Tibetan
ང་སྟེ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །བསལ་བ་དུ་མ་ལ་ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་པ་ནི་སྤྱི་ལ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྤྱིའི་རང་བཞིན་ནི་མ་གྲུབ་པའོ། །སྤྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པའོ། །ཅིག་ཤོས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་དུའོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་དོགས་པར་བྱས་ནས་འགོག་པ་ནི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པ་བཀོད་ནས་སེལ་བ་ནི་འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་འོ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །བསལ་པ་གཞན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའོ། །ཅི་ལྟར་རྟོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་སོ། །འོ་ན་ཏེ་རྣམ་པ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་འདི་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྤྱི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པའི་མཇུག་སྡུད་པ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐབས་ཉེ་བར་སྡུད་པ་ནི་དེའི་ཕྱིར་བྱ་བའོ། །ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕ་རོལ་པོ་ལ་དེའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མེད་དེ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་སངས་རྒྱས་བ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཚད་མ་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་ན། མངོན་སུམ་གྱིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིས་ནི་སྣང་བ་མི་དམིགས་པས་གནོད་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོད་པའོ། །ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་ བ་གཅིག་གི་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་སོ། །དེ་ལ་ནི་སྤྱི་ལའོ། །ཆོས་ནི་མ་ཁྱབ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལན་ནོ། །རྩ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པ་ལ་མི་ལྟོས་པའོ། །དེ་ཉིད་གསལ་འདེབས་པ་ནི་ཁྱོད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ་རིགས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པའོ། །མངོན་སུམ་དང་དེ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་སོ། །གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མི་དད་པའོ། །རྣམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡན་ལག་གི་བཀོད་པའོ། །རྣམ་པ་ནི་སྤྱི་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རྣམ་པ་ནི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། དེས་ན་ཅི་ལྟར་མ་ཁྱབ་སྙམ་ན། ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཡིན་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་ན་ཡང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ནི་སྤྱི་ནི་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་འདི་ནི་མ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། རྣམ་པ་ནི་གསལ་བའི་
Chinese
我，即是非此。未领悟周遍于众多所除之自性，则对于总相不会如是领悟。因此，总相之自性是不成立的。所谓“总”，是指陈述。所谓“于一异”，是指非周遍之自性。对此，首先作意并遮破之，即是“于周遍性”。陈设第二种情况并遣除之，即是“然而”。若如是，有何过失？答：“如是则”。所谓“其他所除之差别”，是指总。所谓“如何领悟”，是指现量。若谓：如是领悟之方式唯是现量耶？答：“即此”。以“是总故”为因，不成立之结论是“因此”。总结临近之语境是“因此”。非有身者本身并非能立，因是错乱之故。亦非总，因不成立之故。若他方无彼之能立，如是，于佛陀有损害之量为何？答：“以现量亦”。此乃以不现见之显现而说损害。所谓“若”，是诤论。所谓“成立非周遍”，是以“是唯一显现之究竟故”之能立。彼，是指总。法，即是非周遍性。所谓“彼”，是回答。所谓“根本”，是不依赖于他人之承许。阐明彼者，即是“汝”，即理智者等。所谓“现量及彼等”，是指比量。所谓“他”，是指无差别。所谓“形相本身”，是指支分之安立。形相非总，因无周遍故。若谓：然形相唯是缘于周遍性耶？答：如是，如何不周遍耶？答：说“于周遍性”。阐明此之意义，即是“如是耶”，即纵然缘于周遍性也。因此，形相非是所缘之总。说此因亦非不成立，形相是显现的。
English
I, that is, is not this. Not realizing the nature of pervasion in many eliminations, one will not realize the general in that way. Therefore, the nature of the general is not established. The so-called "general" refers to the statement. The so-called "in one or the other" refers to the nature of non-pervasion. Regarding this, first focusing on and refuting it is "in pervasiveness." Setting forth the second situation and eliminating it is "however." If it is like that, what fault is there? The answer is: "If so, then." The so-called "difference of other eliminations" refers to the general. The so-called "how to realize" refers to direct perception. If it is said: Is the way of realizing in this way only direct perception? The answer is: "This itself." Taking "because it is general" as the reason, the conclusion that is not established is "therefore." Summarizing the nearby context is "therefore." The non-embodied itself is not the establisher, because it is confused. It is also not the general, because it is not established. If the other party has no establisher for it, then what is the valid means that harms the Buddha? The answer is: "Also by direct perception." This is to say harm by the non-appearance of appearance. The so-called "if" is the debate. The so-called "establishing non-pervasiveness" is by the establisher of "because it is the ultimate of a single appearance." That, refers to the general. The dharma is non-pervasiveness itself. The so-called "that" is the answer. The so-called "root" does not depend on the acceptance of others. Clarifying that is "you," that is, intellectuals and so on. The so-called "direct perception and those," refers to inference. The so-called "other" refers to non-difference. The so-called "form itself" refers to the arrangement of limbs. Form is not general, because it is not pervasive. If it is said: But form is only focused on pervasiveness? The answer is: If so, how is it not pervasive? The answer is: It is said "in pervasiveness." Clarifying the meaning of this is "is it so," that is, even if it is focused on pervasiveness. Therefore, form is not the general that is focused on. Saying that this reason is also not unestablished, form is apparent.
Tibetan
རང་བཞིན་ཡིན་པས་དེ་གྲུབ་ན་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པ་ཡང་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །དེས་ན་གཏན་ཚིགས་གསལ་བ་གཅིག་གི་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་མ་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ནི་གཞི་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་འདི་ལ་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་བ་ཉིད་སྤངས་པ་ཡིན་ན་འོ་ན་ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །རྣམ་པ་སྤྱི་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་ཉིད་དེ་དེས་ན་ཚུལ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་འདི་ཐལ་བའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ན། ཅི་ལྟར་འདི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞེ་ན། གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས། ཕ་རོལ་པོས་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྒོལ་བ་གཅིག་གིས་ནི་དབྱིབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ཉིད་སྤྱི་ཡིན་པར་བརྗོད་ལ། རིགས་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་ནི་རྣམ་པ་ལས་གཞན་རིགས་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །དེས་ན་སྤྱི་ཐ་དད་པར་སྨྲ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཐལ་བ་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཅི་ཐ་མི་དད་པར་སྨྲ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་གང་ཡང་རུང་བའི་ལུགས་ལ་གསལ་བ་གཅིག་གི་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཐལ་བ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞུང་ བཙུགས་པ་ཡིན་ནོ། །གསལ་པ་གཅིག་གི་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་དགག་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ནི། ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རྒོལ་པ་གཉི་གའི་ལུགས་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན་ཐལ་བ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡང་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འགལ་བ་ཡིན་པར་ནི་དུ་མ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་སྤྱི་གཉི་གའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་མ་གྲུབ་པོ། །གཅིག་པ་གཅིག་གི་མཐར་ཐུག་པར་དགག་པ་ནི་ཐལ་བ་ཡིན་པར་ལྷག་མས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །བཟློག་པ་ནི་རྩ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསལ་བ་གཅིག་གི་མཐར་ཐུག་པར་ཡང་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཐལ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནའོ་ན་ངེས་ཅི་ཞིག་བྱ་བ་ཡིན་སྙམ་ན། ཐལ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་ལ་སོགས་པའི་ལུགས་སུན་ད་བྱུང་བའི་དོན་དུ་ཉེ་བར་འགོད་པ་ནི་གཞན་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་ངེས་ཀྱི་དཀྱུས་དུམ་བུའོ། །དེ་ནི་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཕྱི་མ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །གང་གི་ཚེ་ཞེ་ན
Chinese
因为是自性，如果它成立，那么它的自性之相也必定成立。因此，为了论证“理证明确的唯一终极性”并非周遍，所作的陈述并非是“所依不成立”。如果在此宗派中，已经舍弃了“有法不成立”的观点，那么“如何”这个问题就是其他人的了。对于作为共相之相的宗派来说，也必然具有宗派的法性，因此它具备三相。如果有人说：“这不是反证的成立方式”，那么，如果问：“为什么这不是成立的方式呢？”，成立的边际论者会说：“对方是这样说的”。一位论者说：“形状的特征，相本身就是共相”，而其他的理路等则说：“相之外是异类”。因此，假设是主张共相各异的情况下，反证才能成立，因为“所依不成立”。如果考虑到主张不异的情况，那么就只是自续的成立方式。如此一来，暂时按照任何一种观点，“因为是明确的唯一终极性”这句话，就是成立反证，这是立宗。为了驳斥“明确的唯一终极性”，如果需要论证，那么，“因为周遍”这句话的论证，由于在双方论者看来都不成立，因此是为了说明这是反证，或者说是。说“因为周遍”这句话是相违的，是因为它涉及多种情况。而这在双方的宗派中也都不成立。其余部分说明了驳斥“唯一是唯一的终极”是反证。说“反过来是根本的理证”，也是针对“排除唯一终极”而言，因为已经成立。如果反证的论证本身不是论证，那么需要确定什么呢？反证是这样说的。为了驳斥法胜论师等的观点而作的陈述是“其他的是”。“因为分离”这句话是《释量论》的段落。它与后面的内容相关联，即“那是成立的”。什么时候呢？
English
Because it is self-nature, if it is established, then its aspect of self-nature is also definitely established. Therefore, the statement made to prove that "the ultimate nature of a clear reason" is not pervasive is not "the basis is not established." If in this school, the view that "the subject is not established" has been abandoned, then the question of "how" belongs to others. For the school that is the aspect of a generality, it must also have the nature of the school, therefore it possesses the three characteristics. If someone says, "This is not the way to establish a counter-argument," then, if asked, "Why is this not the way to establish it?" the one who speaks of the established limit will say, "The opponent says so." One debater says, "The characteristic of shape, the aspect itself is a generality," while other reasonings say, "Other than the aspect is a different kind." Therefore, assuming that it is in the case of asserting that generalities are different, the counter-argument can be established, because "the basis is not established." If considering the case of asserting non-difference, then it is only the establishment of self-nature. In this way, for the time being, according to any view, the statement "because it is the ultimate nature of a clear one" is the establishment of a counter-argument, this is the establishment of the thesis. In order to refute "the ultimate nature of a clear one," if it needs to be proven, then the proof of the statement "because it is pervasive," since it is not established in the view of both debaters, therefore it is to show that this is a counter-argument, or rather. Saying that the statement "because it is pervasive" is contradictory is because it involves multiple situations. And this is also not established in both schools. The rest explains that refuting "the only one is the ultimate" is a counter-argument. Saying "the reverse is the fundamental reason" is also aimed at "excluding the ultimate one," because it has been established. If the proof of the counter-argument itself is not a proof, then what needs to be determined? The counter-argument says so. The statement made to refute the views of Dharmakirti and others is "the others are." The statement "because of separation" is a section of the text of the Pramāṇavārttika. It is related to the following content, that is, "that is established." When is it?