Tibetan
གཅོད་ལ་དང་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ཁྱད་པར་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་དག་གཟུང་ངོ༌། །ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་ངེས་པར་གཟུང་བའི་དོན་གང་ལ་ཡོད་པའི་ཚིག་ཕྲད་དང༌། ཚིག་ཕྲད་དེའི་དོན་དག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་བར་རྟོགས་པ་ལའོ། །དེ་ལྟར་ཞེན་པ་ནི་མི་ལྡན་གཞན་དང་ལྡན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་ཕྱོགས་ཆོས་ཞེས་བྱ་བའི་བསྡུ་བ་གང་ཡིན་པ་དེའི་དོན་དེ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་ཡིན་ཞེན་ཐ་དད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། གཞན་ལས་ལྡོག་པ་དང་འབྲེལ་བ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའམ། གཉི་ག་བརྗོད་པ་ནི་ཐ་དད་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕྱོགས་ཆོས་ཞེས་དྲུག་པའི་བསྡུ་བ་ཅན་གྱི་དག་ལ་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་སློབ་དཔོན་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་བཤད་པ་མཛད་པ་བཞེད་པའོ། །གལ་ཏེ་ངག་འདི་ལ་དོན་གསུམ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ལྟར་རྟོགས་ཤེ་ན། བྱེ་བྲག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་དོན་དུ་མར་དོན་གསུམ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ཕྱོགས་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཅོད་པ་རྟོགས་ལ། དེའི་ཆོས་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་གཉི་ག་ཡང་རྟོགས་སོ། །འོ་ན་ཅི་ལྟར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པར་བྱ་བ་སྙམ་ན། མ་གྲུབ་པ་དྲུག་རིགས་ཐིགས་ལས་བརྗོད་པ་དང༌། གསལ་བ་གཉིས་དང༌། མ་ངེས་པ་དྲུག་དང༌། ཡང་དག་པའི་གཏན་ཚིགས་གསུམ་སྟེ་དེ་དག་བརྗོད་པའི་དོན་དུའོ། །དེ་ཙམ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་པ་དང༌། འགལ་བ་དང༌། མ་ངེས་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་ཉིད་དོ། །དེ་གཉིས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་དང་འབྲས་བུ་དག་ཉིད་ངོ༌། །གཞན་གཉིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཞལ་བྱ་ཉིད་དང་མཉན་བྱ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་གོ་བྱེད་ཡིན་པས་ནའོ། །གང་དག་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དག་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཡང་བརྗོད་པ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམ་པ་དགུ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་གང་དག་ཡིན་ཞེ་ན། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དགུ་པོ་དེ་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟག་སོགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལའོ། །འདས་པས་ཅི་ལྟར་དུ་མ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་བཞི་ཉིད་དུའོ། །གྲུབ་པའི་མཐར་ནི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་དང་བྱས་པ་གཉིས་རང་གི་ངོ་བོས་རྣམ་པ་བཞི་མེད་ཀྱང༌། གཅོར་གྱུར་པའི་བསྒྲུབ་བྱའི་དབྱེ་བ་ལས་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེས་ན་ནི་འཐད་པས་ནའོ། །བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྩོད་པའོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལན་ནོ། །བྱས་པ་ལ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ལ་ནི་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་དོ། །བྱས་པ་ལ་ནི་རང་བཞིན་ལས་གཞན་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་མེད་ལ། རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་ལ་ནི་འབྲས་བུ་ཉིད་ལས་གཞན་གྱི་མཚན་ཉིད་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་བཟློག་པ་སྟེ། བྱས་པ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུ་ལ་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་གོ་བར་བྱ་བ་ལ་མ་ཁྱབ་ཀྱི། འོན་ཀྱང་རང་བཞིན་ཁོ་ནས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་པ་ཁོ་ན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཤིང་ཉིད་ལ་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འབྲས་བུས་མ་ཁྱབ་སྙམ་ན། རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་འཁྲུལ་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་པ་དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ཅི་ལྟར་ཁྱབ་སྙམ་ན། བྱས་པ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་ལྟར་ན་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འཇུག་སྙམ་ན། མི་རྟག་པ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་སྨོས་སོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་རྩོམ་བར་མ་ངེས་པས་སོ། །དེ་ནི་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་འབྱུང་བའོ། །རྒྱུའི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བཞིན་ནོའི་བར་ནི་རྩོད་པའོ། །འདི་ལ་བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པ་རྒྱུའི་རྩོལ་བའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འབྲས་བུ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཅི་ལྟར་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མེ་རྟག་པ་ཉིད་ཁྱད་པར་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་འབྱུང་བ་ཡང་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། ། གལ་ཏེ་ཤེས་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤེས་པ་ལས་དོན་གཞན་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་འོད་རང་བཞིན་གྱི་ནང་དུ་ཅི་ལྟར་བསྡུ་སྙམ་ན། ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི། དོན་རྣམས་ཀྱི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དོན་དེ་ལས་གཞན་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པ་རྣམས་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩལ་མ་ཐག་
Chinese
所谓“断除和必须把握也是分别念的对境”。“等”字包括所区分的事物和事物本身。与区分等一同使用的，是具有必须把握之义的词和词的意义，即所说和能说。所谓“于此”是指与关联的理解。如是执着，即不具、与他者具等，以及所谓“方分”的集合，其意义是解释那个。所谓“彼为何”即执着各异，即与他者相异，以及关联随行，或两者都说，即所谓“与各异关联”。所谓“方分”是具有第六格的集合，对此，阿阇梨认为有三种意义，即认为作解释。如果说“此语有三种意义”，这如何理解呢？所谓“分别”是为了在多种意义中理解三种意义。所谓“方”是指，不是方分就不是因，这样理解为断除，而“其法是因”则是成立。如是，两者都能理解。那么，如何显示方之法呢？从《理滴论》中所说的六种不成，以及两种明显，以及六种不定，以及三种正确的因，是为了说那些意义。所谓“仅此而已”是指非、相违、不定和正确的因等本身。所谓“彼二本身”是指自性和果本身。所谓“另二”是指所量和所闻本身。所谓“因此”是指，因为是从反面的角度来理解的。凡是存在于同品方和异品方中的有和无，以及两种方式所说的九种方分法，那些是什么呢？所谓“那九种方分法是”。所谓“常等”是指所要成立的。所谓“过去如何非多”是指四种方式本身。在成立的最后，意思是说，勤作所生和所作二者，虽然以自性而言没有四种方式，但对于能破的所立之主
English
That which is called "severance and necessary apprehension are also objects of conceptualization." The word "etc." includes the things to be distinguished and the things themselves. What is used together with distinctions etc. is the particle that has the meaning of necessary apprehension, and the meaning of the particle, that is, what is said and what can be said. The so-called "therein" refers to understanding in relation. Such clinging, that is, not possessing, possessing others, etc., and the collection called "aspect," whose meaning is to explain that. What is called "what is that" is clinging to differences, that is, being different from others, and the association that follows, or both are said, that is, what is called "association with differences." The so-called "aspect" is a collection with the sixth case, to which the teacher thinks there are three meanings, that is, thinks of making explanations. If it is said that "this statement has three meanings," how is this understood? The so-called "specifically" is for understanding three meanings in multiple meanings. The so-called "aspect" refers to the fact that what is not an aspect is not a reason, thus understanding it as severance, and "its dharma is a reason" is to establish it. Thus, both can be understood. Then, how should the dharma of the aspect be shown? From the six unestablished ones mentioned in the Nyāyabindu, and the two clear ones, and the six uncertain ones, and the three correct reasons, it is for the purpose of speaking those meanings. The so-called "only this much" refers to the non-, contradictory, uncertain, and correct reasons themselves. The so-called "those two themselves" refers to the nature and the fruit themselves. The so-called "the other two" refers to the measurable and the audible themselves. The so-called "therefore" refers to the fact that it is understood from the opposite point of view. Whatever exists and does not exist in the similar and dissimilar sides, and the nine kinds of aspect dharmas spoken in two ways, what are those? The so-called "those nine kinds of aspect dharmas are." The so-called "permanent etc." refers to what is to be established. The so-called "how is the past not many" refers to the four ways themselves. At the end of the established, the meaning is that although the effort-born and the made two do not have four ways in their own nature, but for the proponent of what is to be refuted,
Chinese
名为“从生起有四种相”的论述。对此的阐述是从“以自性而言”等开始的。因此，这是因为合乎道理的缘故。“已作”等是辩论。“其体相”等是回答。对于已作，有自性的体相；对于从努力生起，有果的体相。对于已作，没有自性之外的果的体相；对于从努力生起，没有果之外的体相。因此是相反的，即已作本身，对于果，并非是刚一开始努力就产生的自性。为什么呢？因为是自性之故。因为对于应当理解的果并非周遍，然而仅仅由自性周遍。并非仅仅是周遍，因为兽肉本身并不周遍于木材本身。为什么认为果不周遍呢？因为因可能对果产生错觉。因为这种错觉，所以果以两种方式存在于因中。如果认为自性如何周遍呢？即“已作本身”。如果认为果如何以两种方式存在呢？即仅仅以无常来叙述。因此，这是因为果不确定被造作的缘故。那是刚一开始努力就产生的。“因的”到“相似”之间是辩论。对此的思考是这样的：所有无常都是陶匠等因的努力之后立即产生的，能生起知识，因此果不是以两种方式存在。因此，已作本身如何以同样的方式通过知识来了解无常本身呢？因此，刚一开始努力就产生的也成为自性的理由了。 如果知识是周遍的，那么瓶子等难道不是与知识不同的事物吗？那么，如何将光包含在自性之中呢？即“如何”之故。“刚一开始努力”是回答。刚一开始努力就产生的体相的知识，并非是诸事物的存在。为什么呢？因为如果除了生起知识的事物之外，其他不生起知识的事物都不存在，就会有这种过失。因此，“刚一开始努力”
English
The discourse is called "Having Four Aspects from Arising." The explanation of this starts from "In terms of its own nature," and so on. Therefore, this is because it is reasonable. "Made" and so on are arguments. "Its characteristics" and so on are answers. For what is made, there is the characteristic of self-nature; for what arises from effort, there is the characteristic of result. For what is made, there is no characteristic of result other than self-nature; for what arises from effort, there is no characteristic other than the result itself. Therefore, it is the opposite, that is, what is made itself is not the self-nature that arises immediately upon effort for the result. Why? Because it is self-nature. Because it is not pervasive for the result that should be understood, but only pervaded by self-nature. It is not only pervasive, because the meat itself is not pervasive to the wood itself. Why is it thought that the result is not pervasive? Because the cause may be confused about the result. Because of this confusion, the result exists in the cause in two ways. If it is thought how self-nature pervades, it is "what is made itself." If it is thought how the result exists in two ways, it is described only by impermanence. Therefore, this is because the result is not certain to be created. That is what arises immediately upon effort. From "cause" to "similar" is the argument. The thought on this is this: all impermanence is immediately produced by the effort of the cause such as potters, which generates knowledge, so the result does not exist in two ways. Therefore, how does what is made itself also know impermanence itself in the same way through knowledge? Therefore, what arises immediately upon effort also becomes the reason for self-nature. If knowledge is pervasive, then are not the vase and so on things other than knowledge? Then, how can light be included in self-nature? That is why "how." "Immediately upon effort" is the answer. The knowledge of the characteristic of arising immediately upon effort is not the existence of things. Why? Because if things that do not generate knowledge other than things that generate knowledge do not exist, there will be this fault. Therefore, "immediately upon effort"