Tibetan
་བྱེད་པ་ནི། ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རིགས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྗོད་བ་ཉིད་དོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཙོ་པོ་ཉིད་དོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་པར་འདོད་པའི་བྱེ་ཕྲག་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ཆོས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཅི་ལྟར་ཕྱོགས་འདིར་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ནོ། །དེ་ནི་ཚོགས་པའིའོ། །འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོགས་པའོ། །འོ་ན་ཅི་ལྟར་དེ་ཕྱོགས་ཉིད་ཡིན་སྙམ་ན། བསྒྲུབ་བྱ་བའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ནི་ཚོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་གསུངས་སོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་གསུངས་ པའོ། །ཅི་སྐད་གསུངས་སྙམ་ན། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་གྲུབ་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཚེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཡང་ཅི་ལྟར་མི་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །ཚོགས་པ་མ་གྲུབ་ཀྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་གཙོ་བོའི་ཚུལ་དུ་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཕྱོགས་སུ་བཞེད་ན། འོན་ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཉེ་བར་བཏགས་པ་མ་ཡིན་ན་ཅི་སྐྱོན་སྙམ་ན། ཆོས་ཅན་ཆོས་ཞེས་གསུངས་སོ། དཔེའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་ཞིག་སྤང་བའི་དོན་དུ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་བྱེད་པའི་རྩོད་པ་དེ་གང་ཡིན་སྙམ་ན། འདིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་དཔྱོད་པ་ལས་རང་བཞིན་བ་སྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་བློ་དེ་མེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཆོས་ནི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་དཔྱོད་པའི་དུས་ན་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གཏན་ཚིགས་འཇུག་པ་ཉམས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སེམས་ནའོ། །ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པ་འདི་ནི་མེད་དེ། །ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མ་ཡིན་པར་ཡང་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེས་པ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ།
Chinese
做是怎么样做的呢？名为“怎么样”。名为“在那之中”，是对有理智者等说的。名为“方面的自性”，就是主要。名为“那”，是想要了解的，具有差别的法与有法。那时，怎么样才是在这个方面安立的呢？不是的。如果说，名为“如果”，是其他的。那是集合的。名为“这”，是集合。那么，怎么样才是那个方面呢？名为“所要成立的”。这是集合。也如是说，这样联系，是学派陈那说的。怎么说的呢？名为“在那之上”。如果已经成立，也想要成立，怎么样呢？名为“如果”。那时也，名为“那时也”，是对所要成立的怀疑的有法的法性之时，怎么样才能不成立呢？是成立的。即使集合没有成立，方面的法性也是以主要的方式成立的，是这个意思。如果学派陈那认为对所要成立的法怀疑的有法本身是方面，那么怎么样等等。如果不安立有什么过失呢？说了有法法。例子的有法之法也会变成理由，是这个意思。为了舍弃什么而作安立的诤论是什么呢？名为“在此”。从成立的自性进行观察，没有自性，没有成立的想法。因此，方面法不是理由，会变成不是这样的相，是这个意思。迎接疑问是，名为“所要成立的”。在观察成立的自性的时候，不是决定所要成立的，而是怀疑，因此理由的进入没有退失，是这样想的。因为没有决定的缘故，名为“因为没有决定的缘故”，对所要成立的法怀疑的这个决定是没有的。成为怀疑的，也会变成不是所要成立的法。显示成为怀疑的就是所要成立的，名为“对怀疑的”。
English
How is it done? It is called "how". What is called "in that itself" is said to those who are rational, etc. What is called "the very nature of the aspect" is the principal itself. That which is called "that" is the dharma and the possessor of dharma with fractions that want to know. At that time, how is it that it is proximately established in this aspect, but it is not. If it is said, "if" is other. That is of the assembly. What is called "this" is the assembly. Then how is that itself an aspect? It is called "that which is to be proven". This is the assembly. It is also said in that way, and it is connected. It was said by the teacher Dignāga. What is said? It is called "thereupon". But if it is established, it will also be desired to be proven, what then? It is called "if". At that time also, what is called "at that time also" is, at the time of the nature of the possessor of dharma who doubts what is to be proven, how can it not be established, but it is established. Even if the assembly is not established, the nature of the aspect is only established as the principal, that is the meaning. If the teacher Dignāga considers the possessor of dharma itself, which doubts the dharma to be proven, as an aspect, then how and so on. If it is not proximately established, what is the fault? It is said that there is dharma and possessor of dharma. The dharma of the possessor of dharma of the example will also become a reason, that is the meaning. What is the dispute of proximately establishing for the purpose of abandoning? It is called "here". From examining the nature of what establishes, there is no nature, there is no idea of establishing. Therefore, the dharma of the aspect is not a reason, it will become not such a characteristic, that is the meaning. Receiving the doubt is, it is called "that which is to be proven". At the time of examining the nature of what establishes, it is not determined what is to be proven, but it is doubted, therefore the entry of the reason is not impaired, that is what is thought. Because there is no certainty, it is called "because there is no certainty", this certainty of doubting the dharma to be proven is not there. That which has become a doubt will also become not the dharma to be proven. Showing that what has become a doubt is itself what is to be proven is called "to the doubter".