Tibetan
་ཡང་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་སྨོས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པའི་འདོད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་བྱེད་པའི་འདོད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་གཞུང་འཆད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱང་ལྟར། རང་ཉིད་སྨོས་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སུན་འབྱིན་པ་གཞན་བརྗོད་པ་ནི། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པའི་འདོད་པ་ཡང་རང་ཉིད་སྨོས་པས་སྟོན་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་རང་ཉིད་སྨོས་པ་ཡང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །མཚན་ཉིད་བྱེད་པ་ནི་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ན། བསྟན་བཅོས་བྱེད་པའི་འདོད་བ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ན་ནི་རང་ཉིད་སྒྲ་མ་འབྲེལ་པར་འགྱུར་རོ། ། འཆད་པ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་བཅོས་བྱེད་བའི་འདོད་པ་བཟློག་པའི་དོན་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པའི་འདོད་བ་ཡང་ངོ༌། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་སྨོས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཞེས་སྨོས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་འདོད་པ་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ནའོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བ་སྟེ། དེ་དང་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲའི་དགོས་པ་གཞན་ཡིན་པར་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་ནི་འོ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་གིས་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པའི་འདོད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ན། དེའི་ཚེ་བསྟན་བཅོས་བྱེད་བས་འདོད་པ་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པར་འགྱུར་གྱི། གང་གི་ཚེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པའི་འདོད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པ་དེའི་ཚེ་བཟློག་པར་ག་ལ་དོགས། དེས་ན་རང་ཉིད་སྨོས་པ་འདོད་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་རང་ཉིད་སྨོས་པས་བསྟན་བཅོས་དག་ལ་འདོད་པས་འཇུག་པར་བྱ་བའི་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་དེ་ཚད་མས་འགོག་པ་མ་ཡིན་པའམ་འགོག་པ་ལ་ཡིན། དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཚད་མ་མི་འགོག་ན། དེའི་ཚེ་གང་གིས་རང་ཉིད་སྨོས་པས་གཞུག་པར་བྱ་བ་བསྟན་བཅོས་འཛིན་པ་སུས་བཟློག །འོ་ན་ཚད་མས་བཀག་ན་དེའི་ཚེ་ཡང་གང་གིས་རང་ཉིད་སྨོས་པས་དོན་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བ་ཚིག་ལས་རྒོལ་བ་གང་གིས་འཇུག །རྟོག་པ་དང་ལྡན་པའི་འདོད་པ་ཡང་ཚད་མའི་རྩ་བ་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་འཇུག་པའི་དོན་དུ་རང་ཉིད་སྨོས་སོ་སྙམ་དུ་དོགས་ན་དེ་དག་ཅིས་གསུངས་སོ། །ཅིས་མི་འཐོབ་སྟེ་འཐོབ་པ་ཁོ་ན་འདོད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་འཇུག་པའི་དོན་དུ་ཡང་རང་ཉིད་སྨོས་པ་དོན་མེད་དོ། །དེས་ན་རང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་ཁོ་ནའོ། །འདིས་ནི། གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་འདོད་འཇུག་དོན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གསལ་བར་མ་བཤད་པས། ད་ནི་ཚད་མས་བཀག་མེད་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་བསྐལ་པ་ཡིན་ནོ། །ལུང་ཐམས་ ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ན། སོ་སོར་ངེས་པའི་ལང་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རང་ཉིད་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་དཔྱད་མི་བཟོད་པས་ནའོ། །དེ་ནི་ཚད་མས་གནོད་པའང་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་བསྟན་བཅོས་ལས་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་རང་ཉིད་སྨོས་བས་བསྟན་བཅོས་གལ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་བ་དེ་གལ་སྲིད་དེ་མི་སྲིད་བ་ཁོ་ནའོ། །འདི་ནི་གལ་ཏེ་ཚད་མས་བཀག་ན། ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་རྣམ་འགྲེལ་ལྷག་མ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྟོག་ལྡན་མིན་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི་འདོད་པས་བསྟན་བཅོས་ཁས་ལེན་ལ། གཉིས་པར་ནི་རང་ཉིད་སྨོས་བ་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཙམ་ནི་འདོད་པ་ཙམ་སྟེ་དེས་ཞུགས་པའོ། །དེས་ན་ནི་འདོད་པས་ནའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་དང་པོ་ཁས་བླངས་པ་བཞིན་དུའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་གཉི་ག་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་རང་ཉིད་སྨོས་པ་དོན་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་དག་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོགས་པ་བསུ་བའོ། །འདོད་པས་བསྟན་བཅོས་དག་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་དེ་དག་རང་ཉིད་སྨོས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སློབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ལན་ནི་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དེ་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་འཆད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པ་བརྗོད་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་པ་ལའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་རིགས་པ་བསྟན་པར་རིགས་སོ། །ཅི་ལྟར་གྱུར་པ་ཞིག་ཅེ་ན།
Chinese
也应当如此理解。因此，说“自己”是为了避免必须实现造论的意愿。如果必须实现造论的意愿，那么就像论师陈那的论典的讲解者们一样，说“自己”就会变得没有意义，为了驳斥这种说法，说“另外”。如果造论的意愿也用说“自己”来表示，那么那时说“自己”也会变得没有意义。为什么呢？因为它是与宗义的特征之外的事物有关联的缘故。进行定义是为了消除错误的理解，如果承认必须实现造论的意愿，那么“自己”这个词就会变得没有关联。 解释是“自己的”。“那”是指为了遣除造论的意愿。“那也”是指造论的意愿。“那”是指说“自己”。为什么这样认为呢？因为这样说，造论的意愿也是需要实现的。宗义的特征的意义是消除错误的理解，因为它与此无关。为了消除对“自己的”这个词有其他必要的怀疑，所以说“如果”。回答是“那么”。想法是这样的：如果有人说造论的意愿不是必须实现的，那么那时就会怀疑造论者不是必须实现意愿的，当所有人都承认造论的意愿是必须实现的，那时怎么会怀疑要遣除呢？因此，说“自己”是为了遣除意愿并不是这样的。对于那些通过说“自己”而先入为主地认为应该以意愿来进入论典的人，这是否被量所阻碍，或者是否被阻碍？对此，如果量不阻碍，那么那时谁会阻止那些通过说“自己”而进入的论典的执持者呢？如果量阻碍了，那么那时又有什么词语上的争论者会进入那些通过说“自己”而变得有意义的论典呢？与分别念相连的
English
It should also be understood in this way. Therefore, saying "oneself" is to avoid having to fulfill the desire to create treatises. If the desire to create treatises must be fulfilled, then just like the commentators on the treatises of Master Dignāga, saying "oneself" would become meaningless. To refute this, it is said "furthermore." If the desire to create treatises is also indicated by saying "oneself," then at that time saying "oneself" would also become meaningless. Why? Because it is related to things outside of the characteristics of the subject. Defining is for the purpose of eliminating wrong understanding. If one admits that the desire to create treatises must be fulfilled, then the word "oneself" becomes irrelevant. The explanation is "of oneself." "That" refers to the meaning of dispelling the desire to create treatises. "That also" refers to the desire to create treatises. "That" refers to saying "oneself." Why is it thought so? Because if it is so, the desire to create treatises is also something to be accomplished. The meaning of the characteristics of the subject is to eliminate wrong understanding, because it is unrelated to this. To dispel the doubt that the word "of oneself" has other necessities, it is said "if." The answer is "then." The thought is this: if someone says that the desire to create treatises is not something that must be fulfilled, then at that time it will be doubted that the treatise maker is not someone who must fulfill the desire. When everyone admits that the desire to create treatises is something that must be fulfilled, how can there be doubt about dispelling it? Therefore, saying "oneself" is not for the purpose of dispelling the desire. For those who, by saying "oneself," presuppose that one should enter the treatises with desire, is this obstructed by valid cognition or is it obstructed? To this, if valid cognition does not obstruct, then at that time who will prevent the holders of the treatises who enter by saying "oneself"? If valid cognition obstructs, then at that time what verbal disputant will enter those treatises that become meaningful by saying "oneself"? Connected with conceptual thought
Chinese
其意即是说，意欲也仅仅是具有量之根本。如果怀疑说，为了进入非以分别念为先导之境地而说了“自己”二字，那么，那些是怎样说的呢？怎么会不获得呢？因为存在仅仅是想要获得之心。因此，为了进入非以分别念为先导之境地，说“自己”也是没有意义的。因此，“自己”之语仅仅是从宗派的体性之外转变而来的。这指的是，如果经论是想要进入之义，等等，因为没有清楚地阐述，现在如果没有量妨碍，等等，就是分别假立。因为在完全考察一切圣教之后才进入，如果认为是为了进入各自决定的范围而说了“自己”二字，那么就是“一切经论是”等等。所谓“因此”是因为不能忍受分别考察的缘故。那也是被量所损害的，并且正因为如此，才是完全不正确的，因为从那样的经论中根本无法进入。因此，因为说了“自己”，所以经论中所谓的进入，那种可能性根本是不存在的。这是“如果被量妨碍，又”等等的释量论的解释。现在进一步解释释量论的剩余部分，就是“如果不是有分别念者，那么”。第一是用意欲来承认经论，第二是因为说了“自己”二字，如果这样认为，那就是“第一”等等。仅仅是意欲而已，凭借它进入。因此是因为意欲的缘故。同样是如最初所承认的那样。因此，即使考虑到两种分别念，说“自己”也是完全没有意义的。所谓“那些意义”是为了迎接疑问。如果认为为了进入那些经论，那些以“自己”的自性来学习，回答是仅仅凭借意欲是无法进入经论的，然而，应该学习的是要认识到是通过完全考察才能进入。解释这个本身就是“如果”等等。陈述要证成的方面就是“如先前一样”等等。所谓“此处”指的是承认经论，像那样应该显示道理。会变成什么样呢？
English
The meaning is that desire is only rooted in valid cognition. However, if you doubt that "self" is mentioned for the purpose of entering a state that is not preceded by conceptualization, then how are those stated? How can it not be obtained? Because there is only the desire to obtain it. Therefore, it is also meaningless to mention "self" for the purpose of entering without being preceded by conceptualization. Therefore, the word "self" is only transformed from outside the nature of the tenet. This refers to the fact that if the scriptures are meant to be entered, etc., because it is not clearly explained, now if there is no obstruction by valid cognition, etc., it is a separate fabrication. Because one enters after fully examining all the scriptures, if one thinks that "self" is mentioned for the purpose of entering the scope of each determination, then it is "all scriptures are," etc. The so-called "therefore" is because it cannot endure separate examination. That is also harmed by valid cognition, and precisely because of that, it is completely incorrect, because it is impossible to enter from such scriptures. Therefore, because "self" is mentioned, the so-called entry in the scriptures, that possibility simply does not exist. This is the explanation of the Pramāṇavārttika of "if obstructed by valid cognition, again," etc. Now, further explaining the remainder of the Pramāṇavārttika, it is "if not a conceptualizer, then." The first is to acknowledge the scriptures with desire, and the second is because "self" is mentioned, if you think so, then it is "the first," etc. It is only desire, and it enters by it. Therefore, it is because of desire. Similarly, it is as initially acknowledged. Therefore, even considering the two conceptualizations, it is completely meaningless to say "self." The so-called "those meanings" are to welcome questions. If one thinks that in order to enter those scriptures, those learn with the nature of "self," the answer is that one cannot enter the scriptures merely by desire, however, what should be learned is to recognize that one can enter through complete examination. Explaining this itself is "if," etc. Stating the aspect to be proven is "as before," etc. The so-called "here" refers to acknowledging the scriptures, and the reasoning should be shown in that way. What will it become?