Tibetan
བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྐབས་མ་ཡིན་བ་དེ་ནི་མཚུངས་སོ། །བཟློག་པ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །གང་གིས་དེ་ལས་བཟློག་པ་བསྒྲུབ་བ་མ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ། ཅི་སྟེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། གང་གིས་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེས་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་བརྗོད་པ་སྒྲ་དེའི་ཆོས་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་འབྲེལ་བར་གྱུར་པའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དེ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་བདེ་བཞིན་དུ་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པས་འདོད་པའི་དྲི་ཞེས་བྱ་བ་སྒྲ་ཆོས་ཅན་ལ་ལྟོས་ནས་ཆོས་ཅན་གཞན་དེ་དང་འབྲེལ་བ་སའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཏེ། དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་བཅོས་དེས་བསྒྲུབས་པའི་མི་རྟག་པ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེ་བཀག་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སའི་ཡོན་ཏན་བཀག་ན་ཡང་སྟེ། ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་བཀག་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ནི་མ་ཟད་པའོ། །བསྟན་བཅོས་གང་དུ་སྒྲ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་དུ་བརྗོད་པའི་བསྟན་བཅོས་དེ་དང་འབྲེལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་མི་འཐད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དམ་བཅའ་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲའོ། །ཆོས་ཅན་གཞན་དུའང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་ལའོ། །འཆད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་སྟེ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་གཞི་ཡིན་པས་ཏེ། ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་ཀྱི་གཞི་ཡིན་པས་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །ཆོས་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པས་ཀྱང་སྐབས་སུ་བབ་པའོ། །ལན་ནི་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་བརྗོད་པའི་ཆོས་ཅན་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་ཆོས་ཅན་གཞན་དྲི་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་ཆོས་སའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཡང་ཆོས་ཅན་སྒྲའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྦྱར་རོ། །འོན་ཏེ་ཡང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དེའི་གཞིར་གྱུར་བའི་སྒྲའོ། །ཆོས་གཞན་ཡང་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཅན་ཆོས་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ཅན་གྱིས་ཆོས་ཡིན་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདོད་པ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྤྱིའི་ཕྱོགས་གཅིག་གི་ཁྱད་པར་ཉིད་ནི་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན། ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་འདོད་པ་འཇུག་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པ
Chinese
行为与虚空的功德等不合时宜，这是相同的。反驳的论证也会变成过失，这是相关的。谁能从那之中反驳论证而不变成过失呢？如果需要论证，那是因为什么呢？因为“那”这个词，论典所说的声音的法，也就是虚空的功德，与那相关联的无常性，是需要论证的，如同论典作者所希望的“气味”这个词，相对于声音这个有法，与另一个有法相关联的地的功德，是相关联的论典。因为它显示了那个。那个论典所论证的无常也是需要论证的，这样连接。即使遮止那个，也就是遮止地的功德，但不仅仅是遮止虚空的功德。在哪个论典中，声音被说成是虚空的功德，因为与那个论典相关联，所以无常性是不合理的。因此，这本身就变成了承诺的过失。有法，指的是声音。另一个有法，指的是气味。解释是“如果”。那，也就是无常性的法的依据，但不是虚空的功德的依据。其他法，也就是虚空的功德的所依，也是恰当的。回答是“如果是那样”。在那一部分的论典所说的有法，也就是声音，从那之中，与另一个有法气味相关联的法，也就是地的功德，与有法声音相关联也是恰当的。或者，也是无常性的法的依据的声音。其他法，也就是虚空的功德。有法、法等，是因为有法是法。因为是一般的一部分。希望和论证进入，指的是，因为一般的一部分的差别总是存在，仅仅存在就会导致需要论证的希望进入，同样，所作性等的论证
English
The act is the same as being inappropriate for the qualities of space, etc. Refuting the proof also becomes a fault, which is related. Who can refute the proof from that without it becoming a fault? If it needs to be proven, then why? Because of the word "that," the dharma of sound spoken by the treatise, which is the quality of space, and the impermanence associated with that, is what needs to be proven, just as the word "smell" desired by the author of the treatise, in relation to sound as the subject, the quality of earth associated with another subject, is the related treatise. Because it shows that. The impermanence proven by that treatise also becomes something to be proven, thus connecting. Even if that is blocked, that is, blocking the quality of earth, it is not just blocking the quality of space. In which treatise is sound spoken of as the quality of space, because it is related to that treatise, impermanence is unreasonable. Therefore, this itself becomes a fault of commitment. The subject is sound. The other subject is smell. The explanation is "if." That is, because it is the basis of the dharma of impermanence, but not the basis of the quality of space. Other dharma, which is the basis of the quality of space, is also appropriate. The answer is "if that is so." From that part of the treatise, the subject spoken of, which is sound, from that, the dharma associated with another subject, smell, which is the quality of earth, is also appropriate to be associated with the subject sound. Or, it is also the sound that is the basis of the dharma of impermanence. Other dharma is the quality of space. Subject, dharma, etc., is because the subject is dharma. Because it is a part of the general. Desire and proof enter, which means that because the difference of a part of the general always exists, mere existence will cause the desire to be proven to enter, and similarly, the proof of being made, etc.
Tibetan
ར་བྱེད་པ་ཡང་བསྒྲུབ་བྱར་སྒྲུབ་པའི་དོན་ཏུ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བར་འགྱུར་རོ། །དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་འོན་ཏེ་ཞེས་པའོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་སྤྱི་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དང་བཅས་པའི་སྒྲ་ཡིན་ལ་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་གི་ཁྱད་པར་ནི་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཏེ། དེར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུའོ། །དེའི་སྟེ་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུའོ། །སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལས་མི་རྟག་པ་ཉིད་སྐབས་སུ་བབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྟོགས་པ་ཡང་དེ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་ཆ་ལ་རྩོད་པ་ཉེ་བར་བཀོད་ནས་ལན་འདེབས་པ་ནི་འདིར་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདོད་པ་ལ་སྐབས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ནུས་པ་ཡོད་པ་ནི་ཚིག་ལས་རྟོགས་པར་འགྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཚིག་དེ་ལས་སྐབས་རྟོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཚིག་ཉིད་ལས་འདོད་པ་རྟོགས་ཀྱི་སྐབས་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། འདོད་པ་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཚིག་ལས་ནི་འདོད་པ་ཙམ་ཞིག་རྟོགས་ཀྱི་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདོད་པའི་དོན་ལ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་ནི་སྐབས་ལས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཚིག་ལས་སྐབས་ཀྱི་ནུས་པ་ན་འདོད་པ་ཉིད་ཅི་སྟེ་མི་རྟོགས་སྙམ་ན། ཚིག་ལས་ནི་ཞེས་སྨོས་སོ། །འོ་ན་སྐབས་འདོད་པའི་གོ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། སྐབས་ནི་ཤེས་བྱའོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་སྐབས་ཀྱིས་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་གོ་བར་བྱེད་སྙམ་ན། དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཚིག་གིས་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་མི་རྟོགས་ལ། ནུས་པ་མེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་སྐབས་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་དེས་ནའོ། །སྐབས་གང་ལ་ཚིག་གིས་རྟོགས་པའི་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །འདོད་པའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ སྒྲུབ་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ། སོ་སོར་ངེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གོ་བར་བྱེད་པའོ། །སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་བསམས་ནས་སམ། གཞན་གྱིས་བསམ་པས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྒྲ་སྐབས་ཀྱིས་ནི་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་འདོད་པ་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་སྒྲ་ཡང་སྐབས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་དེ་ལ་སྐབས་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་འབྲས་བུས་དེ་འདོད་པར་གོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་འབྲས་བུ་ཚིག་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དེ་ཡང་ནམ་མཁའི
Chinese
并且，使之成为所立宗的能立之义而接近结合。遣除疑惑是“如果”等。所要成立的共同点是具有无常性的法的声，而它的一个方面的特点是虚空的功德的体性的法，因为在那里有这种意欲。如是，是指无有阻碍的自性。它的意思是场合的果。从说“声音是无常的”中，就能领悟到无常性是时机。这样，对于“领悟也是由那些”的释论部分，先陈述辩论，然后回答，就是这里所说的。意欲具有那个场合本身的力量，是从词句中可以领悟的。因此，正是从那个词句中领悟场合。如果认为只是从词句中领悟意欲，而不是从场合中领悟，那么，就说了“意欲”。从词句中只是领悟到意欲本身，而不是意欲的差别。因此，对于意欲的意义，确定无疑地是从场合中领悟的，这样说。如果认为从词句中领悟场合的力量，为什么不能领悟意欲本身呢？就说了“从词句中”。如果认为场合会使意欲被理解，那么，场合是应知的。如果认为场合如何使意欲的差别被理解呢？因此说，因为词句不能领悟意欲的差别，而且也不是没有力量的因的场合，因此。对于哪个场合，词句具有领悟的无碍力量，就对那个场合这样说。意欲的无常性等，对于 能成立的所立宗，使之理解各自的决定是什么。所谓声音，或者是以适合性本身的随行推断来思考，或者是被他人思考而说的。对此，首先说明声音通过场合不能理解意欲虚空的功德，就是说声音也是场合。为什么呢？因为虚空的功德，那个场合不存在的缘故。如果认为果能理解那个意欲，那么，果就是词句。那个也是指“声音是无常的”这个词句也是虚空的
English
And, it will become closely associated with the meaning of establishing the thesis as the means of proof. Dispelling doubts is like saying "if". The common ground to be established is sound with the characteristic of impermanence, and one aspect of its distinction is the characteristic of the quality of space, because that is the intention there. "Thus" means the very nature of being unimpeded in power. Its meaning is the result of the occasion. From saying "sound is impermanent," it will be understood that impermanence is the occasion. Thus, in response to the part of the commentary that says, "understanding is also by those," having presented the debate, the answer is what is said here. The intention has the power of that very occasion, which can be understood from the words. Therefore, it is from that word that the occasion is understood. If one thinks that intention is understood only from the word and not from the occasion, then "intention" is mentioned. From the word, only the intention itself is understood, not the distinction of intention. Therefore, it is said that the meaning of intention is definitely understood from the occasion. If one thinks that if the power of the occasion is understood from the word, why is the intention itself not understood? Then "from the word" is mentioned. If one thinks that the occasion will make the intention understood, then the occasion is to be known. If one thinks, how does the occasion make the distinction of intention understood? Therefore, it is said that because the word does not understand the distinction of intention, and it is not an occasion that is a cause without power, therefore. For whichever occasion the word has the unimpeded power of understanding, it is said that way for that occasion. The impermanence of intention, etc., for the thesis to be established by the means of proof, it makes one understand what each determination is. The so-called sound is either considered by thinking about the inference that follows suitability itself, or it is spoken by others' thinking. Regarding this, first, to show that sound cannot understand the intention of the quality of space through the occasion, it is said that sound is also the occasion. Why? Because that occasion does not exist for the quality of space. If one thinks that the result understands that intention, then the result is the word. That also refers to the word "sound is impermanent" is also of space.