Tibetan
་ཁོ་ནར་ངེས་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། ཡོད་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་བས་བླངས་པའི་ཕྱིར་ན། འཇམ་གོང་ལ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ནི་རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་བཟློག་པར་མི་ནུས་ཏེ། འཇིམ་པའི་རྒྱུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་བཟློག་མེད་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཉེས་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། བཟློག་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པས་འཇིམ་གོང་ལ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་བཟློག་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ལྗོན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཕྱིས་རྟོགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། གྲངས་ཅན་གྱི་ལྟར་ན་ནི་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་བུམ་པའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་འཇིམ་གོང་ཉིད་གཞན་གྱི་ཚེ་ལྗོན་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལུགས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་བུམ་པ་སྐྱེད་པའི་ཚེ་ལོག་པའི་ཕྱིར། ཕྱིས་ཡང་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །མེད་པ་ཁོ་ན་ལས་ཕྱིས་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྐྱེ་བ་ཁོ་ནའི་གསལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་འདོད་པ་ལ་ནི། སྒྲ་ངེས་པར་འབྱེད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། འབྲས་བུ་སྔ་མ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པས་ནའོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱུ་གུ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་ངེས་པ་ཡང་ངོ༌། །ཡོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའོ། །ལན་ནི་གལ་ཏེ་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་མངོན་ པར་གསལ་བའོ། །དེ་ལ་ནི་མངོན་པར་གསལ་བ་ལའོ། །འོ་ན་གཉི་ག་དང་ལྡན་པ་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། ཡོད་བ་དང་མེད་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །བརྗོད་ཟིན་པའི་དོན་ཉིད་སྡུད་པ་ནི། ཡིན་ན་བསྟན་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོའི་ཚོགས་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བུམ་པ་རྩོལ་བས་གསལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་མོད། མར་མེ་གསལ་བར་བྱ་བ་ནི་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ཡང་རྩོལ་བས་གསལ་བར་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དོགས་པར་བྱེད་པ་ནི། འོན་ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་ནི་བུམ་བ་ལྟར་སྒྲ་ནི་གསལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བུམ་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔར་ནི་མར་མེ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་སྔོན་རོལ་དུའོ། །ཚད་མ་རེག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡོད་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་ལ་ཡང་རྩོལ་བ་ལས་སྔར་ཡོད་པ་ལ་ངོ་ཤེས་པའི་ཚད་མ་ཡོད་དེ་ཞེས་དོགས་པར་བྱེད་པ་ནི། འདི་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་སྒྲ་ལ་ཡང་ངོ༌། །ཤེས་པ་གཉིས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་ཟིན་པ་དང་ཤེས་
Chinese
如果有人问：是否必须确定只有存在才是真实的？回答是：是的，存在是真实的。因为你们已经承认一切事物都存在于一切事物之中。例如，泥团中存在木材等，即使是陶匠等也无法否认，因为泥土的材料是不允许的。或者，如果像那样无法否认，那么说只有过失是存在的，这就被称为“否认”。如果陶匠等能够使泥团中的木材等无法否认地存在，那么，树木等不存在的事实又怎么能在以后被认识到呢？按照数论派的观点，同一时刻，泥团完全变成了瓶子的自性，而在另一时刻，它又变成了树木等的自性，这是合理的。然而，当瓶子产生时，它会消失，所以以后也不会被认识到。如果有人问：只有从不存在中才能在以后被认识到吗？回答是：不是的，不是从存在中。仅仅是生起的显现是不正确的。对于那些声称果已存在的人来说，声音的明确区分也是不合理的，因为确定性本身也是存在的，这被称为“先前的果”。因此，这意味着因为存在。而“那也”不仅仅是指新芽，也包括确定性。“存在”指的是确定性。回答是：如果“那也”是显现的。对于“那”，指的是显现。那么，它是否与两者都相关呢？指的是存在和不存在本身。总结已经说过的内容，指的是“如果是为了指示”。“因此”指的是因为作者的集合没有意义。瓶子不是通过努力来显现的，但灯是用来显现的。同样地，声音也会通过努力来显现吗？这是被怀疑的，被称为“那又如何”。回答是：像瓶子一样，声音是用来显现的。为什么呢？因为是瓶子。先前，指的是在灯等存在之前。因为存在着以触觉等为对象的知识。如果有人怀疑：对于声音来说，在努力之前，也存在着认识到先前存在的正量吗？这被称为“对于这个也”，指的是对于声音也。两种知识指的是已经知道的和知道
English
If someone asks: Is it necessary to determine that only existence is true? The answer is: Yes, existence is true. Because you have admitted that all things exist in all things. For example, the existence of wood, etc., in a lump of clay cannot be denied even by potters, etc., because the material of clay is not allowed. Or, if it is undeniable like that, then saying that only faults exist is called "denial." If potters, etc., can make the existence of wood, etc., in a lump of clay undeniable, then how can the fact that trees, etc., do not exist be recognized later? According to the Samkhya school, at one moment, the lump of clay completely becomes the self-nature of a pot, and at another moment, it becomes the self-nature of trees, etc., which is reasonable. However, when a pot is produced, it disappears, so it will not be recognized later either. If someone asks: Can it only be recognized later from non-existence? The answer is: No, not from existence. The mere manifestation of arising is not correct. For those who claim that the effect already exists, the clear distinction of sound is also unreasonable, because certainty itself also exists, which is called "the prior effect." Therefore, it means because of existence. And "that also" refers not only to the sprout but also to certainty. "Existence" refers to certainty. The answer is: If "that also" is the manifestation. For "that," it refers to the manifestation. Then, is it related to both? It refers to existence and non-existence themselves. Summarizing what has been said, it refers to "if it is for indication." "Therefore" refers to the fact that the collection of authors is meaningless. A pot is not manifested through effort, but a lamp is used to manifest. Similarly, will sound also be manifested through effort? This is suspected, and is called "then how." The answer is: Like a pot, sound is used to manifest. Why? Because it is a pot. Previously, it refers to before the existence of lamps, etc. Because there is knowledge with touch, etc., as its object. If someone suspects: For sound, before effort, does a valid cognition that recognizes prior existence also exist? This is called "for this also," which refers to sound also. Two knowledges refer to what is already known and what is known
Tibetan
བཞིན་པ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་ན་ཡོད་པའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་ལའོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོད་པའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བས་ར་མཐོང་བའོ། །ལན་ནི་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དབང་སྐྱེས་ཉིད་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་མོད། དེ་ལྟན་ཡང་ཅི་ལྟར་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཞེ་ན་དབང་སྐྱེས་དྲན་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་གཞན་མེད་པས་ནའོ། །དབང་སྐྱེས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དྲན་པ་སྟེ་ངོ་ཤེས་པ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །ཅི་ལྟར་དབང་སྐྱེས་ཉིད་མིན་ཞེ་ན། དབང་བོ་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་དུ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་ནའོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ནའོ། །འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོད་བའོ། །ལན་ནི་ངོ་མཐོང་བཞིན་པ་ལ་ཡང་ཤེས་པས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོགས་པ་ནི་དྲན་བ་དང་ལྷན་ཅིག་མཐོང་བཞིན་བ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་ལའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པས་གཞལ་བའོ། །གལ་ཏེ་དྲན་པས་ཚད་མ་མ་ཡིན་པས། དྲན་བར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་མི་བདེན་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་དེའི་གཅིག་ཉིད་ཅི་ལྟར་མི་བདེན་ཞེ་ན། ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་སྔར་གྱི་དུས་དང་འབྲེལ་པ་ནི་དྲན་པས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་མངོན་སུམ་གྱིས་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེའི་གཅིག་ཉིད་ཅི་ ལྟར་མི་བདེན་སྙམ་ན། སྔ་མའི་དུས་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་གྱི་དུས་དང་འབྲེལ་བ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་ཅི་སྣང་བ་ཡང་དྲན་པ་ཁོ་ནས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ན་མ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ཙམ་ཞིག་ཅེས་གསུངས་སོ། །ཅི་ལྟར་ངོ་ཤེས་པ་མེད་ཀྱང་རྟོགས་ཤེ་ན། དཀར་པོ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དང་པོར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་ཙམ་སྣང་བའོ། །དང་པོར་མཐོང་པ་ནི་སྔོན་པོར་ངེས་ཀྱི། རྟག་པ་ཉིད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཕ་རོལ་བོའི་གཞུང་གིས་ཀྱང་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་ཁོ་ནའི་ཚེ་རྟག་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་སྣང་བ་ལ་ཡང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱི་བཀག་པ་ཇི་ལྟར་སྣང་ཞེན། མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ནི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །ལན་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དུས་ཀྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་དེ་ལྟར་གྱུར་ནའོ། །འདིའི་བར་གྱི་དངོས་པོ་ཙམ་ཞིག་སྣང་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །མཇུག་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་སྔ་མའི་དུས་དང་འབྲེལ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཤི་བའི་མཐར་ཐུག་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱི
Chinese
在两个面容的中间存在着。“彼”被称为是知识。“如果”被称为是争论。“彼”被称为是见。“回答”是“彼不是”。“非由根生”被称为是忆念。如果那样，即使是那样，又怎么不是量呢？说是“根生忆念”。因此，被称为是由于没有其他的知识。由于不是根生的缘故，忆念即认识是量。怎么不是根生呢？说是“诸根”。“否则”被称为是进入。“因此”被称为是应当忆念的缘故。“然而”被称为是争论。“回答”是“在认识所见之面容时也以知识”。怀疑是与忆念一同将所见之面容理解为一。“彼”被称为是以忆念来衡量。如果忆念不是量，那么，即使应当忆念的法相是不真实的，但它的同一性怎么不是不真实的呢？说是“法相”。如果与过去的时间相关不是由忆念来理解，而是由现量来理解。那么，怎么认为它的同一性不是不真实的呢？说是“过去的时间”。如果像与过去的时间相关一样，所显现的自性也不是仅仅由忆念来理解，那么不是吗？说是“仅仅事物”。即使没有认识，怎么理解呢？说是“白色”。为什么呢？说是“首先”。“彼”被称为是仅仅显现自性。首先见到的是确定为蓝色，但不是恒常。其他宗派也认为，在仅仅见到第二次等的时候，显现为恒常。在那里也，被称为是对于首先显现的。“如果现量的遮止如何显现呢？”说是“现量是”。那是恒常。“回答”是“如果”。如果时间的所有部分都被确定了，那么就是那样了。这之间的仅仅显现事物，是所说的。“以总结的方式，与过去的时间相关”是解释说“因此”，是为了抓住死亡的终点。由于忆念不是量。
English
It exists in the middle of two faces. "That" is called knowledge. "If" is called debate. "That" is called seeing. "The answer" is "that is not." "Not born of the senses" is called recollection. If that is so, even if it is so, how is it not a valid means of knowledge? It is said to be "sense-born recollection." Therefore, it is said to be because there is no other knowledge. Because it is not sense-born, recollection, that is, recognition, is indeed a valid means of knowledge. How is it not sense-born? It is said to be "the senses." "Otherwise" is called entering. "Therefore" is called because it is to be remembered. "However" is called debate. "The answer" is "also with knowledge when recognizing the seen face." Doubt is understanding the seen face as one together with recollection. "That" is called measuring with recollection. If recollection is not a valid means of knowledge, then, even if the object to be remembered is unreal, how is its oneness not unreal? It is said to be "object." If the connection with the past time is not understood by recollection, but by direct perception. Then, how is it thought that its oneness is not unreal? It is said to be "past time." If, like the connection with the past time, the nature that appears is also not understood only by recollection, then is it not? It is said to be "just a thing." How is it understood even without recognition? It is said to be "white." Why? It is said to be "first." "That" is called merely the appearance of nature. What is seen first is determined to be blue, but it is not permanent. Other schools also believe that it appears to be permanent only when seeing the second time, and so on. There also, it is said to be for the first appearance. "If how does the negation of direct perception appear?" It is said to be "direct perception is." That is permanent. "The answer" is "if." If all parts of time are determined, then it is so. The mere appearance of things in between is what is said. "In a concluding way, the connection with the past time" is explained as "therefore," in order to grasp the end of death. Because recollection is not a valid means of knowledge.