Tibetan
ན་གྱིས་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐྲ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པས་དམིགས་པ་ལ་ཡང་དོན་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉི་ག་ལྟར་ཡང་ནུས་པ་མ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དོན་དུ་མོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་བདེན་པའི་སྐྲ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བའི་ཤེས་པའམ། མེ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སྣང་བ་ལས་བླ་ལྷག་ཏུ་གྱུར་པ། འཆིང་བ་དང་བུད་ཤིང་བསྲེགས་པ་ལ་སོགས་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་དོན་དུ་མོས་པས་དེས་ན་སྣང་བ་འདི་ནི་དེས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ནི་རྣམ་པར་གཞག་པར་མི་ནུས་ཏེ། བྱེད་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པར་ནི་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མོས་པའི་སྒྲས་ནི་འདི་སྐད་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པར་མངོན་པར་འདོད་ཀྱང་དེ་ནི་མོས་པ་ཙམ་ དུ་ཟད་པ་ཡིན་ལ། སྐྲ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡང་གཏན་ཚིགས་བཤད་པ་ནི་མོས་པ་མེད་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཡང་ལྷག་པར་ཞེན་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལ་ལྟོས་པ་ཁོ་ནས་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གང་གི་ཚེ་འབྲེལ་པ་བྱེད་པའི་དབང་གིས། སྣང་བཞིན་པ་ཉིད་ལ་དཔྱད་པ་འདི་ཡིན་པ་དེའི་སྐྲ་ལ་སོགས་པ་དང་སྐྲ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་དོན་མིན་ཏེ། དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། དེར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀ་ལྟར་ཡང་ནུས་པ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་ནུས་པ་ཡོད་པ་ནི་འགའ་ལའང་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་གྲུབ་བོ། །བདག་གིས་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་སོ་སྙམ་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་པ་དང༌། དེས་བྱས་པ་འཇུག་པ་ངེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དངོས་དང་བརྒྱུད་པས་ནུས་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ནི་ལྷག་པར་ཞེན་པར་བྱས་པའི་འཆིང་བའི་ནུས་པ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་གྱི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དེའི་འབྲས་བུ་ལ་དེའི་ནུས་པ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་དོགས་ན། དོན་དུ་མོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ནར་ནི་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལྷག་པར་མོས་པ་མེད་པས་ནི་དོན་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དོན་བྱ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དེ་དག་ནི་དེ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ། དེར་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ལ་ཡང་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་བྱ་བ་མེད་ན་ནི་ལྷག་པར་ཞེན་པས་ཀྱང་དོགས་པ་ཅུང་ཟད་མེད་དོ། །དེས་ན་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་མོས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་གང་འགའ་ཞིག་ཏུ་དོན་མེད་པ་སྣང་བར་བརྗོད་པ་དེར་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ངོར་ཡིན་གྱི། དེ་ཁོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱང་དོན་མེད་པར་མོས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། མཐོང་བ་དང་ལྷག་པར་ཞེན་པ་དང་འཇུག་པ་རྣམས་ནི་དེ་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། མོས་པ་མེད་པ་ཡང་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ལ་ཡང་དེ་ཁོ་ནར་དོན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཅི་སྟེ་མེད་སྙམ་ན། མོས་པ་མེད་པ་ཡང་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྣང་བ་ལ་ནི་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དོགས་པའོ། །གནོད་ བྱེད་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་གཞན་མེད་པ་ལ། སྣང་བའི་རང་བཞིན་ནི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་གནོད་པ་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །གང་གི་ཚེ་དོན་གྱི་སྒྲ་ཡུལ་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ། ཐ་སྙད་འདོགས་པ་པོ་རྣམས་ཡུལ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་མོས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཡུལ་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པར་འདོད་ན་དེའི་ཚེ་ནི་དེ་མོས་པ་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་སྟེ། བདག་ལ་སྐྲ་ལ་སོགས་པ་སྣང་ངོ་ཞེས་མོས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྫུན་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་ངེས་ཀྱང་དེའི་ཡུལ་ཙམ་ཞིག་སྙམ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡུལ་ཉིད་ནི་བདེན་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདེན་པ་ཉིད་ལ་རྒལ་བ་དང༌། ལན་གདབ་པར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་དེ་ལྟར་དངོས་སམ་བརྒྱུད་པས་ནུས་པ་ཐ་དད་པ་ན་ཡུལ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་ནས། གཞན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི། འདི་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ཞིག་དཔེ་དང་འདྲ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དེ་ལ་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། གང་ཞིག་ཐམས་ཅད་ལས་ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་ཞིག་སྒྲའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ད་ནི་སྤྱི་ཡིན་ལ། གཞན་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གང་ལ་ཡུལ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་མཚན་རྣམས་ཡོད་པ་པོ་ཡོད་པ་དེ་ནི་སྤྱི་ཡིན་ལ་གང་ལ་མེད་པ་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་སྡེ་བ་སྦྱོར་ཙམ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་དང་པོ་ལ་ཧ་ཅང་ཁྱད་པར་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་
Chinese
以“执著于所缘”来说，就是对所缘本身特别执著。同样，以毛发所生等作为所缘，也不是真实存在的，因为无论哪一种情况，都只是能力而已。为什么呢？因为是信解为实有。比如对于真实的毛发等显现的知识，或者对于火等的事后推断，由于具有比显现更为殊胜的，束缚和焚烧木柴等作用的力量，而特别信解为实有，因此就认为这个显现是由它所产生的。但是在这里却不能这样安立，因为没有不同的作用，而且对于声音所生等来说，也没有确定性。信解的词语是这样说的：虽然想要显现为存在，但那也只是信解而已，对于毛发等来说，那也是不存在的。对于这一点，所说的理由就是“没有信解也是”。这也是仅仅依靠对于特别执著的对境的依赖而结合的。还有，当以联系的作用力，对显现本身进行观察时，这才是它的毛发等，以及毛发所生等的显现不是真实的，不是实物，因为对于在那里显现的知识来说，无论哪两种情况，都无法了知能力，因为没有差别，因为自己的自性具有能力，对于任何事物来说都是不可能的。即使那样，为什么不是实物呢？如果说是由于空无一切能力，那是不成立的。因为我执著于认为我所缘的是声音等，并且由它所产生的进入是确定的等等，因此依次通过直接和间接的方式，能力是成立的。对于它来说，是没有特别执著的束缚的能力，而不是在一切情况下，它的果都没有它的能力。如果怀疑它怎么不是实物呢？回答说：因为没有信解为实有。这是这样说的：虽然仅仅是它本身并不是没有意义，但是由于没有特别信解不同的事物，所以才说它不是真实的。那些寻求它的作用的人，应该进入它。
English
The term "attachment to the object of focus" means being particularly attached to the object of focus itself. Similarly, even with things like hair-derived phenomena as the object of focus, they are not truly existent, because in either case, it is only capacity. Why? Because it is believed to be real. For example, in the case of the knowledge that appears as real hair, etc., or in the case of inference following fire, etc., because of the power to perform actions such as binding and burning firewood, which is superior to the appearance, one particularly believes it to be real, and therefore one asserts that this appearance is produced by it. But here, it cannot be established in this way, because there is no different action, and there is no certainty for sound-derived phenomena, etc. The word 'belief' expresses this: although one wants it to appear as existent, it is only belief, and for hair, etc., it is not existent. The reason given for this is "even without belief." This is also connected only by relying on the object of particular attachment. Furthermore, when one examines the appearance itself by the power of connection, the appearance of its hair, etc., and hair-derived phenomena, etc., is not real, not a substance, because for the knowledge that appears there, in either case, there is no understanding of capacity, because there is no difference, because it is impossible for one's own nature to have capacity. Even so, why is it not a substance? If one says it is because it is empty of all capacity, that is not established. Because I am particularly attached to thinking that what I focus on is sound, etc., and because the entry produced by it is certain, etc., therefore, capacity is established in order through direct and indirect means. For it, it is the capacity of bondage that is particularly attached that is absent, but it is not the case that in all cases, its result does not have its capacity. If one doubts how it is not a substance, the answer is: because there is no belief in it as real. This is what is being said: although it is not meaningless in itself, it is said to be unreal because there is no particular belief in different things. Those who seek its function should enter into it.
Chinese
之义故。于彼特意耽著亦待之也。若无现欲之义可为，则特意耽著亦无少许疑惑。是故于无义性乃特意信乐也。此谓于何处显现无义性之言说，乃于世间之面尔，非唯其尔也。若尔，立名者等亦如何于无义性而信乐耶？见及特意耽著与趣入等，于彼亦有之故也，如是思者，曰亦无信乐也。又于显现之相亦唯其尔无义性亦非无，何故无耶？曰亦无信乐也。于显现则有损害者非有也，如是疑惑也。损害 者唯有随念，显现之自性乃摄于自识之现量故，无有少许损害也。何之时，义之声用于境之义时，立名者等，于境性乃无特意信乐也，是其义也。于彼，若欲唯说境尔许，尔时乃彼信乐成立唯尔，以我有发等显现故，有信乐之故也。虽定为虚妄之差别者，然以无唯彼境尔许之思故也。是故差别者之境性乃当说为真实之差别者之故。是故理应攻破真实性，及作答辩也。如是实或间接能力各异时，安立境为二种，由其他三种之门显示之故，所说者乃由此亦也。何者了知为譬喻与相似之体性，彼乃总相之体性也。何者了知为从一切离反性，彼乃自相之体性也。如是何者了知为声之境性，此乃总也。其他乃自相也。如是何者具有异于境之因由等者，彼乃总也。何者无者，彼乃自相也，如是者乃释量论之组织连缀尔。于第一品类，为迎接太过差别之疑惑，曰若也。
English
Therefore. Attachment to it also depends on it. If there is no object to be desired, then there is no doubt about attachment. Therefore, it is especially pleasing to be meaningless. This is to say that when something is said to appear meaningless, it is in the face of the world. It is not just that. How can those who make names also be pleased with meaninglessness? Because seeing, especially attachment, and entering are also there. It is said that there is no faith. Or, in the appearance of appearance, why is it not only meaningless but also not? It is said that there is no faith. It is suspected that there is no harm to appearance. harm There is nothing but recollection, and the nature of appearance is included in the direct perception of self-awareness, so there is no harm. When the sound of meaning is used to mean the object, the namers do not have special faith in the nature of the object. That is the meaning. If you want to say only the object, then it is only established that you have faith, because I have hair and so on, so I have faith. Although it is determined to be a false distinction, it is because there is no thought of only that realm. Therefore, the realm of the distinguished one should be said to be the distinction of truth. Therefore, it is reasonable to attack the truth and answer. In this way, when the ability is different in reality or indirectly, the realm is established as two kinds, and it is shown by the gate of the other three kinds. Whoever understands the nature of metaphor and similarity is the nature of the general. Whoever understands that it is the opposite of everything is the nature of self. Likewise, whoever understands the nature of sound is the general. The other is the nature of self. Likewise, whoever has reasons other than the realm is the general. Whoever does not have it is the nature of self. Such is the organization of the Pramāṇavārttika. In the first category, to welcome the suspicion of too much difference, it is said if.