Tibetan
།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདུང་མ་འདེགས་པ་དེ་ལ་སོ་སོར་ནུས་པ་མེད་པ་དེ་རྣམས་ཚོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན། ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཡང་ད་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོགས་པ་བསུ་པ་ནི། ཡན་ལག་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། ངོ་ཤེས་པ་དང་ཡན་ལག་དག་གིས་སོ། །ཡན་ལག་ཅན་རྟོགས་པ་སྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ངོ་ཤེས་པ་དང་དྲན་པ་ལས་གཞན་པའི་རྟོགས་པ་གསུམ་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དོགས་པ་བསུ་བའོ། །ངེས་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡན་ལག་ཅན་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངེས་པའོ། །ཚད་མ་ཡིན་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་ལ་གཅིག་གི་ཚིག་སྟེ། དྲན་པ་དང་ངོ་ཤེས་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་དག་ལས་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་དེས་པ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་ངེས་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ།། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཚད་མ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལས་ངེས་བ་མ་ཡིན་སྙམ་ན་ཚད་མ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཚད་མ་ཁོ་ན་ལས་ངེས་ཀྱི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ཚད་མ་དོན་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །རྗེས་དཔག་ལས་ནི་རྟོགས་པ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པའི་དོན་དུ་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་འོན་ཏེ་ཞེས་པའོ། །བུམ་བ་ཆུ་སྐྱོར་བར་མཐོང་ནས། འོག་གི་ཡན་ལག་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་བྱེད་ལ། དེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ན་ཡང༌། མཐོང་བཞིན་པའི་ཡན་ལག་གང་ཡིན་པ་དེ་མ་མཐོང་བ་འདི་གཅིག་ཉིད་དུ་ནི་དེ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ངོ་ཤེས་པ་ལས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མུས་ལ་འཕོ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡན་ལག་རྣམས་ནི་གཡོ་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ཉིད་དུ་ངོ་ཤེས་པ་ནི་ཡན་ལག་རྣམས་ཉིད་ཡིན་པར་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེས་ན་ཤུགས་ཀྱིས་ཡན་ལག་ཅན་ཉིད་རྣམ་པར་གནས་པས་དེ་ལྟར་ཡན་ལག་ཅན་འགྲུབ་བོ། །གལ་ཏེ་གཅིག་ཏུ་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་པ་ནི་ཡན་ལག་རྣམས་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཡན་ལག་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཅི་ལྟར་དེ་འགྲུབ་སྙམ་ན། ཡན་ལག་དག་ནི་ཞེས་སྨོས་སོ། །གྲུབ་བའི་མཐའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཡན་ལག་གཞན་ངེས་པར་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་འབྲེལ་བ་གྲུབ་པའི་རྟགས་ ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་ཡང་ཡན་ལག་ཉིད་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས། དེ་ཅི་ལྟར་ཡན་ལག་ཅན་འགྲུབ་ཅེས་བྱ་བའོ། །ངོ་ཤེས་པ་ལས་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་ཅན་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་གང་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་སུན་འབྱིན་པ་
Chinese
为什么呢？因为，所谓“在那里”，是指支撑屋顶的柱子，那些各自没有能力的部分，在聚集的时候，能够产生具有能力性质的结果。如果说，这里也是这样变化吗？那么，就是“在这里”。为了迎接疑问，就是“支分”，即通过认识和支分。所谓“产生具有支分的认识”。因为，除了认识和记忆之外，没有其他的第三种认识。所谓“然而”等等，是为了迎接疑问。所谓“确定的自性”，是指具有“具有支分”这样的性质的确定。所谓“从是量”，是指在种类上是相同的词语，从记忆和认识这些非量中，产生具有支分的想法，那一定是非不确定。为什么呢？因为是量。为什么认为从这里是不确定的呢？因为是量。如果仅仅从量中确定，而不是从非量中确定，那么，量就变得有意义了。为了说明从比量中产生什么认识等等，迎接疑问就是“然而”。看到水罐在汲水，推测下面的支分，在推测的时候，正在看到的支分和没有看到的支分，这同一个事物，认为“那就是这个”的认识，因为是这样，如果不是这样，就会转移到其他地方，因为支分是运动的。在同一个事物上认识，也不合理地认为是支分本身，因此，通过力量，具有支分本身存在，因此具有支分成立。如果认为在同一个事物上认识，仅仅是支分，而不是具有支分。那么，怎么成立呢？因此说了“支分”。成立的最终意义是，确定其他支分的比量，是从现量成立关联的相 产生的。现量也是执持支分本身，那么，怎么成立具有支分呢？驳斥了所说的，因为从认识中认识到同一个事物，所以是具有支分的认识。
English
Why is that? Because, the so-called "there" refers to the pillars supporting the roof, those parts that individually lack the ability, when gathered together, can produce a result with the nature of ability. If it is said, is it also changing in this way here? Then, it is "here." To welcome the doubt, it is "limb," that is, through recognition and limbs. The so-called "generating the cognition of having limbs." Because, apart from recognition and memory, there is no other third cognition. The so-called "however," etc., is to welcome the doubt. The so-called "nature of certainty" refers to the certainty of the nature of having "having limbs." The so-called "from being valid" refers to the word that is the same in kind, from memory and recognition, which are non-valid, the idea of having limbs arises, which must be non-uncertain. Why is that? Because it is valid. Why is it considered uncertain from here? Because it is valid. If it is determined only from the valid, but not from the non-valid, then the valid becomes meaningful. In order to explain what cognition arises from inference, etc., welcoming the doubt is "however." Seeing the water pot drawing water, inferring the lower limbs, when inferring, the limb that is being seen and the limb that is not seen, this same thing, the recognition that "that is this," because it is like this, if it is not like this, it will be transferred to other places, because the limbs are moving. Recognizing on the same thing, it is also unreasonable to think that it is the limb itself, therefore, through power, the limb itself exists, therefore the limb is established. If it is thought that recognizing on the same thing is only the limb, not having the limb. Then, how is it established? Therefore, it is said "limb." The ultimate meaning of establishment is that the inference that determines other limbs is from the sign of the present valid establishing the connection generated. The present valid also holds the limb itself, so how is having the limb established? It refutes what was said, because recognizing the same thing from recognition, it is the cognition of having limbs.
Tibetan
ནི། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་དུ་སྟེ་ཐ་དད་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་ལ་གཅིག་ཏུ་ངོ་ཤེས་པ་ལས་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྟོགས་པའི་ལམ་དུ་མོད་ལ་ཅི་ལྟར་བྱེད་པར་འགྱུར། རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པར་རོ་གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མི་དད་པར་རོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་གཞན་གྱིས་གཞན་དུ་མི་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་ངོ་ཤེས་པ་ཡང་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་པས། ཅི་ལྟར་གཞན་གྱིས་གཞན་དུ་བྱེད་སྙམ་དུ་དོགས་པ་ནི། ངོ་ཤེས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྗེས་སུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་ཡང་ཕ་རོལ་པོ་ཉིད་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཏེ་དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །གཞན་དག་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པའི་ཡུལ་ལ་ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ལ་འཇུག་ཀྱང་ངོ་ཤེས་པས་གཅིག་ཉིད་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དུ་མའི་ནི་ཡན་ལག་དུ་མའིའོ། །གལ་ཏེ་ཡན་ལག་དུ་མའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ན། ཅི་ལྟར་ངོ་ཤེས་པ་གཅིག་ཉིད་ཉེ་བར་སྟོན་པས་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་སྙམ་དུ་དོགས་པ་ནི། ངོ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་ཉིད་ཅི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། ཚད་མ་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་པས་སོ། །གལ་ཏེ་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་གྲུབ་པ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚོལ་ན་དེའི་ཚེ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་ཤེས་པས་ཡན་ལག་ཅན་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་འོ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལན་གྱི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི། དོན་དམ་པའི་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་ཕུལ་ཅན་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་བརྟགས་པའི་གཅིག་གི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ལ། ཁྱེད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཡན་ལག་ཅན་ནི་དོན་དམ་པའི་གཅིག་ ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བརྟགས་པའི་གཅིག་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་དོན་དེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བཙོ་བ་དང་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བ་དང༌། རིག་པ་དག་ལ་གཅིག་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་གཟུགས་དང་རེག་པའི་ཤེས་པས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་རེག་པ་ཉིད་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སྔར་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མི་སླུ་བའི་རང་བཞིན་དོན་བྱ
Chinese
是故名为“因此”。于他处，即于以现量所见之事物，由认识为一而产生者，若多有通达彼之途径，然将如何行之？名为“异相”者，谓为相异，名为“异”者，谓为不相异。若现量不以他者作他，则彼时认识亦为现量，如何以他者作他耶？若有此疑，即是“认识亦”之意。非现量也。何以故耶？名为“随”。随入比量之境，亦是对方所欲，然而是以“然于彼时”等语。其他则谓“随入比量之境”者，谓为“入于忆念之境”。若虽入于比量之境，然认识将成立为一耶？名为“彼比量亦”。多的，即是多支的。若若是多支之境，如何认识仅示一，而为名言之因耶？若有此疑，即是“认识”之意。答曰：是正量本身为名言之因，是为时机。正量本身如何耶？名为“正量本身亦”。名为比量者，是以彼之自性为比量之故。若于成立一之名言时，寻求比量，则彼时以比量自性之认识，将成立有支耶？为迎接此疑，故云“是耶”。“非也”等语之答复之义是：彼之自性之比量，非是真实一之殊胜者，然而是考察之一之境，而汝所欲成立之有支，是真实之一也。显示考察之一者，即是彼义。以煮与烧之作用，而于所见与觉知等，假立为一也。以成立之识所显示之色，与以触之识所显示之触，即是所应成立之一也。先前所见者，即是不欺诳之自性义。
English
Therefore, it is called "therefore." Elsewhere, that is, in the case of things seen manifestly as different, how can one proceed if there are many paths to understanding what arises from recognizing them as one? The term "different aspect" means different, and the term "different" means not different. If manifest reality does not make something different from something else, then recognition is also manifest reality. How can one make something different from something else? If there is such a doubt, it means "recognition also." It is not manifest reality. Why? It is called "following." Entering the realm of inference is also what the other party desires, but it is with phrases such as "but at that time." Others say that "entering the realm of inference" means "entering the realm of memory." If, even though entering the realm of inference, recognition will establish oneness, then it is called "that inference also." Many means many branches. If it is indeed the object of many branches, how can recognition only show one and be the cause of terms? If there is such a doubt, it means "recognition." The answer is that the valid cognition itself is the cause of terms, which is the occasion. How is the valid cognition itself? It is called "the valid cognition itself also." The so-called inference is the inference of its own nature. If one seeks inference when establishing the term of oneness, then at that time, will the recognition of the nature of inference establish the possessor of branches? To welcome this doubt, it is said, "Is it so?" The meaning of the answer such as "It is not" is this: the inference of its own nature is not the excellence of true oneness, but it is the object of one that is examined, and the possessor of branches that you want to establish is true oneness. Showing the one that is examined is that meaning. By the actions of cooking and burning, oneness is attributed to what is seen and known. The form shown by the establishing consciousness and the touch shown by the touch consciousness are what should be established as one. What was seen before is the meaning of the non-deceptive nature.