Tibetan
བྱ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྩོད་བའོ། །ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དག་ཏུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་གྱུར་ནའོ། །དེ་ལས་ནི་གཞལ་བྱ་ཉིད་ལས་སོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞལ་བྱ་ཉིད་དོ། །གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཏེ་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། མཐོང་བ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་གཞལ་བྱ་ཉིད་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མཐོང་བ་ལ་ཡང་ངོ༌། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མོ། །གཉི་ག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དག་ལའོ། །གལ་ཏེ་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་ཐེ་ཚོམ་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མི་འཐད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་འདི་ལྡོག་པ་ཅན་ཉིད་དུ་གསུངས་པས་ན་ལྡོག་པ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་པས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ནི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུར་འཐད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ཏུ་ལྡོག་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། གཅིག་ཏུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་ལྡོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། ལྡོག་ པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཅིག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལྡོག་པ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་མོད་སྙམ་ན། གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། མཉན་བྱ་ཉིད་ལ་སོགས་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕུང་པོ་གཉི་ག་ལས་ལྡོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཅི་གང་གིས་འདི་སྐད་བརྗོད་པ་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་འདི་ལྡོག་པ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ཅན་དུ་གསུངས་སམ་ཞེ་ན། དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་མཉན་བྱ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །གང་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེན་ཁྱད་པར་ཅི་སྙེད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའམ། བདག་དང་བཅས་པ་དང་བདག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་མཐའ་དག་བསྡུས་པ་དེ་ལའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པས་དོན་གྱི་ཚོགས་མཐའ་དག་པ་དེ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཉིས་ལས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ཡང་
Chinese
名为“བྱ”的词语就是这样使用的。然而，名为“འོན་ཏེ་”等等的词语是用于辩论的。如果对于法（ཆོས）的所依，声音（སྒྲ）是常（རྟག་པ་）还是无常（མི་རྟག་པ་）产生怀疑。从那之中，是从所量（གཞལ་བྱ）本身而来。名为“དེ་”的词语就是所量本身。名为“གང་ལ་”的词语是指常本身等等。名为“དེ་”的词语是指常本身等等，也就是所要成立的。为什么不是从随顺品（མཐུན་པའི་ཕྱོགས་）的角度出发呢？名为“མཐོང་བ་ལ་ཡང་”是指，所量本身在随顺品和不随顺品中也是可见的。名为“དེ་ནི་”是指怀疑。名为“གཉི་ག་ལ་”是指随顺品和不随顺品。如果说，因为对可闻性（མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་）的相违（ལྡོག་པ་）产生怀疑，所以是怀疑的因，这难道不是不合理的吗？因为学派的陈那（ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ）说过这是具有相违的，所以确定是唯一的相违，因此说是怀疑的因。如果是那样，那么作为怀疑的因也是不合理的，因为是唯一的相违，所以只会成为不理解的因，为了消除这种疑虑，所以说“གཅིག་ཏུ་”，意思是，是对唯一确定的相违产生怀疑，而不是对相违本身产生怀疑。为什么呢？因为有“གཅིག་ཏུ་”这个词。如果认为即使相违是确定的，也会产生怀疑，那么“གང་ཞིག་”是指可闻性等等。名为“དེ་ཉིད་ཀྱིས་”是指从两个蕴（ཕུང་པོ་）中相违本身。如果有人说，是谁这样说的，学派的陈那说过这是唯一确定的相违吗？那么，也像那样说。名为“བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་”是指所要成立的是声音等等的法所依。声音等等的法所依的法是什么呢？可闻性等等的意义是怀疑的因，这样联系起来。如果问，对什么产生怀疑的因呢？名为“ཁྱད་པར་ཅི་སྙེད་ཀྱིས་”是指，以常和无常，或者有我和无我的特征来概括一切事物。为什么呢？因为名为“དེ་དང་ལྡན་པ་”是指，以具有常和无常的形态来概括一切意义的集合，并且从两者中确定一个
English
The term "bya" is used in this way. However, terms such as "hönte" are used for debate. If doubt arises regarding the subject of the dharma (chos), whether sound (sgra) is permanent (rtag pa) or impermanent (mi rtag pa). From that, it comes from the object of measurement (gzhal bya) itself. The term "de" refers to the object of measurement itself. The term "gang la" refers to permanence itself, and so on. The term "de" refers to permanence itself, and so on, which is what is to be established. Why not proceed from the perspective of the concordant side (mthun pa'i phyogs)? The term "mthong ba la yang" means that the object of measurement itself is also visible in both the concordant and discordant sides. The term "de ni" refers to doubt. The term "gnyi ga la" refers to the concordant and discordant sides. If it is said that doubt is caused by doubting the contradictory (ldog pa) nature of audibility (mnyan par bya ba nyid), is this not unreasonable? Because the scholar Dignāga (phyogs kyi glang po) stated that this has contradiction, therefore it is certain to be a single contradiction, and thus it is said to be the cause of doubt. If that is the case, then it is also unreasonable to be the cause of doubt, because it is a single contradiction, so it will only become the cause of non-understanding. To dispel this doubt, it is said "gcig tu," meaning that doubt is caused by the single, definite contradiction, and not by doubting the contradiction itself. Why? Because there is the term "gcig tu." If it is thought that even if the contradiction is definite, doubt will arise, then "gang zhig" refers to audibility, and so on. The term "de nyid kyis" refers to the contradiction itself from the two aggregates (phung po). If someone says, who said this, did the scholar Dignāga say that this is a single, definite contradiction? Then, it is said in that way as well. The term "bsgrub par bya ba'i chos" refers to the subject of dharma, which is to be established, such as sound and so on. What is the dharma of the subject of dharma, such as sound and so on? The meaning of audibility and so on is the cause of doubt, thus connecting them. If asked, what is the cause of doubt about? The term "khyad par ci snyed kyis" refers to encompassing all things with the characteristics of permanence and impermanence, or self and no-self. Why? Because the term "de dang ldan pa" refers to encompassing the entire collection of meanings with the aspects of having permanence and impermanence, and also determining one from the two.
Tibetan
ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་དང༌། གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ལྡོག་པ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་རྒྱུ་མཚན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ན། འདི་ནི་མ་རྟོགས་པའི་རྒྱུའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དུ་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། ཅི་ལྟར་མཉན་བྱ་ཉིད་འདི་ལྡོག་པ་ཉིད་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་དོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྲམ་ཟེགས་ལ་བྱེད་ལ་སོགས་པར་ཟེར་རོ། །དེ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་གཉིས་ལས་གལ་ཏེ་མཉན་བྱ་ཉིད་ལྡོག་པ་དེས་ན། དེའི་ཚེ་ཆོས་ཅན་ལ་མཐོང་བ་ན་དེ་དག་མེད་པ་ཉིད་དུ་གོ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟན་ཡང་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུའམ་མ་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་རྟོགས་པ་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ནི་མ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་གང་ཞིག །རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་གཉི་ག་ལས་ལྡོག་པར་ངེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཞན་ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལ་ཡོད་པས་ན། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་གཉི་ག་ལ་ཡང་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ ཀྱིས་མེད་པར་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །མེད་པར་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཡང་དེ་དག་ལ་ཐེ་ཚོམ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེན་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དག་ནི་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་སྒྲ་དེ་གཉིས་ལ་ཐེ་ཚོམ་བྱེད་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དག་ལས་ལྡོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་གཉི་ག་ལ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་བསྒྲུབ་པ་ནི་གཞན་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ཉིད་དེ་དག་ལ་རྣམ་པར་གཅད་པ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་ནི་བརྗོད་པ་ནི་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྣམ་པར་གཅོད་པ་བསྒྲུབ་པས་གཏན་ཚིགས་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་དེ་ནི་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ལ་ཡང་ཡོད་དོ་དེས་ན། གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར། རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡིན་པས་ན་གཏན་ཚིགས་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཅི་ལྟར་རྟོགས་ཤེ་ན། སྒྲ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཏན་ཚིགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྩོད་པ་ནི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་ལྡོག་པ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་སྒྲུབ་པའི་ངེས་པར་བྱེད་པ་དེ་ཁོ་ན་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བྱས་པ་ཉིད་རྟག་པ་རྣམ་པར་གཅད་པས་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ན་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །
Chinese
因为是遣返的缘故。这以二者概括一切，并且确定为一的遣返，也是疑惑的因，实际上是显示为理由，这作为不理解之因的理由本身是恰当的。所谓“那”是因为那个缘故，怎样可听闻之物本身，对此遣返本身产生怀疑，是疑惑的因，因为婆罗门等说“不是唯一的”。“那不是”等等是成立的宗义。所谓“因为什么”等等的意义是这样的：从二蕴中，如果可听闻之物本身是遣返，那么，那时在有法上见到时，会理解为那些是不存在的。即使那样，怎么会成为疑惑的因或不理解的因呢？所谓产生理解本身不是不理解的因。可听闻之物本身是什么？凡是确定为从常与无常二者遣返的，因为那在其他有法声上存在，所以，对于常与无常二者，也会确定为没有可听闻之物本身。即使是确定为没有，也会对那些产生怀疑，如果常与无常是遣返之物，可听闻之物本身，那声音怎么会对二者产生怀疑？为什么呢？因为凡是可听闻之物本身从常与无常等遣返的，从那对常与无常二者进行区分的成立，不是其他的，然而，是从那遣返本身对那些进行区分的成立。这本身就是所说的“是什么”。所谓“一切”是指，理由烟等也是区分的成立，所以是理由本身，那区分常与无常，那在可听闻之物本身上也存在，因此，怎么会不是理由？因为是区分，所以怎么理解是理由本身呢？所谓“声音”等。所谓理由等等的辩论，意义是这样的：凡是遣返先行的成立的确定，那才是理由，例如，所作性区分常法，成立无常法时，就像是理由一样。
English
Because it is a matter of rejection. This encompasses everything with two aspects, and the rejection that is determined as one is also the cause of doubt, actually shown as the reason. This is appropriate as the reason for the cause of non-understanding itself. The so-called "that" is because of that reason. How can the audible itself, doubting this rejection itself, be the cause of doubt, because Brahmins and others say "not the only one"? "That is not" and so on are the established tenets. The meaning of "because of what" and so on is like this: From the two aggregates, if the audible itself is rejection, then, at that time, when seeing on the subject, it will be understood that those are non-existent. Even so, how can it become the cause of doubt or the cause of non-understanding? The so-called generation of understanding itself is not the cause of non-understanding. What is the audible itself? Whatever is determined to be rejected from both the permanent and the impermanent, because that exists on the other subject sound, therefore, for both the permanent and the impermanent, it will also be determined that there is no audible itself. Even if it is determined to be non-existent, there will be doubt about those. If the permanent and the impermanent are rejected, the audible itself, how can that sound doubt the two? Why? Because whatever is rejected from the permanent and the impermanent, etc., of the audible itself, the establishment of distinguishing the two from that is not other, however, it is the establishment of distinguishing those from that rejection itself. This itself is what is said, "what is it?". The so-called "everything" refers to the reason, smoke, etc., which is also the establishment of distinction, so it is the reason itself. That distinction between the permanent and the impermanent, that also exists in the audible itself, therefore, how can it not be a reason? Because it is a distinction, how to understand that it is the reason itself? The so-called "sound" and so on. The debate about the so-called reason, etc., the meaning is like this: Whatever is the determination of the establishment that precedes rejection, that alone is the reason, for example, when the made nature distinguishes the permanent dharma and establishes the impermanent dharma, it is like a reason.