Tibetan
ན་ནོ་སྙམ་དུ་དོགས་ན། འཛིན་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རང་རྒྱུད་པར་གཟུང་ཡང་གསལ་བ་དེ་དག་གི་སྤྱི་མ་ཡིན་ཏེ་གསལ་བྱེད་དེ་དག་གིས་གསལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཅི་སྐྱོན་སྙམ་ན། དེས་ན་ཞེས་གསུངས་ཏེ་གསལ་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ནའོ། །གསལ་བ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་དུས་དེ་གཉི་གར་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གསལ་བ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་འབའ་ཞིག་ཏུ་ནི་ མཛད་དེ་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཡང་རྟག་པར་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་རྟག་པ་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྤྱི་ཡང་གསལ་བ་འབྲེལ་པས་མངོན་པར་གསལ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཡང་གསལ་བ་སྟེ་ཁྱད་པར་ལས་སྤྱི་མངོན་སུམ་ལ་གསལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་གསལ་བ་ཉིད་སྤྱི་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། གསལ་བའི་ཐད་ནས་མངོན་སུམ་དུ་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཐད་པར་དཀའ་སྟེ། མངོན་སུམ་དང་གསལ་བ་དག་ཁྱད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྤྱིའམ་ནམ་མཁའ་མངོན་སུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རང་བཞིན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་དུ་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ལན་འདེབས་པ་ནི་བདག་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བར་མཐར་ཐུག་པའི་རང་བཞིན་དུའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། སྤྱི་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བརྗོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་སྤྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་གསལ་བ་དང་ལྡན་པས་དེ་ལྟར་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ནའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ལ་རག་གོ་ཞེ་ན་གསལ་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་མེད་ཀྱང་དེའི་སྒོ་ནས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་དེའི་རང་བཞིན་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་གང་ལ་ཡོད་པའི་ཁྲ་བོ་ལ་སོགས་པ་དེ་ནི་གཞན་སྤྱི་ལ་སོགས་པ་དེའི་རང་བཞིན་དེས་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་ཉིད་དུ་འཛིན་པར་མི་ནུས་སོ། །དེས་ན་དེ་མེད་པ་ནི་དེའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་འཆད་པ་ནི་ཅི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བའི་རང་བཞིན་གྱིའོ། །དེ་གང་ལས་ཤེ་ན་དེ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གསལ་བ་ཤེས་པ་མེད་པར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེས
Chinese
如果怀疑是这样，就叫做执着。虽然像虚空一样被认为是自性，但它不是那些显现的总相，也不是那些显现者所显现的意义。如果这样有什么过失呢？因此说，就在于不依赖于显现。这意味着，无论显现存在与否，都会执着于这两种情况。因为不依赖于显现，所以唯一地造作，因为是常，所以也会执着于常。然而，就像虚空是常，但依赖于眼等而显现一样，总相也依赖于与显现的关联而显现吗？如果说，总相是从显现，也就是从差别中显现的，显现本身就是总相显现的原因。如果说，是从显现的角度显现的，那很难成立，因为显现和显现没有差别。如果总相或虚空是显现的自性，那么就不依赖于显现者，因为没有意义。它的自性不依赖于显现者，因为没有差别可做。回答说，这是指“于我”。“其他”是指显现的最终自性。为什么不会被理解为过去等的自性呢？“总相是”这样说的。“其他”是指，如果说总相是。如果这样，就是因为具有过去等的显现，所以才会更加执着于此吗？如果依赖于那样的事物，就说是“显现”。如果即使没有它，也不会通过它来理解，那么为什么凡是具有过去等自性作为所缘的，比如花斑等，就不能执着于其他总相等的自性，并与之接近呢？因此，没有它就不能通过它来理解。解释“即使执着”就是“如果”。“它的”是指显现的自性。“从哪里”是指“没有它”。没有显现的知识。为什么它
English
If there is doubt that it is so, it is called clinging. Although it is considered to be self-nature like the sky, it is not the general characteristic of those appearances, nor is it what is revealed by those revealers. If this is the case, what is the fault? Therefore, it is said that it lies in not relying on appearance. This means that whether appearance exists or not, one will cling to both situations. Because it does not depend on appearance, it is uniquely fabricated, and because it is permanent, it will also cling to permanence. However, just as the sky is permanent, but appears dependent on the eye and so on, does the general characteristic also appear dependent on the connection with appearance? If it is said that the general characteristic appears from appearance, that is, from difference, and appearance itself is the reason for the general characteristic to appear. If it is said that it appears from the perspective of appearance, that is difficult to establish, because there is no difference between appearance and manifestation. If the general characteristic or the sky is the nature of appearance, then it does not depend on the manifester, because it is meaningless. Its nature does not depend on the manifester, because there is no difference to be made. The answer is that this refers to "to me." "Other" refers to the ultimate nature of appearance. Why will it not be understood as the nature of the past, etc.? "The general characteristic is" is said. "Other" means, if it is said that the general characteristic is. If this is the case, is it because it has the appearance of the past, etc., that one clings to it more? If it depends on such a thing, it is said to be "appearance." If even without it, one cannot understand through it, then why is it that whatever has the nature of the past, etc., as its object, such as dappled, etc., cannot cling to the nature of other general characteristics, etc., and approach it? Therefore, without it, one cannot understand through it. Explaining "even if clinging" is "if." "Its" refers to the nature of appearance. "From where" means "without it." Without the knowledge of appearance. Why it
Tibetan
་གསལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་དོགས་ན། དེའི་རང་བཞིན་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ལ་ལྟོས་པས་དེ་མེད་ན་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་གསལ་པའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པ་ནི། སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བས་གསལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་སོ། །འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་ པ་ནི་གསལ་བས་སྟོང་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་འགོད་བའོ། །གལ་ཏེ་ཡང༌། གསལ་ལས་མངོན་སུམ་ལ་གསལ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་འཆད་པ་ནི་འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་རེ་ཞིག་རང་ཉིད་ཀྱིས་རང་དཔེ་མི་མཐུན་པར་བྱེད་པ་ནི་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ནི་སྤྱིའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དཔེ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། སྤྱི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཉིད་དཔེ་མ་ཡིན་སྙམ་ན། ཕྱོགས་ཉིད་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །གསལ་བ་དང་མ་འབྲེལ་ན་གསལ་བ་ཉིད་ལ་རྟོགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དུ་ཡང་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོད་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་དག་དཔེ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་དཔེའི་སྐྱོན་མེད་བར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྤྱི་དཔེ་མ་ཡིན་པ་དེས་ནའོ། །དེ་ལ་ནི་སྤྱི་ལའོ། །མངོན་སུམ་གྱི་རྟོགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བའི་ཡུལ་དུ་ཞེས་ཁ་བསྐངས་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་སྒྲ་ཁོ་ན་ལས་སྤྱི་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་གཟུང་ན་བ་རྡ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་ལས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྒྲ་ཉིད་ལས་འབྲེལ་པ་འཛིན་ན་ནི་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཉིད་ནི་སྒྲ་ལས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་དེ་མངོན་སུམ་གྱིས་འཛིན་ཞེས་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ནི་སྤྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ་བརྗོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ནི་སྒྲ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་བརྗོད་ནས་དོན་ལ་ལྟོས་ནས་བརྗོད་པ་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྒྲས་ཉེ་བར་བསྟན་པས་སོ། །འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་ལ་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བ་ལའོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྡའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། རྣམ་པ་
Chinese
如果怀疑说，它不是使之明亮的东西。为了表明它的自性依赖于使之明亮的自性，如果没有它就不会改变，所以说“明亮的自性”就是“灯等”。“因此”的意思是，不是用明亮来使之明亮。“使之明亮”就是“空于明亮”。“例如”的意思是举例说明。如果又说：“从明亮中，对现量是明亮的。”解释这句话就是“然而”。“没有过失”的意思是，恒常是所缘的体性。对于这个，暂时自己使自己成为不相似的例子，那是不合理的。“它”是总的。“为什么不是例子呢？”回答说：“总的”已经说过了。“为什么部分不是例子呢？”回答说：“部分”已经说过了。如果不与明亮相关联，那么如何能证悟明亮本身呢？或者也能证悟其他的，这是争论的焦点。如果是那样，那么所立和能立不成实等，就会变成不是例子，说“没有例子的过失”。因为那样总的不是例子，所以。“对于它”是指对于总的。“现量的证悟”是指补充说“在明亮的境中”，意思是说，在一切处都仅仅从声音中证悟总的。如果用现量来执取，因为没有障碍，所以不能从声音中证悟，因此为了迎接“是用现量执取”的怀疑，所以说“如果”。如果仅仅从声音中执取关联，那么就会变成没有边际，这是所想的。现量证悟本身不是从声音中证悟，因为是不同的。因此，为了回答“因此它是用现量执取”，所以进行分别，就是“总的”。对于第一个，说“如果”。“它”是指任何声音的证悟。“相对于知来说”之后，相对于义来说，就是“自性本身”，因为声音近似地显示。“然而”是对第二个说的。“对于它”是指对于用现量所见。“其他的”是指不是表示的境，即
English
If one doubts, thinking that it is not what makes things clear. In order to show that its nature depends on the nature of making things clear, and that it would not change without it, the statement of "the nature of clarity" is "lamps, etc." "Therefore" means that it is not made clear by clarity. "Making it clear" is "empty of clarity." "For example" means to give an example. If one also says, "From clarity, it is clear to direct perception," explaining this is "however." "Without fault" means that it is the nature of constant focus. Regarding this, temporarily making oneself a dissimilar example is unreasonable. "It" is the general. "Why is it not an example?" The answer is, "The general" has already been said. "Why is the part not an example?" The answer is, "The part" has been said. If it is not related to clarity, how can one realize clarity itself? Or one can also realize others, which is the focus of the debate. If that is the case, then the unestablished probandum and probans, etc., will become non-examples, saying "without the fault of examples." Because the general is not an example in that way, therefore. "For it" refers to the general. "The realization of direct perception" refers to supplementing "in the realm of clarity," meaning that in all places, the general is realized only from sound. If it is apprehended by direct perception, because there is no obstruction, it cannot be realized from sound. Therefore, to welcome the doubt that "it is apprehended by direct perception," one says "if." If one grasps the connection only from sound, it will become limitless, which is what is thought. The realization of direct perception itself is not realized from sound, because they are different. Therefore, in order to answer "therefore it is apprehended by direct perception," one differentiates, which is "the general." For the first, one says "if." "It" refers to whatever realization of sound there is. After "relative to knowledge," relative to meaning, it is "nature itself," because sound closely indicates. "However" is said to the second. "For it" refers to what is seen by direct perception. "Others" refers to what is not the object of indication, that is,