Tibetan
་ཀྱང་དྲན་པའི་རྒྱུ་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བདག་དྲན་པའི་རྒྱུ་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། བདག་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་ཅི་ལྟར་དྲན་ཞེ་ན། འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་ན་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདག་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དྲན་པ་ཡིན་ནའོ། །འདི་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་བ་སྟེ། བདག་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་ལ་ཡང་བདག་གཞན་གྱི་དྲན་པ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་དང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དྲན་པའི་ལན་གྱིས་དོགས་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་ཅི་སྐད་བརྗོད་སྙམ་ན། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བརྗོད་སྙམ་ན། དྲན་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་འགྱུར་ན་འགྱུར་བ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ན། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཀྱང་དྲན་པའི་རྒྱུ་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དྲན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །མི་འགྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པ་དང་རྟག་པ་ཡིན་ནའོ། །ཁྱད་པར་ཡོད་པར་དོགས་པ་ནི། འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དྲན་པ་དང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་པོར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་མོང་དུ་རྟོགས་བ་ནའོ། །དེ་ཡང་ནི་བདག་གོ །ཅི་ལྟར་མི་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཁྱབ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །མི་མཐུན་པ་ཡོད་པར་དོགས་པ་ བསུ་བ་ནི། འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་ནི་ངའོ་སྙམ་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལུས་དང་མདོག་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་བདག་ནི་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་བའོ་སྙམ་པའི་བློ་ལ། ལུས་རྟགས་ནི་སྣང་བ་མེད་པ་བྱིས་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། ལུས་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་ནི་མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལུས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་རྟག་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གནས་སྐབས་ཅན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕྱོགས་འདི་ནི་རྟག་པའི་བདག་དགག་པའི་དོན་དུ་ཁས་བླངས་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་རྟོགས་པ་འདི་ཉིད་བླའི། ལུས་ལས་ཐ་དད་པར་གྱུར་པའི་བདག་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བདག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཅི་ལྟར་དེར་མི་རྟག་སྙམ་ན་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ
Chinese
那么，为什么不是记忆的原因呢？因为叫做“什么”。所谓“不是其他”，就是不是不同的原因。如果那样，为什么我不是记忆的原因呢？因为叫做“我存在”。那么，如何记忆呢？然而，叫做“然而”。如果那样，叫做“如果不是”，就是说，即使我因为存在而记忆。这是近乎象征性的，因为如果其他人体验，也会导致其他人记忆。对于所有时间和所有记忆的回答的怀疑，就是“如果”。那么，想说什么呢？叫做“如果”。为什么那样说呢？叫做“记忆者”。所谓“如果不是那样”，就是说，如果它是变化的，并且没有变化、跟随和返回，那么原因和结果的区分将不复存在。同样，为什么我也不是记忆的原因呢？叫做“记忆”。所谓“如果不变化”，就是记忆。如果那样，就是普遍和永恒。对于存在差异的怀疑，就是“然而”。所谓“那”，就是具有永恒等功德。所谓“如果是那样”，就是记忆和体验者。所谓“如果是那样”，就是共同理解。那也是我。为什么不是不同呢？叫做“普遍”。对于存在不同的怀疑， 迎接是“然而”。回答是“我认为是我”。意思是说，与身体和颜色等分离的我不是显现。对于“我认为是”的想法，身体的标志不是显现，因为与婴儿等自性不同，迎接怀疑的是“身体”。回答不是无常。为什么呢？叫做“身体的”。那么，什么是永恒的呢？叫做“有阶段”。这个方面是为了否定永恒的我的意义而承诺的。因此，理解这个陈述本身是重要的。理解与身体不同的我不是。然而，如果因为记忆等被我加持而理解，为什么在那里不是无常呢？叫做“记忆等”。那
English
Then, why isn't it the cause of memory? Because it's called "what." What is called "not other" means it's not a different cause. If that's the case, why am I not the cause of memory? Because it's called "I exist." Then, how is it remembered? However, it's called "however." If that's the case, what is called "if not" means that even if I remember because of existence. This is almost symbolic, because if others experience, it will also lead to others' memory. The doubt about the answer to all times and all memories is "if." Then, what do you want to say? It's called "if." Why say that? It's called "rememberer." What is called "if it's not like that" means that if it is changing and there is no change, following, and returning, then the distinction between cause and effect will no longer exist. Similarly, why am I not the cause of memory? It's called "memory." What is called "if it doesn't change" is memory. If that's the case, it's universal and eternal. The doubt about the existence of differences is "however." What is called "that" means having the merits of eternity, etc. What is called "if it is so" is memory and experiencer. What is called "if it is so" is common understanding. That is also me. Why isn't it different? It's called "universal." The doubt about the existence of differences, Welcoming is "however." The answer is "I think it's me." It means that I, who am separated from body and color, etc., is not manifest. For the thought of "I think it is," the sign of the body is not manifest because it is different from the nature of infants, etc. What welcomes the doubt is "body." The answer is not impermanent. Why? It's called "of the body." Then, what is eternal? It's called "having stages." This aspect is committed to negate the meaning of the eternal self. Therefore, understanding this statement itself is important. Understanding the self that is different from the body is not. However, if it is understood that memory, etc., are blessed by me, why isn't it impermanent there? It's called "memory, etc." That
Tibetan
་ལྟ་ཡང་མི་འདོད་བ་ཐོག་ཏུ་བབ་པོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཚོགས་ཉིད་ལུས་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ངེད་ཀྱི་ཕྱོགས་གྲུབ་པ་ལ་གནོད་པ་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལུས་ཡིན་ཞེ་ན། གནས་སྐབས་ཅན་གྱི་ལུས་གཞན་རྟོགས་པ་ཡོད་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་པ་ལ་ནི་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བའི་དྲན་པ་དང་མྱོང་བར་ཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་བ་ནི། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་སྟེ་མི་རིགས་ཤེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །དྲན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཉེས་པ་གཞན་ཡང་བརྗོད་པ་ནི། བདེ་བ་ལ་སོགས་བར་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཁས་མི་ལེན་ནོ་ཞེ་ན། བདག་དེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པས་འགྱུར་བ་མེད་ན། བདེ་བར་གནས་བ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དོ། །འོན་ཏེ་བདག་མེད་ན་དྲན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྒྱ་ལ་སྨྲ་བར་འགྱུར་དུ་འོང་བས་བརྗོད་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་དྲན་པ་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་དེས་ན་མྱོང་བ་ལས་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ཏེ་བདག་ཁས་བླངས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཙམ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ལྷག་བ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །བྱེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པ་དང་མྱོང་བ་ལ་ལྟོས་ནས་བདག་གོ །རྟོགས་བ་བདག་ལ་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་འདི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ།། རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་བརྗོད་པ་ནི་སྔོན་མཐོང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི་རབ་རིབ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ཀུན་ཆད་མར་གྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་བདག་གི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་གཞག་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་རིབ་ཅན་གྱིའོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པས་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཚད་མར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ཚད་མ་ཡིན་དང་ངོ༌། །འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གིའོ། །དྲན་པ་ནི་སྔར་མཐོང་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མཚམས་སྦྱོར་བ་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའོ། །རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མའི་རང་བཞིན་དང་ཕྱི་མའི་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་དུ་བཅས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ཏུ་རྟོགས་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བ་སྔ་མའི་ཡུལ་ཉིད་བདག་གིས་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བདེན་པར་ཇི་
Chinese
认为不想要的事情突然发生而产生的疑虑，就叫做“然而”。因为暂时的集合就是身体，正因为如此，对我们这一方的成立没有损害。为什么它就是身体呢？因为没有能认识到其他暂时性的身体。对于常法来说，逐渐产生的记忆和体验是不相关的，这叫做“另外”。如果是不合理的话，就叫做“如果那样”。“那个”指的就是记忆。“如果是记忆的话，就不应该是体验”，就是这个意思。另外一个过失是，“快乐等等”。如果否认变化，如果我没有被快乐等等所改变，那么就不应该是快乐的状态。如果无我，就不会有记忆，因此会说出一百种说法，所以说，因为记忆是结果，为什么不是从体验而来呢？承认我有什么用呢？“不仅仅是原因和结果”，这是为了抓住额外的我。说这个就是“像这样”。“作者”指的是相对于记忆和体验的我。仅仅是觉悟在我身上产生，这并不是量。 描述觉悟的方式就是“先前所见”。为什么不是量呢？如果是这样，那么所有像有眼翳之类的意识都会变成量，因为这也是我的结果。因此，就不会有区分。所有的一切，指的是有眼翳的。“因此”，指的是一切都由一切来完成。“因此”，指的是所有的意识都变成了量。“如果是这样”，指的是根识是量。“这个”指的是我。“记忆”就是对先前所见进行分别。“连接”就是将先前和之后两者合为一体。“随后的关联”指的是因为没有将先前的自性和之后的自性设定为一体。“统一的觉悟”指的是我觉悟了先前所见的境，这在真实中如何
English
The doubt that arises when one fears that something unwanted will suddenly happen is called "however." Because the temporary collection is the body, and precisely because of this, there is no harm to the establishment of our side. Why is it the body? Because there is no recognition of another temporary body. For the permanent, gradual memory and experience are not related, which is called "furthermore." If it is unreasonable, it is called "if that." "That" refers to memory itself. "If it is memory, then it should not be experience," that is the meaning. Another fault is "happiness, etc." If one denies change, if I am not changed by happiness, etc., then it should not be a state of happiness. If there is no self, there will be no memory, therefore one will utter a hundred statements, so it is said, because memory is the result, why not from experience? What is the use of admitting the self? "Not just cause and effect," this is to grasp the additional self. Saying this is "like this." "The doer" refers to the self in relation to memory and experience. Merely the arising of realization in the self, this is not valid cognition. Describing the way of realization is "previously seen." Why is it not valid cognition? If it were, then all consciousnesses such as those with cataracts would become valid cognition, because that is also the result of the self. Therefore, there would be no distinction. "All" refers to those with cataracts. "Therefore" refers to everything being accomplished by everything. "Therefore" refers to all consciousnesses becoming valid cognition. "If it is so" refers to sense consciousness being valid cognition. "This" refers to the self. "Memory" is the discrimination of what was previously seen. "Connection" is uniting the former and the latter into one. "Subsequent relation" refers to the fact that there is no establishment of the former nature and the latter nature as one. "Unified realization" refers to the fact that I realize the object of the previously seen, how is this true in reality?