Tibetan
ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་པའི་བ་ལང་ཉིད་ཡིན་གྱི་དང་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ལ། བ་ལང་དང་རྟ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱད་པར་ཅི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་ཞེ་ན། རང་གི་ངོ་བོས་རིགས་མཐུན་པ་དང་རིགས་མི་མཐུན་པའོ། །གསལ་བདག་ནི་སྤྱི་དག་གི་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་ཁྱོད་འདོད་པ་ཡིན་ན། དེ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ན་ཅི་ལྟར་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ཡིན། གསལ་བ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་ན་ནི་ཐུག་པ་མེད་དོ། །རང་གི་ངོ་བོས་ཐ་དད་ན་སྤྱི་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གསལ་བ་ཐ་དད་པ་དང་ལྡན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། འོན་ཏེ་གསལ་བ་རྣམས་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་ངོ་བོས་མ་ཡིན་པའོ། །ལན་ནི་འོ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྤྱི་ཁས་བླངས་ ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྩོད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའོ། །ཧ་ཅང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །གལ་ཏེ་གསལ་བ་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་ཐ་དད་ན་སྤྱིས་ཅི་བྱ། སྤྱི་ཐ་དད་པ་ནི་གསལ་བ་ཐ་དད་བའི་རྒྱུར་འདོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ཐ་དད་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་དེས་ན་སྤྱི་ནི་བརྟག་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ངོ་བོས་ཐ་དད་ཡོད་མིན་ན། །ཞེས་བྱ་བ་བཤད་ནས་ཕྱེད་ཕྱི་མ་བཤད་པའི་དོན་དུ་གྲུབ་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པའི་ལན་གྱི་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། འོན་ཏེ་སྤྱི་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གསལ་བ་ཐ་དད་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་བའོ། །གལ་ཏེ་སྤྱི་རྣམས་ཀྱི་ཐ་དད་པ་གསལ་བ་ཐ་དད་པས་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་གྲུབ་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། གང་གི་ཚེ་སྤྱི་ཐ་དད་པ་ནི་གསལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་དད་པར་བྱད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། ཅི་ལྟར་གྲུབ་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན། དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དཔེ་ཉིད་སུ་ན་འབྱིན་པའོ། །གལ་ཏེ་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་བར་རྟོགས་ན་དེའི་ཚེ་དཀར་པོའི་ཡོན་ཏན་གཞན་དང་ལྡན་པས་སྣམ་བུ་དཀར་པོ་ཞེས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་སྣམ་བུ་དང་དཀར་པོ་དག་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་སུན་ཕྱུང་ནས། དོན་ཡང་སུ་ན་ཕྱུང་བ་ཉིད་དེ་རིགས་པ་མཚུངས་པས་སོ། །འབའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པར་རོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་གོ །རང་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་དཔེན་པར་རོ། །དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པའོ། །དེ་ལ
Chinese
斑点等的牛是牛，而不是最初等的。牛和马等特征所显现的，也彼此没有差别，这是要说的。具有什么样的差别呢？以自己的体性，与同类和异类。显现的主体，如果是你认为是一切共相的差别制造者，那么那些也彼此没有差别，如何制造差别呢？如果显现的事物以自性而有差别，那将是无穷无尽的。如果以自己的体性有差别，那么一切共相也将同样变化。因此，具有显现的差别有什么用呢？然而，显现的事物仅仅以自己的体性，也就是说不是以其他的体性。回答是“那么”。“共相承认”等是辩论。那个“本身”是指自己的体性有差别。“非常”是回答。如果显现的事物以自己的体性有差别，那么共相有什么用呢？如果认为共相的差别是显现事物差别的因，那么那个差别也以其他方式成立，因此共相是不需要考察的。像这样，如果体性上没有差别，说了之后，为了说明后半部分，为了迎接成立的近置的回答的疑问是：然而，共相以自己的体性，那不是从显现的差别而来的。如果一切共相的差别是由显现的差别造成的，那么在这种情况下，如果将要成立近置，那么，当共相的差别是显现事物的差别制造者的时候，如何成立近置呢？“那也”等于是举例本身。如果认识到白色等与布匹等是不同的，那么在这种情况下，如果因为具有其他的白色功德而认识到“白布”，那么情况就不是这样，因为布匹和白色被认识为它的自性。驳倒例子之后，意义也同样被驳倒，因为道理相同。仅仅是指与布匹等不同。那个是指白色等的颜色。自己是指以布匹等的自性来证明。白色等是解释。
English
The spotted and other cows are cows, not the initial ones, etc. The characteristics of cows and horses, etc., that are manifested are also not different from each other, that is what is to be said. What kind of difference does it have? By its own nature, it is similar and dissimilar. If you think that the manifestor is the maker of the difference of all universals, then how can those also make a difference if they are not different from each other? If the manifested things are different by their own nature, then there will be no end. If they are different by their own nature, then all universals will also change in the same way. Therefore, what is the use of having the difference of manifestation? However, the manifested things are only by their own nature, that is, not by other natures. The answer is "then." "Universal acceptance," etc., is an argument. That "itself" means that its own nature is different. "Very" is the answer. If the manifested things are different by their own nature, then what is the use of universals? If it is thought that the difference of universals is the cause of the difference of manifested things, then that difference is also established in another way, so universals do not need to be examined. In this way, if there is no difference in nature, after saying that, in order to explain the latter half, in order to welcome the doubt of the answer of establishing the near placement is: However, the universal by its own nature, that is not from the difference of manifestation. If the difference of all universals is caused by the difference of manifestation, then in this case, if the near placement is going to be established, then, when the difference of universals is the maker of the difference of manifested things, how is the near placement established? "That also," etc., is giving the example itself. If it is recognized that white, etc., are different from cloths, etc., then in this case, if because of having other white qualities, it is recognized as "white cloth," then the situation is not like that, because cloths and white are recognized as its own nature. After refuting the example, the meaning is also refuted, because the reasoning is the same. "Only" means different from cloths, etc. That refers to the color of white, etc. "Self" means proving by the nature of cloths, etc. White, etc., is an explanation.
Tibetan
ས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫས་ལས་སོ། །རྟོགས་པའི་ཚུལ་བརྗོད་པ་ནི། རང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དཀར་པོར་ལྡན་ཕྱིར་སྣམ་བུ་ནི་དཀར་པོ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་བཟློག་པ་བརྗོད་པ་ནི། དེའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཁ་དོག་དེའི་དཀར་པོ་ཉིད་ནི་རྫས་ལ་ལྟོས་ནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཟློག་པར་ཡང་ཅི་སྟེ་མི་འགྱུར། དེའི་ནི་ཁ་དོག་གིའོ། །གང་ཡིན་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་དོག་ལ་རང་བཞིན་འགའ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་དཀར་པོ་དང་ལྡན་པས་རྫས་དཀར་པོར་བརྗོད་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་རྫས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །དོགས་པ་ནི་རྫས་སོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ རྟོགས་པ་ནི་རྫས་ཀྱི་རང་གི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེན། རྫས་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དེ་དག་ལས་གཞན་དུའོ། །གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བའོ། །དབྱི་བས་ཁས་བླངས་ནས་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྫས་མེད་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་དབྱིབས་ཀྱང་སུན་འབྱིན་པ་ནི་དབྱིབས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྫས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའོ། །ཅི་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་སྙམ་ན། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་དེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངོ་ཤེས་བས་ནི་རྫས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། ཡོན་ཏན་ཙམ་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་ཙམ་ཡུལ་ཡིན་ནའོ། །དེ་ལྟར་འགྱུར་མོད་སྙམ་ན་རེག་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་ཙམ་ལ་ངོ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་ནའོ། །དོན་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ལའོ། །ཅི་ལྟར་ངོ་ཤེས་པ་མེད་སྙམ་དུ་དོགས་ན། རྒྱུ་མེད་པས་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། དྲན་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྔར་གྱི་མཐོང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་དྲན་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ་ནི་ངོ་ཤེས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེས་ན་ཡན་ལག་ཅན་ལ་ཡང་ངོ་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་དྲན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཅི་ལྟར་ངོ་ཤེས་པར་འགྱུར། འོན་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཐ་དད་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་ཅི་ལྟར་སྔར་གྱི་དྲན་པ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ངོ་ཤེས་པར་མེད་པར་འགྱུར་སྙམ་ན། རེ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའོ། །རེག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཉམས་སུ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྣང་སྙམ་ན། དང་པོ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ།
Chinese
所謂“地”是從實體而來的。陳述理解的方式是，被稱為“自身”。由於具有白色，所以說“布是白色的”，對此進行反駁的陳述是，所謂“那”，即顏色的白色本身是依賴於實體的，如果反駁，怎麼會不改變呢？“那”是指顏色。所謂“是什麼呢”，意思是顏色沒有任何自性。所謂“那麼”是回答。當因為具有白色而將實體稱為白色時，那時也只能說實體自身的本質是什麼。懷疑是“是實體”，這樣 理解是“是實體自身的自性”。所謂“實體也是”等等是回答。所謂“從那以外”是指從顏色和形狀那些以外。“變成”是指快樂。通過分析承認，並說沒有從那以外的實體。現在駁斥形狀，即所謂“形狀也是”。所謂“實體也是”是指成為色等所依。“怎麼會顯現呢”如果這樣想，即所謂“像這樣”。那麼，如果認為色等具有功德的對象的認識，不是將實體作為對象，那麼就說了“僅僅功德”。所謂“如果不是那樣”，是指僅僅功德是對象。“如果那樣改變”，如果這樣想，即所謂“觸摸的”。因為不是僅僅對功德的認識。“實際上”是指成為色等所依的。“怎麼會沒有認識呢”如果懷疑，就說“因為沒有原因”，即所謂“沒有記憶”，意思是對於不記得以前見過的對象的人來說，就沒有認識。因此，對於有肢體者，由於沒有以認識為先導的記憶的特徵的原因，怎麼會產生認識呢？或者，對於色等有不同的體驗，因為存在，怎麼會因為沒有以前的記憶而沒有認識呢？所謂“暫且”。觸摸的識也與從瓶子等不同的體驗顯現無關。如果問“為什麼不顯現呢”，即所謂“首先”。
English
That which is called "earth" comes from substance. The way of expressing understanding is that which is called "self." Because it possesses whiteness, it is said, "The cloth is white." To this, the statement of refutation is, that which is called "that," that is, the whiteness of that color itself is dependent on substance. If it is refuted, how could it not change? "That" refers to color. What is called "what is it?" means that color has no inherent nature whatsoever. That which is called "then" is the answer. When substance is called white because it possesses whiteness, at that time, it can only be said, "What is the essence of the substance itself?" The doubt is, "It is substance," thus understanding is, "It is the self-nature of substance itself." That which is called "substance also," and so on, is the answer. That which is called "other than that" means other than those colors and shapes. "Becoming" means happiness. Having analyzed and acknowledged, it is said that there is no substance other than that. Now, refuting shape, that is, that which is called "shape also." That which is called "substance also" refers to that which becomes the basis of form, etc. If one thinks, "How will it appear?" that is, that which is called "like this." Then, if it is thought that the cognition of form, etc., which has the object of qualities, does not make substance the object, then it is said, "Only qualities." That which is called "if it is not like that" means that only qualities are the object. If one thinks, "If it changes like that," that is, that which is called "of touch." Because it is not cognition of only qualities. "In reality" refers to that which becomes the basis of form, etc. If one doubts, "How can there be no cognition?" it is said, "Because there is no cause," that is, that which is called "without memory," meaning that for a person who does not remember the object seen before, there is no cognition. Therefore, for one with limbs, how can cognition arise because there is no cause of the characteristic of memory that precedes cognition? Or, for form, etc., there is a different experience, because it exists, how can there be no cognition because there is no previous memory? That which is called "for a while." The consciousness of touch is also not related to appearing as a different experience from a vase, etc. If one asks, "Why does it not appear?" that is, that which is called "first."