Tibetan
་དོན་རྣམས་ལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ནི་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ལས་སྤྱིའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འབྲེལ་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་འདི་ལ་ཇི་ལྟར་ལྡོག་པ་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན་ལྡོག་པ་ཉིད་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ལྡོག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྤྱིར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ལྡོག་པ་དང་འབྲེལ་པས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་གཉིས་ཀྱིས་སོ། །ལྡོག་པས་བསྐྱེད་པའི་རྣམ་པ་ནི་ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ལྡོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ཉིད་རང་བཞིན་དེ་གསལ་བ་ལས་སྐྱེ་བ་དང༌། གསལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ན་ཁྱད་པར་མཚོན་པ་མེད་པའི་གསལ་བ་ཉིད་སྤྱིར་འགྱུར་གྱི། ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་སྤྱི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཁས་བླང་བར་བྱ་ སྙམ་ན། མཚོན་ཟིན་པ་ཤེས་པའི་རྣམ་པའམ། སྤྱིས་མཚོན་པ་ཉིད་དེས་སོ། །རྣམ་པ་ཙམ་གྱིས་མཐར་ཐུག་པས་ནི་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཞེས་སྨྲས་སོ། །འོ་ན་ཅི་ཙམ་གྱིས་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ན། ཉེས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། སྤྱི་འབའ་ཞིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྣམ་པ་བཞིན་དུ་ལྕེ་ཡང་དོན་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསམས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དེའི་མཐར་ཐུག་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དོན་སྤྱི་གང་ལ་ཡོད་པ་དེར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྨྲ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ལ། དོན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་སྨྲ་བ་ནི་རིགས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ལས་ཀྱང་ངོ༌། །འོན་ཏེ་ཕྱིས་གསལ་བ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་དེ་ན་དེ་ཡུལ་མ་ཡིན་ན་སྙམ་ན། དེ་ལ་ཕྱིས་ཀྱང་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། ཤེས་པའི་རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ནི་མ་ཟད་ཀྱི། རིགས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པས་འདོད་པའི་སྤྱིས་ཀྱང་ངོ༌། །དེ་གང་ལ་སྙམ་ན་དེ་ལ་ཡང་ཞེས་སྨོས་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཡང་ངོ༌། །འདི་ནི་ཁས་བླངས་ནས་བརྗོད་པར་ཟད་ཀྱི། འདི་ནི་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། སྤྱི་བརྒྱུད་པ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཅི་སྟེ་བརྒྱུད་པ་མ་ཡིན་སྙམ་ན། ཐུག་པ་མེད་པའི་ཉེས་པ་བརྗོད་པ་ནི་སྤྱི་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྤྱི་དང་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་དག་ལས་གསལ་བ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ནི་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར་མཐར་ཡང་ཞེས
Chinese
说的是这些意义。之所以说是进入，是因为它与从特别执着到一般自性的说法相关。如果有人认为，在这种情况下，如何返回呢？回答说，返回本身就是。如果有人说，即使这样，分别念的形态如何转变为返回自性的一般呢？回答说，与返回相关，即通过两种自性。由返回所产生的形态，必定是返回本身，因此称为返回的自性。如果有人说，如果知识本身是从显现中产生的，并且特别执着于显现的自性，那么没有差别可言的显现本身就会变成一般，而不是其他的知识自性，那么如何成为一般的形态呢？如果有人问如何承认呢？回答说，通过已经表示的知识形态，或者通过一般所表示的本身。与仅仅通过形态达到最终目的，是不可承认的相联系。为什么呢？回答说，因为不是进入本身。那么，通过什么才能达到最终目的呢？如果有人认为依赖于过失，回答说，仅仅是一般。就像形态一样，舌头也因为与意义作用分离而被思考。因为那样不是它的最终目的，所以对于那些说知识自性的意义存在于一般中的人来说。说知识自性的是佛教徒，而说意义自性的是正理派等。不仅仅是一般，而且还有知识的形态。然而，如果后来显现的推论不是对象呢？回答说，对于那个后来，不仅仅是知识的形态，而且还有正理派等所希望的一般。如果有人问那是什么呢？回答说，对于那个，也是指推论。这仅仅是从承认的角度来说的，但并不是说它就是存在的，说的是一般传递。如果有人认为不是传递呢？回答说，指出没有终点的过失，就是从一般来说的。因为从一般和知识的形态中显现的推论是合理的，所以最终也是。
English
It is said that these are the meanings. The reason for saying 'to enter' is that it is related to the statement that it is the general nature from special attachment. If someone thinks, how does it return in this case? The answer is that the return itself is. If someone says, even so, how does the form of discrimination turn into the general of the nature of return? The answer is that it is related to the return, that is, through the two natures. The form produced by the return is definitely the return itself, therefore it is called the nature of return. If someone says, if knowledge itself arises from manifestation, and is particularly attached to the nature of manifestation, then the manifestation itself, which has no difference, will become general, and not another nature of knowledge, then how can it be a general form? If someone asks how to acknowledge it? The answer is, through the form of knowledge that has already been expressed, or through the general itself that is expressed. It is related to the fact that it is not acceptable to reach the ultimate goal through form alone. Why? The answer is, because it is not the entry itself. Then, through what can the ultimate goal be reached? If someone thinks that it depends on faults, the answer is, it is only general. Just like the form, the tongue is also thought to be separated from the function of meaning. Because that is not its ultimate purpose, therefore, for those who say that the meaning of the nature of knowledge exists in the general. Those who speak of the nature of knowledge are Buddhists, while those who speak of the nature of meaning are logicians and so on. Not only is it general, but also the form of knowledge. However, if the inference that appears later is not an object? The answer is, for that later, not only the form of knowledge, but also the general desired by logicians and so on. If someone asks what that is? The answer is, for that, it also refers to inference. This is only said from the point of view of acceptance, but it is not said that it exists, it speaks of general transmission. If someone thinks it is not transmission? The answer is, pointing out the fault of having no end is from the general. Because the inference that appears from the general and the form of knowledge is reasonable, therefore, it is also ultimately.
Tibetan
་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གསལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་པས་ཀྱང་ཁས་བླངས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་དེས་ན་ཇི་ལྟར་དེ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྤོང་སྙམ་ན། བདེན་ཏེ་འོན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདིས་སྤོང་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དངོས་པོའི་འཇུག་པ་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པས་ཏེ་སྤོང་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་གང་ལས་སྙམ་ན། འདི་ལྟར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དངོས་མིན་དེ་བྱེད་པར་བཟུང་བའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བརྗོད་བྱ་ཉིད་ཕྱིར་ཏེ་དོན་དང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་མེད་ཀྱང༌། སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་མེད་ཀྱང་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེའི་ཚེ་དབང་པོའི་ ཚོགས་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ཐོས་པ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གོ་བར་འགྱུར་གྱི། བརྡར་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྟོགས་པ་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཉེས་པ་འདི་བདག་ཅག་ལ་ནི་མེད་དེ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་མི་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་ནི་སྒྲའི་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །མིང་ནི་མཚན་མ་ལ་དེས་ནི་དོན་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་མིང་སོགས་ཞེས་སྨོས་སོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་དོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་མཚན་མ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཟད་པར་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པར་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དོན་བརྗོད་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་མིང་དང་མཚན་མ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་དོན་ལ་མི་འཇུག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །བུམ་པ་བརྗོད་པ་ན་སྣམ་བུ་ལ་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་བརྗོད་ན་དེར་མི་འཇུག་པ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འབྲེལ་པ་དང་མ་འབྲེལ་པ་བརྗོད་ན་ཉེས་པ་སོ་ན་འདུག་གོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། འཆད་པ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་ཀ་དང་མ་འབྲེལ་པའོ། །བརྗོད་བྱ་ཡིན་པར་རྟོགས་ཀྱང་དོན་དེ་མ་རྟོགས་ན་མི་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ནི་སྤྱི་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྤྱིའི་ཤེས་པ་རྟོགས་པ་སྟེ། བརྗོད་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བརྗོད་བྱ་ཡིན་ཡང་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པས་ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་སེལ་བའོ། །གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་
Chinese
是这样的。如果说，以现量为明了之境的佛也已经承诺了，那么怎么能说那也不是呢？如果这样反驳。确实如此，然而，对于世俗谛中，凡是说它是其境的，这并不是在驳斥。然而，对于事物的作用，是由于其他人的承诺而驳斥的。这是从何而来的呢？就像这样，认识的自性并非实有，那不是执持为作者的自性。为什么呢？因为仅仅是所说之物，即使没有意义和根等，也是从声音中产生的显现。即使没有根等，从声音中产生的也是实有吗？如果这样认为，那么根的 集合就不会成为具有果实。同样，听到声音时，会理解自性的意义，而不是约定俗成的。因此，认识什么也不是。如果说，这种过失我们是没有的，因为我们不说是事物的自性。声音是指名为声音的影像。名称是指表相，它能使人理解意义。为了消除这种疑惑，所以说了名称等。等字是指说出意义的影像的表相。这在止观等中是明了的。如果说，意义不是所说之物，然而，是名称和表相，那么，就不会不涉及意义本身了。说瓶子时，不会涉及毡子。然而，如果说与它有关联的，怎么会不涉及它呢？如果说有关联和没有关联的，过失就在眼前，所以说：讲者和听者。 这样说的。所谓没有关联，是指与三者都没有关联。即使认识到是所说之物，如果不认识那个意义，也会不涉及它，是这个意思。色等本身不是总相，不是实有。为什么呢？因为总相的知识是认识，因为是所说之物。即使是所说之物，怎么会不是实有呢？所以说了色等。如果说，这是为了消除第二种分别念。所谓明了，是指色等的
English
It is like that. If it is said that even the Buddha, whose realm is clear as perception, has already promised, then how can it be said that that is not the case either? If you object like this. It is indeed so, however, in the conventional truth, whatever says that it is its realm, this is not refuting. However, regarding the function of things, it is refuted due to the commitment of others. From where does this come? Just like this, the nature of knowing is not real, that is not the nature of holding as the author. Why? Because it is only what is said, even without meaning and roots, etc., it is a manifestation arising from sound. Even without roots, etc., is what arises from sound real? If you think like this, then the collection of roots will not become with fruit. Similarly, when hearing the sound, one will understand the meaning of the nature, not the conventional. Therefore, knowing is nothing. If you say that we do not have this fault, because we do not say the nature of things. Sound refers to the name of the image of sound. Name refers to the appearance, which enables people to understand the meaning. In order to eliminate this doubt, the name etc. is mentioned. The word "etc." refers to the appearance of the image of meaning. This is clear in meditation and contemplation, etc. If you say that meaning is not what is said, however, it is name and appearance, then, it will not not involve the meaning itself. When saying bottle, it will not involve felt. However, if you say something related to it, how can it not involve it? If you say related and unrelated, the fault is right in front of you, so it is said: speaker and listener. That's what it says. The so-called unrelated means that it is not related to all three. Even if one recognizes that it is what is said, if one does not recognize that meaning, it will not involve it, that is the meaning. Form etc. itself is not a general characteristic, it is not real. Why? Because the knowledge of general characteristics is recognition, because it is what is said. Even if it is what is said, how can it not be real? So form etc. is mentioned. If you say, this is to eliminate the second kind of discrimination. The so-called clear refers to the form etc.