Tibetan
་བོར་རྟོགས་པ་ཉིད་ད་ལྟར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྤྱི་དོན་དམ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལན་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་མཐོང་བ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པར་རོ། །སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ནི་མ་ཟད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་ངོ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་སྔོན་མཐོང་བ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་རྣམས་ལའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་ དཔག་པས་གཟུང་བ་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་གཟུང་བ་ནི་དོན་དམ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲོམ་བཏགས་པའོ། །འོ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་སྒྲོ་མ་བཏགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཅི་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ལོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བ་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ལ། མི་གསལ་བ་དེ་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེ་འམ། རྒྱང་རིང་པོ་ནས་རྟོགས་པ་ནི་ཡུལ་ཉིད་དོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་རྒྱང་རིང་པོའི་རབ་རིབ་ལ་སོགས་པ་ལྟར། རྒྱུའི་ཉེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལན་འདེབས་པ་ནི་དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་འདིའོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་སྔོན་དང་ཐུན་མོང་བའི་ཡུལ་ཅན་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འོན་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དབང་པོ་ལས་མ་སྐྱེས་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དོགས་ན། མངོན་སུམ་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨོས་སོ། །འདི་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་སྔ་མ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །མངོན་སུམ་ནི་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ན། སྔོན་དང་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་དེའི་ཡུལ་ཅན་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ཅེས་བརྗོད་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཞིག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡོད་པ་མེད་ཆོས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཉི་ག་ཐུན་མོང་ཉིད་ཡིན་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བ་གཉི་ག་ཡིན་ལ་དེ་དག་གི་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ད
Chinese
像这样，如果对现在的认识是虚构的，那么对过去不成立的情况也会发生，即使那样，一般意义上也不会改变。对此的回答是：如果是那样，那就是“那么”。如果不是那样，那就是以前看到的东西没有虚构。不仅仅是从声音中产生，而且还可以通过推测来了解，因此，通过推测也可以虚构以前看到的东西来认识。所谓“全部”，指的是过去、未来和现在发生的事物。为什么呢？因为是“全部”。如果通过推测把握的事物不是真实的，那么通过现量把握的事物就会变成真实的吗？为了消除这种疑虑，所以说“然而”。所谓“存在本身”，就是虚构的。那么，那就是没有虚构的自性。所谓“什么那个”，就是推测的对境。如果现量所见的清晰自性不是推测的对境，或者不清晰的那个就是这个吗？或者从远处认识的就是对境本身吗？为了消除这种疑虑，所以说“然而”。认为“那个就是这个”是因为是分别念，就像远处的模糊等一样，是因为是因的过失。回答说：那也不真实。认为“那个就是这个”的知识，与先前共同的对境，根本不是现量，而是与分别念相结合。怎么样呢？因为不是从根识产生的。如果认为即使不是从根识产生，也能成为现量，所以是现量。为了消除这种疑虑，所以说了“没有现量作用”。表达这个的就是“先前和”。如果现量本身是对境的，那么先前和共同的本身就不是对境。因此，怎么会成为它的对境的现量呢？所以说“即使有差别”。为什么呢？因为是“有法无法”。如果两者是共同的，那么，所谓“那个就是这个”，指的是过去和现在两者，如果是它们的共同点，那么
English
Similarly, if the understanding of the present is fabricated, then the situation where it does not apply to the past will also occur, and even then, it will not change in a general sense. The answer to this is: if that is the case, then it is "then." If it is not like that, then it is without fabricating what was seen before. Not only does it arise from sound, but it can also be understood through inference, therefore, through inference, one can also fabricate what was seen before to recognize it. The term "all" refers to the past, future, and present occurrences. Why? Because it is "all." If what is grasped by inference is not ultimately real, then will what is grasped by direct perception become ultimately real? To dispel this doubt, it is said, "However." The term "existence itself" is fabricated. Then, that is the nature of not being fabricated. The term "what that" is the object of inference. If the clear nature seen by direct perception is not the object of inference, or is the unclear one that is this? Or is what is recognized from afar the object itself? To dispel this doubt, it is said, "However." Thinking "that is this" is because it is conceptual thought, like the blurriness from afar, etc., because it is a fault of the cause. The answer is: that is also not true. The knowledge that thinks "that is this," with a prior common object, is definitely not direct perception, but is combined with conceptual thought. How is it? Because it is not produced from the sense faculty. If one thinks that even if it is not produced from the sense faculty, it can become direct perception, so it is direct perception. To dispel this doubt, it is said, "There is no function of direct perception." What expresses this is "previous and." If direct perception itself is the object of reality, then the previous and common itself is not the object. Therefore, how can it become the direct perception of its object? So it is said, "Even if there is a difference." Why? Because it is "existent and non-existent dharma." If the two are common, then, the so-called "that is this" refers to both the past and the present, and if it is their commonality, then
Tibetan
ངོས་པོར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། ཡོད་པའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདས་པར་སྣང་བ་དང་ལྷན་ཅིག་ད་ལྟར་བ་ཐ་མི་དད་པར་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ཡང་དེའི་བྱེད་པ་ལས་མ་གཏོགས་པར་ཐུན་མོང་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་དུ་མ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་འགའ་ཡང་ཉེ་བར་བཏགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་འདིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །བློ་ནི་འཁྲུལ་པའང་མེད་པ་དང༌། འཁྲུལ་པའང་གི་སྒྲ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དངོས་དང་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཅིག་ཤོས་ནི་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་ཏེ། འཁྲུལ་པའོ། །ཅི་འགའ་ཞིག་ཏུ་དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་ཡོད་དམ་སྙམ་ན་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁྲུལ་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་ནི་མ་འཁྲུལ་པར་རོ། །གཏན་ཚིགས་དེའི་ཕྱིར་ན་དེ་ནི་དངོས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲུབ་པོ། །སྐབས་སུ་བབ་པ་ལ་ཡང་གཉི་ག་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་འདིར་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་ལའོ། །གཉི་ག་ནི་ད་ལྟར་དང་ད་ལྟར་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཅན་དག་ལའོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་འཁྲུལ་པའི་བློའི་ཡུལ་ཡིན་པས་ནའོ། །འདི་སྙམ་དུ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པས་ནི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་དོན་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་མེད་པའི་དོན་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །དེ་ཉིད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་པའི་དོན་ཅན་ཉིད་ལས་སོ། །འདི་ནི་དངོས་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པར་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལའོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་བུ་ལ་སོགས་པའི་དེའི་དོན་མི་བྱེད་པའི་དངོས་གཞན་ལ་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པར་རྟོགས་པ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲགས་པའི་དབང་གིས་སོ། །མཚུངས་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་འཁྲུལ་པ་ཅན་དུའོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ཐ་དད་
Chinese
也转变成实体，意思是说因为是有法之故。说与显现为过去的同时，现在与过去没有差别，没有现量证悟，那也是不合理的。对于分别念来说，除了它的作用之外，没有共同的自性，说成是多体性。因此，说唯独没有，并不是胜义谛。如是，因为没有理由，所以显示说过去等等之中，任何一个也不是假立的。 说那也没有世俗的假立，就是说“在此”。心识是没有错乱，以及有错乱，的“也”字，是按照次第的。那些是按照顺序，实体和增益是理由。也如是说，另一个将要解释为是错乱。如果想，在某处有如此成立的吗？回答说，如婆罗门之子。因此，说“因此”是因为错乱。如是说“如是”是因为没有错乱。因为那个理，所以成立说那是实体。对于当下的情况，也说两者也是如此，就是说“在此”，是对从声音产生的知识说的。两者是对具有现在和非现在境的那些说的。因此，说“因此”是因为是没有错乱的心识的境。如果这样想，因为是错乱的知识的境，所以不是假立，然而因为没有意义之故，所以生起疑惑，回答说“以没有意义之自体”。如果说“如果”，那是回答。说“从那本身”是从没有意义的自体本身。这不应理作为非实体的相，说因为相违，就是说“另外”。说“声音”是说没有事物。对于那个，是对没有事物说的。因为和那个没有事物相同，所以和儿子等等的，不做那个意义的其他事物是分离的，因为是有错乱的觉悟之故。因此，说“因此”是因为名声的力量。说“相同之故”是在没有错乱的体性中。如果实体和非实体的境本身是意义各异
English
It also transforms into an entity, meaning that it is because it is a dharma. To say that there is no direct realization that the present and the past are not different when appearing as the past is also unreasonable. For conceptualization, there is no common nature other than its function, and it is said to be multiplicity. Therefore, saying that it is only non-existent is not the ultimate truth. Thus, because there is no reason, it is shown that none of the past, etc., are imputed. Saying that there is no worldly imputation is saying "here." The mind is without delusion, and the word "also" for delusion is in order. Those are in order, substance and superimposition are the reason. It is also said that the other will be explained as delusion. If you think, is there such an establishment somewhere? The answer is, like the son of a Brahmin. Therefore, saying "therefore" is because of delusion. Saying "thus" is because there is no delusion. Because of that reason, it is established that it is a substance. For the present situation, it is also said that both are the same, that is, "here," which is said to be the knowledge arising from sound. Both are said to those who have objects of the present and the non-present. Therefore, saying "therefore" is because it is the object of a mind without delusion. If you think like this, because it is the object of delusional knowledge, it is not imputed, but because it is meaningless, doubts arise, and the answer is "by the very meaninglessness." If you say "if," that is the answer. Saying "from that itself" is from the very self of meaninglessness. This is not reasonable as a characteristic of non-substance, saying because it is contradictory, that is, "otherwise." Saying "sound" is saying that there is no thing. For that, it is said to be non-existent. Because it is the same as that non-existent thing, it is separated from other things that do not do that meaning, such as sons, because it is a delusional realization. Therefore, saying "therefore" is because of the power of fame. Saying "because of similarity" is in the nature of non-delusion. If the objects of substance and non-substance themselves have different meanings