Tibetan
བར་ལེན་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཅན་རྟོགས་པ་ཉིད་ན་དངོས་པོའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་མ་ཡིན་པར་རྟོག་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཅི་ལྟར་ཆོས་ཅན་དེ་སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པའི་ཐུན་མོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེན་ སྒྲའི་དོན་དང་མཚུངས་པ་དེ་འདྲ་བ་ཕྱི་རོལ་དང་ནང་གི་རང་བཞིན་མེད་ནའང༌། སྒྲའི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཅན་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་དེ་དག་དང་འབྲེལ་བར་སྣང་ཞིང་ངེས་བ་ཡིན་གྱི། ཕྱི་དང་ནང་གི་རང་བཞིན་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་དང་ནང་གི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ། ཅི་ལྟར་ན་ཡོད་ཅེས་ཐ་སྙད་བྱེད་སྙམ་ན་སྒྲ་འཇུག་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ། སྒྲའི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་གཞན་སེལ་བདེ་ཡང་སྤྱི་ལ་སོགས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་འཛིན་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་པར་འདོད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་འདི་ཕྱི་དང་ནང་གི་རང་བཞིན་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ཞེན། སྒྲ་ཞེས་བྱ་བའོ་དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་རང་བཞིན་ལས་མ་གཏོགས་པའོ། །ལན་ནི་གཞན་སེལ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་སྒྲ་ལས་རྟོགས་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་དུ་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་མ་རྟོགས་ན་ཡང་ངོ༌། །དེ་ག་ལས་ཤེན་འདི་ལྟར་ཞེས་གསུངས་སོ། །མངོན་པར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་པར་ཞེན་པའོ། །ཅི་ལྟར་ན་སྒྲའི་དོན་འདི་ཕྱི་རོལ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་སེལ་བ་ལའོ། །སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གི་ལུགས་ཀྱི་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ལ་ཤེས་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་སྒྲའི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་སྒྲའི་དོན་རང་བཞིན་མེད་པ་ཅི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། ལན་ནི་དེ་ལ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དོགས་པ་ནི་འཁྲུལ་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྒྲོ་བཏགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལན་ནི་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་ཡང་ངོ༌། །མ་རྟོགས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དོགས་པ་ནི་ཕྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དང་པོའི་ནི་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། ཕྱིས་ནི་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་དུའོ། །མ་རྟོགས་ན་ནི་ འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པར་གཞག་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཡུལ་ཅི་ལྟར་ཡིན། འོན་ཏེ་དང་བོ་ནི་འཁྲུལ་བའི་རང་བཞིན་ལ། མ་འཁྲུལ་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཏེ། དེས་འཁྲུལ་བ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་ན་གཞན་གྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་གཞན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོར་རྟོག་ན། དེའི་ཚེ་རྟོགས་པ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། སྒྲོ་བཏགས་པ་དེ་ཉིད་ནི་འཁྲུལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་རྟགས་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་མི་བདེན་ཡང་དང་པོ་བདེན་པ་ཉིད་དུ་སྣང་པས་ནའོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། དོགས་པ་ནི་དོན་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་ནི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ་དོན་ལ་མ་རེག་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིའོ། །དོན་ལ་མ་རེག་པ་དེ་ཡང་སྣང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཅི་ལྟར་མི་བདེན་པས། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་ལ་མ་རེག་ཀྱང་དོན་ལ་རེག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་མི་བདེན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་ནི་འོན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཉིད་ཀྱི་ཚིག་གིས་ནི་དོན་ལ་མ་རེག་པ་བདེན་པར་བརྗོད་པའོ། །དོགས་པ་ནི་དེས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྒྲོ་བཏགས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ངེས་པ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ་མངོན་སུམ་ལ་སྣང་བ་ངེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡང་དེའི་སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཉིད་དེ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་དེ་སྐྱེད་པས་དེའང་མི་བདེན་པར་འགྱུར་བ་ངེས་པ་ཡང་འཁྲུལ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་ནི་ངེས་པ་ཡང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་སྒྲོ་བཏགས་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་ཡོད་ཀྱི་བཏགས་པ་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་ན། འོ་ན་ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་ནི་སྒྲ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་བཤད་པ་ནི་སྒྲ་འཇུག་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐ་སྙད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསྒྲུབ་པ་དང་དགག་པའི་རང་བཞིན་ལས་སོ། །ཅིའི་དོན་དུ་
Chinese
因为不是近取者是它的自性。作为有法，在证悟之时，会证悟到不是事物的近取者。因此，如果作为有法的那是成立和破斥的共同者，那么 即使与声音的意义相同的那样没有外在和内在的自性，声音意义的自性的有法本身，也显现和确定与那些成立和破斥相关联，但不是外在和内在的自性。如果与外在和内在的自性相分离，那不就只是无自性吗？如果认为怎么能说存在呢，在声音进入的理证中，声音意义的自性的他者遣除容易，但也想依赖于说总相等等是为了遮止执着于应该说之义的名称。为什么这个名称不依赖于外在和内在的自性呢？名为声音的，从那之中所说的，就是除了外在和内在的自性之外的。回答是名为他者遣除。那么，怎么会成为从声音中证悟的名称呢？即使那样，也是说即使没有证悟。从哪里呢？像这样说了。名为显现的是更加执着。如果声音的意义与外在等等的自性相分离，那是怎么样的呢？也如是说。名为在此的是在他者遣除上。论师法胜的宗派的疑问是，如果是这样。对于什么，从知识上对外在的自性进行增益的自性存在，难道不是像那样的声音意义的自性存在吗？因此，声音意义怎么会是无自性呢？回答是，在那之上没有对外在的自性进行增益的自性。为什么呢？名为知识和。名为他者的是增益的自性。疑问是名为错乱的。增益的自己的体性是错乱的，是这个意思。回答是，那也是说，也是错乱的自性。名为没有证悟的是错乱的自性。疑问是名为后来。最初的是仅仅证悟错乱的自性，后来呢
English
Because not being a close taker is its own nature. As a subject, at the time of realization, it will be realized that it is not a close taker of things. Therefore, if that which is the subject is the commonality of establishment and refutation, then Even if something similar to the meaning of sound does not have external and internal nature, the subject of the nature of the meaning of sound itself appears and is certain to be related to those establishments and refutations, but not the external and internal nature. If it is separated from the external and internal nature, then isn't it just without nature? If one thinks how can one say it exists, in the reasoning of the entry of sound, the other-exclusion of the nature of the meaning of sound is easy, but one also wants to rely on the name of saying generalities etc. in order to prevent clinging to the meaning of what should be said. Why doesn't this name rely on the external and internal nature? What is called sound, what is said from that, is other than the external and internal nature. The answer is called other-exclusion. Then, how will it become the name of realization from sound? Even so, it is said even if there is no realization. From where? It is said like this. What is called manifestation is more clinging. If the meaning of sound is separated from the nature of externals etc., what is it like? It is also said like that. What is called here is on other-exclusion. The doubt of the school of the teacher Dharmottara is, if it is like this. For what, does the nature of exaggerating the external nature from knowledge exist, isn't the nature of the meaning of sound like that? Therefore, how can the meaning of sound be without nature? The answer is, there is no nature of exaggerating the external nature on that. Why? It is called knowledge and. What is called other is the nature of exaggeration. The doubt is called mistaken. The nature of one's own entity of exaggeration is mistaken, that is the meaning. The answer is, that is also to say, it is also the nature of mistake. What is called not realizing is the nature of mistake. The doubt is called later. The first is only realizing the nature of mistake, later what?
Chinese
這必然會變成是錯誤的自性，這就是它的意思。「自性」指的是錯誤的自性。如果不了解，那麽存在於錯誤的自性中，這指的是：任何一種施設，它的對象是什麽樣的呢？然而，如果最初是將錯誤的自性，理解成不是錯誤的自性，如果懷疑這樣就不能確定它是錯誤的，那麽就說「其他的」。如果將它理解成其他的自性，那麽那時的理解就會變成錯誤，但所安立的那個並不是在錯誤的自性中被理解。之所以確定它是真實的，那是因爲雖然所安立的並非真實，但最初顯現爲真實。所謂「它的」，是回答。懷疑是「對於意義」。回答是「它本身」，也就是沒有觸及意義本身。所謂「它的」，指的是所安立的。沒有觸及意義的那個也僅僅是顯現，爲什麽不是真實的呢？爲什麽呢？因爲是「自性」。雖然沒有觸及意義，但因爲產生了確定觸及意義的認識，所以它本身不是真實的，爲了迎接這個懷疑，所以說「以其他方式」。回答是「然而」。用「本身」這個詞，是說沒有觸及意義是真實的。懷疑是「由它」，因爲所安立的產生了顛倒的確定。那個也是所安立的。「不是」，這是回答。如同顯現於現量不是產生確定的原因那樣，所安立的也不是它的產生原因，然而，所安立的本身就是產生原因。如果通過它產生了那個，那個也變成不真實的，所確定的也不是錯誤，如果這樣說，那就是「如果是那樣」。那個也是所確定的。「因此」，這是因爲除了能知和所知之外，沒有其他的安立。他的意思是，只有具有所取形象的分别念，而沒有其他的安立。如果沒有自性，那麽，如何呢？回答是，因爲語詞的運用。這本身的解釋是，因爲語詞的運用。所謂「從名言」，指的是從成立和破斥的自性。爲了什麽目的
English
This will necessarily become the very nature of error, that is the meaning of it. "Own nature" refers to the nature of error. If one does not understand, then it exists in the nature of error, which refers to: whatever is established, what is its object like? However, if initially the nature of error is understood as not being the nature of error, if one doubts that this will not determine it as error, then one says "other". If one understands that very thing as the own nature of another, then at that time the understanding will become erroneous, but that which is established is not understood in the nature of error. The reason for determining it as true is that although what is established is not true, it initially appears as true. "Its" refers to the answer. The doubt is "regarding the meaning". The answer is "it itself", that is, not touching the meaning itself. "Its" refers to what is established. That which does not touch the meaning is also merely an appearance, why is it not true? Why? Because it is "nature". Although it does not touch the meaning, it is not true because it generates the certainty of touching the meaning, to welcome this doubt, one says "in another way". The answer is "however". By the word "itself", it is said that not touching the meaning is true. The doubt is "by it", because what is established generates a reversed certainty. That is also what is established. "Not", this is the answer. Just as appearing to the manifest is not the cause of generating certainty, so what is established is not its generating cause, however, what is established itself is the generating cause. If through it that is generated, that also becomes untrue, and what is determined is not an error, if one says so, then that is "if it is so". That is also what is determined. "Therefore", this is because there is no other establishment other than the knower and the known. His meaning is that there is only conceptual thought with the appearance of the apprehended, and there is no other establishment. If there is no nature, then how? The answer is, because of the application of words. The explanation of this itself is, because of the application of words. "From terminology" refers to from the nature of establishment and refutation. For what purpose