Tibetan
ལས་ཀྱང་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་ལ་གལ་ཏེ་ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བ་ལ་སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་པ་སྤྱི་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་སྤྱིར་འགྱུར་ལ། སྤྱི་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཚད་མ་གཉིས་ཡུལ་གཅིག་ལ་མི་འཇུག་པར་མ་ངེས་པར་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟ་ཡིན་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡུལ་གཅིག་ལ་གཉིས་འཇུག་པ་དེ་བཞིན་དུ་གསུམ་པ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་མ་འཆོལ་བ་ལ་ནི་ཉེས་པ་འདིར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་གཉིས་ལ་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་འཇུག་པ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཡུལ་ཅན་འདྲ་བར་རྟོགས་པ་ཡང་ཚད་མ་གཞན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྟགས་ལས་མ་ སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚུངས་པར་བརྗོད་པ་དང༌། འབྲེལ་བའི་རྟོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་འཇལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་རིག་པ་ཅན་གྱི་ཉེ་བར་འཇལ་བ་སྟོན་པའོ། །འདི་ལྟར་བ་མེན་ནི་བ་ལང་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་ངག་གིས་འདུ་བྱེད་བསྐྱེད་པ་ཅན་ནི་བ་མེན་མཐོང་བ་ལས་དེ་བསད་པ་ན་བ་མེན་གྱི་སྒྲ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དེ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་འཇལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཡུལ་ཡང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། ཉེ་བར་འཇལ་བ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ཉིད་དེ། སྐྱེ་བའི་ཚོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་ཚད་མ་གཞན་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོད་པའི་དོན་ལ་ཡང་གང་ཞིག་འདྲ་བའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་དེ་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་ནི་ངེས་པར་མི་འཛིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། འདྲ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདྲ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །འདིར་ནི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཡང་རིག་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་གོ་སྐབས་མེད་དོ། །འོ་ན་རང་བཞིན་གཉིས་ཀ་ཡུལ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྩོད་པའང་གཞལ་བྱ་དེས་ན་ཁ་དོག་གི་རྟགས་ནི་རྟོགས་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་སྐབས་སུ་སྤངས་བར་བྱ་བའོ། །འོ་ན་འགྲེལ་པར་ཡང་གི་སྒྲ་ཅི་སྟེ་མི་སྟོན་སྙམ་ན། དེ་ཁོ་ན་ནི་འདྲ་བར་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ། འོན་ཀྱང་དེའི་འདོད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་གཉི་གའི་རང་བཞིན་ཡོད་ཀྱང་ཅིའི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་གོ་སྐབས་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་གཞན་གྱིས་གལ་ཏེ་འདྲ་བའི་ཞེས་སྨྲ་བའོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདྲ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་
Chinese
那么，结果会变成什么呢？如果说，对于所说的事物，如果将类似于花斑等的事物，理解为黄色等，是一种普遍的认知，那么，那时，自身的特征也会变成普遍的，普遍的也会变成自身的特征。因此，两种量不能在同一个对象上成立，会变得不确定，即使如此，既然两个能在同一个对象上成立，那么第三个也同样会成立。如果对象的自性没有混淆，那么这个过失就不会发生，因为两个量在两个对象上成立是确定的。这也是不合理的，这样说。如果对它的对象具有相似的认知，也会变成其他的量，因为不是从因产生的。所谓“同样地”，是指相似的陈述，而关联的认知是近取量，是指有知者的近取量。例如，说“牦牛相似于牛”，这是用近似的语言产生作用，即从看到牦牛，宰杀它时，说出牦牛的声音，认为“这就是它”，这种认知就是近取量。如果它的对象也是普遍的特征，那么，近取量也是推论的对象，对于脱离了生之集合的事物，会变成其他的量，这样说。对于争论的意义，如果认识到相似的自性，那就是普遍的特征，这样说，并不是确定地执著，这样说，就是“相似的自性”。所谓“相似的自性”，是指不是特殊的自性。这里所说的“自性”，也是有特殊认知的，因此，没有变成普遍特征的机会。那么，两种自性都会变成对象吗？对于这个争论，可量的事物，因此颜色的因不能被认识，对于这种情况，应该舍弃。那么，为什么注释中不显示“也”这个词呢？那仅仅是没有相似的认知，然而，追随他的意愿，即使有两者的自性，也没有变成任何特征的机会，这样说。这是其他人说“如果相似”。所谓“不是”，是指认识到相似的自性
English
Then, what will be the result? If it is said that, regarding what is said, if understanding something similar to dappled things as yellow, etc., is a general cognition, then, at that time, one's own characteristic will also become general, and the general will also become one's own characteristic. Therefore, two valid cognitions cannot be established on the same object, it will become uncertain, and even so, since two can be established on the same object, then the third will also be established in the same way. If the self-nature of the object is not confused, then this fault will not occur, because it is certain that two valid cognitions are established on two objects. This is also unreasonable, it is said. If there is a similar cognition of its object, it will also become another valid cognition, because it is not produced from a sign. The so-called "similarly" refers to a similar statement, and the related cognition is a proximate measure, which refers to the proximate measure of the knowing ones. For example, saying "the yak is similar to the cow," this is using approximate language to generate action, that is, from seeing the yak, when slaughtering it, uttering the sound of the yak, thinking "this is it," this cognition is a proximate measure. If its object is also a universal characteristic, then the proximate measure is also the object of inference, and for things that are separated from the collection of birth, it will become another valid cognition, it is said. Regarding the meaning of the dispute, if the similar self-nature is recognized, then that is the universal characteristic, it is said, it is not definitely clung to, it is said, that is "the self-nature of similarity." The so-called "self-nature of similarity" refers to not being a special self-nature. Here, the so-called "self-nature" also has special cognition, therefore, there is no opportunity to become a universal characteristic. Then, will both self-natures become objects? Regarding this dispute, the measurable thing, therefore the sign of color cannot be recognized, for this situation, it should be abandoned. Then, why doesn't the commentary show the word "also"? That is merely the absence of similar cognition, however, following his intention, even if there are the self-natures of both, there is no opportunity to become any characteristic, it is said. This is someone else saying "if similar." The so-called "not" refers to recognizing the self-nature of similarity.
Tibetan
པ་འགོག་པའོ། །མདུན་ན་གནས་པའི་རང་བཞིན་ལས་ཐ་དད་པར་འདྲ་བར་དེའི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའི་རྩོད་པ་ལ་བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱི་ལས་དོན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ཆ་ཤས་མང་པོ་རྣམས་ཀྱང་སྤྱི་ཉིད་ལ་འདྲ་བ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱི་མེད་པར་ནི་སྤྱིའི་བློ་དང་སྒྲ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འདི་འདྲ་བའོ་སྙམ་པའི་རྟོགས་པས་ནི། རང་གི་རྒྱུ་མཚན་འདྲ་བ་ཉིད་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་འདི་འདྲའོ་སྙམ་པའི་ཞེན་པས་ནི་གོང་དུ་ལས་ཐ་དད་པའི་འདྲ་བར་རིགས་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར། འདྲ་བ་མ་རྟོགས་ཡིན་ཞེ་ན། །ལྷག་པར་ཞེན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གྲུབ་པའི་མཐའི་དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ཡོད་དུ་ཆུག་མོད་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདྲ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེའི་ཆོས་ཉིད་འདོད་པ། ཁ་དོག་དང་རྣམ་པ་དང་ཡི་གེས་སྟོང་པ་ནི་ཐ་དད་པ་དབང་པོའི་བློ་ལ་སྣང་བ་མེད་དོ། །ཐ་དད་པར་མཐོང་བ་མེད་ན་ཡང་དེ་ཁས་བླངས་པའི་སྐབས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་གཉིས་མེད་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཤེས་པ་འདི་ལ་ཡོད་པ་སྟེ། དེས་ན་སྤྱི་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོའི་ཤེས་པས་འཛིན་པ་ལྟ་ཞོག་སྟེ། འདྲ་བར་ལྷག་པར་ཞེན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པས་ཀྱང་འདྲ་བ་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི་འདི་འདྲ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ཉིད་འདྲ་བ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ཟིན་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཡང་བཞི་པོར་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ལ་ཡང་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ལས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་ནི་འདྲ་བ་འཛིན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷག་པར་ཞེན་པས་ཀྱང་འདྲ་བ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་སོ་སོར་རྟོགས་པ་ཡོད་མིན་པ། དེ་ཉིད་རང་གི་མཚན་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །འགྲེལ་པར་ནི་རྟོགས་པས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་བྱེད་པ་པོའི་གསུམ་པར་བྱས་སོ། །འདྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་དོག་དང་རྣམ་པ་དང་ཡི་གེས་སྟོང་པའོ། །འདྲ་བ་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་སུ་འདོད་པ་ཡིན་ལ་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ལ་ནི་སྣང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་བག་ཆགས་ཙམ་ལས་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བ་ཡིན་ཡང༌། ཡོད
Chinese
是为遮止。因为不能了知与现前存在的自性相异之相似的体性，故说这是理由。那么，对于“如何”的争论，思考是这样的：所谓“相似”，并不是从一般变为其他事物，然而许多部分也只是对一般本身施设“相似”的名称。没有一般，就不会产生一般的智慧和声音。因此，以“这相似”的想法，就近安立自己的理由相似本身。或者，以“这相似”的执着，因为先前已在与作用相异的相似中如理体验过，所以如何能说是不了知相似呢？“即使特别执着”等，成立宗义的意图是这样的：纵然容许有特别的执着，但即便如此，名为“相似”的事物的法性，所希望的，空无颜色、形状和文字，也不会显现于相异的根识中。即使没有见到相异，也没有承认它的机会。自己的自性事物本身就是无二的智慧，具有无一般和特殊之相的特殊智慧，因此，所谓“一般”的其他事物是不存在的。更何况根识能够执取，即使与对相似的特别执着同时，也不能了知相似是相异的，这是它的意义。对此的解释是“这相似”等。如果说不是已经说过特别的执着本身就是执取相似的吗？对此，即使对于四种特别的执着，也并非有从事物自性之外单独执取相似的情况，所以说特别的执着也不是执取相似。因此，没有各自的了知，那只是自己的自性而已。在解释中，以“了知”作为能作者的第三格。所谓“相似”，就是空无颜色、形状和文字的。相似被认为是事物的性质，但对于执取它的根识来说，也不会显现，因此，即使是仅从习气产生的分别念，也会显现。
English
This is to prevent. Because the essence of similarity, which is different from the nature of what is present, cannot be understood, this is said to be the reason. So, the thought on the debate of "how" is this: The so-called "similarity" does not change from the general to other things, but many parts are also named "similarity" only to the general itself. Without the general, general wisdom and sound will not arise. Therefore, with the thought of "this is similar", one closely establishes one's own reason for similarity itself. Or, with the attachment of "this is similar", because one has previously experienced in the similarity of different functions, how can one say that one does not understand similarity? "Even if particularly attached," etc., the intention of establishing the doctrine is this: Even if one allows special attachment, even so, the Dharma nature of the thing called "similarity", what is desired, empty of color, shape, and letters, will not appear in the different root consciousness. Even if one does not see the difference, there is no chance to admit it. One's own self-nature thing itself is non-dual wisdom, which has special wisdom without the appearance of general and special, therefore, the so-called "general" other things do not exist. Let alone the root consciousness can grasp, even together with the special attachment to similarity, one cannot understand that similarity is different, this is its meaning. The explanation of this is "this is similar" and so on. If one says that hasn't it already been said that the special attachment itself is grasping similarity? To this, even for the four kinds of special attachment, there is no case of grasping similarity separately from the nature of things, so it is said that special attachment is not grasping similarity either. Therefore, there is no separate understanding, that is only one's own self-nature. In the explanation, "understanding" is used as the third case of the agent. The so-called "similarity" is empty of color, shape, and letters. Similarity is considered to be the nature of things, but for the root consciousness that grasps it, it will not appear, therefore, even if it is only the discrimination arising from habits, it will appear.