Tibetan
་བའི་ཤེས་པས་རེག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སྲེག་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྔོན་མཐོང་བའི་མེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་གཅིག་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཞེས་ལན་འདེབས་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་བྱ་བ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱང་ལྷག་པར་ཞེན་པར་གཅིག་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་སྙད་བསྒྲུབ་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་མེ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཉིད་མ་ཡིན་པའོ། །གལ་ཏེ་སྔར་མཐོང་བ་དང་མཐོང་བཞིན་པ་དོན་དམ་པར་གཅིག་མ་ཡིན་ན་ཅི་ལྟར་དོན་བྱ་བ་འགྲུབ། དེས་ན་དོན་དམ་པའི་གཅིག་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་སྔར་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དོགས་པ་ནི་དངོས་ཞེས་བྱ་བའོ། །སངས་རྒྱས་པ་ལ་དོན་དམ་པ་པའི་གཅིག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བཏགས་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། དངོས་མེད་ཀྱང་ཉེ་བར་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་ངོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། ཐོག་མ་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དངོས་ཀྱི་གཅིག་ཉིད་ཉེ་བར་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་བག་ཆགས་ཉིད་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གཅིག་ཏུ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་སྔ་མ་ལས་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ནི་དངོས་ཀྱི་གཅིག་མེད་ཀྱང་ཉེ་བར་བཏགས་པ་རྒྱུ་མཚན་དང་བཅས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་དངོས་པོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་སྟོན་པ་ནི། ཡང་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དང་པོ་མེ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་རེག་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དེ་ལ་གཅིག་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང༌། གཅིག་ཉིད་དང་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་གྲགས་པས་དངོས་ཡིན་པར་བརྗོད་ལ། དུས་གཞན་དུ་ནི་སྔར་ མཐོང་བའི་གཅིག་པ་ཉིད་དང་ལྷག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལས་ཏེ། ལྷག་པར་ཞེན་པས་གཅིག་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ། །གང་ཞིག་ལ་ཞེ་ན། དོན་བྱ་བ་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ལའོ། །ཅི་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལྷག་པར་སྒྲོ་འདོགས་སྙམ་ན། ཉེར་བཏགས་ལས་ཏེ། བཏགས་ནས་སོ། །འདིས་ནི། དོན་མེད་ན་ཡང་གང་ལ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་དོན་དམ་པ་པར་མི་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱས་པ་དང་སྒྲ་དག་གམ། གཟུགས་དང་བུམ་པ་དག་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་ཞེས་ཐ་མི་དད་པ་དང་ཐ་དད་པར་འ
Chinese
是能被意识触及的，因为产生燃烧等结果，就像先前见过的火一样，因此应当建立通过假立的同一性。正因为如此，将会回答说“无始以来的习气”。即使是同一作用，也是由于对同一性的过度执着。其中的“彼”指的是建立名言的推论对象，如火等。“并非胜义”指的是并非同一性。如果先前见过的和正在见到的在胜义上并非同一，那么如何实现作用？因此认为胜义的同一性是推论的对境。其中的“彼”指的是先前见过的。“疑惑”指的是“事物”。如果佛教徒没有胜义的同一性，那么假立是不合理的，如果有人这样问。回答说，即使没有事物，也有假立的理由，这就是“无始以来”。如果事物本身的同一性不是假立的理由，即使如此，显现为一种样子的意识，其习气本身就是理由，而这又源于先前显现为同一的意识。因此，到此为止，即使没有事物的同一性，也已说明了假立是有理由的。现在要说明以事物为先导的假立，即“或者”。最初见到火的那个，世人称之为触及。如果那里没有同一性，即使如此，由于“同一”和“同一”的声音出现，就说是事物。在其他时候，则更加执着于先前见到的同一性，由于过度执着而说成是同一。对什么而言呢？对能起作用的事物而言。如果不存在，如何过度执着呢？通过假立，即假立之后。这说明了“即使无意义，对于何者”等道理。因为如此，法与有法的事物在胜义上是不合理的。法与有法等指的是所作和声音等，或者色和瓶等，即在同一和异性上，说成是不一不异。
English
It is to be touched by consciousness, because it produces results such as burning, just like the fire seen before, therefore, the oneness established by imputation should be established. For that very reason, the answer will be "beginningless habit." Even the same function is due to excessive attachment to oneness. The "that" refers to the object of inference for establishing conventions, such as fire. "Not ultimately" means not oneness. If what was seen before and what is being seen are not the same in reality, then how is the function accomplished? Therefore, it is thought that ultimate oneness is the object of inference. The "that" refers to what was seen before. "Doubt" refers to "thing." If Buddhists do not have ultimate oneness, then imputation is unreasonable, if someone asks this. The answer is that even without a thing, there is a reason for imputation, which is "beginningless." If the oneness of the thing itself is not the reason for imputation, even so, the consciousness that appears as one aspect, its habit itself is the reason, and this comes from the previous consciousness that appeared as one. Therefore, up to this point, even without the oneness of things, it has been explained that imputation is with reason. Now, to explain the imputation that is preceded by things, that is, "or." That which first saw the fire, the world calls touching. If there is no oneness there, even so, because the sounds of "one" and "one" appear, it is said to be a thing. At other times, there is more attachment to the oneness seen before, and it is said to be one due to excessive attachment. For what? For the thing that can function. If it does not exist, how can there be excessive attachment? Through imputation, that is, after imputation. This explains the reasons such as "even if meaningless, for what." Because of this, the things of dharma and dharmins are unreasonable in reality. Dharma and dharmins, etc., refer to what is made and sound, etc., or form and pot, etc., that is, in sameness and otherness, it is said to be neither the same nor different.