Tibetan
་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང༌། ཚད་མ་སླུ་བ་མེད་ཅན་གྱི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། མངོན་སུམ་རྟོགས་དང་བྲལ་བ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཆོས་བདག་མེད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། གཞལ་བྱ་རྟོགས་པ་ནི་ཚད་མ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞལ་བྱ་རྟོགས་པ་ཡང་སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པས་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་དམིགས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་གྱི་དམིགས་པ་ཡང་མཚན་ཉིད་དང་སྤྱོད་ཡུལ་དང་འབྲས་བུ་དཔྱད་པས་མངོན་སུམ་གྱིས་ལེའུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།། དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཚད་མ་གཞན་གྱི་དམིགས་པར་འགྱུར་ན་ཉེས་པ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡོད་སྙམ་ན། དང་པོར་རྣམ་འགྲེལ་ལ་འཇུག་པའི་དོན་དུ་ཞེ་ལ་གནས་པའི་སྐབས་འབྱེད་པ་ནི། མངོན་སུམ་དང་ནི་རྗེས་དཔག་དག །ཚད་མ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒྱུ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་གནས་སྐབས་ཉིད་བརྗོད་དེ། གཞན་གྱིས་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་ཚད་མའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དང་པོར་རྣམ་འགྲེལ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མངོན་སུམ་དང་ནི་རྗེས་སུ་དཔག །ཅེས་གསུངས་སོ། །དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གཉིས་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པ་ནི། མངོན་སུམ་དང་ནི་རྗེས་དཔག་དག །ཚད་མ་ཞེས་མི་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་ཡང་དོགས་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ངེས་པར་གཟུང་པ་ཡང༌། བརྡ་སྤྲོད་པ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་དང་ལུང་གཉིས་ཁོ་ནས་གྲངས་ངེས་པར་མི་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ། མངོན་སུམ་དང་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་གསུངས་ སོ། །གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་དེ་གཉིས་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་སྙམ་ན། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དྲན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཚད་མ་དེ་ཡང་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མི་སླུ་བ་ནི་དོན་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ལ་མི་འཁྲུལ་པ་ཡང་དོན་ལ་སྐྱེས་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིས་ནི་འདི་གཉིས་ཁོ་ན་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཚད་མའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཕྱིར་བཟློག་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མངོན་སུམ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །འདི་ཉིད་འགྲེལ་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་མི་འཁྲུལ་པ་ཉིད་སྤོང་བ་ལ་ཚད
Chinese
是行为的意义。什么？“量是不欺骗的”被称为是总的特征。而“与现量证悟分离的”等等，是差别的特征。因此，世尊已经表明，果位具有特征。那么，如何证悟法无我呢？因为据说，可量的事物之证悟依赖于量。可量的事物之证悟，虽然通过肯定和否定有两种方式，但它是通过比量来确定的。现量的目标也应该通过考察特征、行为领域和结果来建立现量的一章。如果量成为其他事物的目标，那么会有什么过失呢？首先，为了进入《释量论》，为了区分心中的情况：现量和比量，被称为量。因为世尊讲述了现量和比量的状态，而不是其他人普遍设想的量的状态。首先，为了进入《释量论》，说了“现量和比量”。“也”这个词是为了表明只有两种量。如果不是这样，“现量和比量也”，也会怀疑是不具备量的形式。为了确定只有两种，就像语法学家一样，为了避免仅仅通过现量和圣言量两种来确定数量，所以说了“现量和比量”。如果认为这两种如何才是量呢？使人忆念总的特征，那就是因为量是不欺骗的。不欺骗是因为不迷惑于事物。不迷惑于事物，也是因为从事物中产生，是这个意思。这表明，只有这两者是从那之中产生的，所以才被称为量，而不是其他的，因为没有那个。对此的反驳是“如果”。“现量和”被称为是已成立的宗义。对此的解释是“因为是现量”。如果放弃不迷惑本身，那么量
English
It is the meaning of the act. What? "Measure is non-deceptive" is called the general characteristic. And "separated from direct realization" and so on, are the characteristics of difference. Therefore, the Blessed One has shown that the state of fruition possesses characteristics. Then, how is it to realize the selflessness of phenomena? Because it is said that the realization of measurable things depends on measure. The realization of measurable things, although there are two ways through affirmation and negation, it is determined by inference. The object of direct perception should also establish the chapter of direct perception by examining the characteristics, the field of activity, and the result. If measure becomes the object of other things, then what fault would there be? First, in order to enter the Commentary on Pramana, in order to distinguish the situation in the mind: Direct perception and inference are called measure. Because the Blessed One spoke of the state of direct perception and inference, not the state of measure that others generally conceive. First, in order to enter the Commentary on Pramana, it said "Direct perception and inference." The word "also" is to indicate that there are only two kinds of measure. If it is not so, "Direct perception and inference also", it will also be suspected that it does not have the form of measure. In order to determine that there are only two, just like grammarians, in order to avoid determining the number only through direct perception and scripture, so it said "Direct perception and inference." If it is thought how these two are measure? Making one remember the general characteristic is because measure is non-deceptive. Non-deceptive is because it is not confused about things. Not being confused about things is also because it arises from things, that is the meaning. This shows that only these two arise from that, so they are called measure, not others, because there is not that. The refutation to this is "if." "Direct perception and" is called the established tenet. The explanation for this is "because it is direct perception." If one abandons non-deception itself, then measure
Tibetan
་མ་ཡིན་པར་ལན་འདེབས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན། དོན་དེ་ཁོ་ནར་ནི་འདི་གཉིས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་འདི་ནི་ཕན་ཚུན་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ལྷུར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་གཏན་ཚིགས་འདི་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་དང་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་དང་ཉེ་བར་འཇལ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐ་སྙད་སྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་མངོན་སུམ་ལ་ནི་དངོས་སུ་དོན་གྱི་རང་བཞིན་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང༌། མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་རྟགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ནི། མི་སྣང་བར་དོན་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་མི་སླུ་བ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱི། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །གཞལ་བྱ་ཡོད་ན་འཁྲུལ་པ་མེད་པས་བསམ་པར་བྱ་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་ནི་གཞལ་བྱ་ལ་མི་འཁྲུལ་པ་བསམ་པའི་སྐབས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་གྱིས་སོ། །འོ་ན་ནི་གཞལ་བྱ་གཉིས་པོ་གཉིས་ལ། རེས་འགའ་ནི་མངོན་སུམ་མ་མ་རྗེས་སུ་དཔག་པའམ། རེས་འགའ་ནི་དེ་སྐྱེ་བའི་ཚོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ན་ཚད་མ་གཞན་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱི་དོན་ནི་རེ་ཞིག་རང་ཉིད་ཤེས་པ་ ལ་གསལ་བཞིན་བ་ལ་བརྗོད་དོ། །གང་ལ་དེ་ལྟར་གསལ་བ་དེ་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ངོ་བོས་མི་གསལ་བ་ནི་གལ་ཏེ་མེད་ན་ནི་མི་འབྱུང་བའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་མི་རྟོག་ན་ནི་མི་རྟོག་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ལས་ཀྱང་རྟོག་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་དོན་མཐོང་བ་ལས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་རྟོགས་པས་འགའ་ཞིག་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་འགའ་ཞིག་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལས་དོན་གཞན་ཡོད་པར་བསྙོན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་ལྟ་ཡང་ཚད་མའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་འདྲ་བ་ཉིད་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གཞལ་བྱ་མེད་ཅེས་བརྗོད་ཀྱི། དོན་གཞན་
Chinese
如果有人问，如何回答说不是呢？因为这件事本身，这两者是一体的，所以这竭力表明它们是互相接近的。即使这样，这个论证也是所立宗义的一个方面，即现量和比量是量，因为它们是现量和比量。如果有人说，声和比量等不是量，因为它们是声等，那么就不是这样，因为这是为了成立名称。像这样，对于现量来说，因为直接显现事物的自性，对于由无则不生的因的力量所产生的比量来说，因为与不显现的事物相关联，所以是为了成立不欺骗性。而声等则不是这样。这里，“如果”等是别人的观点，“像这样”等是成立的结论。如果有可量的事物，就不会有错误，这也是需要思考的，因为对于兔角来说，没有思考可量事物而不出错的余地。所说的是以前的论师说的。那么，对于这两个可量的事物，有时不是现量而是比量，有时与产生它的集合分离时，就会变成其他的量吗？“自己的特征”等就是答案。意思是说，现量的意义是暂且说对于自己认识的事物是清楚明白的。对于谁来说是这样清楚明白的，那就是现量。自己的体性不清楚明白，如果不是通过无则不生的方式来思考，那就只会变成不思考。如果从不是无则不生的事物来思考，那就太过分了。因此，从看到无则不生的事物而认识到无则不生本身，就是认识到某种隐蔽的事物，而这本身就是比量。因此，如果认为除了现量和比量之外还有其他的事物，那也不是量所能涉及的，因此，像那样的事物本身就不是怀疑的对象。因此，说没有可量的事物，而是其他的事物。
English
If someone asks, how should one answer that it is not? Because this very thing, these two are one, so this strives to show that they are close to each other. Even so, this argument is one aspect of the established proposition, namely, direct perception and inference are valid cognitions because they are direct perception and inference. If someone says that sound and analogy, etc., are not valid cognitions because they are sound, etc., then it is not so, because this is to establish a name. Like this, for direct perception, because the nature of things appears directly, for inference generated by the power of the sign of non-arising if absent, because it is related to the non-manifest thing, it is to establish non-deception. But sound, etc., are not like that. Here, "if" etc. are the views of others, "like this" etc. are the established conclusions. If there is something to be measured, there will be no error, which is also to be considered, because for a rabbit's horn, there is no room to consider measuring something without error. What is said is by the previous teachers. Then, for these two measurable things, sometimes it is not direct perception but inference, and sometimes when it is separated from the collection that produces it, will it become another valid cognition? "Its own characteristics" etc. are the answer. The meaning is that the meaning of direct perception is temporarily said to be clear and obvious for oneself knowing things. For whom it is so clear and obvious, that is direct perception. One's own nature is not clear and obvious, if one does not think through the way of non-arising if absent, then it will only become non-thinking. If one thinks from something that is not non-arising if absent, then it will be too extreme. Therefore, from seeing the thing of non-arising if absent and recognizing non-arising if absent itself, one recognizes something that is hidden in some way, and that itself is inference. Therefore, if one thinks that there is something other than what is to be directly perceived and inferred, then it is not within the scope of valid cognition, therefore, such a thing itself is not an object of doubt. Therefore, it is said that there is no measurable thing, but other things.