Tibetan
ལ་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཅི་ཞེ་ན། འཁྲུལ་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འཁྲུལ་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ན། འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། མ་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འཁྲུལ་པ་ཞེས་བྱ་ བའོ། །གལ་ཏེ་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་འགྲེལ་བ་ནི། འཁྲུལ་པ་སྣང་པའི་རང་བཞིན་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེས་ན་རང་བཞིན་གཞན་ནི་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དོགས་བ་ནི་འཁྲུལ་པས་ཞེས་བྱའོ། །འདི་རེ་ཞིག་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཉེས་པ་བརྗོད་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཞེས་བྱ་བའོ།། འཁྲུལ་པས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་རང་བཞིན་གཉིས་པ་དེ་ལས་ཀྱང་ངོ༌། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་ལས་སྒྲའི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་ངོ༌། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་གཞན་ཡིན་པ་ནི་སྒྲའི་རང་བཞིན་གཞན་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཐུག་པ་མེད་པ་བརྗོད་ནས། འཁྲུལ་བ་ཉིད་ཉམས་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི། འཁྲུལ་པ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ལ་ཡང་འཁྲུལ་པ་གང་ཡིན་པ་དེར་གྱུར་ན་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རང་བཞིན་ཉམས་པར་འགྱུར་ལ། སྒྲའི་རང་བཞིན་བདེན་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་ནི་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུག་པ་མེད་པས་ནའོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁྲུལ་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་པས་ནའོ། །དེ་ཉིད་སྣང་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁྲུལ་པ་ལ་འཁྲུལ་ན། མ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་སྣང་པ་ན་ནི་འཁྲུལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ལྟར་ན་འཁྲུལ་བ་ལ་ཡང་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་ཅེ་ན། གཞལ་བྱ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཁོ་ན་སྣང་བ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མི་སྣང་ཡང་སྒྲའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་བདེན་པ་ཡིན་གྱི་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པས་བྱས་པའོ། །བཟློག་པའི་ཕྱིར་ནི་དོན་བྱ་བ་མེད་པས་སོ། །གཞན་ནི་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །འོ་ན་དོན་རྟོགས་པ་གང་ལས་འགྱུར་སྙམ་ན། དོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྒྲའི་ཤེས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནས་ཅི་སྟེ་མི་འགྱུར་སྙམ་ན། བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བའིའོ། །དེས་ན་དོན་རྟོགས་པ་ནི་སྒྲ་རིག་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྒྲའི་དབྱེ་བས་དོན་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་དེ་ཉིད་དེའི་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྒྱུད་པའི་ས་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཉན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པས་བར་ཆོད་པས་སྐྱེས་པར
Chinese
何谓“拉沃”？意为“无谬误”。因此，如果谬误是谬误，因为没有谬误，就会具有无谬误的自性。何时是谬误呢？名为“谬误”。如果解释“从谬误的自性中”，意为“从谬误显现的自性中”。因此，除此之外没有其他的自性。疑惑是“由于谬误”。这暂时是说没有穷尽的过失，即名为“谬误”。从谬误所显示的第二种自性也是如此。因此，名为“从谬误的自性中，声音的自性也是如此”。这也是其他的自性，即是声音的其他自性。如此讲述没有穷尽之后，解释“谬误本身会衰退”，即名为“对于谬误也是”。对于谬误的境，如果转变成谬误本身，那么颠倒的自性就会衰退，而唯有声音的真实自性会显现。因此，名为“由于没有穷尽”。因此，名为“由于谬误中有谬误”。由于那本身显现，即名为“如果谬误中有谬误，就会变成无谬误，如果那显现，就没有名为谬误的东西”。那么，如何安立谬误中也有谬误呢？名为“可衡量”。意思是说，那本身不是显现。即使不显现，也唯有声音的自性是真实的，而不是伟大等，这是为了消除疑惑，即“如果”等。以伟大等，即以声音的伟大等所作。因为颠倒，所以没有意义。其他的是伟大等。那么，认为从何产生意义的领悟呢？名为“意义”。如果仅仅没有声音的知识，为什么不会改变呢？名为“习气”。因此，意义的领悟依赖于声音的知识。如果不是声音的差别导致意义的领悟不同吗？那么，那本身就是使之不同的原因吗？名为“相续的地”。由于听觉的识等中断而产生。
English
What is "Lavo"? It means "without error." Therefore, if error is error, because there is no error, it will have the nature of being without error. When is it an error? It is called "error." If we explain "from the nature of error," it means "from the nature of the appearance of error." Therefore, there is no other nature besides that. The doubt is "due to error." This is temporarily saying that there is no fault of exhaustion, which is called "error." The second nature shown by error is also the same. Therefore, it is called "from the nature of error, the nature of sound is also the same." This is also another nature, which is the other nature of sound. After speaking of no exhaustion in this way, explaining "error itself will decline," it is called "for error also." For the object of error, if it turns into error itself, then the inverted nature will decline, and only the true nature of sound will appear. Therefore, it is called "due to no exhaustion." Therefore, it is called "because there is error in error." Because that itself appears, it is called "if there is error in error, it will become without error, and if that appears, there is nothing called error." Then, how is it established that there is also error in error? It is called "measurable." It means that that itself is not an appearance. Even if it does not appear, only the nature of sound is true, and not greatness, etc. This is to eliminate doubts, i.e., "if," etc. By greatness, etc., i.e., by the greatness of sound, etc. Because of the inversion, there is no meaning. The others are greatness, etc. Then, from what does the understanding of meaning arise? It is called "meaning." If only there is no knowledge of sound, why will it not change? It is called "habit." Therefore, the understanding of meaning depends on the knowledge of sound. If it is not the difference of sound that causes the understanding of meaning to be different? Then, is that itself the cause of making it different? It is called "the ground of continuity." It is born because it is interrupted by the consciousness of hearing, etc.
Tibetan
་བྱེད་པ་སྒྲའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མ་ཐག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གང་ཞིག་ཐ་དད་པས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཉེར་ལེན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་རྟོགས་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་རིགས་མཐུན་པའི་བག་ཆགས་ཡིན་ལ། སྒྲ་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་སྒྲ་ཐ་དད་པས་ནི་དོན་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པར་མི་འཐད་དེ། སྒྲ་ཐ་མི་དད་ཀྱང་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་དོན་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པར་མཐོང་ལ། ཐ་དད་ཀྱང་མ་མཐོང་སྟེ་དེས་ན་ཉེ་བར་ལེན་པའི་དབྱེ་བ་ཁོ་ནས་དེ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བརྗོད་པ་ནི། དེས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱུད་པས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྒྲ་ནི་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །འཆད་པ་ནི་དོན་དེའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ནི་དོན་རྟོགས་པ་ལའོ། །དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱུད་ནས་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པ་དང༌། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ན་སྒྲ་དེ་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས་ན། འོ་ན་སྒྲའི་དངོས་སུ་དོན་བྱ་བ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། སྒྲ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཤེས་པ་ནི་སྣང་བའི་ཤེས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཆེན་པོ་དང་ཆུང་དུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ནི་གདངས་རྣམས་ཁོའི་ཡིན་གྱི་སྒྲའི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་བྱ་བ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གང་བརྗོད་པ་དེ་སུན་འབྱིན་པ་ནི། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཤེས་པ་ནི་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དེ་ཞེས་ཕྱི་མ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །སྒྲ་ཉེ་བ་དང་རིང་བའི་དབྱེ་བས་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེས་སོ། །ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་གཅིག་བརྗོད་ནས། གཉིས་པ་བརྗོད་པ་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བདེ་བའི་རྣམ་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པའོ། །དེ་ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྒྲའི་དོན་བྱ་བ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་ཐ་མི་དད་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའོ།། རང་གི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ནི་བདག་གི་དགོས་པ་སྒྲུབ་པའོ། །འོན་ཏེ་སྒྲ་ལ་ཐ་དད་པ་ནི་ཡོད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་འདི་ནི་འཁྲུལ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དོགས་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རང་གི་དགོས་པ་བྱེད་པ་ཡིན་དང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་བུམ་པ་བཞིན་དུ་སྒྲ་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཁོ་ནའོ། །རྩོད་བའི་འབྲས་བུ་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་དེ་མ་ཐག་པར་ཞེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་གསལ་བར་བྱས་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ནས། ད་ནི་བརྩལ་མ
Chinese
使之成为不同的声音的自性，那不是使之成为不同的，因为紧随其后的因本身就是使之成为不同的。那么，什么通过不同而变得不同呢？被称为近取。对于理解意义的近取是同类的习气，而声音是共同作用的。共同作用的声音的不同不应导致意义理解的不同，因为即使声音不相同，由于对象的差异，意义理解也被视为不同，即使不同也未被看到，因此，仅仅通过近取的差异，它才是不同的。简要地说，陈述两个不是使之成为不同的理由是：由于“通过它”意味着通过传递而产生，所以声音也不是使之成为不同的。解释是“那个意义的”。“对于那个”是指对于意义理解。“通过它”意味着通过传递而产生，并且是共同作用的，因此那个声音不是使之成为不同的，那么，声音的实际作用是什么呢？是“声音”。“它的知识”是显现的知识。如果说大小等差异是音调的，而不是声音的，因为作用的意义没有差异，那么反驳所说的是：“那个”，即知识本身变得不同，这与后面相关。通过声音的远近差异，无论是清晰还是不清晰。在陈述了一个不同的原因之后，陈述第二个原因是“令人愉快和不令人愉快”，即快乐的方面和痛苦的方面。那是什么样的呢？由于声音的作用意义不同，声音怎么会不相同呢？做自己的作用意义是实现自己的需要。然而，即使声音有不同，但如果怀疑这仅仅是错觉，那么“是这样的吗？”，即是做自己的需要吗？像瓶子一样，声音是由于努力而产生的，因此仅仅是无常的。由于争论的结果不是多种多样的，因此通过“它的紧随其后”本身表明了这一点，但这不是已经表明的，现在是努力。
English
That which makes it different, the nature of sound, that is not what makes it different, because the immediately preceding cause itself is what makes it different. So, what becomes different through difference? It is called the proximate cause. The proximate cause for understanding meaning is the habit of the same kind, and sound is what acts together. The difference in sounds that act together should not lead to a difference in understanding meaning, because even if sounds are not the same, due to the difference in objects, the understanding of meaning is seen as different, and even if different, it is not seen, therefore, it is only through the difference in the proximate cause that it is different. To state briefly the two reasons that do not make it different: since "through it" means producing through transmission, sound is also not what makes it different. The explanation is "of that meaning." "For that" refers to the understanding of meaning. "Through it" means being produced through transmission and acting together, therefore that sound is not what makes it different, so what is the actual function of sound? It is "sound." "Its knowledge" is the knowledge of appearance. If it is said that the difference in large and small, etc., is of the tones, not of the sound, because the meaning of the action is not different, then refuting what is said is: "That," that is, knowledge itself becomes different, which is related to the latter. Through the difference in the proximity and distance of sound, whether it is clear or unclear. After stating one different cause, stating the second cause is "pleasant and unpleasant," that is, the aspect of happiness and the aspect of suffering. What is that like? Since the meaning of the action of sound is different, how can sound not be the same? Doing one's own meaning of action is fulfilling one's own need. However, even if sound has differences, but if one suspects that this is merely an illusion, then "is it so?", that is, is it doing one's own need? Like a pot, sound is produced from effort, therefore it is merely impermanent. Since the result of the argument is not diverse, therefore it is shown by "its immediately following" itself, but this is not what has been shown, now it is effort.