Tibetan
བ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ།། གོ་བར་བྱ་བ་དང་གོ་བར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ནི་འབྲེལ་པ་ཡོད་བས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ན། བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་དག་ལ་ནི་འབྲེལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེས་ན་དེ་དག་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །མ་བྱས་པ་དང་རྟག་པ་གཅིག་ལས་ལོག་པའི་དུ་མ་ནི་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གཅིག་གིས་ཏེ། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པའོ། །འདིས་ནི་སྤྱིའི་ཆོས་གཉིས་བ་ནི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གཅིག་གིས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པས་ནའོ། །གལ་ཏེ་གཅིག་ཉིད་རྟོགས་པ་ཁོ་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི་མངོན་སུམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་ག་ལས་སྙམ་ན། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ལས་ལོག་སྙམ་ན་རིགས་མཐུན་དང་ཅིག་ཤོས་རིགས་མི་མཐུན་ལས་སོ། །དེས་ན་རྫས་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱས་པ་ཉིད་དམ་བ་ལང་ཉིད་རྗེས་སུ་སོང་བ་ནི། རྟོག་པ་ཙམ་ལས་གཟུང་བར་བྱ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པས་བ་ལང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་སྤྱི་སྟོན་པར་བྱེད་ཀྱི། རྣམ་པར་རྟོག་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ཉེ་བར་བསྟན་ན་ནི། དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པར་བྱེད་པ་ནི། རྣམ་རྟོག་བཅས་པ་མངོན་སུམ་ན། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་འཛིན་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མངོན་སུམ་ཡིན་ན། སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་གྱུར་པའི་བསལ་བ་རྣམས་སམ། ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ཡིན། དེ་རེ་ཞིག་ཕྱོགས་དང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བ་ལང་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྤྱི་གསལ་བ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ལ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་བྱེད་པ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷན་ཅིག་པར་གྱུར་པ་དག་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་སོང་བའི་རང་བཞིན་ནི་འགའ་ཡང་ཤེས་པ་མེད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ཡང་ནོག་དང་ལྐོག་ཤལ་ལ་སོགས་པ་ཐ་ན་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གསལ་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་སྤྱི་ཡོད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་གསལ་བ་གཅིག་དང་པོ་མཐོང་བ་ན་ཡང་དམིགས་པར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རྟོགས་པ་པོ་གང་གིས་དང་པོ་གསལ་བའི་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་
Chinese
名为“离有无有”。如果可知之物和能知之物是具有关联性的，那么对于被考察的自性来说，是不具有关联性的，因此它们不是应证之物和能证之物。如此宣说，名为“离有无有”。此处所说，是指已成立的宗义。与非造作和常一相异的众多，是以造作之自性和无常之自性而一，以总相之相而了知。这说明总相二法是周遍的。所谓“因此”，是指以一自性作为对境的缘故。如果说唯一以了知来指示，而不是以现量来指示，那么这是从何而来的呢？是从一切事物而来的。从何而异呢？是从同类和异类而异。因此，所谓“物行”，即是造作性或者牛性随行，是从分别念中才能把握的。如果说现量与分别念相结合，则牛性等能显示总相，而仅凭分别念则不能。如果这样近似地指示，就会变成无有事物，这是被怀疑的。即“现量与分别念俱”。“随行执持”是剩余的部分。如果随行是现量，那么是在先前和后来的差别中，或者是在同时存在的事物中。首先，第一种情况是不可能的，因为对于牛性等总相显现于先前和后来的状态，现量的作用是不适用的。第二种情况也是不可能的，因为对于同时产生的事物来说，随行也不是现量。对于同时存在的事物来说，也没有任何随行的自性可以被知晓。对于分别念来说，甚至也会显现出污垢和阴影等。如果说在显现中存在随入的总相，那么在这种情况下，当第一次见到一个显现时，即使已经成为了对境，也不是这样的。像这样，任何了知者首先了知一个显现的自性
English
It is called "Separation from Having and Not Having." If the object to be known and the object that knows are related, then for the nature that is examined, there is no relationship, so they are not the object to be proven and the object that proves. This statement is called "Separation from Having and Not Having." What is said here refers to the established tenet. The many that are different from the uncreated and the permanent one are one with the nature of being created and the nature of impermanence, understood by the characteristic of the general characteristic. This indicates that the two general characteristics are pervasive. The so-called "therefore" means that it is because one nature is the object. If it is said that it is only indicated by knowledge, but not by direct perception, then where does this come from? It comes from all things. From what is it different? It is different from similar and dissimilar kinds. Therefore, the so-called "substance-going," that is, the nature of being created or the nature of cow following, can only be grasped from conceptual thought. If it is said that direct perception combined with conceptual thought can show the general characteristic of cow-ness, etc., but not by conceptual thought alone. If it is indicated in this approximate way, it will become non-existent, which is suspected. That is, "Direct perception with conceptual thought." "Following and holding" is the remaining part. If following is direct perception, then it is in the previous and subsequent differences, or in things that exist simultaneously. First of all, the first case is impossible, because for the general characteristic of cow-ness, etc., appearing in the previous and subsequent states, the function of direct perception is not applicable. The second case is also impossible, because for things that arise simultaneously, following is also not direct perception. For things that exist simultaneously, there is also no nature of following that can be known. For conceptual thought, even dirt and shadows, etc., appear. If there is a general characteristic that follows in the appearance, then in this case, when the first appearance is seen, even if it has become an object, it is not like that. Like this, any knower first knows the nature of one appearance.
Tibetan
མཐོང་བའི་རྟོགས་པ་པོ་དེ་ནི་གསལ་བ་དེ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་ཏེ། སྤྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་མིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གསལ་བ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཐལ་བ་འདི་སྤོང་བའི་ལན་གྱི་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། ཐག་རིང་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བ་ཐམས་ཅད་དོ། །ལན་ནི་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་པའོ། །གསལ་བ་ཆ་བ་བྱར་གྱུར་པ་བཟུང་བ་མེད་པར་ནི། གསལ་བ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་སྤྱི་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཁྱབ་བྱ་མ་བཟུང་བར་ན་དོན་དམ་པར་ན་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱང་འཛིན་བམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྔར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོགས་པ་བསུ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་རང་བཞིན་དུའོ། །དེས་ན་སྔ་ན་མེད་པའི་གསལ་བ་མཐོང་པ་ན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བསམས་པའོ། །དེ་དངོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མའི་དངོས་པོ་བཟུང་བས་བསྐྱེད་པའིའོ། །གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བ་སྔ་མའོ། །དོན་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བ་སྔ་མ་ལས་གཞན་པའི་སྤྱིའོ། །དེ་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བ་སྔ་མ་ཉིད་ལའོ། །སྔ་ན་མེད་པའི་དོན་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་ན་མེད་པའི་དོན་གྱི་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རྒྱུ་ནི་འདུ་ པ་ཡིན་ནོ། །སྔར་གྱི་དོན་མཐོང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔར་གྱི་དོན་ལ་ཡོད་པའི་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྟེ། དེ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ནའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི། འདུ་བྱེད་པའི་སྟོབས་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་མའི་མཐོང་བ་ཡང་དེའི་སྟོབས་ཉིད་ལས་ཡིན་ནོ། །འདུ་བྱེད་ནི་མ་མཐོང་བའི་དོན་དྲན་པའི་རྒྱུ་ཡང་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་མཐོང་བའི་དོན་ཉིད་དྲན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་འདུ་བྱེད་རྣམ་བར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཡང་མཐོང་བའི་དོན་ལ་ཡིན་གྱི། མ་མཐོང་བའི་དོན་གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་ནི། མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བ་ལ་ཡང་རྒྱུར་འགྱུར་མི་སྲིད་དེ། དེ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ནའི་སྟོབས་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐབས་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི། སྤྱི་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །མ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བ་དང་པོ་མཐོང་བ་ནའོ། །དྲན་པར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་པ་གཉིས་པ་མཐོང་བ་ནའོ། །སྤྱི་ནི་དྲན་པ་དང་མཐོང་བ་ལོག་ནས་དམིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། སྔ་ཕྱིའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔར་གྱི་དོན་ལ་ནི་
Chinese
所见之觉悟者，是随逐于彼显现，并非显现为随逐于总相。为何如此？名为一切显现。为避免此过失而回答的疑问是：名为远近等。名为显现者，即是一切显现。回答是名为显现。若不执持显现为分位，则不会成为普遍作用于显现的总相执持者，因为若不执持所遍，则实际上也不执持能遍，此乃其义。名为先前，是为迎接疑问。名为如是，是为总相之自性。因此，当见到先前未有的显现时，并非意指随逐，这是所思考的。名为彼物，是由执持先前之事物所生起。名为显现，是先前的显现。名为他义，是不同于先前显现的总相。名为彼本身，是指先前显现本身。名为见到先前未有之义，是指先前未有之义的见，其因是积聚。名为见到先前之义，是指存在于先前之义的见，即，它是仅由眼等之力量所生，而非由积聚之力量所生。同样，后来的见也是由彼之力量所生。积聚并非忆念未见之义的因，然而，仅是所见之义才是忆念之因。此义是：识有两种，即有分别和无分别。其中，积聚成为有分别之因，也是对于所见之义而言，而非对于未见之他义。对于无分别而言，成为所见和未见之因是不可能的，因为它是仅由眼等之力量所生。将此应用于语境中，即是名为总相也。名为未见，是指见到第一个显现时。名为忆念也，是指见到第二个显现时。总相并非从忆念和见解中颠倒过来而成为所缘，如此说，即是名为先后。对于先前之义而言
English
The perceiver of what is seen follows that appearance. It does not appear as following the universal. Why is that? It is called all appearances. To address the doubt in order to avoid this fault is: it is called distance and so on. What is called appearance is all appearances. The answer is called appearance. If the appearance is not held as a part, then it will not become the holder of the universal that pervades the appearance. Because if the pervaded is not held, then in reality the pervader is also not held, that is the meaning. What is called "before" is to welcome the doubt. What is called "thus" is the nature of the universal. Therefore, when seeing an appearance that has not been seen before, it is not intended to follow, this is what is thought. What is called "that thing" is generated by holding the previous thing. What is called appearance is the previous appearance. What is called "other meaning" is the universal that is different from the previous appearance. What is called "that itself" refers to the previous appearance itself. What is called "seeing a meaning that has not been seen before" means that the cause of the seeing of a meaning that has not been seen before is accumulation. What is called "seeing the previous meaning" means that the seeing that exists in the previous meaning is, that is, it is born only from the power of the eyes and so on, but not from the power of accumulation. Similarly, the later seeing is also from that power itself. Accumulation is not the cause of remembering the unseen meaning, but only the seen meaning is the cause of remembering. This meaning is: consciousness is of two kinds, namely, with conceptualization and without conceptualization. Among them, accumulation becomes the cause of conceptualization, and it is also for the seen meaning, but not for the other unseen meaning. For the non-conceptual, it is impossible to become the cause of both seen and unseen, because it arises only from the power of the eyes and so on. Applying this to the context is: it is also called the universal. What is called "unseen" refers to when the first appearance is seen. What is called "remembering also" refers to when the second appearance is seen. The universal is not reversed from memory and seeing to become the object, so it is said, that is called before and after. For the previous meaning