Tibetan
བཞིན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་གསལ་བ་སྟེ། ཁྱད་པར་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཐར་བའི་གནས་སྐབས་ན་གཙོ་བོ་གསལ་བ་སྟེ་མངོན་ པར་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་གཏན་མི་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མངོན་བར་འདོད་ན། འདིར་འདི་ནི་འགལ་པ་ཡིན་ཏེའོ། །གང་ཞིག་འགལ་སྙམ་ན། ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡོན་ཏན་སྙིང་སྟོབས་དང་རྡུལ་དང་མུན་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་སྤྱིའི་གནས་སྐབས་སུ་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་བས་རྟོགས་པར་བྱ་པ་ཡིན་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ཉིད་དུ་བག་ལ་ཞ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་སྐྱེད་མོས་མཚལ་དང་ཀུན་དགའ་རབ་ལ་སོགས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་དུ་གང་གྱུར་པ་དེ་ནི་གཙོ་བོ་ཡང་ཤིན་ཏུ་གསོག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཅི་ལྟར་འགལ་སྙམ་ན། གང་གིས་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །འབྲས་བུ་གཞན་དུ་མི་འཐད་པའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུ་གང་ཞིག་ནུས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་གཙོ་བོ་ལ་བརྟགས་བ་སྟེ་སྲོག་ཉིད་ཀྱིས་གཙོ་བོར་དེ་ཡང་ནི་གསོག་ཉིད་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཅི་ལྟར་ན་འབྲས་བུ་གསོག་ཏུ་གྱུར་བས་དེ་ཡང་གསོག་ཉིད་ཡིན་སྙམ་ན། རྒྱུ་ལ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་གཙོ་བོ་ཞེས་གྲགས་པ་ལའོ། །དེའི་རང་བཞིན་ཏེ་ནུས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཙོ་བོ་ན་ནི་འབྲས་བུ་ནུས་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། ནུས་པ་ཡང་གསལ་པ་ཉིད་དམ། ཡང་ན་དངོས་པོ་གཞན་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། གལ་ཏེ་གསལ་བ་ཉིད་ནུས་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་གཙོ་བོ་དང་ནུས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་གྱིས་གསལ་བ་རྣམས་གསོག་ཡིན་ན་གཙོ་བོ་ཡང་གསོག་ཉིད་དོ། །དེས་ན་གཙོ་བོ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པ་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གསལ་པ་འབྲས་བུའི་ཚོགས་རྣམས་གསོག་ཉིད་ཡིན་ན། དེའི་སྒོ་ནས་བརྟག་པར་བྱ་བ་ནུས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་གསོག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་ཐ་མི་དད་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གསོག་ཡིན་པ་ན་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་གང་གསོག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་འབྲས་བུ་ཉིད་ནུས་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་འདི་ལྟར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། འོན་ཀྱང་གསོག་གི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་བའི་གསལ་བ་ལས་གསོག་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ནུས་པ་ནི་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་པས་གཙོ་བོ་དེ་དང་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་ཡིན་ཡང་ གསོག་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་གཉིས་པའི་དོགས་བ་བསུ་བ་ནི། ཅི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ལ་ཡོད་པའི་འབྲས་བུ་ནུས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་གསལ་བ་ལས་གཞན་ཉིད་ཡིན་གྱི་གསོག་གི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ནི་ཡོད་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ལན་འདེབས་པ་ནི་དེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ལ་ཡོད་པའི་ནུས་པའི་རང་བཞིན་གསོག་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ལས་འབྲས་བུ་གསོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྐྱེ་བ་ནི་སྔ་ན་མེད་པ་ཉིད་བས་འབྲས་བུ་སྔར་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་མི་གསལ་བ་ནི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་འབྲས་བུ་སྔ་ན་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་མི་ཉམས་སོ་སྙམ་ན། གང་ཞིག་ཅེས་སྨོས་སོ། །ནུས་པའི་རང་བཞིན་གང་ཞིག་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པས། རྟགས་མེད་བས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ནི་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡང་བརྗོད་ཟིན་བ་ཉིད་དེ། དེས་ན་དེ་ནི་རྣམ་འབྱེད་བས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྟག་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དུས་མཚུངས་པ་ཡུལ་ཐ་དད་པའི་གསལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁྱབ་པའི་སྤྱི་ནི་འཛིན་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་གསལ་བ་མ་བཟུང་ཡང་སྤྱི་དགོས་པ་མེད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། དེ་འདྲའི་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ། བརྡའི་དུས་སུ་གསལ་བ་ཐ་དད་པ་ལ་སྤྱིར་ཁྱབ་པར་མ་བཟུང་ན་དུས་ཕྱིས་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་མི་འཐད་དོ། །སྤྱི་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ན་དེ་ལྟར་ནི་ཁྱབ་པ་བཟུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྤྱི་ནི་དགོས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །ར་དཀར་པོ་གང་ཞིག་སྔར་ལྷ་ལ་གསོལ་བ་མཐོང་བ་ཡོད་པ་དེའི་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རའི་རིགས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་སྙད་པ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་འདིའོ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་དག་གིས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འདོད་སྙམ་ན། དུས་གཅིག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་ཐ་སྙད་ལའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཉི་ག་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་སྔར་གྱི་རྗེས་སུ་ འབྲངས་ནས་རྟོགས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་ལ་སྤྱི་ཡོད་མོད་སྙམ་ན། སྔ་མ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐ་དད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོག་དང་རྣམ་པ་དང་ཡི་
Chinese
所谓“相”是指，瓶子和布匹等可见之物，因彼此各异而显现。在解脱之际，其特殊之处在于，主（Pradhāna）会显现，即明显地显现。因此，它并非完全不可见。如果想要这样显现，那么这里存在矛盾。如果问什么矛盾，那就是“功德”等。所谓功德，即勇气、微尘和黑暗等，其本质是殊胜的，是处于普遍状态的特征，并非通往见道的道路，而是瑜伽士所要证悟的，并且一切都潜藏于其中。此外，像莲花池和欢喜园等，凡是通往见道的，其主（Pradhāna）也是极度积聚且无自性的。如果问这如何矛盾，那就是“因为什么”之意。通过不与其他果相符的方式，以能力之自性来考察主（Pradhāna），即以生命本身来考察主（Pradhāna），那么它也会变成积聚。如果又问，果变成积聚，那它又如何是积聚呢？经中说“在因上”，即在被称为主（Pradhāna）之上。因为它的自性，即具有能力之自性。主（Pradhāna）中存在着作为果的能力之自性，而能力要么是显现本身，要么会变成其他事物。如果显现本身就是能力，那么此时，因为主（Pradhāna）和能力是同一体性，如果作为果的自性的显现是积聚，那么主（Pradhāna）也是积聚。因此，承认主（Pradhāna）存在就变得矛盾了。因此，如果显现的果的集合都是积聚，那么通过这种方式来考察，作为能力之自性的果也会变成积聚，因为与它无差别。如果它是积聚，那么因为它与它无差别，主（Pradhāna）也会变成积聚。如果显现的特征，果本身就是能力，那么此时就会变成这样一种情况：然而，从变成积聚自性的显现之外，以非积聚自性的能力完全是其他的，即使主（Pradhāna）与它本体相同，
English
The so-called "aspect" refers to the visibility of things like pots and cloths, which are distinct from each other. The special thing is that at the time of liberation, the Pradhāna will appear, that is, it will appear clearly. Therefore, it is not completely invisible. If you want it to appear like this, then there is a contradiction here. If you ask what the contradiction is, it is "qualities" and so on. The so-called qualities, that is, courage, dust and darkness, etc., its essence is supreme, is the characteristic of being in a general state, is not the path to the path of seeing, but the yogi wants to realize, and everything is hidden in it. In addition, like lotus ponds and pleasure gardens, etc., whatever leads to the path of seeing, its Pradhāna is also extremely accumulated and without self-nature. If you ask how this contradicts, it means "for what reason". By examining the Pradhāna with the nature of ability in a way that does not conform to other fruits, that is, by examining the Pradhāna with life itself, it will also become accumulation. If you ask again, if the fruit becomes accumulation, how is it accumulation? The sutra says "in the cause", that is, on what is called Pradhāna. Because of its nature, that is, having the nature of ability. In Pradhāna there is the nature of ability as a fruit, and the ability is either the appearance itself, or it will become other things. If the appearance itself is the ability, then at this time, because the Pradhāna and the ability are the same entity, if the appearance of the nature of the fruit is accumulation, then the Pradhāna is also accumulation. Therefore, admitting that Pradhāna exists becomes contradictory. Therefore, if the collection of fruits that appear are all accumulations, then by examining in this way, the fruit that is the nature of ability will also become accumulation, because it is no different from it. If it is accumulation, then because it is no different from it, Pradhāna will also become accumulation. If the characteristic of appearance, the fruit itself is the ability, then at this time it will become such a situation: However, from the appearance that has become the nature of accumulation, the ability with the nature of non-accumulation is completely different, even if the Pradhāna has the same essence as it,
Chinese
为了消除“不是潜藏”的第二种怀疑，如果说原因中存在的果，具有能力自性，是显现之外的其他，而不是潜藏的自性。这是否定了“因为具有它的自性”这一理由不成立。回答是“那”。如果存在于原因自性中的能力自性不是潜藏的，那么从它产生显现的果，就是先前没有的，因此说果先前存在的主张就会崩溃。如果原因中不显现的果不是自性存在的吗？那么认为果先前存在的主张就不会崩溃，因此说了“哪个”。哪个潜藏的能力自性，不是以现量所见，没有标志，也不是以比量所能推知的，那本身就不是真实的，不能作为存在的名言。对于它，损害也已经说过了。因此，那是要通过区分来理解的，也不应该考察。因此，其他所说的功德等自性殊胜等等，都是相违的。同时期不同处的显现，是执持周遍的共相。如果即使不执持显现，为什么也需要共相呢？回答是“那样的”。因为在其他宗派中，在表示的时期，如果不执持不同显现的共相周遍，那么之后那样进行称谓是不合理的。如果共相被认为是称谓的意义，那么那样就没有执持周遍。因此，共相是完全不需要的。先前见过供奉神灵的白羊，说那是羊的种类，是因为跟随羊的种类。称谓者们，是指称谓“那就是这个”的人们。为什么会这样认为呢？回答是“同一时间”。“那”是指共相的称谓。为什么呢？回答是“两者都”。那么，对于跟随先前而产生的认识，虽然存在共相，回答是“先前和”。“不同的”是指颜色、形状和
English
To dispel the second doubt of "not being latent," if it is said that the fruit existing in the cause, possessing the nature of ability, is other than manifestation, and not the nature of latency. This negates the reason of "because it possesses its nature" as not being established. The answer is "that." If the nature of ability existing in the nature of the cause is not latent, then the arising of the manifest fruit from it is something that did not exist before, and therefore the assertion that the fruit existed previously would collapse. If the fruit unmanifest in the cause is not self-existent, then the assertion that the fruit existed previously would not collapse, therefore it is said "which." Which latent nature of ability, not seen by direct perception, without a sign, nor able to be inferred by inference, that itself is not real, and cannot be used as a term for existence. For it, the harm has already been stated. Therefore, that is to be understood through differentiation, and should not be examined. Therefore, what others say, such as the excellence of the nature of qualities, etc., is contradictory. The manifestation of simultaneous different places is the grasping of the pervasive universal. If even without grasping the manifestation, why is the universal needed? The answer is "such." Because in other schools, if the universal pervasive of different manifestations is not grasped at the time of indication, then it is unreasonable to make such a designation later. If the universal is considered to be the meaning of the designation, then in that way the pervasive is not grasped. Therefore, the universal is completely unnecessary. The white sheep that was previously seen offered to the gods, saying that it is the kind of sheep, is because it follows the kind of sheep. The designators are those who designate "that is this." Why would they think so? The answer is "at the same time." "That" refers to the designation of the universal. Why? The answer is "both." Then, for the understanding that arises following the previous, although there is a universal, the answer is "previous and." "Different" refers to color, shape, and