Tibetan
ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ངོ༌། །དུས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་སོགས་པའི་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གི་དོན་བསྡུའོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་ལྟར་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུའོ། །གལ་ཏེ་ཚད་མས་རྟོགས་པ་ཅི་ལྟར་གྱི་འདོད་སྙམ་ན། མ་རྟོགས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བས་སྨོས་སོ། །དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡུན་རིང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །སྐབས་ཉེ་བར་སྡུད་པ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གིས་འཛིན་པ་མེད་ཅེ་ན། མངོན་སུམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་དུས་ཁྱབ་པ་ནི་མི་འཛིན་པ་ཁོ་ནའོ། །འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོག་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཡུལ་ཁྱབ་པ་ལ་ཡང་ངོ། །ཅི་ལྟར་མི་དམིགས་ཤེ་ན། དེའི་རྟེན་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་ནི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་སྤྱི་ཉིད་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ནི་ཞེས་སྨོས་ཏེ་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པའི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ནིའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འགལ་ཞེ་ན། དེར་ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པའི་གོང་བུར་རོ། །གཞན་དུ་ཡང་ནི་གོང་བུ་གཞན་དུའོ། །དེ་ལྟར་ནི་ཁོངས་སུ་ཞུགས་པར་རོ། །གཞན་དུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ལ་ཉེས་པ་བརྗོད་པ་ཉིད་སྤྱི་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པས་གསལ་བ་ཐམས་ཅད་དེར་རྗེས་སུ་ཞུགས་པར་གྱུར་ན་གོང་བུ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟེན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་གཉིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པའི་རྟོགས་པའོ། །མཚུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མི་དད་པའི་རྟོགས་པའོ། །འདིར་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚུངས་པ་འདི་ཉིད་དེ་བློའམ་དོན་གྱི་ཡིན་གྲང༌། དེ་ལ་རེ་ཞིག་བློའི་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ གཞན་དུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་བློ་ལའོ། །མཚུངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློ་ལ་ཡོད་པའི་མཚུངས་པ་ཉིད་དེས་ནི་གཞན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་དོན་ལ་མཚུངས་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པའི་དོགས་པ་བསུ་ནས་སེལ་བ་ནི་མཚུངས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གཞི་འདིངས་པ་ནི། རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིའི་དོན་དཔྱད་པས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། དོན་ཞེས་གསུངས་སོ། །མཚུངས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་དང་འབྲེལ་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་གང་ཡང་ཡིན་པ་དེ་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར
Chinese
名为“等等”也是如此。 “时”等等，是收摄“等等”之声等等的词义。名为“其理由”者，是对于“如何”等等的理由。如果认为量成立（现量成立）是如何之意？则以“不成立也”之语说明。名为“彼等”者，是“如何”等等。长久等等，也是行为的差别本身。就近收摄的，是名为“因此”。若问：以何不执持？答：以“现量”之语。因此，时间周遍，唯是不执持。然则，名为“然则”者，是对于他者。名为“非也”者，是遮止。为何之故？答：于彼也，名为“也”，即于境周遍也。若问：如何不观察？答：以“从彼所依”之语。若是，则想：随逐意义自性的总相本身，将成为具有境等等的各别性吗？答：说了“如是之自性是”，即是随逐境等等决定的意义。为何相违？答：说了“于彼”，即于境等等的决定的聚。于其他也是其他的聚。如是，即是进入范围。于其他随逐而说出过失本身，由于总相无有各别，若一切显现皆随逐于彼，则将成为一个聚。为何之故？答：名为“所依”。名为“此二”者，是各别的证悟。名为“相同”者，是不各别的证悟。此处所说，名为“相同”者，此相同本身，是心的或义的耶？对此，暂且说了“心的非也”， 于其他，名为“于心”。名为“相同”，即是存在于心的相同本身，因此，于其他，名为“于义”，将成为义有相同，非也。迎接并遣除第二方的疑惑，是名为“相同诸”。于义青色等等。为了辨别的意义，而建立基础，是名为“随逐之相状之”。若问：以此之义审查有何用？答：说了“义”。名为“具有相同相状之心”之声音相关联的所说之义，无论为何，若辨别之，则将成为二种。
English
That which is called "etc." is also so. "Time" etc., is the collection of the meanings of words such as the sound of "etc." The reason called "its reason" is for the reason of "how" etc. If you think, what is the meaning of the fact that valid cognition (direct perception) is established? Then it is explained by the words "not established also". That which is called "those" is "how" etc. Being long etc. is also the difference of the action itself. What is closely collected is called "therefore". If you ask, what does not hold? Answer: with the words "direct perception". Therefore, time pervades, only it does not hold. However, that which is called "however" is for others. That which is called "no" is prevention. Why? Answer: Also in that, it is called "also", that is, it also pervades the object. If you ask, how is it not observed? Answer: with the words "from its basis". If so, then think: will the general characteristic itself that follows the nature of meaning become a distinct characteristic of objects etc.? Answer: It is said, "Such a nature is," that is, it follows the meaning determined by objects etc. Why is it contradictory? Answer: It is said, "In that," that is, in the determined aggregate of objects etc. In other places, it is also another aggregate. Thus, it is to enter the scope. In other places, the fault of following is stated itself, because the general characteristic has no distinction, if all appearances follow it, it will become one aggregate. Why? Answer: It is called "basis". That which is called "these two" is the realization of distinction. That which is called "same" is the realization of non-distinction. What is said here, called "same," is this same itself, is it of mind or of meaning? To this, for the time being, it is said, "Not of mind," In other places, it is called "in the mind". That which is called "same" is the same itself that exists in the mind, therefore, in other places, it is called "in meaning", it will become that meaning has the same, no. Welcoming and dispelling the doubts of the second party is called "same ones". In meaning blue etc. In order to distinguish the meaning, establishing the basis is called "the appearance of following". If you ask, what is the use of examining the meaning of this? Answer: It is said, "Meaning". The meaning of what is said that is related to the sound called "mind with the same appearance", no matter what it is, if it is distinguished, it will become two kinds.
Tibetan
་རོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །རྣམ་པ་གཉིས་པོ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་བརྒྱ་ཞིག་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་སེལ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་བློའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྤྱིར་འགྱུར་རོ་སྙམ་མོ། །བློའི་རྣམ་པ་དེ་ཡང་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་སྤྱི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློའི་རྣམ་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བློ་གཞན་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བློ་དང་པོ་ལས་གཞན་པའི་བློ་ནི་བློ་གཞན་ཏེ། དེ་ལ་བློ་དང་པོ་ལ་ཡོད་པའི་རྣམ་པ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། བློ་ཡི་རྣམ་པའང་བློར་གནས་ཏེ། །དོན་དང་བློ་གཞན་ལ་མི་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིས་ནི་ཚིག་གི་ལེའུར་བྱས་པ་དང་པོ་རྣམ་པར་བཀྲལ་ལོ། །ད་ནི་གཉིས་པ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི་འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པ་གཉིས་ནི་གསལ་བ་དང་སྤྱིའི་རྣམ་པ་གཉིས་སྣང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་བློས་དངོས་པོ་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡང་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམ་པའོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་མ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཅི་ལྟར་སེར་པོ་ལས་ཐ་དད་པའི་སྔོན་པོ་སེར་པོ་དང་མི་མཚུངས་པའི་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོ་གཞན་དང་ཡང་མི་མཚུངས་པར་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་བློས་ཀྱང་དངོས་པོ་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཅན་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ལྟ་བའི་ཕྱོགས་སུ་ལྟུང་བས་གལ་ཏེ་མངོན་པར་འདོད་པའི་དངོས་པོ་འགྲུབ་ན་ནི་དེའི་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲ་ནི་ཀུན་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔོན་པོ་ཡང་སྔོན་པོ་གཞན་ལས་ཐ་དད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འོན་ཀྱང་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གོམས་པས་བསྐྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་བློས་གཅིག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །འདི་ནི་བློ་མེད་དེ་བློ་གྲོས་ངན་པའི་བློ་འཁྲུགས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞེ་ན་རྣམ་པ་མཚུངས་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྐོག་ཤལ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་ངོ༌། །ཅིའི་ཕྱིར་གཅིག་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཅིག་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་ནས་ཀྱང་ཉེས་པ་བརྗོད་པ་ནི། གཅིག་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕྱེད་ཕྱི་མ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པ་གཅིག་བཟུང་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པ་བཟུང་ན་ཡང་ངོ༌། །གཟུང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བ་མཐའ་དག་ལ
Chinese
应加上“若”字。显现这两种相，称为“百一自体”。其中，遣除第一种分别念，称为“自体”。那么，是否会认为心的自性普遍存在呢？（答：）经中说“心的相也是”。所谓“彼总”，是指心的相。为什么呢？因为有“于他心”之说。不同于第一个心的心，就是他心。因为他心中没有第一个心所具有的相。如是说：“心的相也存在于心中，不移向外境和他心。”这阐释了第一个词句章节。现在解释第二个，即“然”。两种相，是因为显现了明相和总相两种相。所谓“显现即是”，是想表达：无分别念的心也能执持二事物的自性。如果认为后者是正确的，那么，为何与黄色不同的蓝色，如同与黄色不相似的见一样，也会被视为与其他的蓝色不相似呢？因此，无分别念的心也能执持二事物的自性。由于陷入自己的见解，如果所欲求的事物能够成立，那么整个世界都会实现所欲求的意义。为什么呢？因为有“声音遍一切”之说。蓝色也仅仅是与其他的蓝色不同而已。然而，由于从无始以来颠倒分别念的串习所产生的分别念，才会执著为一，这就是它的含义。这是无智之举，是恶慧扰乱的心。什么是呢？即“相似之相”。所谓“彼与”，是指具有隐蔽处等。为什么不是一体呢？因为有“如是现量”等说法。即使承认是一体，也要指出过失，即“一体故”。后半部分解释为“相”。所谓“即使执持一种相”，是指即使执持总相的自性之相。所谓“执持即是”，是指对于一切明相……
English
The word 'ro' should be added. Showing these two aspects is called 'hundred-one self-nature'. Among them, eliminating the first conceptualization is called 'self-nature'. Then, would it be thought that the very nature of mind is generally existent? (Answer:) It is said in the scripture, 'The aspect of mind is also'. What is called 'that general' refers to the aspect of mind. Why? Because there is the saying 'in another mind'. A mind that is different from the first mind is another mind. Because that other mind does not have the aspect that the first mind has. It is said thus: 'The aspect of mind also abides in the mind, it does not move towards external objects and other minds.' This explains the first chapter of words. Now, the second explanation is 'however'. The two aspects are because the clear aspect and the general aspect are manifested. What is called 'manifestation itself' is to express: the mind without conceptualization can also hold the self-nature of two things. If it is thought that the latter is correct, then, why is it that blue, which is different from yellow, is seen as dissimilar to other blues, just like the seeing that is dissimilar to yellow? Therefore, the mind without conceptualization can also hold the self-nature of two things. Because of falling into one's own view, if the desired thing can be established, then the whole world will realize the desired meaning. Why? Because there is the saying 'sound pervades all'. Blue is also merely different from other blues. However, it is the conceptualization produced by the habituation of inverted conceptualization from beginningless time that clings to it as one, that is its meaning. This is an act of ignorance, it is a mind disturbed by bad wisdom. What is it? It is 'similar aspect'. What is called 'that with' refers to having hidden places and so on. Why is it not one? Because there are sayings such as 'thus directly perceived'. Even if it is admitted to be one, the fault must be pointed out, that is, 'because of being one'. The latter half is explained as 'aspect'. What is called 'even if holding one aspect' refers to even if holding the aspect of the self-nature of the general aspect. What is called 'holding itself' refers to all clear aspects...