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཚང་བའི་རང་བཞིན་ནི། གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་དག་གིའོ། །གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་ལྟོས་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཧ་ཅང་ཐལ་བ་འདིའི་ལན་གྱི་དགོས་པ་ནི་འོན་ཏེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཏན་ཚིགས་གཞན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱས་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་གང་ལ་གཏན་ཚིགས་གཞན་ཡོད་པ་དེར་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་བཞག་ནས་གང་དུ་གཏན་ཚིགས་འགའ་ཡང་མེད་པར་དེར་ནི་ཕྱོགས་ཁོ་ནའི་ཉེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། གང་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཆོས་ཅན་ རང་གི་མཚན་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ནི་གཏན་ཚིགས་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། སྲིད་པ
Chinese
不是要成立而是已经成立的缘故。因此，说自己所说的那件事不是为了那个意义，这叫做随后的推测。作为要成立的法的特性，具有法性的声音等是特性，因此以其为对象的随后的推测是不存在的，因为已经说了是进入榜样和共同的普遍之中，这是所要表达的意思。如果不是因为说了自己，就不是要显示法不是要成立的，那么会与定义相矛盾吗？想到这里，这里是这样说的。方位的定义在这里是：不是法性要成立，即使说了自己，不说那样的话，也没有丝毫的矛盾。随后的推测仅仅因为是普遍的对象，所以能够认识到法性不是要成立的。如果法性也仅仅是普遍的，那么会过度地成为要成立的吗？叫做“法性”。除此之外，是没有成立的。为什么没有过失呢？叫做“自己的定义”。另外，如果法性是要成立的，那么仅仅是理由的过失，而不是方位的过失，因此说那不是仅仅通过方位的定义来避免的，这叫做“另外”。没有随后的跟随，这是理由的过失，而不是方位的过失。因此，说那个过失仅仅是通过那个定义来避免的，这叫做“这本身”。没有随后的跟随，以及要成立的不完整的自性，是理由和榜样的。理由等所依赖的，叫做没有成立等的定义。这个过度推论的回答的必要性是“如果例如”。“其他的理由”是指通过所作等。“像那样，在任何地方有其他的理由，那里仅仅是理由的过失”，这样进行区分之后，说“在任何地方没有任何理由，那里仅仅是方位的过失”，这叫做“在任何地方”。法性 自己的定义是要成立的，没有任何理由，因为没有随后的跟随。因此，这仅仅是方位的过失，这是为什么呢？存在
English
It is not to be established, but it is already established. Therefore, saying that the thing mentioned itself is not for that meaning is called subsequent inference. As a characteristic of the dharma to be established, the sound and so on that have the nature of dharma are characteristics, so the subsequent inference with that as its object does not exist, because it has been said that it enters into the example and the common generality, which is what is meant to be expressed. If it is not because one has spoken of oneself that it is not shown that the dharma is not to be established, then would it contradict the definition? Thinking this, here it is said like this. The definition of direction here is: it is not that the dharma nature is to be established, even if one speaks of oneself, even if one does not say such a thing, there is not the slightest contradiction. Subsequent inference is able to recognize that the dharma nature is not to be established only because it is a universal object. If the dharma nature is also only universal, then would it excessively become something to be established? It is called "dharma nature." Other than that, it is not established. Why is there no fault? It is called "one's own definition." Furthermore, if the dharma nature is to be established, then it is only a fault of reason, not a fault of direction, so saying that it is not avoided only by the definition of direction is called "furthermore." The absence of subsequent following is a fault of reason, not of direction. Therefore, saying that that fault is only to be avoided by that definition is called "this itself." The absence of subsequent following, and the incomplete nature of what is to be established, are of reason and example. What reason and so on depend on is called the definition of not being established and so on. The necessity of the answer to this excessive inference is "if for example." "Other reasons" refers to what is done and so on. "Like that, wherever there are other reasons, there is only a fault of reason," after making such a distinction, saying "wherever there is no reason, there is only a fault of direction," is called "wherever." Dharma nature One's own definition is to be established, there is no reason, because there is no subsequent following. Therefore, this is only a fault of direction, why is that? Existence
Tibetan
འི་རང་གི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་བསམ་པའོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མི་སྲིད་པས་ནའོ། །ཆོས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ཕྱོགས་ཀྱི་མི་སྲིད་པ་འདི་ཉིད་འདི་ཅི་གཏན་ཚིགས་ལ་ལྟོས་ནས་སམ། འོན་ཏེ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་རང་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཡིན། ཅི་ལྟར་ན་དེ་གཉི་ག་ཡང་མ་ཡིན་སྙམ་ན། གལ་ཏེ་རྟགས་དང་ཞེས་བྱ་བའིའོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ནི། རྟགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཉེས་པ་གང་ཞིག་གཏན་ཚིགས་ལ་ལྟོས་པ་དེ་ནི་རང་ལ་བརྟེན་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་ཞེས་སྨོས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་ནིའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཐོང་པ་ཡིས་ཀྱང་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཆོས་ཅན་དེ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་འདི་ཉིད་ནི། གལ་ཏེ་རང་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོགས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱོགས་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེ་ན། ལན་འོ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་ཀྱང༌། གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། གྲུབ་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་གང་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་ནི་ཞེས་སྨོས་ཏེ། གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པའི་སྐྱོན་ནི། དེར་ཡང་བདག་ཉིད་ཁོ་ནའི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡིན་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་གཉི་གའི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་ནི་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ་ལུང་གིས་གྲུབ་པ་ཡང་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། ལུང་གིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལུང་གིས་གྲུབ་པ་ཡང་ངོ༌། །ཕ་རོལ་པོ་དག་དཔེ་དང་དོན་དག་ཆོས་མི་མཚུངས་པར་བརྗོད་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། ལུང་གི་ཡུལ་ནི་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ལན་ནི་འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །བརྗོད་པའི་རྣམ་པ་གསུངས་པ་ནི། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལུང་ལས་གྲུབ་པ་ལ་ནི་དེ་ཙམ་ ལས་གྱུར་པ་ཉིད་མེད་པ་ཁོན་ཏེ། དས་ན་ཅི་ལྟར་ཕྱོགས་ཉིད་མ་ཡིན་སྙམ་ན། འདི་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ལུང་ལས་གྲུབ་བ་ཡང་ངོ༌། །ཕྱོགས་ཙམ་ལས་གྱུར་པ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ནི་ཕྱོགས་སོ། །གང་གིས་དེ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་འགྱུར་བ་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ཅི་དགོས། གཞན་ལ་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བའོ
Chinese
འི་是“自己的”的意思。 “那是”的意思是自己的想法。 “因此”的意思是，因为法不随顺，所以在一切处成办是不可能的。具有法性的方面的不可能，这到底是依赖于因明，还是不依赖于其他而安住于自身呢？如果认为二者都不是，那么，如果是“如果，因为相”等。不随顺等，是相的过失，而不是方面的过失。如果认为，哪种过失是依赖于因明的，那就是依赖于自身呢？那是这样说的，是因明的过失。为什么呢？也说了“因为见到”。为了成办具有法性的那个。因明的这个词句是，如果是“自己的自性”等。疑惑是，如果因为比量而成为现量的方面不成办呢？回答是“那么”。如果即使通过现量成立，成立上的成办本身的方面不是过失吗？是“成立上”等。那么，什么是方面的过失呢？那是这样说的，成立上的成办的过失，在那里也是，仅仅是自己通过现量成立，是因明的过失，这样联系。对于论者和反驳者二者的现量成立，这样联系。如果认为，如同比量成立一样，通过圣言成立也是方面，是“通过圣言”等。如同通过现量成立，因为不随顺而不是方面一样，通过圣言成立也是如此。对方陈述例子和意义法不相同，是“如果”等。怎么样呢？说了“圣言的境是”。回答是“这本身”。所说的陈述的方式是“因明的”。对于通过圣言成立的，仅仅是从那 里转变本身是不存在的，但是，那么怎么不是方面本身呢？“对于这个也是”，即通过圣言成立也是。仅仅显示从方面转变本身，是“像这样”。那是方面。通过什么使之成为成办本身的方面，因明需要什么？对于其他人来说，是反驳者。
English
འི་ means "of one's own." ། "That is" means one's own thought. ། "Therefore" means that because the Dharma does not follow, it is impossible to accomplish everything. ། This impossibility of the nature of the subject of dharma, does it depend on reasoning, or does it abide in itself without depending on others? If you think that neither is the case, then, if it is "if, because of the sign," etc. Not following, etc., is the fault of the sign itself, not the fault of the aspect. ། If you think, which fault depends on reasoning, then that is what depends on itself? That is what is said, it is the fault of reasoning. ། Why? It is also said, "Because of seeing." ། In order to accomplish that which has the nature of dharma. ། This very phrase of reasoning is, if it is "one's own nature," etc. ། The doubt is, if the aspect that becomes manifest through inference is not accomplished? The answer is "then." ། If even though it is established by direct perception, is the aspect of accomplishment itself not a fault in accomplishment? It is "on accomplishment," etc. ། Then, what is the fault of the aspect? That is what is said, the fault of accomplishment on accomplishment, there too, only oneself is established by direct perception, it is the fault of reasoning, thus connecting. For the direct perception established by both the proponent and the opponent, thus connecting. If you think that just as accomplishment by inference is an aspect, accomplishment by scripture is also an aspect, it is "by scripture," etc. ། Just as it is not an aspect because it does not follow when established by direct perception, so too is it when established by scripture. ། The opponents state that the example and the meaning of the Dharma are not the same, it is "if," etc. ། How is it? It is said, "The object of scripture is." ། The answer is "this itself." ། The way of stating it is said, "of reasoning." ། For that which is established by scripture, only from that there is no transformation itself, but, then how is it not the aspect itself? "For this too," that is, it is also established by scripture. ། Merely showing the transformation from the aspect itself is "like this." ། That is the aspect. ། Through what does it become the aspect of accomplishment itself, what does reasoning need? For others, it is the opponent.