Tibetan
་དཔག་པས་ངེས་པར་བྱས་པས་ནི་དངོས་སུ་བསལ་བའི་དོན་དང༌། གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པ་ཁོ་ནའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་གྱིས་ཞེན་པར་བྱས་པས་ན་དངོས་སུ་སྣང་བ་མ་ཡིན་པ། དངོས་སུ་བསལ་བ་དང་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལྟར་ནུས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡིད་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་དུ་རྟོགས་པས་བརྟགས་པ་བཞིན་དུ་དེ་བཀག་ཀྱང་གནོད་པ་ཅི་ཡོད། ཁྱོད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་གྱི་མིང་བྱས་ཀྱང་དོན་མངོན་སུམ་བསལ་བར་ནི་བྱ་བར་མི་ནུས་ཏེ། དེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་ལས་འདི་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ཙམ་ཡིན་པར་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་པའི་དབང་པོས་བསྐྱེད་པའི་སེམས་ལ་དངོས་སུ་སྣང་བའི་དོན་དང༌། བརྟགས་པ་ཙམ་མཚུངས་པ་ཅི་ཡོད། ཡང་སྣང་བ་དང་ལྷག་པར་ཞེན་པ་དག་གི་ཁྱད་པར་གང་ཞེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་གྱིས་སྤྱོད་ཡུལ་མངོན་པར་འདོད་པའི་དངོས་པོ་སྟོང་པའམ། དངོས་སུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བཞིན་པ་ལ་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་ནི་བསྙོན་པར་མི་ནུས་སོ། །ངོ་ཤེས་པ་ལ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་ཉིད་ཡོད་པ་མིན་གྱི་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ནི་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་རེས་འགས་ངོ་ཤེས་པར་གྱུར་པ་ཙམ་ལ་དུས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ངེས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པའི་རང་བཞིན་ནི་དེ་སྣང་བར་ཡང་ཁས་ བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ངོ་ཤེས་པའི་ཐ་སྙད་ཉམས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བསལ་བའི་རང་བཞིན་ཡང་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ཡང་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཉེས་པ་གཞན་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གནས་སྐབས་ཙམ་དུས་གསུམ་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ངེས་ཀྱི། གནས་སྐབས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་གནས་སྐབས་དང་འབྲེལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་གནས་སྐབས་ཅན་དེའང་དོན་བྱ་བར་འགའ་ཞིག་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བའང་མ་ཡིན། རེ་ཞིག་མ་མཁོ་བ་ཡིན་ན་ནི། གལ་ཏེ་གནས་སྐབས་དག་ལས་ཐ་དད་པར་མི་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ཙམ་ལ་བརྗོད་ན། པའི་རྭའི་ཤས་པ་ཉེས་པ་ཅི་བྱས། འོན་ཏེ་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཉེ་བར་མཁོ་བར་ཁས་ལེན་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ་གནས་ལས་ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་དུ་མི་སྣང་བ་ནི་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཅན་གྱི་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཅན་དུ་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པར་ནུས། དེ་ལྟ་ན་ནི་མཐའ་ཡས་པའི་དངོས་པོ་རྟག་པར་ཡང་ཐལ་ལོ། །དེའི་ཕྱིར་གནས་སྐབས་ལས་ཐ་དད་པ་ནི་སྣང་བ་མ་ཡིན་ལ། དོན་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རུས་སྦལ་གྱི་སྤུ་དང་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་འཆད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གནས་སྐབས་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཙམ་གྱིས་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དེ་དག་ངེས་པར་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ནི་ལན་གྱི་སྐད་ཙམ་ཡང་ག་ལ་ཡོད། འདིས་ནི་གང་རྟགས་ལས་མ་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པར་བརྟེན་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཡིད་ཀྱིར་གྱལ་སྲིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིན་ནོ། །ངོ་ཤེས་པ་ཡང་རྟགས་ལས་མ་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འགལ་བས་ཁྱབ་པ་དམིགས་པའོ། །བཟློག་པ་ཚད་མ་ལ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ། དྲན་པ་རང་རྒྱུད་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པས་ན་གཏན་ཚིགས་རྟགས་ལས་མ་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟགས་ལས་མ་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས་དེ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ངོ་ཤེས་པ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གནས་སོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་གཉིས་ཀྱི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་གཅིག་ཉིད་མ་བཟུང་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། འཛིན་པར་བྱེད་པ་དག་ཡོད་དོ་ཞེ་ན་གལ་ཏེ་ཞེས་གསུངས་ སོ། །གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་དང་ཕྱིས་ཀྱི་དུས་དག་ཏུའོ། །ཤེས་པ་བཞིན་དུ་དུས་གཞན་མ་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གིས་སོ། །རེ་ཞིག་གང་གི་ལྟར་ན་བདག་མེད་བེམས་པོ་ཡིན་པ་དེའི་ལྟར་ན་ནི། ཇི་ལྟར་བློ་དང་དུ་བ་ལས་རྟོགས་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ལ་མ་རྟོགས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རིགས་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ཡང༌། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་ཡི་དང༌། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ལ་ནི། །མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཡང༌། ཇི་ཞིག་ལྟར་ཐ་དད་པར་ཡང་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་ན་མི་རིགས་པར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་འཇུག་པ་ཡང་དཔྱད་ཟིན་ཏོ། །དེས་བདག་ཉེ་བར་བཀོད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། འོན་ཏེ་ཡང་འགའ་ཞིག་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་པ་ནི་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་རྟེན་གྱི་གཞན་གྱི་དབང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་ན་དེ་གང་གི་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཤེས་པ་ཡལ་བར་དོར་ན་ནི་བདག་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་ཐ
Chinese
通过衡量确定，实际上是排除的意思，仅仅是成就和快乐合一。因为被其他的分别念所执着，所以不是实际显现，也不是实际排除、成就和快乐合一，因为不像比量一样没有能力。因此，在意识的王国里，像通过分别念考察一样，即使遮止它又有什么损害呢？即使你起了现量的名字，也不能在实际上排除现量，因此，和其它的分别念相比，这仅仅是更加执着而已，没有任何差别。因此，无过失的根识所产生的，实际显现的事物，和仅仅是分别念考察，有什么相同之处呢？再者，显现和更加执着有什么差别呢？仅仅通过分别念，对于想要显现的空性事物，或者实际上正在体验的事物，所有众生各自的觉知是无法否认的。对于认识，也不能说仅仅是更加执着，而没有体验的意义，因为如果对于慈爱等偶尔的认识，在所有时间里都以普遍的自性确定，并且随顺而行等，就会有过失。分别念本身所确定的自性，也应该承认是显现，如果不是这样，认识的名称就会消失。如果既是排除的自性，又是分别念，那会怎么样呢？这也是它本身的另一个过失。或者仅仅是暂时的，确定是三时，但不是暂时的，因此，进入和返回与暂时的状态没有关系，那么具有暂时状态的那个，对于某些事情的需要也不接近。如果暂时不需要，那么，如果仅仅说与暂时的状态不相显的觉知，那就像兔子的角一样有什么过错呢？或者如果承认在某些时候接近需要，那也是不合理的，因为与处所不同的自性不显现，怎么能说是现量和不可见的成立者所具有的接近需要呢？如果那样，那无边的事物
English
Through measurement and determination, it is actually the meaning of exclusion, and it is only the unity of accomplishment and happiness. Because it is clung to by other discriminations, it is not an actual appearance, nor is it an actual exclusion, accomplishment, and unity of happiness, because it is not as capable as inference. Therefore, in the kingdom of consciousness, just as it is examined through discrimination, what harm is there even if it is blocked? Even if you give it the name of direct perception, you cannot actually exclude direct perception, therefore, compared to other discriminations, this is only more clinging, and there is no difference. Therefore, what is the similarity between the things that actually appear to the faultless root consciousness and the mere examination of discrimination? Furthermore, what is the difference between appearance and greater clinging? Merely through discrimination, the emptiness of things that one wants to appear, or things that are actually being experienced, the individual awareness of all beings cannot be denied. Regarding recognition, one cannot say that it is merely greater clinging and has no meaning of experience, because if occasional recognition of love, etc., is determined by a universal nature at all times, and follows accordingly, there will be faults. The nature determined by discrimination itself should also be admitted as appearance, otherwise the name of recognition will disappear. If it is both the nature of exclusion and discrimination, what will happen? This is also another fault of itself. Or it is only temporary, and it is determined to be the three times, but it is not temporary, therefore, entering and returning have no relation to the temporary state, then that which has a temporary state is not close to the need for some things. If it is not needed temporarily, then, if one only speaks of the awareness that does not appear different from the temporary state, what fault is there like the horns of a rabbit? Or if one admits that it is close to need at some times, that is also unreasonable, because the nature that is different from the place does not appear, how can one say that it is the close need possessed by the establisher of direct perception and invisibility? If so, then the infinite things
Chinese
哦，那将永远是错误的。因此，与暂时不同的东西不是显现，也不是有用的。因此，它与乌龟的毛发没有区别。因此，通过理解具有解释性质的仅仅是暂时，从而使之成为一体，仅仅如此就是错误的。对于“过去和未来必定会被确定”这句话，连一句回答的话都没有。因为，由此可知，所有不从标志产生的依赖于相状的知识都不是量，例如，对虚幻城市相状的思维。说“认识也是不从标志产生的相状的思维”这句话，是由于矛盾而遍及的。反之，对于量来说，它是遍及的。由于记忆没有自续的特征，因此，理由会损害不从标志产生的相状的思维。因此，不从标志产生的相状的思维本身就安住于非量本身，因此它是遍及的。因此，认识就安住于非量。如果说，即使没有把握住两个现量的前后是同一个，但还是有把握者，那么就说了“如果”。“一个”是指先前和后来的时间。意思是说，像知识一样，没有遍及其他时间。 “由此也”是指我。暂时按照谁的观点，无我的事物是物质，按照那个观点，就像从接受智慧中理解一样，对于不是现量等境的，也是不理解的。因此，应该说的是，那也是现量等。对于心的自性来说，即使是现量等的自性，但由于以某种方式也承认了不同，因此不应该说不合理。现量等的进入也已经考察完毕。由此，自我进行安置有什么用呢？然而，依赖于某些东西的知识，由于变成了作者本身，因此是量，因为作者是依赖于他者的。如果没有它，那会是谁的作者呢？如果抛弃了被称为实体的实体知识，那么就不会变成有我。因此，相状
English
Oh, that would always be wrong. Therefore, what is different from the temporary is not an appearance, nor is it useful. Therefore, it is no different from a turtle's hair. Therefore, by understanding that what has the nature of explaining is merely temporary, thereby making it one, just that is a mistake. To the statement, "The past and future will surely be determined," there is not even a word of reply. For, from this it follows that all knowledge that relies on appearances that does not arise from signs is not valid cognition, such as the thought of the appearance of an illusory city. To say that "recognition is also a thought of appearance that does not arise from signs" is pervaded by contradiction. Conversely, for valid cognition, it is pervasive. Since memory does not have the characteristic of being self-contained, the reason harms the thought of appearance that does not arise from signs. Therefore, the thought of appearance that does not arise from signs itself abides in non-validity itself, therefore it is pervasive. Therefore, recognition abides in non-validity. If it is said that even if the prior and subsequent of two perceptions are not grasped as the same, there are still graspers, then it is said, "If." "One" refers to the prior and subsequent times. The meaning is that, like knowledge, it does not pervade other times. "By this also" refers to me. For the moment, according to whose view the selfless thing is matter, according to that view, just as it is understood from accepting wisdom, for what is not the object of perception, etc., it is also not understood. Therefore, what should be said is that that is also perception, etc. For the nature of mind itself, even if it is the nature of perception, etc., since difference is also acknowledged in some way, it should not be said to be unreasonable. The entry of perception, etc., has also been examined. What is the use of the self making arrangements by this? However, knowledge that relies on something, since it has become the agent itself, is valid cognition, because the agent is dependent on others. If there is no it, whose agent would it be? If the knowledge of the entity called entity is abandoned, then it will not become having a self. Therefore, the appearance