Tibetan
ས་པའི་སྒྲར་བརྗོད་དོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་ནའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་ཡོད་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེས་ནའོ། །གཅིག་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་དུ་མ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །གཞན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀར་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཉིད་ལ་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པ་ཉིད་དོ། །གཅིག་ལ་ཡང་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པ་ཉིད་མི་འགལ་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་འདི་ནི་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། མཐོང་བ་ནི་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ངེས་པ་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་འབའ་ཞིག་ལ་བ་ལང་ཉིད་དང་དཀར་པོ་ཉིད་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པར་འགལ་བར་མ་ཟད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་སྔོན་པོ་དང་སྐད་ཅིག་མ་དག་ལ་ཡང་ངོ༌། །ཅི་ལྟར་འགལ་ཞེ་ན། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་པའི་ངེས་པས་གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་བདེ་ནི་སྐད་ཅིག་ཉིད་དུ་གནས་པར་བསྒྲུབ་བ་དང་བྲལ་བར་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་གནོད་པའི་སྔོན་པོ་རྟོགས་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་བྱས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཞན་གྱིས་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཚད་མས་ཏེ་ངེས་པར་གྲུབ་པའི་སྔོན་པོའི་རང་བཞིན་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ནི། ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་ནི་གནོད་པར་བྱེད་པའོ། །གཞན་གྱིས་ནི་གནོད་བྱེད་ཀྱིས་སོ། །དེས་ན་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ལ་ནི་གནོད་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་སྔོན་པོའི་རང་བཞིན་ངེས་པ་ནི། མ་ངེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་འགལ་བ་ཁོ་ནའོ། །སྔོན་པོ་ངེས་པ་དེས་སོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་བསྒྲུབས་པས་ཀྱང་ངོ༌། །སྔོན་པོ་དང་སྐད་ཅིག་མར་ངེས་པ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བསྡུ་བའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཉི་གའི་ནི་སྔོན་པོ་དང་སྐད་ཅིག་མའི་ཉིད་དོ། །ཅི་གང་གིས་བསྡུ་བའི་ཞེས་བརྗོད་པ་རྣམ་པ་གཞན་ཡང་ ཡོད་དམ་ཞེ་ན། ལྡན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་བསྡུ་བའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པ་ནི། བསྡུ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་ལྟར་འདི་བསྡུ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ལྡན་པ་རྣམ་པ་དུ་མ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་སྐབས་འདིར་རོ། །གནོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གནོད་པར་བྱ་བས་དཔེན་པ་ཉིད་དོ། །སྔོན་པོ་
Chinese
被称为“地”之声。 所谓“彼”，是指通过对所缘的区分而得名。 因为通过对所缘的区分，存在才能被区分。 所谓“一性”，是指与诸多法不相异的法性。 所谓“他”，是指白色等。 所谓“此”，是指在一性上确定与不确定。 假设有人提出疑问，认为在一者上确定与不确定并不矛盾，那么回答是“如果”。 如果有人说这不合理，那么回答是“可见”。 所谓“于彼亦然”，不仅在于确定以事物为对境时，牛性与白色在确定与不确定上是矛盾的，而且在蓝色和刹那等上也是如此。 如何矛盾呢？ 通过事物自性的确定，如果认识到是蓝色，那么就与安住在刹那相违背，意思是如果认识到刹那会损害蓝色。 那时，通过其他能成立刹那的因，如“所作性”等，也无法成立刹那。 通过量成立的、确定的蓝色自性与刹那相违背，不会被其他能成立“有”等的因所损害。 为什么呢？ 因为是“如果”。 那个也是损害。 “其他”是指损害者。 因此，对于通过量成立的，没有损害。 因此，确定的蓝色自性，仅仅与不确定的刹那自性相矛盾。 通过确定的蓝色。 所谓“彼”，也通过成立刹那。 蓝色和刹那的确定，并不是互相损害的对境，意思是这样。 为什么呢？ 因为是“总摄”。 “二者”是指蓝色和刹那的自性。 如果有人问，除了总摄之外，还有其他的方面吗？回答是“具有”。 在那里，表达总摄的自性是“总摄”。 如何理解这是总摄呢？ 因为是“法”。 因为如此具有多种方面，所以在此处是这样。 所谓“损害的相”，是指被损害所影响的自性。 蓝色
English
It is called the sound of "ground." The term "that" refers to being named by distinguishing the objects of focus. Because by distinguishing the objects of focus, existence can be distinguished. The term "one nature" refers to a nature that is not different from many dharmas. The term "other" refers to whiteness and so on. The term "this" refers to certainty and uncertainty on one nature. If someone raises a doubt, thinking that certainty and uncertainty on one thing are not contradictory, then the answer is "if." If someone says this is not reasonable, then the answer is "it is visible." The term "also in that" means that not only is there a contradiction in certainty and uncertainty between cow-ness and whiteness when certainty is directed towards objects, but it is also the case with blue and moments. How is it contradictory? Through the certainty of the nature of things, if one recognizes it as blue, then it contradicts abiding in a moment, meaning that recognizing a moment harms blue. At that time, the moment cannot be established by other reasons that can establish the moment, such as "being made." The definite blue nature established by valid cognition contradicts the moment and is not harmed by other reasons that can establish "existence" and so on. Why? Because it is "if." That is also harm. "Other" refers to the harmer. Therefore, there is no harm to what is established by valid cognition. Therefore, the definite blue nature is only contradictory to the indefinite nature of the moment. Through the definite blue. The term "that" is also through establishing the moment. The certainty of blue and moment are not objects of mutual harm, meaning that is the intention. Why? Because it is "collection." "Both" refers to the nature of blue and moment. If someone asks, are there other aspects besides collection? The answer is "having." There, expressing the nature of collection is "collection." How is this understood as collection? Because it is "dharma." Because it has so many aspects, it is like this here. The so-called "characteristic of harm" refers to the nature affected by harm. Blue
Tibetan
གང་ལ་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ནི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་འདིར་ནི་དེ་ལྷན་ཅིག་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཅི་ལྟར་སྡུད་པ་དེ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །ཡང་གནོད་པའི་མཚན་ཉིད་གནོད་པར་བྱ་བས་དབེན་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་ལྡན་པ་ནི་སྔོན་པོར་ངེས་པ་གང་ཡིན་དེས་ན། ཅི་ལྟར་འདིར་སྔོན་པོ་ཉིད་དང་སྐད་ཅིག་མ་ལྷན་ཅིག་ཅི་ལྟར་སྡུད་པ་དེ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་གནོད་བྱ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་གནོད་པར་བྱེད་པ་སྔོན་པོ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་བསྡུས་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་གནོད་པར་བྱེད་པ་སྔོན་པོ་ཉིད་དུ་ངེས་པས་ནི། གནོད་པར་བྱ་བ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་སྔོན་པོ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་བསྡུས་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་ལྟར་བཀག་སྙམ་ན། དེས་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐད་ཅིག་གི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བར་བཟུང་ཡང་ཅི་ལྟར་དེས་བཀག་སྙམ་ན། དབེན་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཚད་མས་གནོད་སྙམ་ན། མངོན་སུམ་གྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །མེད་ཅེས་ངེས་པ་འདི་ཉིད་ནི་རང་རྒྱུད་དུ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་འདི་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ་ཕ་རོལ་དག་གི་ཚད་མ་དང་འབྲས་བུ་དག་ཐ་དད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་འབྲས་བུ་འདིའི་ཚད་མ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ངེས་པ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པའོ། །ངེས་པ་འདི་གཞན་དུ་དབེན་པ་དམིགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རེས་འགའ་ནི་སྔོན་པོ་ངེས་པར་མི་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་གང་གིས་གནོད་སྙམ་ན་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེར་ཞེས་བྱ་བ་དབེན་པར་རྟོགས་པའི་ངེས་པ་བསྐྱེད་པ་རུང་བ་གྱིས་སོ། །འོག་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་དམིགས་པའི་སྐབས་ནས་སོ། །སྤྱིར་བརྗོད་པའི་དོན་ཁྱད་པར་ལ་སྦྱོར་བ་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དེ་ལྟར་གནས་པ་དེ་ལའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོའམ་དེ་ངེས་པས་སོ། །གནོད་པར་བྱས་པའི་སྐད་ཅིག་ ཉིད་དེ་གཞན་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ལས་སྐྱེས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཅི་ལྟར་སྒྲུབ། དེས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་གྱི་སྔོན་པོ་ངེས་པས་སོ། །གཞན་གྱིས་ནི་སྐད་ཅིག་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་སོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་གྱི་རྟོགས་བ་སྔོན་པོར་ངེས་པ་དེ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པས་ཚད་མ་ཡིན་ནོ།། དེའི་ཚེ་སྔོན་པོ་ངེས་པའི་རང་བཞིན་ལ། ཅི་ལྟར་སྐད་ཅིག་ཉིད་གསལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཏེ་སྔོན་པོར་ངེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་བསྒྲུབས་ཀྱང་གསལ་བར་མ་བྱས
Chinese
凡与其有关联者，因具有之故，在此蓝色中，如何将彼与其一同归纳为无常性，那是不可能的。又，损害之相，是执持远离所损害者。凡与其具有者，即是确定为蓝色者，因此，如何在此将蓝色本身与刹那一同归纳，那也是不可能的。为何呢？因为，所损害之刹那本身，不应与损害者蓝色本身一同归纳。又或者，因损害者确定为蓝色本身，则所损害之刹那本身，不应与蓝色本身一同归纳。为何呢？假设之故。如何遮止呢？以彼之故。即使执持为远离刹那之自性，又如何以彼遮止呢？以远离之故。为何以非有事物的量损害呢？以现量之故。此确定为无，本身并非自续之量。为何呢？因为此是果，由于他者已承诺量与果是各别的缘故。那么，此果的量是什么呢？以彼之故。此确定，是指解释。此确定于他处成为远离，不会变成无所缘。假设有时不会确定为蓝色，那时以何损害刹那本身呢？假设之故。于彼，请生起能够生起证悟远离之确定的。从下文来说，是从不缘取之时。将普遍所说之义应用到特殊上，那是指于彼，即安住于彼者。以彼本身之故，是指以蓝色或彼确定之故。已损害之刹那，如何以从其他存在等之相所生的比量成立？以彼亦然之故，是指以先前的蓝色确定之故。以他者，是指以于刹那本身的比量之故。假设先前的证悟确定为蓝色，彼以具有所缘故是量。彼时，于蓝色确定的自性上，如何不显现刹那本身呢？然而，即使蓝色确定已成立刹那，也没有显现。
English
Whatever is related to it, because of possessing it, how can impermanence be gathered together with it in this blue? That is impossible. Moreover, the characteristic of harm is to hold as separate from what is to be harmed. Whoever possesses it, that is what is definitely blue, therefore, how can the blue itself and the moment be gathered together here? That is also impossible. Why? Because the moment to be harmed itself should not be gathered together with the harmer, the blue itself. Or, because the harmer is definitely the blue itself, the moment to be harmed itself should not be gathered together with the blue itself. Why? Because of the 'if' statement. How is it blocked? By 'that'. Even if it is held to be devoid of the nature of a moment, how is it blocked by that? By 'devoid'. Why is it harmed by a non-existent object's valid cognition? By 'direct perception'. This very determination of 'non-existence' is not a valid cognition in its own right. Why? Because this is a result, since others have asserted that valid cognition and results are different. Then, what is the valid cognition of this result? By 'that'. 'This determination' means explaining. This determination, being separate elsewhere, will not become without an object. If sometimes it does not become a determination of blue, then what harms the moment itself? 'If'. There, please generate the determination that can generate the realization of separateness. 'From below' means from the time of non-apprehension. Applying a generally stated meaning to a particular, that is 'to that', that is, to the one abiding in that way. 'By that itself' means by the blue or that determination. How is the harmed moment itself established by inference arising from signs such as the existence of others? 'By that also' means by the previous determination of blue. 'By others' means by inference about the moment itself. If the previous realization, determined as blue, is valid cognition because it has an object, then how is the moment itself not clear in the nature of the blue determination? However, even if the blue determination has established the moment, it has not made it clear.