Tibetan
་ཏེ་འགལ་བ་མི་འཁྲུལ་བ་ཅན་ཅི་ལྟར་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་མ་འབྲེལ་ན། འོ་ན་ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །འོན་ཏེ་མ་འབྲེལ་བ་ཡང་མི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འབྲེལ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལན་ནོ། །འོ་ན་ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་འདི་ཅི་ལྟར་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེ་ན། ངེད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །མ་འབྲེལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མི་འཁྲུལ་པ་ཉིད་མེད་པར་དོགས་པར་བྱེད་པ་ནི། མི་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ལན་ནི་ཁས་བླངས་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དཔེར་ན་བྱེ་བྲག་བས་རང་གིས་ཁས་བླངས་བས་ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ན། དེས་བུམ་པའི་དབང་གིས་བྱ་བ་པ་ཉིད་མི་འཁྲུལ་བ་ཅན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། བརྡ་སྒྲོད་པ་བས་འདོད་ པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྟག་པ་ལ་ཡང་སྒྲ་ཉིད་ཀྱི་དཔེའི་དབང་གིས་མཉན་བྱ་ཉིད་མི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདིའི་རང་གི་ཁས་བླངས་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ། གཉི་ག་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེས་འདི་ཉིད་ལ་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན། བདག་ཅག་ལ་ནི་མ་འབྲེལ་ན། །ཅི་ལྟར་མི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཉེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཞན་གྱི་ཁས་བླངས་པ་ཉིད་བརྗོད་པའོ། །ཁས་བླངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྡ་སྤྲོད་པ་བས་སོ། །གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉན་བྱའོ། །སྒྲ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་རྟག་པ་དཔེར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་པ་ཉིད་ལ་མཉན་བྱ་ཉིད་ཅི་ལྟར་མ་མཐོང་ཞེ་ན། རྟག་པ་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མཉན་བྱ་ཉིད་ནི་དཔེ་སྒྲ་ཉིད་ལ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ན་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འཆད་པ་ནི་གོ་བར་བྱེད་པའི་ཞེས་བྱང་སྟེ། རྟག་པ་ཉིད་ལ་མཉན་བྱའི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གཞན་གྱི་འདོད་པའི་གོ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། མཐོང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གོ་བར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་བར་བྱེད་པ་རྟགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དོ། །འདིས་ནི་བྱེ་བྲག་པའི་ལུགས་ལ་གནས་ཏེ། བརྡ་སྤྲོད་པ་པས་ཉེ་བར་བཀོད་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གོ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དེའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་ནས་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་བསྒྲུབས་པ་ན། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་གསུངས་པ། མཉན་བྱ་ཉིད་གོ་བར་བྱེད་བར་འགྱུར་རོ། །ནམ་གྱི་དུས་ན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འདིར་ཞེས་བྱ་བ་སྒྲ་ལས་བྱེ་བྲག་པ་འགའ་ཞིག་གོ །ཉེ་བར་བཀོད
Chinese
如果说具有不欺骗性的矛盾如何成为不确定的自性呢？答：是“像这样”。如果与所要成立的没有关系，那么“如何”就是其他的了。如果说没有关系也是不欺骗性的，答：是“也不是有关联的”。“如果是那样”等是回答。如果说这在您的宗派中如何成为怀疑的原因呢？答：是“我们”。仅仅因为没有关系就怀疑没有不欺骗性，答：是“不欺骗性”。回答是“已承诺的”。例如，胜论派自己已承诺，在有法声上要成立无常的自性，就像它以瓶子的力量成为具有不欺骗性的作用者一样。词语诠释者以所希望成立的常法，也以声音本身的例子的力量，听觉性也是不欺骗性的。因此，就此而言，取决于自己的承诺，两者都将成为成立者，因为这本身是相互矛盾的。因此，对于我们来说，如果没有关系，那么“如何成为不欺骗性的”的过失是不存在的。如是说等，是说其他的承诺。承诺是词语诠释者。作为理由本身的是听觉性。因为声音本身的常法总相作为例子存在。如果说在坏灭本身上如何没有见到听觉性呢？答：是在常法本身上。听觉性是因为在例子声音本身上见到，所以将成为能知性。解释是能知性的，即在常法本身上是听觉性的理由。说其他的所希望的能知的作用，是“见到和”。能知的理由是能知，即是因的因性。这安住在胜论派的宗派中，是词语诠释者所陈述的成立者，是能知的作用的定义。像那样，依靠它的成立的边际而成立听觉性时，陈那论师说：听觉性将成为能知的。在什么时候呢？如果这里说声音之外的一些差别法。陈述
English
If it is said, how does a non-deceptive contradiction become an uncertain self-nature? Answer: It is "like this." If it is not related to what is to be established, then "how" belongs to others. If it is said that being unrelated is also non-deceptive, answer: it is "nor is it related." "If that is so," etc., are answers. If it is said, how does this become a cause of doubt in your school? Answer: It is "we." Merely because it is unrelated, one doubts the absence of non-deceptiveness, answer: it is "non-deceptiveness." The answer is "the promised." For example, the Vaiseṣika himself has promised that on the subject sound, the nature of impermanence is to be established, just as it becomes a non-deceptive agent by the power of the pot. The interpreter of words, with the desired permanent dharma, also by the power of the example of sound itself, audibility is also non-deceptive. Therefore, in this regard, depending on one's own promise, both will become establishers, because this itself is mutually contradictory. Therefore, for us, if there is no relationship, then the fault of "how does it become non-deceptive" does not exist. Saying thus, etc., is to state the promise of others. The promise is the interpreter of words. As the reason itself is audibility. Because the permanent universal of sound itself exists as an example. If it is said, how is audibility not seen in destruction itself? Answer: It is in permanence itself. Audibility is because it is seen in the example sound itself, so it will become knowable. The explanation is knowable, that is, the reason for audibility is in permanence itself. Stating the function of the knowable that others desire is "seeing and." The reason for the knowable is the knowable, that is, the causality of the cause. This abides in the school of the Vaiseṣikas, and is the establisher stated by the interpreter of words, is the definition of the function of the knowable. Like that, when audibility is established relying on its established boundary, Master Dignāga said: audibility will become knowable. At what time? If here it says some distinctions other than sound. Statement
Tibetan
་པའི་མཉན་བྱ་དང་བྱས་པ་ཉིད་ལ། གལ་ཏེ་འདི་གཉི་ག་ལ་ཡང་དཔེའི་སྟོབས་ཀྱིས་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ན་དེའི་ཚེ་ཐེ་ཚོམ་ཟའོ། །གཉི་ག་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉན་བྱ་དང་བྱས་པའོ། །བརྟེན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་པའོ། །ཤིན་དུ་དགོས་པར་ཆུད་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་བྱེ་བྲག་བ་ཁྱོད་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ནི། དེའི་ཚེ་སྤྱི་སྒྲ་ཉིད་ཀྱང་རྟག་པར་འདོད་པ་དོར་བར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་སྒོ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་སྒྲ་ཉིད་ཀྱི་དཔེའི་སྒོ་ནས་སོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱས་པ་ཉིད་དུ་མ་ཟད་ཀྱི་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱང་ངོ༌། །འོན་ཏེ་བྱས་པ་ཁོ་ན་གོ་བྱེད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དཔེལ་ཡོད་པ་མཐོང་བ་ནི། བྱས་པ་དང་མཉན་བྱ་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་ལྡན་པ་མཉན་བྱ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་མཚུངས་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཚུངས་པ་ཡིན་ནའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་རིགས་པར་མ་གྱུར་ནའོ། །མཐའ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་དེ་དང་ལྡན་པའི་གཏན་ཚིགས་བྱས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེར་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་གང་གིས་འདི་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་མཉན་བྱ་ཉིད་ཅི་ལྟར་རིགས་པ་མཚུངས་པ་ཅན་ཡིན་ཞེ་ན། མཉན་བྱ་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་པའོ། །འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉན་བྱ་ཉིད་དོ། །བྱས་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་རྟག་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའོ། །སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའིའོ། །སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་ངེས་པ་ལ་དེའི་གཞུང་དབང་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ནི། འོ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐབས་ཀྱི་མཇུག་སྡུད་པ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །མ་འབྲེལ་པ་སྟེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་འབྲེལ་བ་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ན། གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དང་བཅས་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པའོ། །གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་པ་འགལ་བ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དང་བཅས་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ལས་བཟློག་པར་ཁྱབ་པའོ། །མ་ངེས་པའི་ནི་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་འབྲེལ་པ་མ་ངེས་པ་སྟེ།། གཏན་ཚིགས་དང་འགལ་བ་དང་མ་ངེས་པ་མཐའ་དག་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མཚན་ཉིད་མ་ཁྱབ་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་མ་བརྗོད་བའི་ཕྱིར
Chinese
对于可闻性和所作性而言，如果承认这两者都凭借例子的力量来理解，那么就会产生怀疑。 “两者”指的是可闻性和所作性。“依赖”指的是特殊。“非常需要理解”的表达是“像这样”。如果特殊者你认为声音是无常的，那么就应该放弃认为普遍声音是常的。为什么呢？ “通过它”指的是通过声音本身的例子。另外，“不仅是所作性，还有可闻性”。如果说只有所作性才是能理解的，那么就是“理应如此”。看到例子存在，是因为所作性和可闻性的理是一样的，与此相应，就像可闻性本身的理由一样，不会变得相同。如果那样，就是不相同。如果那样，就是理没有成为理。所有指的是与那个理相应的理由，无论是什么，比如所作性等等，在那里理由的名称也会消失。如果有人问，凭借什么这个也同样会变成那样，可闻性怎么会是具有相同理的呢？“可闻性也”就是答案。“这个也”指的是可闻性本身。所作性的要证明的是无常，与此相反的是常，对此没有迷惑。是陈那论师的观点。为了确定论师的意图，而以他的论著的权威来表达，就是“那么”。总结上下文就是“因此”。不相关，即对于要证明的事物，关系不确定，这本身就是怀疑的原因，因此，理由等等的定义是周遍的。理由的定义是具有同品遍在性的、与要证明的事物相关的。似是而非的理由（相违因）是具有同品遍在性的、与要证明的事物相反的。不确定的（不定因）是与它一起的、与要证明的事物关系不确定的。因此，理由、相违和不定，所有这些都被定义所周遍。因此，没有定义不周遍的过失。如果因为没有说明差别
English
Regarding audibility and being made, if it is admitted that both of these are understood by the power of examples, then doubt will arise. "Both" refers to audibility and being made. "Dependent" refers to specific. The expression of "very necessary to understand" is "like this." If you, the specific one, believe that sound is impermanent, then you should abandon the belief that universal sound is permanent. Why? "Through it" refers to through the example of sound itself. Also, "not only being made, but also audibility." If it is said that only being made is what can be understood, then it is "reasonable." Seeing that examples exist is because the reason for being made and audibility is the same, and corresponding to this, like the reason of audibility itself, it will not become the same. If that is the case, then it is not the same. If that is the case, then reason has not become reason. All refers to the reason corresponding to that reason, whatever it is, such as being made, etc., there the name of reason will also disappear. If someone asks, by what will this also become like that, how can audibility be something with the same reason? "Audibility also" is the answer. "This also" refers to audibility itself. What is to be proven by being made is impermanence, and the opposite of this is permanence, about which there is no confusion. It is the view of the teacher Dignāga. In order to ascertain the teacher's intention, and to express it with the authority of his treatise, it is "then." Summarizing the context is "therefore." Unrelated, that is, for the thing to be proven, the relationship is uncertain, this itself is the cause of doubt, therefore, the definitions of reason, etc., are pervasive. The definition of reason is that it is related to the thing to be proven, having the property of being present in the similar class. The fallacious reason (contradictory reason) is that it is pervasive in the opposite of the thing to be proven, having the property of being present in the similar class. The uncertain (undetermined reason) is that it is together with it, the relationship with the thing to be proven is uncertain. Therefore, reason, contradiction, and uncertainty, all of these are pervaded by the definition. Therefore, there is no fault of the definition not being pervasive. If because the difference is not stated