Tibetan
ན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་ནི་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་དང་འདྲ་བར་ཞེ་ན། སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་བཅོམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྒྲ་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ལ། གཏན་ཚིགས་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྤྱིའི་དངོས་པོས་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་ཉིད་ མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེ་ལ་གཞན་གྱིས་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་ལྟར་མ་གྲུབ་སྟེ་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཅོམ་ཉིད་ནི་སྒྲའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དེ་མེད་ན་སྒྲ་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་ཅི་ལྟར་མ་གྲུབ་སྙམ་ན། གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་ཅི་ལྟར་མ་གྲུབ་སྙམ་ན། གཏན་ཚིགས་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་དུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནའོ། །ཐ་མི་དད་ཀྱང་ཅི་སྟེ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་སྙམ་ན། སྒྲ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའམ། ཆོས་ཅན་ཉིད་སྤྱིས་ནི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ལ་ཁྱད་པར་གྱིས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་འགྱུར། དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཕྱོགས་དང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཆོས་ཅན་གྲུབ་བའམ་མ་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡིན་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་གྲུབ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་གྲུབ་པས་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །མ་གྲུབ་ན་ནི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་པར་བ་བའི་སྒྲ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས་སེལ་བར་བྱེད་པ་ནི། དེ་སྟེ་གྲུབ་པོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་སྤྱི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོས་གཏན་ཚིགས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ཏེ། བ་ལང་གི་སྒྲ་འདི་ནི་མི་རྟག་སྟེ་སྒྲ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བུམ་པའི་སྒྲ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་རྣམ་པ་འདི་ནི་སྒྲ་ནི་མི་རྟག་སྟེ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྐབས་འདིར་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན་ཉིད་བླང
Chinese
如果说其他的不是，因此说不成办本身不是，这样生起疑问的回答是：然而，这叫做“འོན་ཏེ་”。回答是：如果是那样，这叫做“དེ་ལྟ་ཡིན་ན་”。像什么一样呢？这叫做“声音是无常的，因为是坏灭性的缘故”。一切声音都是有法，因也是那本身。因此，以总体的事物也不是因本身，将要这样讲述。对于例子，生起他人颠倒理解的疑问的回答是：如果，这叫做“གལ་ཏེ་”。怎么不成办呢？仅仅是成办啊。为什么呢？这叫做“自己的自性”。坏灭性本身是声音的自性，如果没有它，声音本身就不存在了。也不是那样，因此说是不成办的，这是它的意思。回答是：不是的，这叫做“མ་ཡིན་ཏེ་”。那么，怎么不成办呢？想：在因本身中，这叫做“གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་”。在因本身中怎么不成办呢？这叫做“གཏན་ཚིགས་ཉིད་ནི་”。这叫做“གཞན་དུ་ནི་”，不是不同的。即使不相同，为什么不是所立和能立的事物呢？这叫做“声音是”。这个意思是：有法本身将成为能立，或者有法本身以总的方面是因，以特殊的方面将成为所立。对此，暂时第一种情况不是，因为不相同。像这样，有法将成为已成立或者未成立的。如果已成立，那么那时就不是应该了知的，因为应该了知的是未成立的。那么，是未成立的吗？这叫做“未成立的”。如果未成立，那么因本身将成为未成立的，因为应该了知的声音是未成立的缘故。再次，生起对于已成立本身的疑问并遣除，这叫做“如果是已成立的”。另外，如果是有法本身成为能立，那么那时总的方面将不是所立。第二种情况也不是，因为以总和特殊的自性，因将成为不同的，就像这样说：这头牛的声音是无常的，因为是声音的缘故，就像瓶子的声音一样。然而，这种方式，声音是无常的，因为是坏灭性的缘故，不是想要在此处说，一切声音都是有法本身。
English
If otherness is not, therefore the unestablished itself is not, the response to raising this doubt is: However, this is called "འོན་ཏེ་". The answer is: If it is so, this is called "དེ་ལྟ་ཡིན་ན་". What is it like? This is called "sound is impermanent, because it is destructive". All sounds are the subject, and the reason is that itself. Therefore, even with the general thing, it is not the reason itself, it will be explained like this. For the example, the response to raising the doubt of others misunderstanding is: If, this is called "གལ་ཏེ་". How is it unestablished? It is only established. Why? This is called "one's own nature". Destructiveness itself is the nature of sound, so if it is not there, sound itself will not exist. It is not like that either, therefore it means it is unestablished. The answer is: No, this is called "མ་ཡིན་ཏེ་". Then, how is it unestablished? Thinking: In the reason itself, this is called "གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་". How is it unestablished in the reason itself? This is called "གཏན་ཚིགས་ཉིད་ནི་". This called "གཞན་དུ་ནི་", is not different. Even if it is not the same, why is it not the object of proof and the object of proof? This is called "sound is". This means: the subject itself will become the prover, or the subject itself in general is the reason, and in particular it will become the object of proof. To this, for the time being the first case is not, because it is not the same. Like this, the subject will become established or unestablished. If it is established, then at that time it should not be known, because what should be known is unestablished. Then, is it unestablished? This is called "unestablished". If it is unestablished, then the reason itself will become unestablished, because the sound to be known is unestablished. Again, raising the doubt about the established itself and dispelling it, this is called "If it is established". Furthermore, if the subject itself becomes the prover, then at that time the general aspect will not be the object of proof. The second case is also not, because with the nature of general and specific, the reason will become different, just like saying: the sound of this cow is impermanent, because it is sound, like the sound of a pot. However, this way, sound is impermanent, because it is destructive, it is not intended to be said here, all sounds are the subject itself.
Tibetan
ས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་ཡང་ཆོས་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བརྗོད་པར་མི་འདོད་སྙམ་ན། ཐལ་ཟིན་པ་ལ། ལྟོས་ཏེ་དཔེ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཅིག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མི་འདོད་མོད་ཅེས་བྱ་ པའོ། །འདི་ལ་ལན་ནི་འགལ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་ལྟར་འགལ་སྙམ་ན། སྒྲ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཚོགས་པ་མི་འགལ་བར་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་འདི་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དཔེ་བརྗོད་པ་ནི། དུ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་ལན་ནི་དེ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དུ་བ་མེ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། །དུ་བ་དེ་ལ་ནི་སྤྱི་དང་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འདིར་ཡང་ནི་སྒྲ་ལའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་བྱེད་ན་སྤྱི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །འདིར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ནི་མི་རྟག་སྟེ་གཅོམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བར་རོ། །གལ་ཏེ་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བཟུང་ནས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་རྩོད་པའོ། །ཅི་གལ་ཏེ་འགལ་བ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །གང་གི་ཚེ་ཞེ་ན། སྒྲ་ཆོས་ཅན་ཡིན་པ་ནའོ། །ཆོས་ཅན་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་ནི་སྒྲའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་བར་འགྱུར་ཏེ། ཐུན་མོང་གི་རང་བཞིན་ནི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་ཞེས་སྨོས་སོ། །འབྲེལ་པ་ཡིད་ན་དེའི་ཚེ་ཅི་ལྟར་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་བ་མེད་ནའོ། །མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བའི་དོགས་པ་བསུ་བའོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཉིད་དང་ལྡན་པར་ཏེ་འབྲེལ་བར་མ་གྲུབ་པའོ། །ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ལས་སམ། ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་སོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་གཏན་ཚིགས་གཞི་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་ཅན་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཉི་ག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ནི་མི་རྟག་སྟེ་སྒྲ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་
Chinese
因为地之缘故。彼时，凡是所立宗，其本身即成为理由。若问为何不欲说，因为已经说完，依赖于此，是为了作为例子而接近。迎接疑问是“如果”之语。 “唯一”之语，是指所立的不恒常本身，是不欲作为能立的。对此的回答是“相违”。若问如何相违，是“因为是声”之语。迎接对于集合不相违的疑问是“如果”之语。若问为何，是“因为是声”之语。为了成立此义而举例是“烟”之语。对此的回答是“对于彼”。因为是烟，所以烟与火相合，如是连结。若问为何，烟对于彼，与“总”相连。此处“也”是指声。如果那样做，则总成为能立的理由。此处“是”之语，是指“声是不恒常，因为是破灭”之语。如果从“声”开始，到“无过失”为止，是诤论。是否仅仅是没有相违呢？何时？在声是所立宗之时。如果所立宗本身成为能立，则成为声的自性，因为共同的自性是理由，所以说了“声”。如果忆念关联，则连结“彼时如何”。 “如果是那样”之语，是指没有关联。 “不决定”本身，是因为对于从不相似品退转而生怀疑。 “然而又”等语，是迎接成立宗派者的疑问。能立也具有应显示之性，即未成立关联。 “任何差别”之语，是从所立宗的自性，或是从法的自性。如果所立宗本身是能立，则彼时理由的基础未成立，是此义。 “又”之语，所立宗和能立二者不应说，即“声是不恒常，因为是声”之语，是不应说的意思。因此，如果所立宗能立
English
Because of the ground. At that time, whatever is the subject, that itself becomes the reason. If you ask why it is not desired to be said, it is because it has already been said, relying on this, it is to be taken as an example. Welcoming the doubt is the word "if". The word "only" refers to the impermanence of the subject itself, which is not desired to be established. The answer to this is "contradiction". If you ask how it contradicts, it is the word "because it is sound". Welcoming the doubt that the collection is not contradictory is the word "if". If you ask why, it is the word "because it is sound". To establish this meaning, the example is the word "smoke". The answer here is "for that". Because it is smoke, smoke is combined with fire, thus connected. If you ask why, smoke is connected to "general". Here "also" refers to sound. If it is done that way, then the general becomes the reason for establishing. The word "here" refers to the word "sound is impermanent because it is destructible". If it starts from "sound" and ends with "without fault", it is a dispute. Is it only without contradiction? When? When sound is the subject. If the subject itself becomes the establisher, then it becomes the nature of sound, because the common nature is the reason, so "sound" is said. If you remember the connection, then connect "how at that time". The word "if it is so" refers to no connection. "Uncertainty" itself is because of doubting the reversal from the dissimilar side. The words "but also" etc. are to welcome the doubts of those who speak of the established conclusion. The establisher also has the nature to be shown, that is, the connection is not established. The word "any difference" is from the nature of the subject or from the nature of the dharma. If the subject itself is the establisher, then at that time the basis of the reason is not established, that is the meaning. The word "also", the subject and the establisher should not be said, that is, the word "sound is impermanent because it is sound" is not to be said. Therefore, if the subject establishes