Tibetan
ད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་དོན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ལའོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་ལ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ན། སྒྲའི་དོན་ཡོད་བསྒྲུབ་པ་དང༌། དགག་པའི་ཡུལ་ཅི་ལྟར་ཡིན་ཞེན། གང་གི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་ལ་རྟེན་པ་མིན་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་པས་སོ། །གཉི་གའི་ཐུན་མོང་པ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་སྒྲའི་དོན་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འགྲོ་བ་འདིར་ནི་བསྒྲུབ་པ་དང་དགག་ པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཚད་མའི་ཡུལ་ཁོ་ན་སྒྲའི་དོན་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཅི་ལྟར་ན་དེ་ལ་ཡང་བསྒྲུབ་བ་དང་དགག་བ་འཐད་ཅེ་ན། ཚད་མའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མའི་དོན་ནི། གསལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཤེས་བའི་བདག་ཏུ་གྱུར་པར་གསལ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །ཅི་ལྟར་གཞན་ཡིན་ཞེ་ན། སྒྲའི་དོན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གཉི་ག་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཚད་མའི་དོན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་བ་གཞན་དུ་ནི་དངོས་པོ་ལས་གཞན་དུའོ། །འོ་ན་ཅི་ལྟར་སྒྲའི་དོན་གཉི་གའི་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། སྒྲ་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེས་ན། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་སྒྲའི་དོན་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་གྱི་དོན་ཡང་དེ་འདྲ་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་འདྲ་བར་དེ་ལྟ་མིན་ཏེ། ཞིག་པ་དང་མ་ཞིག་བའི་དོན་ལ་ཡང་དེ་འདྲ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ན་གང་གིས་དེའི་དོན་ལས་གཉི་ག་ལ་ཐུན་མོང་བར་འགྱུར། དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉི་ག་ལ་ཐུན་མོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་བསྒྲུབ་པ་དང་དགག་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་ནས། ད་ནི་རྟོག་མེད་ཀྱི་བློ་འཁྲུལ་བའི་ཡུལ་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དགག་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ནི། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་མཐའ་དག་ཚད་མར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་དེས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་དོན་དགག་པའི་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་འགའ་ཞིག་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡུལ་དགག་བའི་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་མོད་འཁྲུལ་པའི་རྣམ་པ་གཞན་དགག་པའི་ཡུལ་ཡིན་པ་ཡང་གོ་འགལ་བ་ཅི་ཡོད། གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དུ་ཞུགས་པ་ན་དེའི་དོན་ཇི་ལྟར་དགག་སྙམ་ན། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དུ་ཞུགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཚད་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་དེ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་འདི་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགག་པ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཞེ་ན་དགག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དང་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་ སོགས་པའི་རྣམ་པར་བསྒྲུབ་པ་འཇུག་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་དེ་ཚད་མ་ཡིན་ལ་གང་གི་ཚེ་དེ་ཚད་མ་མ་ཡིན་བ་དེའི་ཚེ་ཡང་དེས་ཉེ་བར་བསྟན་བའི་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ཕྱིའི་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དགག་པ་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྩོད་པར་ནི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། ཉེས་པ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཉེ་བར་སྐྱེ་བ་ནི། རང་གི་དམིགས་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་མེད་པར་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། དེས་ན་བཏགས་ཟིན་བ་ལ་འཐག་བའི་ཚུལ་དུ་དགག་པ་གཞན་གྱིས་ནི་ཅི་ཡང་བྱར་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕྱིའི་དམིགས་པས་སྟོང་པ་ཁོ་ནར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བའོ་འདི་ཉིད་གཞུང་འཛུགས་པ་ནི་རང་གི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐུག་པ་མེད་པས་རང་གི་ངོ་བོས་ལས་དམས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་རང་གིས་ངོ་བོ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ཅི་ལྟར་ཐུག་པ་མེད་ཅེ་ན། རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཞན་ནོ། །འོན་ཏེ་རྣམ་པ་གཉིས་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྣམ་པ་གཉིས་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ན། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་ཉེ་བར་ལེན་བ་ཅན་ཉིད་ཀྱང་དགག་པར་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་དོན་དུ་རང་གི་ངོ་བོར་ཞེས་སྨྲས་སོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་ཡིན་པ་འགོག་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ནི་སངས་རྒྱས་པས་ཀྱང་ཁས་བླང་དགོས་སོ། །འོན་ཏེ་ཆོས་ཅན་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། ཆོས་ཅན་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྒྲའི་དོན་གྱི་རང་བཞིན། དངོས་པོའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་དགག་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོས་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་པོའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པས་ན་སྟེ། དངོས་པོའི་ཉེ་
Chinese
因此之故。是于名言分别之相。若谓由其定于外境之故，如何成为语词之义存在之成立与遮遣之境耶？以其非依赖于外境之故。彼如何耶？以其依赖于有事与无事之故。是谓以其为二者之共同者之义。如是而转之语词之义，依于彼，于此世间，一切之成立与遮遣亦是容许的。若谓唯有量之境非是语词之义耶？如是，彼如何于彼亦容许成立与遮遣耶？是为量。现量之义者，谓凡是显现为具有明了之相之智慧之自性者。如何是异耶？是为语词之义。何故非依赖于二者耶？是为量之义。于异相者，谓于有事之外。若尔，语词之义如何是二者之共同者耶？是为语词。以其如是之故，依赖于有事与无事者，是为语词之义。若谓现量之义亦是如是耶？现量非如分别，以其于坏灭与不坏灭之义亦非是如是之故，何能由彼义成为二者之共同者？是故，是谓以其为二者之共同者之故。如是，于已成立分别之境为成立与遮遣之境后，今为说无分别之识之错乱境，如二月等亦是遮遣之境者，是为无分别亦。若谓一切无分别之识若成为量，尔时，彼所显示之义若不成遮遣之境，然则非是如是，是故，以唯有少分之无分别是量之故，彼之境虽不成遮遣之境，然错乱之异相亦是遮遣之境，有何相违？若谓无分别于趣入成立之理时，彼之义如何遮遣耶？是为若。凡是趣入成立二月等之理者，彼非是量。
English
Therefore. It is in the aspect of conceptualization of the meaning of words. If it is said that because it is determined in external objects, how can the meaning of words be the object of establishment and negation? Because it does not depend on external objects. How is that? Because it depends on things and non-things. It means that it is common to both. The meaning of words that turns like this, depending on it, all establishment and negation are allowed in this world. If it is said that only the object of valid cognition is not the meaning of words? How can establishment and negation be allowed in it? It is valid cognition. The meaning of direct perception is: whatever appears as the nature of wisdom with a clear appearance. How is it different? It is the meaning of words. Why does it not depend on both? It is the meaning of valid cognition. In another aspect, it is other than things. If so, how is the meaning of words common to both? It is from words. Because it is like that, depending on things and non-things is the meaning of words. If it is said that the meaning of direct perception is also the same? Direct perception is not like conceptualization, because it is not like that in the meaning of destruction and non-destruction, how can it become common to both from that meaning? Therefore, it is said that it is common to both. Thus, after establishing the object of conceptualization as the object of establishment and negation, now it is said that the mistaken object of non-conceptual mind, such as the double moon, is also the object of negation, which is also non-conceptual. If it is said that if all non-conceptual consciousness becomes valid cognition, then the meaning shown by it will not become the object of negation, but it is not like that, therefore, because only a small part of non-conceptual is valid cognition, its object will not become the object of negation, but what contradiction is there that the mistaken different aspect is also the object of negation? If it is said that when non-conceptual enters the reason for establishment, how can its meaning be negated? It is if. Whoever enters the reason for establishing the double moon etc. is not valid cognition.
Chinese
如果那时是量，那么为了显示由错觉的知识所显示的两个月亮等不是量。两个月亮等这个是不存在的，这样进行破斥。什么时候它不是量呢？说是以破斥的方式。如果外面的两个月亮等不存在的自性和两个月亮等的显现被确立，那时它是量，什么时候它不是量，那时它所显示的两个月亮等，外面的两个月亮等的自性的破斥就是对境，这是它的意思。如果等等的辩论，意思是说，过失，也就是错觉的产生，显示自己的对境在外面的自性中是不存在的，因此对于已经安立的，以编织的方式，其他的破斥就无能为力了。像那样，仅仅是空于外面的对境。为什么呢？说是自证。这个本身建立宗义就是自己的。其他说是以其他方式。为什么呢？因为没有穷尽，所以有自己的体性堕落的过失。以什么自己的体性会堕落，怎样没有穷尽呢？说是以其他方式。那个本身也是其他。如果第二个显现也是以其他方式显现呢？说是在那里也是，对于第二个显现也是以其他方式显现，那样说是会变成自性本身，因此会变成没有穷尽。对于具有实事亲因的也不应破斥，为了说这个意思，说了自己的体性。如果是有法，那时会遮止外面的具有亲因，否则不是，这样佛教徒也必须承认。如果仅仅是有法存在呢？说是那个有法也是，声音的意义的自性。成为破斥实事亲因的基础也是，以自己的体性说是以不是实事亲因的自性来理解，因为实事亲
English
If at that time it is a valid cognition, then in order to show that the two moons, etc., shown by the deluded knowledge are not valid cognitions. These two moons, etc., do not exist, thus refuting. When is it not a valid cognition? It is said to be in the manner of refutation. If the non-existent nature of the external two moons, etc., and the appearance of the two moons, etc., are established, then at that time it is a valid cognition, and when it is not a valid cognition, then the two moons, etc., shown by it, the refutation of the nature of the external two moons, etc., is the object, this is its meaning. If the debate of etc., the meaning is that the fault, that is, the arising of delusion, shows that its own object does not exist in the external nature, therefore, for what has already been established, in the manner of weaving, other refutations are powerless. Like that, it is only empty of the external object. Why? It is said to be self-awareness. This itself establishing the tenet is one's own. Other is said to be in other ways. Why? Because there is no exhaustion, therefore there is the fault of one's own nature falling. With what will one's own nature fall, how is there no exhaustion? It is said to be in other ways. That itself is also other. If the second appearance also appears in other ways? It is said that it is also there, for the second appearance also appears in other ways, like that it is said that it will become the nature itself, therefore it will become without exhaustion. It is not appropriate to refute even what has the substantial proximate cause, in order to say this meaning, one's own nature is said. If it is a subject, then it will prevent the external having a proximate cause, otherwise it is not, thus Buddhists must also admit. If only the subject exists? It is said that that subject is also, the nature of the meaning of sound. Becoming the basis for refuting the substantial proximate cause is also, with one's own nature it is said to be understood as the nature of not being a substantial proximate cause, because the substantial