Tibetan
་ནི་མ་རྟོགས་པ་ཐེ་ཚོམ་ག་ལས་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་གཞན་ལའོ། །གལ་ཏེ་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ན་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་སྙམ་དུ་དོགས་ན། གལ་ཏེ་མ་རྟོགས་པ་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐེ་ཚོམ་ནི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཡུལ་ལ་བྱའོ། །མི་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་ ཉམས་པ་ཙམ་ལའོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོགས་པ་བསུ་བ་སྟེ། མི་རྟོགས་པ་ཉིད་ལའོ། །གང་གིས་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ལ་རྟོགས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཡོ་བ་དང་མི་གཡོ་བ་ལ་ནི་རྩྭ་ལས་བྱུང་བའམ་ལོ་མ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །གཞན་ཞེས་བྱ་བ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རྫས་ལས་བྱུང་བ་ལའོ། །གལ་ཏེ་རྟོགས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྩྭ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ངེས་ནའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་བྱས་ནས་དང་པོ་སེལ་བ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞལ་བྱ་རྩྭ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཡོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སེལ་བ་ནི་འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བའོ། །གལ་ཏེ་གང་གི་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ལ་མཐོང་བ་ཙམ་ལ་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་སྤྱིར་ཆོས་ཅན་མཐོང་ལ། དེའི་ཁྱད་པར་ནི་མ་མཐོང་བ་ལ་དེ་མཐོང་བར་འདོད་པ་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་བ་ལ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྤྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱད་པར་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་འདྲི་བ་ནི་ཁྱད་པར་མངོན་སུམ་ནི་གང་དེའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །མངོན་སུམ་ལས་གཞན་པའི་མངོན་སུམ་མ་པ་ཡིན་པ་དྲན་པའི་ཤེས་པའམ། མངོན་སུམ་བཀག་པ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་པར་འགྱུར། དེ་ལ་དྲན་པའི་ཤེས་པའང་ཁྱད་པར་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་ཇི་ལྟར་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར། མེད་བར་དགག་པ་ནི་མ་མཐོང་ཙམ་གྱི་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་དྲན་པ་ནི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ། མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། འོན་ཏེ་ཅི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དྲན་པ་ལ་ཡང་ངོ༌། །འདི་ལ་ཉེས་པ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །
Chinese
对于未领悟的疑惑从何而来呢？因为会变得非常过分。如果说“如果”这两个字，是解释。其中“那个”这两个字，是指未领悟的其他形态。如果怀疑对这个产生疑惑会有什么过错呢？如果说“如果对于未领悟本身”，疑惑是对于疑惑的境。“不显现”这两个字，仅仅是指显现消失。如果说“如果”这两个字，是迎接疑问，即对于未领悟本身。对于什么会变得非常过分呢？对于领悟则不是。对于动摇和不动摇，是指从草中生出或者从树叶中生出，就是具有那样的自性。其他是指从可以推测的事物中生出。如果说“如果领悟”，这是回答，如果确定了可以推测的事物是从草中生出等等。另外等于是做了两种分别念，首先遣除，分别念的自己的体性。对于可以衡量的事物，从草中生出等等，不会产生疑惑，因为确定了没有动摇。第二种遣除是“然而”这两个字。然而从这个，是指显现。如果对于什么会变得非常过分，仅仅是见到也不会产生疑惑。然而总的来说，见到法，对于没有见到它的差别，想要见到它，对于变成疑惑，说是见到，如果说“如果总的”。因为差别不是现量，所以询问“差别现量是什么”的意义，差别现量是那个的。成为现量之外的现量，是回忆的意识，或者仅仅是遮止现量。其中回忆的意识也缘于差别的自己的体性，因此怎么会变成疑惑呢？对于没有的遮止，说是仅仅对于没有见到会变成疑惑，已经说过了，说是从没有的不是那些。如果说“如果回忆差别是与对境一起的，因为不确定，所以产生疑惑”，这是迎接疑问。然而什么？因此是指与对境一起的不确定。对于那个也是指对于回忆差别。对于这个过失也和之前一样，是这个意思。
English
From where does doubt arise regarding non-realization? Because it becomes too extreme. The words "if" mean explanation. The word "that" refers to another aspect of non-realization. If one doubts whether there is any fault in having doubt about this, the words "if regarding non-realization itself" are used. Doubt is directed towards the object of doubt. The words "non-appearance" refer only to the disappearance of appearance. The word "if" is to welcome doubt, that is, regarding non-realization itself. What becomes too extreme? It is not for realization. Regarding movement and non-movement, it is said to be born from grass or born from leaves, that is, having such a nature. "Other" refers to being born from something that can be inferred. The words "if realized" are the answer, if it is certain that the inferred thing is born from grass, etc. Furthermore, etc., is to make two discriminations, and first to eliminate, the self-nature of discrimination. There will be no doubt about measurable things, born from grass, etc., because it is certain that there is no movement. The second elimination is the word "however." "However, from this" refers to appearance. If it becomes too extreme for what, there will be no doubt merely by seeing. However, in general, seeing the dharma, wanting to see its difference that has not been seen, for becoming doubt, it is said to be seeing, if it is said "if general." Because the difference is not directly perceived, asking the meaning of "difference direct perception is what," difference direct perception is that of that. Becoming a direct perception other than direct perception is a consciousness of memory, or merely a negation of direct perception. Among them, the consciousness of memory also focuses on the self-nature of the difference, so how can it become doubt? For the negation of non-existence, it is said that it becomes doubt only for not seeing, it has already been said, it is said from those that are not non-existent. If it is said "if remembering the difference is with the object, because it is uncertain, there is doubt," this is to welcome doubt. However, what? Therefore, it refers to the uncertainty of being with the object. For that, it also refers to remembering the difference. The fault for this is also the same as before, that is the meaning.