Tibetan
་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་པ་ཡིན་པ་སྟེ། འདབ་བ་ལ་དེ་བལྟར་རུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་མཐོང་བའོ། །དོན་ནི་ཡན་ལག་ཅན་ནོ། །དེའི་འབྲས་བུ་ནི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་འབྲས་བུའོ། །འོ་ན་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། དེ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ལྗིད་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །མ་ཤལ་སོགས་པ་རིམ་གྱིས་བགྲངས་པ་ནི་ཕྱིས་བསྒོངས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་ཡན་ལག་ཅན་རྣམས་ལས་ལྷག་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྕི་བ་ཉིད་རྟོགས་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ། ཡན་ལག་ཅན་དེའི་ཡོན་ཏན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡན་ལག་ཅན་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་དུ་མ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ལྟར་སྲང་དམའ་བའི་བྱད་པར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་བརྗོད་ཅེ་ན། རྩ་བའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུངས་པའི་དམའ་བ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡན་ལག་ཅན་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་གཞན་གྱི་ཉེ་བར་མཚོན་བྱེད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རྟོགས་བ་མེད་པ་ཉིད་གང་ལས་ཤེ་ན། གཟུགས་སོགས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ལྷག་དང་ལྷག་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་རང་གི་དབང་བོས་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་ཅན་ནམ་དེའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་ཉིད་མ་ཡིན་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་དོགས་ན། མངོན་སུམ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་དག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་གནོད་པར་བྱེད་པའོ། །ཡན་ལག་ཅན་གྱི་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མི་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་ལས་ཤེས་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །ཅི་ལྟར་ལྷག་བ་མི་རྟོགས་སྙམ་ན། ཡན་ལག་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རེ་ཞིག་ཡན་ལག་ཅན་ནི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་པས་གཟུགས་དང་རོ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་མི་རྟོགས་མོད་ཀྱི། ཡན་ལག་ཅན་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ཀྱང༌། ཐ་མའི་ཡན་ལག་ཅན་ལ་གནས་པའི་གཟུགས་དང་རོལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་ཅན་ལ་གནས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ནི་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །ཡོན་ཏན་དང་ལས་དང་ལྡན་པ་བལྟར་རུང་བའི་ཡན་ལག་ཅན་མེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་སྐབས་ཀྱི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །རྩ་བའི་སྐབས་ཉིད་མཇུག་སྡུད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་བར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡན་ལག་ཅན་ ནི་ཡན་ལག་རྣམས་ལས་གཞན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་གནོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་སྒོ་ནས་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་གཅིག་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བ་འདི་གང་གི
Chinese
名为“朵”的事物是不存在的，因为观察树叶是可以的。名为“彼”的事物是见到果实。意思是具有支分。它的果实是具有支分的果实。如果不是那样，它会被证悟吗？名为“重量”的事物。依次列举玛夏等事物，从后来聚集的具有支分的支分中，没有什么是多余的。那是什么原因呢？就像无法证悟重量一样，也无法证悟具有支分的那个功德，即色等一切。如果那样，对具有支分造成损害的事物有很多。那么，为什么只说“因为不执持秤低的相状”呢？根本上师所说的没有低下的事物，是表示对具有支分造成损害的其他事物的接近。如果具有支分的一切功德都无法证悟，那又是因为什么呢？如经中所说“色等”，因为无法用自己的感官看到色等的剩余和剩余是什么样的。虽然具有支分或它的果实本身不是现量，但如果怀疑它仍然存在，那么就说“现量等”。“其他”是指对具有支分造成损害的事物。如果问从何得知无法证悟具有支分的色和声等一切，那么“从此”是已成立的宗义。如果想知道为什么无法证悟剩余，那么“具有支分”是说，暂且具有支分是不存在的，所以无法证悟色和味等的差别，即使承认具有支分存在，也无法证悟存在于最后的具有支分中的色和味等，与存在于具有支分中的色等之间的差别。这是对“不具有功德和作用，可以观察的具有支分不存在”这一段的总结。因为是对根本段落本身的总结，所以说是“法的差别”。具有支分是从支分中分离出来的，这种宗义的过失，是通过损害法的差别的方式，成为宗义的一种过失。如果这个相似的宗义是属于谁的呢？
English
The thing called "do" does not exist, because it is possible to observe leaves. The thing called "that" is seeing the fruit. The meaning is having branches. Its fruit is the fruit of having branches. If it is not so, will it be realized? The thing called "weight". Listing Masha and other things in order, there is nothing superfluous from the branches of the branched that were gathered later. Why is that? Just as weight cannot be realized, so too, the qualities of the branched, such as form, cannot be realized. If so, there are many things that harm the branched. Then why only say "because it does not hold the appearance of low weight"? What the root teacher said that there is no low thing is a sign of the approach of other things that harm the branched. If all the qualities of the branched cannot be realized, then why? As it is said in the sutra, "form, etc.", because it is impossible to see with one's own senses what the remainder of form, etc. is like. Although the branched or its fruit itself is not directly perceived, if there is doubt that it still exists, then it is said "direct perception, etc.". "Others" refers to things that harm the branched. If you ask how to know that it is impossible to realize all the form, sound, etc. of the branched, then "from this" is the established tenet. If you want to know why the remainder cannot be realized, then "branched" means that for the time being, the branched does not exist, so it is impossible to realize the difference between form, taste, etc., even if it is admitted that the branched exists, it is impossible to realize the difference between the form, taste, etc. existing in the last branched and the form, etc. existing in the branched. This is a summary of the section "the branched that does not have qualities and functions and can be observed does not exist". Because it is a summary of the root section itself, it is called "the difference of dharma". The branched is separated from the branches, and this fault of the tenet becomes a fault of the tenet in the way of harming the difference of dharma. If this similar tenet belongs to whom?
Tibetan
་ནང་དུ་བསྡུ་ཞེས་དོགས་ན། ཕྱོགས་འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གནོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཡང་གནོད་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་ནང་དུ་འདུའོ། །དེ་ལ་ཡན་ལག་ཅན་གཞན་ཁས་བླངས་ནས་ཁྱད་པར་ལྕི་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་རིགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མི་འདོད་པ་དེས་ན་གཞན་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ནི། གཞན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཁས་བླངས་པས་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་བདེ་བ་མ་ཡིན་རབ་ཏུ་སྟེར་བ་ཉིད་ཆོས་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པས་གནོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་ནི། གཞན་ཉིད་ཁས་ལེན་བས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ལས་གཞན་ཉིད་དུ་ཕས་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཞན་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡན་ལག་ཅན་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ནི། དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡན་ལག་ཅན་རྣམས་ལས་གཞན་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་བསལ་བ་ཡང་སྲང་དམའ་བའི་ཁྱད་བར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བ་གཅིག་པོ་འདི་ནི་གནོད་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་ནང་དུ་འདུས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཡན་ལག་ཅན་ལ་གནོད་པའི་དཔེར་བརྗོད་པ་ཡིན་པར་ཅི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཁས་བླངས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་བྱད་པར་གནོད་པ་ན་གནོད་པ་རྣམ་བ་བཞི་ཀ་སྲིད་པའི་རྒྱུས། ཆོས་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། དེའི་ཁྱད་པར་གནོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དཔེར་བརྗོད་བ་གཞན་རྟོགས་པར་བྱའོ། །རང་གི་ངོ་བོ་གནོད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གནོད་པ་རྣམ་བ་བཞི་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གནོད་བའོ། །ཡན་ལག་ཅན་གྱི་གནོད་པར་བྱེད་པའི་རིགས་པ་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་དཔེར་བརྗོད་པ་ནི་ཅི་སྐད་བརྗོད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་ན་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གནོད་པ་ལ་སོགས་པའི་དཔེར་བརྗོད་པ་ལྷག་མ་གཉིས་ཅི་ལྟར་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དཔེར་བརྗོད་པ་ལྷག་མ་གཉིས་ཀྱང་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྔར་བསྟན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་བཤད་པར་རོ། །དེ་ལྟར་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ དེར་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་བསྟན་ནས། རིགས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ། ཧ་ཅང་ཁྱབ་པའི་ཉིས་བ་ཉིས་པ་ཆགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་བའི་དོན་དུ་དེའི་མཚན་ཉིད་
Chinese
如果怀疑包含在内，就叫做这一方。这种显现为法之特质受到损害的特征的一方，也包含在四种损害之内。其中，承认具有支分的其他事物，并且由于理性的力量而不希望特质变得沉重等特征，因此，承认其他事物，就是因为承认了没有其他事物的特质而造成的损害。例如，承认具有给予极大安乐的法，就会造成损害。同样，与自己的言辞相违背，是因为承认了在世俗中存在的其他事物，所以才承认了其他事物。如果不是这样，那么承认其他事物就是不合理的。因此，在胜义中存在的支分，会对不是在胜义中存在的，而是在世俗中存在的事物造成损害。同样，因为从支分中产生的其他事物是被现量所遮破的，所以，被现量所损害的，也会被比量所遮破，因为不会执持衡量低下的差别，所以已经显示完毕。因此，这唯一显现为一方的事物，是包含在四种损害之内的。如果一切都是对支分造成损害的例子，那么应该如何理解呢？因为没有显示。就叫做承认。在法的特质受到损害时，由于四种损害都有可能产生，所以，应该理解法自体的自性，以及损害其特质的特征的其他例子。就像损害自性等一样。执持损害法自体的四种方式。等等的词语是指损害法的特质。用什么方式来理解能近距离显示损害支分的理性的例子呢？应该用前面所说的方面来理解。就像如何显示损害自性等的剩余两个例子一样，剩余的两个例子也应该显示，就是这个意思。以前显示的就是解释。这样，在显示了宗的特征和 显现于此的特征之后。对于具有理性的宗的特征等。为了显示已经形成了过于宽泛的第二个错误，所以要说明它的特征。
English
If there is doubt that it is included, it is called this side. This side, which appears as a characteristic of harming the qualities of Dharma, is also included in the four harms. Among them, admitting other things that have limbs, and because of the power of reason, not wanting the characteristics such as heaviness to become heavy, therefore, admitting other things is the harm caused by admitting that there are no other things. For example, admitting that there is a Dharma that gives great happiness will cause harm. Similarly, contradicting one's own words is because one admits other things that exist in the mundane, so one admits other things. If this is not the case, then admitting other things is unreasonable. Therefore, the limbs that exist in the ultimate truth will harm things that do not exist in the ultimate truth, but exist in the mundane. Similarly, since other things arising from the limbs are refuted by direct perception, those harmed by direct perception will also be refuted by inference, because they will not hold the difference of measuring low, so it has been shown. Therefore, this only thing that appears as one side is included in the four harms. If everything is an example of harming the limbs, then how should it be understood? Because it has not been shown. It is called admission. When the qualities of Dharma are harmed, since the four harms are likely to arise, one should understand the nature of the Dharma's own nature, and other examples of harming its qualities. Just like harming one's own nature, etc. Holding the four ways of harming the Dharma's own nature. The word "etc." refers to harming the qualities of the Dharma. In what way should one understand the examples that can closely show the reason for harming the limbs? It should be understood in the way mentioned above. Just like how the remaining two examples of harming one's own nature, etc., are shown, the remaining two examples should also be shown, that is the meaning. What was shown before is the explanation. In this way, after showing the characteristics of the proposition and the characteristics appearing in it. For the characteristics of the proposition with reason, etc. In order to show that the second error of being too broad has been formed, its characteristics will be explained.