Tibetan
་བྱ་དེ་ཡོད་པའོ། །ཕྱི་རོལ་དེ་ནི་རྟོགས་པ་མེད་པའོ། །དེ་ནི་མ་རྟོགས་མོད་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་གཞལ་བྱ་ལ་ཆད་པ་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན་གཞི་མེད་ཅེས་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་གཞི་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་འབང་མི་དགོས་པར་མེད་པར་གྲུབ་བོ། །ཆོས་ཅན་མ་རྟོགས་པར་ནི་ཆོས་རྟོགས་པར་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་སྙམ་ན། ཤེས་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཏེ། དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་ལྟའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་མ་གྲུབ་ཅེ་ན་ཞེས་དྲིས་པ་ཡིན་ནོ། །དེར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་བློ་དམིགས་པ་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ན་ཐལ་བ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའོ། །དམིགས་པ་མེད་པར་གནས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཟློག་པ་རྟོགས་པར་བྱའོ། ། ཡང་གང་གིས་བཟློག་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་མིག་ལ་སོགས་པའི་བློ་དམིགས་པ་མེད་པ་གང་དུ་མཐོང་ཞེ་ན། །ཟླ་གཉིས་རྣམ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་སྐྱེད་པས་འདི་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་ཟླ་བ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་འདི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རེ་ཞིག་ཟླ་བ་གཅིག་ནི་ཡོད་ཅེ་ན་དེས་ཅིར་འགྱུར། ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་པ་འདི་ནི་དེ་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན་དེ་ལྟར་ལྷག་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་པར་ཞེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཉེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ལན་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྣམ་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྣམ་པ་འདི་ཉིད་ནི་ཟླ་བ་བརྒྱའི་ཡང་ཡིན་ལ་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཤེ་ན། ཟླ་བ་དུ་མ་ཡང་རྣམ་པ་མཚུངས་པ་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་གཅིག་པོ་དེ་ལ་དུ་མའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་འདྲ་བམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འདི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཟླ་བ་ཉིད་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཟླ་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱི་རྗི་ལྟར་མི་འདྲ་ལྷག་པར་མི་འཛིན་པས་མི་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་གཞན་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་རང་གི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་ནི་ལྷག་པར་འཛིན་པས་འཁྲུལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་དབྱིག་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་ཀྱི། མེད་པའི་རང་བཞིན
Chinese
存在着行为。外境是无证悟的。即使没有证悟，但如果这样，对于果等可衡量的事物有什么过失呢？答：没有基础。法的基石就是外境的事物本身。因为没有它，它也就不需要依附，而是自然成立的。如果法性没有被证悟，那么证悟法是不合理的，这就是它的含义。如果认为外境的事物如何没有成立呢？回答说：知识。所谓“何时”是理由，因为不是与对境相关的缘故。因此，如果问：如何不是与对境相关的呢？回答说：会变成那样，即会变成与对境相关。如果眼睛等意识的对境本身就是原因，那么有什么过失呢？回答说：任何事物。也要理解，会变成无对境而存在，这是遮返。 进一步，如果问：用什么来理解遮返也能成立，眼睛等意识在哪里见到没有对境呢？回答说：具有二月相。因为什么产生了这个对境呢？回答说：所谓的“二月”的事物根本不存在。如果暂且说一个月亮是存在的，那么它会怎么样呢？这个二月的知识不是以它为对境的。如果问：为什么不以它为对境呢？回答说：因为没有特别的执着。如果说特别的执着本身就是过失，那么这不是回答，因为它不是那种形态。如果说这种形态也是一百个月亮的，更何况是两个月亮呢？回答说：即使许多月亮的形态是相似的，但是如何能对同一个事物产生具有多个形态的知识呢？因为自性不是相同的。如果不是这样，那么这也会变成正确的知识。如果说月亮本身是产生者，并且显现为月亮本身，那么如果不是不相同，没有特别执着，如何能不迷惑呢？回答说：如果具有其他事物的物体被认为是自身的自性，那么因为特别执着，就不会迷惑，就像有容器一样。但如果是没有的自性
English
There is action. The external world is without realization. Even if there is no realization, if that is the case, what fault is there in measurable things such as fruits? Answer: There is no basis. The basis of Dharma is the external object itself. Because it does not exist, it also does not need to be dependent, but is naturally established. If Dharmata is not realized, then realizing Dharma is unreasonable, that is its meaning. If you think, how is it that external objects are not established? Answer: Knowledge. The so-called "when" is the reason, because it is not related to the object. Therefore, if you ask: How is it not related to the object? The answer is: It will become like that, that is, it will become related to the object. If the object of the consciousness of the eyes, etc., is the cause itself, then what is the fault? Answer: Anything. It should also be understood that it will become existing without an object, which is a reversal. Furthermore, if you ask: With what can the understanding of reversal also be established, where do the eyes, etc., see without an object? Answer: Having two moons. Because of what does this object arise? Answer: The so-called "two moons" do not exist at all. If you temporarily say that one moon exists, then what will happen? This knowledge of two moons is not directed at it. If you ask: Why is it not directed at it? Answer: Because there is no special attachment. If you say that special attachment itself is a fault, then this is not an answer, because it is not that kind of form. If you say that this form is also of a hundred moons, let alone two moons? Answer: Even if the forms of many moons are similar, how can one object have knowledge with multiple forms? Because the nature is not the same. If it is not like this, then this will also become correct knowledge. If you say that the moon itself is the producer, and appears as the moon itself, then if it is not different, without special attachment, how can it not be confused? Answer: If an object with other things is considered to be its own nature, then because of special attachment, it will not be confused, just like having a container. But if it is a non-existent nature
Tibetan
་གྱིས་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་བཟུང་ན་ནི་མ་བཟུང་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཤེས་པ་དེ་ནི་དོན་དང་ལྡན་པར་སུས་ཀྱང་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ། །རྟ་ལ་རྭ་ཅན་དུ་འཛིན་པ་བཞིན་ནོ། །ལྡན་པ་ཅན་གྱི་རྭ་ཐ་དད་པར་བཟུང་ན་ནི་ཁྱད་པར་ངེས་པར་མ་བཟུང་ན་ནི་ཁྱད་བར་ངེས་པར་མ་ཟིན་ཡང་རྟ་མཐོང་བ་འཁྲུལ་པར་མི་གཞག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་ཡལ་ག་དང་ལོ་མ་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་རྟོག་པ་ལ་རྡུལ་ཐ་དད་པ་རྟོགས་པ་ན་རང་བཞིན་གྱིས་ཁྱད་པར་ངེས་པར་མ་རྟོགས་ཀྱང་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་གྱི། རྒྱུད་རིང་པོར་གོང་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་མེད་པ་ཐ་དད་པར་ཟླ་བ་རྟོགས་པ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། གཅིག་དང་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་དང་གཉིས་ནི་མེད་པས་སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་གཞན་དག་གི་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་ཅི་སྟེ་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པར་བརྗོད་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་མེད་པར་ཡང་འབྲས་བུའི་ཤེས་པ་ནི་ དམིགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་གྱི། འོན་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ནི་བཟུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །ལམ་གྱི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དེས་སྐྱེད་པ་ཉིད་འཕངས་པའི་བཟུང་བའི་དོན་སྣང་བ་ཙམ་མིན་ནམ། མདུན་དུ་གསལ་བར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། གཉི་ག་ནི་འཁྲུལ་པ་ཁ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དོན་བྱ་བ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བ་ལས་གཞན་དོན་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་འདོད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཅིག་གོ །འོན་ཏེ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བྱེད་དེ་རིགས་མཚུངས་པའི་མྱོང་བ་དེ་ཉིད་དམ་མིན་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་མི་མཐུན་པ་གཞན་ཡིན། ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་སུན་འབྱེན་པ་ནི་མེད་པས་དེ་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཁྱབ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་མེད་པར་འགྱུར་བར་མི་རིགས་སོ། །དེ་མེད་པས་ན་དེ་མེད་མིན། །ཞེས་ཇི་ལྟར་བརྗོད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མེད་པར་ནི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་ད་ལྟར་ཡང་ཕྱོགས་གཉིས་ཏེ། འབྲས་བུ་མེད་ན་རྒྱུར་འདོད་པའི་རང་བཞིན་ཉམས་པའམ། རྒྱུའི་ཐ་སྙད་གཉིས་པའི་རྒྱུ་དེ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་ཅིང་རྟོགས་འགྱུར་བ་ནི་གཞན་མེད་པས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བབ་ཅོལ་ཡིན་ནོ། །གཞན་མེད་ན་ནི་འབྲས་བུའོ། །གཞན་མེད་པར་ནི་
Chinese
如果抓住某些事物，那就会变成完全没有抓住。因此，没有人能够证明这个知识是具有意义的。就像把马当作有角一样。如果把具有角的角认为是不同的，如果没有明确抓住这个差别，即使没有抓住这个差别，也不会认为看到马是错误的。同样，在思考树枝和树叶等形状时，如果认识到不同的微粒，即使没有自然而然地明确认识到差别，也不是错误。但是，把长长的线想象成球状，那完全是错误的。同样，把不存在的事物想象成不同的月亮，那完全是没有目标的，因为和一个是不同的，而且因为两个是不存在的，所以不是产生者。这里迎接其他人的疑问，就是“如果原因本身”。如果说原因本身就是目标，那么在这种情况下，即使没有这样的原因，结果的知识也会变成没有目标的。然而，有人认为，外在的事物本身就是通过抓住而被作为目标的。道路的意义是这样的：难道不是仅仅显现出它所产生的抓住的意义吗？在前方清晰地显现，两者都是有错误的。对于“意义”等，有人认为，除了体验蓝色等事物之外，还有意义的自性吗？这是一种分别念。或者，把体验称为分别念，分为两种，是同类的体验本身，还是不同类的体验？对于第一种观点，没有反驳，因为它与成为其他意义的遍相分离。不应该变成没有意义。因为它不存在，所以它不是不存在。应该如何说呢？因为没有结果，所以不会变成原因，如果这样说，现在也有两种观点：如果没有结果，那么认为的原因的自性就会丧失，或者原因的术语，第二个原因，会失去产生作用的能力。其中，依赖于第一种观点进行解释，就是“结果”。以自己的体性成立并被认识，因为没有其他，所以说“不存在”是随便说的。如果没有其他，那就是结果。如果没有其他，那么
English
If some things are grasped, then it will become completely ungrasped. Therefore, no one can prove that this knowledge is meaningful. It's like considering a horse to have horns. If the horns with horns are considered different, if the difference is not clearly grasped, even if the difference is not grasped, seeing the horse will not be considered wrong. Similarly, when thinking about the shapes of branches and leaves, if different particles are recognized, even if the difference is not naturally and clearly recognized, it is not wrong. However, imagining a long line as a sphere is completely wrong. Similarly, imagining non-existent things as different moons is completely without an object, because it is different from one, and because two do not exist, they are not producers. Here, welcoming the doubts of others is "if the cause itself." If it is said that the cause itself is the object, then in this case, even without such a cause, the knowledge of the result will become without an object. However, it is thought that external things themselves are objects by being grasped. The meaning of the path is this: Isn't it just the appearance of the grasped meaning that it produces? It appears clearly in front, and both are flawed. Regarding "meaning" and so on, is it thought that there is a self-nature of meaning other than experiencing things like blue? This is a kind of conceptual thought. Or, calling experience a conceptual thought, it is divided into two types, is it the same kind of experience itself, or a different kind of experience? For the first view, there is no refutation, because it is separated from the pervading aspect of becoming another meaning. It should not become meaningless. Because it does not exist, it is not non-existent. How should it be said? Because there is no result, it will not become a cause. If you say that, there are now two views: If there is no result, then the nature of the cause that is thought of will be lost, or the term of the cause, the second cause, will lose the ability to produce an effect. Among them, relying on the first view to explain is "result." Established and recognized by its own nature, because there is no other, saying "non-existent" is casual. If there is no other, then it is the result. If there is no other, then