Tibetan
་ཚད་མ་མ་ཡིན་པས་ནའོ། །སུན་འབྱིན་པ་གཞན་ཡང་བརྗོད་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་དུས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དུམ་བུར་འཛིན་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཚེ་སྣ་ཚོགས་གཅིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣ་ཚོགས་པ་དེའི་འཛིན་པ་ནི་ཆ་ཤས་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པའོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུའོ། །འདི་ལ་ལན་གྱི་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་འདེབས་པ་ནི་འོ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དབྱངས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ལ་ཡང་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་སྒྲ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ་ནི། དབྱངས་ལ་སོགས་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་ནི་བུམ་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྒྲ་གཉི་གའི་རང་བཞིན་དུ་དོགས་པ་ནི། གཅིག་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྒྲ་ནི་སྒྲ་ཉིད་དུ་ནི་གཅིག་ཡིན་ལ། དབྱངས་ལ་སོགས་པས་ནི་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ལན་བརྗོད་པ་ནི་འོ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཅིག་ནི་མི་བདེན་པ་ཁོ་ན་སྟེ། གཅིག་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུ་མ་ཉིད་བདེན་པར་འགྱུར་ཏེ། བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་ལྟར་གཅིག་ཉིད་མི་བདེན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་ངོ་ཤེས་པའི་དབང་གིས་གཅིག་ཉིད་འཛིན་པ་ཡིན་པས་ན། སྒྲ་གཅིག་ཉིད་དང་དུ་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན། ངོ་ཤེས་པ་དེ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་སྔར་བྱས་པས་ན་ཅི་ལྟར་གཅིག་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། གལ་ཏེ་གཉི་ག་མི་བདེན་ན། འོ་ན་ཅི་བདེན་ཞེ་ན། གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་ལྟར་ན་ཐ་དད་པ་ཉིད་བདེན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་མི་དད་ལ་སྟེ། སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་དུས་དག་ཏུ་གཅིག་པ་ལ་ནི། ཐ་དད་ཀྱི་རང་བཞིན་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཕྱི་རོལ་བདེན་པ་ཚད་མ་དང་ལྡན་པ་ནི་གང་ལའང་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་ཁོ་ན་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཐ་མི་དད་པ་ཅི་ལྟར་འགྲུབ་སྙམ་ན། ཐ་དད་ཅེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་ཐ་མི་དད་པ་ ཡང་བདེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྣམ་རྟོག་དེ་ནི་ཚད་མ་མིན་ཏེ། དེས་ན་ཅི་ལྟར་དེས་གྲུབ་པའི་ཐ་མི་དད་པ་མི་བདེན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར། ཕྱེད་ཕྱི་མ་འཆད་པ་ནི། ཐ་དད་པ་ཉིད་བདེན་པ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་གང་གིས་འདི་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་པར་འགྱུར་བ། ཐ་དད་པ་མི་བདེན་ན་ཅི་ཉེས་སྙམ་ན། ཐ་དད་པ་མི་བདེན་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་མི་བདེན་པར་ཁས་ལེན་ན་དེའི་ཚེ་ཐ་མི་དད་པ་དེ་ཆོས
Chinese
因为不是量故。（因为不是有效认知）。驳斥者另外要说的是“另外”。如果事物是时间上普遍存在的，并且会被分割成部分，那么那时它就只会变成一个整体，因为在事物的自性上没有差别。那个多样性的执着会变成部分。如果，这叫做解释。另外，这叫做不遍及。对此，迎接回答的疑问是“如果是一”。回答是“那么”。对于音调等差别，也有一个理由是声音的疑问，叫做“音调等”。回答是“瓶子”。怀疑两种声音的自性是“一和”。声音作为声音本身是一，但通过音调等是多，如果这样说。回答是“那么”，一是不真实的，因为没有能成立一的量。多会变成真实的，因为是相反的，这是它的意思。如果问怎样一不真实呢？是这样。按照你们的观点，因为通过认识的力量来执着一，如果声音变成一和多，那么那个认识也已经事先做成不是量了，所以怎样成立一呢？如果两个都不真实，那么什么真实呢？是“当”。如果问怎样不同是真实的呢？因为不同。对于不异，对于先前和后来的时间里相同的事物，没有任何东西可以抓住不同的自性，外在的真实具有量。因此，只有不同是真实的。如果想那么不异怎样成立呢？不同。如果问那么不异也是真实的吗？那个分别念不是量，因此，它所成立的不异怎样变成不真实呢？解释后半部分是“如果不同是真实的”。如果有人会这样承认，如果不同不真实，有什么过失呢？如果不同不真实，那么如果承认不同不真实，那时不异那个法
English
Because it is not valid cognition. (Because it is not an effective cognition). Another refutation to be stated is "another". If a thing is universally present in time and will be divided into parts, then at that time it will only become one whole, because there is no difference in the self-nature of things. The attachment to that diversity will become a part. If, this is called explanation. In addition, this is called non-pervasion. To this, the question of welcoming the answer is "if it is one". The answer is "then". For the differences in tones, etc., there is also a reason for the question of sound, called "tones, etc.". The answer is "vase". Doubting the self-nature of the two sounds is "one and". Sound as sound itself is one, but through tones, etc., it is many, if you say so. The answer is "then", one is untrue, because there is no valid cognition that can establish one. Many will become true, because it is the opposite, that is its meaning. If you ask how one is untrue? It is like this. According to your point of view, because the power of recognition is used to grasp one, if the sound becomes one and many, then that recognition has already been made not a valid cognition in advance, so how can one be established? If both are untrue, then what is true? It is "when". If you ask how is difference true? Because of difference. For non-difference, for the same thing in the previous and later times, there is nothing that can grasp the different self-nature, the external reality has valid cognition. Therefore, only difference is true. If you think, then how is non-difference established? Difference. If you ask, then is non-difference also true? That discrimination is not valid cognition, therefore, how does the non-difference established by it become untrue? Explaining the second half is "if difference is true". If someone would admit this, if difference is not true, what is the fault? If difference is not true, then if you admit that difference is not true, then the non-difference that dharma
Tibetan
་ཅན་གང་ཞིག་གིས་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཐ་མི་དད་པ་ཁོ་ན་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཙམ་གྱིས་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐ་མི་དད་པ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མི་བདེན་པ་ཉིད་ཡིན་ན། ཐ་མི་དད་པ་གང་གིས་ཡང་ཆོས་སུ་མི་འགྱུར་ཞིང༌། ཐ་མི་དད་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་མི་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་པ་མི་བདེན་ཡང་དེའི་ཐ་མི་དད་པ་ཅི་སྟེ་བདེན་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ནི་བདེན་པར་རོ། །དཔེ་བརྗོད་པ་ནི་རི་བོང་གི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐ་དད་པ་ནི་ཐ་མི་དད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་ཉིད་ཁོ་ནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལན་བརྗོད་པ་ནི། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒྱུ་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཐ་མི་དད་པ་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དེ། གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ཐ་མི་དད་པ་དང༌། ཐ་དད་པ་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ཡོད་ན། ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །ཐ་དད་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཆོས་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་པ་ནི་ཐ་དད་པར་བྱ་བར་དམིགས་པ་དག་གི །འདས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐ་དད་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ཐ་མི་དད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྤྱིའི་ཆོས་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་བ་ལང་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྤྱི་ཐ་དད་པ་བསལ་ན་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐ་མི་དད་པ་ཡང་ཐ་དད་པ་གསལ་ན་འཚམ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྟག་པ་དང༌། དམིགས་པའི་འབྲས་བུ་རེས་འགའ་བ་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆད་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུའོ། །རྣམ་པར་ཆད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ད་ལྟར་བ་ཙམ་གྱི་གནས་སྐབས་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་ ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །གཞན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་འཛིན་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མི་འཛིན་སྙམ་ན། དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བཟུང་བཞིན་པ་ད་ལྟར་བ་ཡང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་ཡིན་ན་འབྲས་བུ་རེས་འགའ་བར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་བསྒྲུབས་ནས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། དེས་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ད་ལྟར་གྱི་གནས་སྐབས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ལས་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ།
Chinese
是具有什么（的性质）呢？什么也不是。然而，只有不异才是真实的，因为仅仅如此才能进行名言（概念化），这被称为仅仅是不异。因为什么原因差异不是真实的呢？因为不异不能成为任何法，并且仅仅不异也不能成为名言。即使差异不是真实的，为什么它的不异不能成为真实的呢？这被称为有法。如此才是真实的。例如，兔子的（角）。回答说，差异不依赖于不异，而是自身独立的，这被称为“像这样”。因为什么原因，成为有法自性的不异，由于没有其他支配性的特征关系的原因，它才是差异呢？如果被称为“其他”，即不异和差异具有其他支配性的特征关系，那么有法的差异性本身就会丧失。作为差异的对象本身就是差异，而且它也只是有法，因为它没有依据。差异是针对差异的对象。过去自性的法依赖于差异。因此，被称为“表达不异”。像共同的法一样，例如，如果去除牛等共同的差异，就不会改变。同样，如果不异显现出差异，那就不合适了。因此，恒常和所缘的果有时出现是矛盾的。像那样，是指没有中断的自性。被称为“完全中断”是指不改变现在状态的执着。为什么呢？因为那是普遍的自性。被称为“对于其他”是指依赖于其他知识来执着。为什么不那样执着呢？那也是指被执着的现在状态。因此，如果它是恒常的，那么与果有时出现是矛盾的。在证明了普遍性之后，陈述了宗法的性质，这被称为“因此”。通过认识到执着于现在状态的知识的特征，从果中认识到声音的无常。
English
What is it that has (the nature of)? It is nothing. However, only non-difference is true, because only that is how names (conceptualizations) are made, which is called just non-difference. For what reason is difference not true? Because non-difference does not become any dharma, and even just non-difference does not become a name. Even if difference is not true, why does its non-difference not become true? This is called the subject of dharma. Thus it is true. For example, the (horn) of a rabbit. The answer is that difference does not depend on non-difference, but is independent on its own, which is called "like this." For what reason is the non-difference that has become the nature of the subject of dharma, because of the reason that there is no other dominant characteristic relationship, is it different? If it is called "other," that is, if non-difference and difference have other dominant characteristic relationships, then the difference of the subject of dharma itself will be lost. The object to be differentiated is itself different, and it is also only the subject of dharma, because it has no basis. Difference is aimed at the object to be differentiated. The dharma of the past nature depends on difference. Therefore, it is called "expressing non-difference." Like a common dharma, for example, if the common differences of cows, etc., are removed, it will not change. Similarly, if non-difference reveals difference, it is not appropriate. Therefore, constancy and the occasional appearance of the object's result are contradictory. Like that, it refers to the nature of being without interruption. Being called "completely interrupted" refers to not changing the attachment to the present state. Why? Because that is the universal nature. Being called "for others" refers to relying on other knowledge to be attached. Why not be attached like that? That also refers to the present state being attached to. Therefore, if it is constant, it is contradictory to the occasional appearance of the result. After proving the universality, the nature of the property is stated, which is called "therefore." By recognizing the characteristic of the knowledge that clings to the present state, from the result, the impermanence of sound is recognized.