Tibetan
འདོད་པས་ཞེས་བྱ་བའོ།། །།ཚད་མ་རྒྱན་གྱི་ཊཱི་ཀ་བ་མ་པོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་དྲུག་པ་གཞན་དག་རྒོལ་བའི་འདོད་པ་ཡང་ཚད་མ་དང༌། གཞན་དག་ཁོ་ནས་ལེན་པ་དང་འདོར་བར་འགྱུར་པ་ཡིན་པས་ན་རང་ཉིད་སྨོས་པས་ཅི་བྱ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟ་ན་འོན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་རྒོལ་བའི་འདོད་པ་ལ་ཚད་མས་གནོད་ན་ཞེས་སྐབས་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་མི་ནུས་པ་དང་མི་དགོས་པ་ཉིད་ཉེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདོད་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་གནོད་ པ་མེད་དེ་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། མི་འགལ་བ་ཡང་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པའི་འདོད་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་མིན་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་བྱེད་བའི་འདོད་བ་སྟེ། མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཡང་བསྟན་བཅོས་ལས་འདོད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་བར་འགྱུར་རོ། །འདོད་པ་ལ་གནོད་པ་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མདོར་གཞག་བའི་ངག་རྣམ་པར་འགྲེལ་བ་ནི། བསྟན་བཅོས་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་དོ། །དེ་སྒྲུབ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་ནའོ། །དེས་ན་འདི་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་ན་འོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྩད་པའོ། །དེ་ལྟར་ལོག་བར་རྟོགས་པ་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་དོགས་པའི་གནས་བཟློག་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་སྨོས་པ་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ཕྱོགས་པ་འགའ་ཞིག་མ་གྲུབ་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གཞུང་ལུགས་ཀྱིས་ཉེ་བར་བཀོད་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ་ཆོས་ཅན་ཚད་མས་གྲུབ་བ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རང་ཉིད་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་བ་ནི། གཞུང་ལུགས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་གཞག་བ་ནའོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ནི། གཞུང་ལུགས་ལས་གྲུབ་པ་དངོས་པོ་མ་ཡིན་བ་ལ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན་རང་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་དེའི་དོན་དུ་རང་ཉིད་སྨོས་པས་ཅི་བྱ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་དཔྱད་བ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་འདི་ནི་མངོན་བར་འདོད་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་རབ་ཏུ་སྦྱར་བ་ཡིན་པས། རང་གྲུབ་པའི་དོན་དུ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་འཕེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །
Chinese
名为“意乐”。《量理宝鬘论》的注释，第六十六品，驳斥其他宗派的意乐也是量，因为只有其他宗派才会取舍，所以说自己有什么用呢？如果这样说，那么就是“如果”。如果敌论者的意乐被量所损害，那么这就是语境。这也是无能和不必要本身就是过失的意思。意乐不会损害无常性，因为不相违背。不相违背也是，如果没有造论的意乐，就不会产生。不是要证成的是造论的意乐，因为如果没有，就不会产生。即使没有也不会不产生，如果从论典中要证成意乐，就会没完没了，因为一切理由都会被否定。解释“对意乐没有损害”等简略的语句，就是“从论典中”。“是要证成的”就是虚空的功德。如果证成它，就是如果证成虚空的功德。因此，“这不是”就是对“如果这样”等进行辩驳。这样，通过消除错误的理解，是为了遣除疑惑之处，因此，表明了自己说并非没有意义。因为自己的一些宗派会变成不成立的过失。如果用经论所安立的法称来证成，那是不可能的。因此，为了明白应该完全舍弃它，而取用量所成立的法称，所以说自己是为了这个目的，这就是“经论”。“由其他”就是由论典所安立的时候。如果依赖于事物的分别观察，因为从经论中成立的不是事物，所以不成立，那么难道不会变成自己吗？为了那个目的，说自己有什么用呢？这就是“观察本身”。因为已经做了，这个能立是为了证成想要证成的所立而结合的，所以是为了自己成立，而抛弃量所成立的法称的意思。
English
It is called "Intention." The commentary on the Ornament of Logic, the sixty-sixth chapter, refutes the intention of other schools as also being valid, because only other schools will accept and reject, so what is the use of mentioning oneself? If you say so, then it is "if." If the opponent's intention is harmed by validity, then this is the context. This also means that inability and unnecessaryness are themselves faults. Intention does not harm impermanence itself, because it is not contradictory. Non-contradiction is also because if there is no intention to compose a treatise, it will not arise. What is not to be proven is the intention to compose a treatise, because if there is none, it will not arise. Even if there is none, it will not fail to arise, but if intention is to be proven from the treatise, it will be endless, because all reasons will be denied. Explaining the concise statements such as "there is no harm to intention" is "from the treatise." "Is to be proven" is the quality of space itself. If it is proven, it is if the quality of space is proven. Therefore, "this is not" is a refutation of "if so" and so on. Thus, by eliminating wrong understanding, it is to dispel the place of doubt, therefore, it shows that saying oneself is not meaningless. Because some of one's own schools will become the fault of not being established. If one tries to prove with the subject established by the scriptures, it is impossible. Therefore, in order to understand that one should completely abandon it and take the subject established by validity, it is said that oneself is for this purpose, this is "scriptures." "By others" is when it is established by the treatise. If the discriminating observation depends on things, because what is established from the scriptures is not a thing, so it is not established, then wouldn't it become oneself? For that purpose, what is the use of saying oneself? This is "observation itself." Because it has been done, this proof is combined to prove the desired object to be proven, so it is for the sake of one's own establishment that the subject established by validity is abandoned.
Tibetan
བསྟན་བཅོས་འབའ་ཞིག་གིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པ་འགྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། རང་འདོད་བརྟགས་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གང་གིས་ཆོས་ཅན་ཡིན་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །དོགས་པ་ནི་འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེས་ན་སྒྲའི་རང་བཞིན་ནི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་མ་ཡིན་བ་དེས་ན་དེ་ལ་སྒྲུབ་བར་བྱེད་པ་སྲིད་བའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བསམས་པའོ། །ལན་ནི་འོ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །མ་གྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་བླངས་བས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་མ་གྲུབ་པའི་སྒྲ་ཉིད་དོ། །དེར་ནི་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒྲ་ལ་མི་རྟག་བ་ཉིད་མེད་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་དུ་མི་གཉེར་བའི་ཕྱིར་ནི་རྒོལ་བའི་ཚིག་དོན་མེད་དོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །ཅི་བརྗོད་པ་སྙམ་ན་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའོ། །འོན་ཏེ་རྒོལ་བའི་ཚིག་ལས་དེ་འགྲུབ་ན་ཅི་ལྟར་རྒོལ་བའི་ཚིག་དོན་མེད་སྙམ་ན། དེ་ལས་ཞེས་སྨོས་ཏེ་དམ་བཅའ་བ་ཙམ་ལས་སོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་བར་འདོད་པ་མ་ཡིན་བ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ལྡན་བའི་མི་རྟག་པ་གྲུབ་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱེད་ཕྱི་མ་འཆད་པ་ནི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་བར་འགྲེལ་པ་ནི། མི་འདོད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དམ་བཅའ་བ་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་ན་ཅི་སྐྱོན་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་གཞུང་གིས་བསྐྱེད་པའི་ཁྱད་བར་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཕ་རོལ་པོ་དག་རང་ཉིད་སྨོས་པས་གྲུབ་བ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང༌། ཆོས་ཅན་གྲུབ་པ་ནི་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་ཅི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་པ་དེ་ཡང་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་འགོག་བའི་ཚིག་ཉིད་ཀྱིས་འགྲུབ་བོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་ཟིན་པས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་འབད་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་ལྟར་འདིས་རྟོགས་སྙམ་ན་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱ་བ་མེད་པར་ནི་ཁྱད་པར་དོན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཅན་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི
Chinese
说“因为仅仅依靠论著，法相就不能实现所期望的目标”，这被称为“考察自宗”。“它的自性”指的是任何事物凭借其自性成为法相。“是”指的是声音等法相。“疑惑”指的是“难道”。因此，声音的自性不是分别，因此，对它进行论证是可能的，所以认为仅仅是虚空的属性成立。“回答”指的是“那么”。“未成立的差别”，即使取了虚空的属性又有什么用？“像那样”指的是未成立差别的声音本身。在那里，因为具有虚空属性的声音没有无常性，实际上因为不寻求意义，所以驳斥者的言辞没有意义，这样联系起来。想说什么呢？是具有虚空属性的。如果从驳斥者的言辞中成立，那么为什么驳斥者的言辞没有意义呢？因为说了“从那”，仅仅是立宗而已。“那”指的是不是所期望的，因为不成立具有虚空属性的无常性。解释后半部分是“思考”。“从那”，“那”的解释是“不希望”。如果仅仅通过立宗就能成立，有什么过失呢？“如果是那样”。“像那样”指的是具有虚空属性的无常性本身。“这”指的是论著产生的差别等不是。对方说，不是说自己陈述就能成立，但是，说“法相成立，不是要论证的”，这被称为“为什么”。已经成立的边际者也说，通过阻碍成立自性的言辞就能成立，这被称为“显示自己的体性”。“那”指的是法相是要论证的，因为已经理解，所以努力理解是没有结果的，是这个意思。想知道如何通过这个理解，就像这样。如果没有进行区分，那么差别就没有意义。因此，对于具有成立自性的法相和论证者
English
Saying "because the desired goal cannot be achieved by relying solely on treatises," this is called "examining one's own tenets." "Its own nature" refers to whatever becomes a dharma characteristic by virtue of its own nature. "Is" refers to dharma characteristics such as sound. "Doubt" refers to "could it be." Therefore, the nature of sound is not differentiated, therefore, it is possible to argue for it, so it is thought that only the attribute of space is established. "Answer" refers to "then." "Unestablished difference," what is the use of even taking the attribute of space? "Like that" refers to the sound itself with the unestablished difference. There, because the sound with the attribute of space does not have impermanence, in reality, because the meaning is not sought, the words of the refuter are meaningless, thus connecting them. What do you want to say? It is having the attribute of space. If it is established from the words of the refuter, then why are the words of the refuter meaningless? Because it is said "from that," it is only a proposition. "That" refers to what is not desired, because the impermanence with the attribute of space is not established. Explaining the latter half is "thinking." "From that," the explanation of "that" is "unwilling." If it can be established merely by making a proposition, what is the fault? "If that is the case." "Like that" refers to the impermanence itself with the attribute of space. "This" refers to the differences produced by the treatise, etc., are not. The other party says, it is not said that it can be established by stating oneself, but, saying "the dharma characteristic is established, it is not to be argued," this is called "why." The established boundary also says that it can be established by the words that hinder the establishment of its own nature, this is called "showing one's own nature." "That" refers to the dharma characteristic that is to be argued, because it has already been understood, so the effort to understand is fruitless, that is the meaning. Want to know how to understand through this, like this. If there is no distinction, then the difference is meaningless. Therefore, for the dharma characteristic with the nature of establishment and the arguer