Tibetan
་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཡང་གཏན་ཚིགས་སུ་འགལ་བའམ་མ་ངེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ དགོས་ན། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལས་བཟློག་བས་ཁྱབ་བའོ། །གཞན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་འབྲེལ་བ་མ་ངེས་བའོ། །གལ་ཏེ་ཅི་ལྟར་འགལ་བ་དང་མ་ངེས་པའི། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་སྒྲ་གཞན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུམ་གྲུབ་པའི་ཡང་ཅི་སྟེ་མི་འདོད་ཅེ་ན། དེས་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་ལྟར་འགལ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་གཞན་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་མ་གྲུབ་པའི་སྤྱི་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྒྲ་ཡིན་གྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་འགལ་བ་དང་མ་ངེས་པའི་རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དག་ནི་ང་རང་གི་མིང་གིས་བསྙད་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱིས་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་ཅི་ལྟར་དེ་ལྟར་བསྙད་པར་བྱ་བ་ཞེ་ན། ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱ་བའོ། །མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་ཆོས་མ་ཡིན་ནའོ། །གང་ཡང་རུང་བ་ལམ་གྲུབ་པ་ལམ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་རྗེས་སུ་འཇུག་གོ །འདི་དག་ཀྱང་ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་སྒྲས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཉི་ག་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་དག་ལའོ། །གྲུབ་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བཟློག་པ་ཞེས་བྱ་བ་མ་གྲུབ་པ་ནི་མི་འདོད་དོ། །དཔེར་ན་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་མིག་གིས་བཟུང་བ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །རྒོལ་བའམ་ཕྱིར་རྒོལ་བ་གཅིག་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཡང་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་འདོད་དེ། དཔེར་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སེམས་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་སྐྱེ་བ་ཅན་ནམ་མི་རྟག་བ་ཉིད་ནི་རྒོལ་བ་གྲངས་ཅན་རང་ཉིད་ལམ་གྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །ཤིང་རྣམས་སེམས་པ་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཤུན་པ་ཐམས་ཅད་བཤུས་ན་འཆི་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་སངས་རྒྱས་པ་ལ་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པ་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མི་འདོད་དེ། དཔེར་ན་བདག་གི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ ཏན་ཐམས་ཅད་ན་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དཔེར་བརྗོད་པ་གཞན་དག་ཀྱང་ཚད་མ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གལ
Chinese
如果说，不是周遍的法也成为因的相违或不定，那么，就叫“彼”。颠倒，是与所要成立的相违，故而周遍。所谓“其他”，是指与所立不定的关联。如果问：如何相违和不定？所谓“周遍的法”是异声，同样，对于不成立的，为什么不认可呢？因此，就叫“是故”。对于如何相违等，有“周遍的法”的异声，同样，对于不成立的则不是，然而，不成立的共同点仅仅不是周遍的法。这也是类别的声音，而周遍的法的声音不是相违和不定的类别，因为正确的能立也不是周遍的法。如果说，因为不是成立自己的自性，所以成立者应该用我自己的名字来称呼，那么，对于法性不成立等，如何那样称呼呢？就叫“法性”。所谓“不成立本身”，即使不是周遍法。无论如何，已经成立的道路就是已经成立的道路，这样随顺。这些也不是用周遍法的声音来区分的，这是它的意义。所谓“二者”，是指立论者和反驳者。因为用成立的法来成立而进行称谓，所以不认可颠倒，即不成立。例如，声音要成立为无常，就像眼睛所见一样。对于立论者或反驳者之一不成立，也不认可作为能立，例如，在成立快乐等没有心识时，因是生起者或无常本身，就像立论者数论师自己已经成立一样。在要成立树木有心识时，如果说“因为剥掉所有树皮就会死亡”，这样的因对于反驳者佛教徒来说是不成立的。也不认可法性不成立作为能立，例如，“是我的周遍，因为在所有功德中都能见到”等等。同样，其他的例子也因为是在量决定等中宣说，所以应该在那里理解。如果
English
If it is said that what is not pervasive dharma also becomes contradictory or uncertain as a reason, then it is called "that." Reversal is pervasive because it is the opposite of what is to be established. The so-called "other" refers to the uncertain connection with what is to be established. If asked: How contradictory and uncertain? The so-called "pervasive dharma" is a different sound, and similarly, why not recognize what is not established? Therefore, it is called "therefore." For how contradictory and so on, there is a different sound of "pervasive dharma," and similarly, it is not for what is not established, however, the commonality of what is not established is only not pervasive dharma. This is also the sound of category, and the sound of pervasive dharma is not the category of contradiction and uncertainty, because the correct establisher is also not pervasive dharma. If it is said that because it is not the establishment of one's own nature, the establisher should be called by my own name, then how should the dharma-nature not being established and so on be called like that? It is called "dharma-nature." The so-called "non-establishment itself" is even if it is not pervasive dharma. In any case, the road that has been established is the road that has been established, thus following. These are also not distinguished by the sound of pervasive dharma, this is its meaning. The so-called "both" refers to the proponents and opponents. Because it is called by establishing with the established dharma, the reversal, that is, non-establishment, is not recognized. For example, the sound is to be established as impermanent, just like what is seen by the eyes. What is not established for one of the proponents or opponents is also not recognized as an establisher, for example, when establishing that happiness and so on have no consciousness, the reason is that it is a arising or impermanent itself, just like the proponent Samkhya himself has established. When establishing that trees have consciousness, if it is said that "because peeling off all the bark will cause death," such a reason is not established for the opponent Buddhist. It is also not recognized that dharma-nature not being established is an establisher, for example, "It is my pervasiveness, because it can be seen in all qualities," and so on. Similarly, other examples should also be understood there because they are declared in the determination of valid cognition and so on. If
Tibetan
་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པ་ཡང་གཏན་ཚིགས་སུ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཅི་ལྟར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གཏན་ཚིགས་སུ་བརྗོད་ཅེ་ན། ཕྱོགས་སྔ་མ་འགོད་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཚེ་ཞེས་ཁོང་ནས་ཕྱུང་ལ། འོ་ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་སྦྱར་རོ། །སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པ་ནི་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་སོ། །རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ལ་འབྲས་བུ་སྔ་ན་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ། མེད་པ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་བྱས་པ་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཅི་ལྟར་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྦྱོར་བ་གང་དུ་གཏན་ཚིགས་བསྒྲུབ་བྱའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། བསྒྲུབ་བྱ་མེད་ན་མེད་པ་དག་ལྔ་པས་ཏེ་ལྔ་པའི་མཐའ་ཅན་གྱིས་བརྗོད་པ་དེར་ནི་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཅན་དང་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཅན་གྱི་དཔེ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་སྒྲ་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ། བྱས་བ་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དཔེ་རྟག་པ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཅན་དང་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེ་བུམ་པ་དང་ནམ་མཁའ་དག་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་སྦྱོར་བ་གཉི་ག་ལ་ཡང་སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་ཞེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་བྱས་བ་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེས་བུམ་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། རྟག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེ་ནམ་མཁའ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་གཉི་གར་ཡང་གཏན་ཚིགས་མ་བརྗོད་དེ། དེ་ནི་ཉེ་བར་གཏོད་པ་ལས་བལྟ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་ནི་མི་རྟག་སྟེ་བུམ་པ་བྱས་པ་ནི་མི་རྟག་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ བཞིན་དུ་སྒྲ་ཡང་བྱས་བ་ཡིན་ནོ། །རྟག་པའི་ནམ་མཁའ་ནི་མ་བྱས་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་ནི་བུམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཉེ་བར་གཏོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉེ་བར་སྡུད་པ་དེ་ལས་འདོད་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ཡང་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲེ་བ་མི་དེ་བཞིན་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་ཅི་ལྟར་འདི་དག་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ལ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ
Chinese
难道不是连非正法的方面也视为理由吗？如果问：如何将作为一方之法的性质说成是理由呢？首先提出一方，即“如果”这个词。然后从中引出“那时”，并与“哦，怎么样”等词语结合。在这个“声音是无常的”的例子中，所说的理由是“所作”等等这两个。为了证明结果在原因的自性中本来就存在，则“因为不产生不存在之物”等等是能成立的。如果一方之法是理由，那么“声音是无常的，因为所作是无常的”等等，如何能成立呢？因为这不是一方之法的缘故。在任何论式中，理由随应所立而转，并且所立不存在则理由也不存在，以第五品，即具有第五品之边际者所说之处，则是在说同品和异品的例子。例如，为了成立“声音是无常的”，因为所作是无常的，这个例子“常法不是所作的缘故”，这说明了同品和异品的例子，即瓶子和虚空随应和相违。因此，在两种论式中，为了成立“声音是无常的”，因为所作是无常的，这以同品的例子说明了瓶子，而“因为不是常法”则以异品的例子说明了虚空。在两种论式中都没有说理由，那应该从近取中去观察。声音是无常的，因为瓶子是所作的，所作是无常的缘故。同样，声音也是所作的。常法的虚空不是所作的缘故。声音是瓶子，这是近取，所谓近取，就是从总摄一方之法中生起的意愿。另外，说异品的例子，即比较“没有像那个人一样”。如果问：那么这些为什么不是理由呢？即“怎么样”之意。凡是所要成立的和理由之间没有成立联系的理由，对于所立的成立没有能力。
English
Is it not the case that even non-dharmic aspects are seen as reasons? If asked, how can the nature of being a party's dharma be stated as a reason? The first party to be stated is the word 'if.' Then, extract 'at that time' from it, and combine it with 'oh, how' and so on. In this example of 'sound is impermanent,' the stated reason is 'made' and so on, these two. To prove that the result is inherently present in the nature of the cause, 'because it does not produce what does not exist' and so on are the means of proof. If the dharma of a party is a reason, then how can 'sound is impermanent because what is made is impermanent' and so on be established? Because it is not the dharma of a party. In any syllogism where the reason follows the probandum, and if the probandum does not exist, the reason does not exist, in the fifth part, that is, where what has the boundary of the fifth part is stated, there, examples of homogeneity and heterogeneity are stated. For example, to establish 'sound is impermanent,' because what is made is impermanent, this example, 'eternal things are not made,' this explains the examples of homogeneity and heterogeneity, that is, the concomitance and contraposition of a pot and space. Therefore, in both syllogisms, to establish 'sound is impermanent,' because what is made is impermanent, this explains the pot with the example of homogeneity, and 'because it is not eternal' explains space with the example of heterogeneity. In both syllogisms, the reason is not stated; that should be observed from the upādāna. Sound is impermanent because the pot is made, and what is made is impermanent. Similarly, sound is also made. The eternal space is not made. Sound is a pot; this is upādāna. The so-called upādāna is the desire that arises from the aggregation of a party's dharma. Furthermore, stating the example of heterogeneity, that is, comparing 'there is nothing like that person.' If asked, then why are these not reasons? That is, 'how' it means. Any reason where the connection between what is to be established and the reason is not established, that reason has no power to establish the probandum.