Tibetan
ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་བཤད་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ། ཛ་མཱ་རི། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་བཤད་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ། ཛ་མཱ་རི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ཇི་ལྟར་བྱིས་པས་རྣམ་བརྟགས་ལྟར། །ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །དོན་དུ་སྣང་བ་རབ་ཏུ་དབྱེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་མཐའ་དག་གིས་བདེན་པ་རང་ཉིད་ཡོངས་སུ་གསལ་བ་ཡིན་ཡང༌། ཁ་ཅིག་གིས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོན་ཏན་དང་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་བེམས་པོ་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དང༌། བདག་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་སོ། །གཞན་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་བེམས་པོ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་འདུས་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རིག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་སོ། །གཞན་དག་ན་ནི་སྔོན་པོ་ཤེས་པ་ཡང་བློ་ཉིད་དེ། དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློས་རིག་པར་བྱ་བའི་ཕྱི་རོལ་དུ། གཞན་ཉིད་དེ་རྟག་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་གཅིག་ཏུ་ཕྱི་རོལ་མ་ཡིན་ལ། གཅིག་ཏུ་ནང་ཁོ་ན་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའི་གོས་ཅན་ནོ། །ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ རྟག་པ་ཁྱབ་པ་གཅིག་པུ་དང༌། མ་རིག་པའི་ནུས་པ་དང་འབྲེལ་བ་ལས་མི་བདེན་པའི་རྣམ་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་བྱེད་པའིའོ། །འདི་འདྲ་བ་ཉིད་མི་རྟག་པ་དང་མ་ཁྱབ་པ་དང༌། དུ་མ་གསལ་བ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བའིའོ། །སྣ་ཚོགས་གསལ་བ་ལས་མ་གཏོགས་པ་གང་ལ་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་འམ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་དཔྱད་པར་བྱ་བ་གསལ་བ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྣ་ཚོགས་ཀྱང་མི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུ་མ་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །གཞན་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདི་ནི་ཆེ་ལོང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པས་བསྡུས་པས་རང་གི་རང་བཞིན་མི་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ལོག་པར་རྟོག་པའི་ནི་གྲངས་མེད་དོ། །དེ་དག་ལ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའི་རང་གི་དོན་འགྲུབ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དགག་པའི་དོན་དུ་ཆོས་ཙམ་གྱིས་མདོར་བསྡུས་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་མཚན་
Chinese
量理宝鬘论释极净 नाम ジャーマリー。 量理宝鬘论释极净 नाम ジャーマリー。 薄伽梵说：犹如孩童之分别，外境诸义皆非有，由习气力所扰乱，心识显现种种义。 如是说。其中，以分别之自性完全明了真理本身，然而，有些人认为蓝色等是外境之义，具有功德和作用等自性，是无实体、无相识所能执持的，并且认为不是我及快乐等。另一些人则认为蓝色等本身是无实体的极微集合，而快乐等则是识。还有一些人认为，蓝色之识也是心识本身，通过具有其相状的心识所能认识的外境，是其他的，并且是恒常隐蔽的。对此，外境并非其他，然而，蓝色等本身并非完全是外境，也并非完全是内在的，这是裸体派的观点。识本身是常、遍、唯一的，并且与无明之力量相关联，因此被不真实的相状之集合所占据，这是胜论派的观点。这种识本身是无常、不遍、多，仅仅是显现的自性，这是无相论者的观点。除了各种显现之外，对于何者显现为事物而执着，或者对于常与无常等自性进行分析，仅仅是显现，这是不存在的。各种显现也是不真实的，这是中观派的特点。还有人认为五蕴也是世俗谛，这只是简要地陈述，以增益和诽谤所概括，使自己的自性不显现的邪分别有无数种。对于这些，没有实现所希求的自义，因此，为了遣除增益和诽谤，仅仅以法来简要地概括有和无的相
English
The Explanation of the Ornament of Valid Cognition, Extremely Pure, named Jamari. The Explanation of the Ornament of Valid Cognition, Extremely Pure, named Jamari. The Blessed One said: 'Just as children discriminate, External objects do not exist. By the power of habituation, the mind is disturbed, And appearances are greatly differentiated as objects.' Thus he said. In this, although the truth itself is fully revealed by the nature of all discriminations, some understand that blue and so on are external objects, possessing the nature of qualities and actions, and are to be apprehended by non-substantial, non-conceptual consciousness, and are not self and happiness and so on. Others say that blue and so on are merely aggregates of subtle particles, while happiness and so on are consciousness itself. Still others say that the consciousness of blue is also mind itself, and that the external object to be cognized by a mind possessing its aspect is something else, and is always hidden. To this, the external is not something else, but blue and so on are not entirely external, nor are they entirely internal, which is the view of the Digambaras (sky-clad ones). Consciousness itself is permanent, pervasive, and unitary, and is possessed by a collection of unreal aspects due to its connection with the power of ignorance, which is the view of the Vaisheshikas. This very thing is impermanent, non-pervasive, and manifold, existing merely as the nature of clarity, which is the view of the Nirakaras (those who speak of no aspects). Apart from various clarities, there is nothing to be apprehended as an object, or to be analyzed as the nature of permanence and impermanence, and so on, which is merely clarity. The various are also unreal, which is the distinction of the Madhyamikas. Others say that the five aggregates are also conventional, which is a brief statement, and there are countless wrong conceptions that obscure one's own nature by being condensed by superimposition and denigration. For these, there is no attainment of their own desired meaning, therefore, in order to refute superimposition and denigration, the characteristics of existence and non-existence are briefly summarized by dharma alone.
Tibetan
ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ཡོད། །དེ་ལ་གཉིས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དེ་ལ་ཡོད། །དེ་ལ་ཡང་ནི་ དེ་ལ་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བ་དང༌། ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ནི། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས། རྗེས་ལ་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་འདི་ལའམ་འདིས་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་གཞན་དབང་གི་རང་བཞིན་དུ་མདོ་ལས་གསུངས་སོ། །ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དེ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་བཀག་ཅིང༌། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བའི་ས་བོན་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་སྒྲས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་དུས་ལ་ལྟོས་ནས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ལྷུར་ལེན་པའོ། །གཞན་གྱི་དབང་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྣང་བ་དེ་ལ་སྣང་བ་མ་ཡིན་པ་མུ་སྟེགས་པའི་ཚོགས་མ་ལུས་པ་དང་རང་གི་ཕྱོགས་པ་དག་གིས་གང་ཅུང་ཟད་སྒྲོ་བཏགས་པ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་བརྗོད་དོ། །སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཚོགས་འདི་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་གཉིས་ཀྱིས་ཕལ་ཆེར་བསྡུས་སོ། །མདོར་བསྡུ་ན་སྒྲོ་བཏགས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་ཅན་ལས་སམ་ཆོས་ཙམ་ལས་སོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་གང་གི་ཚེ་གསལ་བ་མ་ཡིན་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཡན་ལག་ཅན་དང་བདག་ལ་ཐ་དད་པར་བཏགས་པ་དེའི་ཚེ་ནི་དེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །ཡང་གང་གི་ཚེ་སྣང་བཞིན་པ་ཉིད་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཆ་གཉིས་སུ་རྟོག་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་ཉེ་བར་བསྟན་པ་དངོས་པོ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཡང་གང་གི་ཚེ་ཤེས་པ་དེས་གསལ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་རིག་པ་ཞེས་གནས་པ་དེའི་ཚེ་ན་གཟུང་བར་བྱ་བ་ལ། ཆོས་ཅན་དང་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ལ་ཆོས་སུ་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གང་གི་ཚེ་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྒྲོ་འདོགས་པ་དེའི་ཚེ་ཡང༌། འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཅན་དང་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་རོ། །མཐའ་གཅིག་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་ལ་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །དེས་ན་ཚིག་རྐང་གཉིས་པས་ནི་དེ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པོ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ལྷུར་ལེན་ པའོ། །དེས་ན་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དང་གཟུང་བ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་བེམས་
Chinese
在您的掌控之下，存在非真实的遍计。其中不存在二者。空性存在于其中。其中也存在于其中。被称为“存在”。非真实的遍计是心和心所，三界。如是说。非真实的是所取和能取二者。由于在随后产生的分别念的作用下，对此或由此完全分别，所以是非真实的遍计。它本身在经中被称为他起性。被称为“存在”的这个词，是为了阻止对它的诽谤，并且是为了表明作为圆满受用生的术语的种子。以非真实的遍计之名，是为了着重表示依赖于一切烦恼之时，显现为各种各样的识。在他者的掌控之下，被称为显现的那个，所有不显现的异教徒的集合以及自己的派别所稍微虚构的，被称为遍计自性。这个虚构的集合也几乎被所取和能取的二相所涵盖。简而言之，虚构有两种，即从有法或仅从法。其中，暂时在何时，不明显地存在作为实体的有支分和与我不同的被假立时，那时它是所取和能取的自性。又在何时，仅对显现之物，分别成所取和能取的两部分时，那时也因为是着重表示的主要事物，所以应知是所取和能取。又在何时，那个识不明显地存在，被称为识时，那时在所取上，假立有法，在能取上，假立为法。又在何时，那个识被虚构为被其他识所知时，那时也是能取的有法和所取的法。对于说非一端者，也只是所取和能取的虚构。因此，第二句偈颂是遮止它的。二者是着重表示遍计。因此，常等法和非所取能取自性的事物。
English
Under your control, there exists unreal imputation. In it, there are no two. Emptiness exists in it. In it also exists in it. It is called "exists." Unreal imputation is mind and mental factors, the three realms. Thus it is said. Unreal is the apprehended and the apprehender, the two. Because of the action of subsequent arising conceptualization, by this or by it completely conceptualizing, therefore it is unreal imputation. It itself is called other-powered nature in the sutras. The word called "exists" is to prevent slander against it, and to indicate the seed of what is to be done as the term for the perfect enjoyment birth. By the name of unreal imputation, it is to emphasize the knowledge that appears in various ways depending on the time of all afflictions. Under the control of others, that which is called appearance, all the collections of non-appearing heretics and what is slightly fabricated by one's own factions, is called the nature of imputation. This collection of fabrications is also almost covered by the two characteristics of the apprehended and the apprehender. In short, fabrication is of two kinds, either from a subject of dharma or only from a dharma. Among them, temporarily, when it is not clear that what exists as a substance is imputed as having parts and being different from me, then it is the nature of the apprehended and the apprehender. Also, when only to what appears, it is distinguished into two parts of the apprehended and the apprehender, then also because it is the main thing that is emphasized, it should be known as the apprehended and the apprehender. Also, when that consciousness does not clearly exist, it is called consciousness, then on the apprehended, a subject of dharma is imputed, and on the apprehender, it is imputed as a dharma. Also, when that consciousness is fabricated as being known by another consciousness, then it is also the subject of dharma of the apprehender and the dharma of the apprehended. For those who say non-one-sidedness, it is only the fabrication of the apprehended and the apprehender. Therefore, the second verse is to prevent it. The two are to emphasize imputation. Therefore, permanent and other dharmas and things that are not the nature of the apprehended and the apprehender.