Tibetan
བྲམ་ཟེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་མིང་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མིང་བཏགས་པས་བཟུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་དོན་ནི་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་རྟོགས་པ་འཁྲུལ་པས་འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མིང་དང་མཚན་མ་འཛིན་པ་ནི་ཉེ་བར་བཏགས་ནས་དོན་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་མིང་དང་མཚན་མ་འཛིན་པ་ཡིན་ཡང་ཤིན་ཏུ་གོམས་པའི་ཕྱིར་ན་དོན་ལ་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་ལས་མ་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ཉིད་འཆད་པ་ནི་ཚད་མས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུའོ། །གཞན་དུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་རྟོགས་པར་རོ། །མིང་དང་མཚན་མ་ཡང་ཚད་མའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་གོམས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐ་སྙད་དུ་གཞན་དུ་མི་འཐད་པ་ཉིད་ལས་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཚད་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་གཞན་དུ་ནི་ཐ་སྙད་ཅེས་བྱ་བའོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མིང་དང་མཚན་མ་མེད་ཀྱང་ངོ༌། །འཆད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་སྲིད་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ཤེས་པ་ལ་མཚུངས་མིན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཤེས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་པར་བྱ་བ་དགོད་པའོ། །གལ་ཏེ་མིང་དང་མཚན་མ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་སུན་འབྱིན་པར་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ག་ལས་སྙམ་ན་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་དང་མཚན་མས་སོ། །མིང་དང་མཚན་མ་རྟོགས་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ལ་རྟོགས་པ་ནི་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་བའི་དོན་དུ་མིང་དང་མཚན་མ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་བསལ་བའི་དོན་བརྗོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མ་རྟོགས་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་སུན་ཕྱུང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །ཇི་ལྟར་དོན་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་སྙམ་ན་རང་གི་ངོ་བོས་ཞེས་ གསུངས་སོ། །དེ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་དང་མཚན་མ་མ་ཡིན་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ལ་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །མིང་དང་མཚན་མ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྟོགས་པ་མི
Chinese
如是说“婆罗门”。如何了知婆罗门童子之近取名，如以名诠释而执取，如是，义并非由语生之觉悟以错乱而执取。是故，执取名与相是近取而执取义，是此之义。然虽执取名与相，然因极串习故，于义不迷乱耶？此疑惑者，即是“极”之义。何所出耶？是答。“由极串习故，转为不迷乱之自性，非也。”何以故耶？如是说“以无量故”。解释此者，即是“以量”。“如是”者，即于所修之境。“于他”者，即于未了知。“名与相亦非量之境，故非串习之境”，是此意。于世俗中，从于他不应理之自体，成立彼之量已成耶？为遣除此疑惑，即是“于他乃世俗”。“非也”者，是答。“纵非如是”者，即名与相虽无也。“将解说”者，即以“乃至自之体性”等。“为说了知上之同异”，为遣除此疑惑，即是“以何”。“于了知上”者，是安立所说。“若如名与相一般，于此亦同样破斥耶？”。“以习气力”。“此从何生耶？”，答“如是”。“由他”者，即由名与相。“了知名与相非是世俗之支分，然了知唯是了知”，为显示此义，故说“名与相”。为说遣除第一分别之义，即是“若”。“不了知非是世俗之支分”，如是念，以仅此即已破斥也。“如何于义自体不解耶？”，如是说“以自之体性”。“彼非也”者，即非名与相。“以何之故，于事物上不更加执著为他之体性耶？以此之故”。“名与相乃”者，即分别所了知之名
English
Thus spoke "Brahmin." How does one understand the name that is closely associated with the Brahmin boy? Just as grasping through the designation of a name, similarly, the meaning is not grasped by a confused understanding arising from sound. Therefore, grasping name and characteristic is grasping meaning through close association, which is the meaning of this. However, even if one grasps name and characteristic, is it not the case that one is not confused about the meaning due to extreme familiarity? This doubt is the meaning of "extreme." From what does it arise? This is the answer. "It is not the case that it transforms into a nature of non-confusion due to extreme familiarity." Why is that? It is said, "Because there is no valid cognition." Explaining this, it is "by valid cognition." "Thus" means in the very object of meditation. "Otherwise" means without understanding. "Since name and characteristic are not objects of valid cognition, they are not objects of familiarity," this is the intention. In conventional truth, is the valid cognition that establishes it established from the very fact that it is otherwise unreasonable? To dispel this doubt, it is "otherwise, it is conventional truth." "It is not" is the answer. "Even if it is not so" means even if there are no name and characteristic. "It will be explained" means by "as long as it is one's own nature," and so on. To dispel the doubt for the sake of explaining the similarity or dissimilarity in knowledge, it is "by what?" "In knowledge" is establishing what is to be explained. "If, like name and characteristic, it is equally refuted here as well?" "By the power of habit." "From where does this arise?" The answer is "like this." "By others" means by name and characteristic. "Understanding name and characteristic is not a part of conventional truth, but understanding is only knowledge," to show this meaning, "name and characteristic" is said. To speak of the meaning of dispelling the first conceptual thought, it is "if." "Not understanding is not a part of conventional truth," thinking that it is refuted by just that much. "How is it that one does not understand the very meaning?" Thus he said, "By one's own nature." "That is not" means not name and characteristic. "For what reason is it that one does not particularly cling to the nature of others in things? For that reason." "Name and characteristic are" means the name understood by conceptual thought.
Tibetan
་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ན་གསུངས་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྟོགས་པའི་མིང་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །མིང་དང་མཚན་མ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་འཇུག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་ཁས་ལེན་པ་ལ་ཡང་སུན་འབྱིན་པ་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱི་མ་ཡིན་ལ་མིང་ལ་སོགས་པའི་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་རོ། །བར་གྱི་ཤ་ལྷག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་མེད་པ་དང༌། དེ་དག་གི་བར་ན་གནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་ལ་མེད་མིང་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་རྩ་བ་བཤད་པར་འགྱུར་རོ་ཤེས་པ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་ཞེས་བྱ་བར་ནི་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་པའི་ཚད་མས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྒྲ་ལས་བྱུང་བའོ། །གང་གིས་དབང་པོའི་ཚོགས་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར་བ་དེའི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དོན་ལ་བརྒྱུད་ནས་སྐྱེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིང་དང་མཚན་མ་ཡང་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འགྲུབ་པོ་སྙམ་ན་བཤད་པ། རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྟོགས་པའི་མིང་དང་མཚན་མ་འཁྲུལ་པས་ན་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དག་ལས་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་མིང་དང་མཚན་མ་ལས་ནི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་དུ་དོགས་ན། བློ་ནི་ཁས་ལེན་མེད་ཕྱིར་ཞེས་ལན་རྩ་བར་གསལ་ལོ། །།གང་གི་རང་བཞིན་མྱོང་མིན་པ། །དེ་ནི་དེ་ཡི་རིག་བྱེད་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་དགོས་པའོ། །རྣམ་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཁས་བླངས་ནས་རང་ཉིད་ལན་འདེབས་པ་ནི་དེ་དོན་གྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །མིང་དང་མཚན་མའི་ཚད་མ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་ གནས་པའི་རང་བཞིན་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་ན། གང་གིས་ཤེས་པའི་དོན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར། དེས་ན་མིང་དང་མཚན་མའི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པ་ལ་ནི་ཚང་མ་ཅི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་མིང་དང་མཚན་མ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ནི་ཚད་མ་མེད་
Chinese
是明亮的状态。这个被称为分别念。为什么呢？因为在那里说，分别念所认识的名等等。名和相也叫做。事物的状态叫做随行。为什么呢？因为以事物的状态来分别是不合理的，因为它是仅仅执持自己的自性。对于承认事物状态本身，也会陈述驳斥。知识本身叫做不是事物，也不是名等等。因此叫做因为那个缘故。中间的肉剩余叫做没有状态，以及存在于它们之间的意思。在其他处没有名，将要解释这个根本，知识是事物的状态本身，这是合理的，因为自证的量所认识的缘故，这样说叫做从声音中产生的。凭借什么根的集合会变得没有果，那个事物的状态本身不是事物。然而，通过事物间接产生的知识是错乱的事物状态，这样说是合理的，因为是由量所成立的缘故。如果认为名和相也成立为事物的状态，那么就说，分别念所认识的名和相是错乱的，因此是事物的状态，这些是从这些成立的，而不是从名和相成立事物状态本身的意思。如果疑惑为什么，回答在根本中说，因为心识没有承认。凡是没有体验的自性，那不是它的认识作用，这是必要的。对于没有状态的方面，也执持，那个本身承认之后自己回答，那就是事物。如果名和相的量是分别念的知识，那么它如何执持存在的自性呢？如何执持为事物的状态本身呢？凭借什么知识的事物本身会像状态一样错乱地认识呢？因此，对于名和相是事物的状态，则完全什么也没有。如果事物的状态与名和相是不同的，那么就没有量。
English
It is a state of clarity. This is called conceptualization. Why? Because it is said there that names, etc., are cognized by conceptualization. Names and characteristics are also called. The state of things is called following. Why? Because it is unreasonable to conceptualize the state of things, because it only holds its own nature. For admitting the state of things itself, refutation will also be stated. Knowledge itself is called not things, nor names, etc. Therefore, it is called because of that reason. The remaining flesh in the middle is called without state, and the meaning of existing between them. There is no name elsewhere, the root of this will be explained, knowledge is the state of things itself, this is reasonable, because it is cognized by the self-cognizing measure, saying this is called arising from sound. By what will the collection of senses become without fruit, that state of things itself is not a thing. However, the knowledge produced indirectly through things is a confused state of things, it is reasonable to say this, because it is established by measure. If it is thought that names and characteristics are also established as the state of things, then it is said that the names and characteristics cognized by conceptualization are confused, therefore they are the state of things, these are established from these, but not from names and characteristics themselves the meaning of the state of things. If you doubt why, the answer is stated in the root, because the mind does not admit. Whatever nature is not experienced, that is not its cognitive function, this is necessary. For the aspect of no state, also holding, that itself admits and then answers itself, that is the thing. If the measure of names and characteristics is the knowledge of conceptualization, then how does it hold the nature of existence? How does it hold as the state of things itself? By what will the thing of knowledge itself be confusedly recognized like a state? Therefore, for names and characteristics being the state of things, there is completely nothing. If the state of things is different from names and characteristics, then there is no measure.