Tibetan
་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་འདི་ནི་དྲན་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་སྔར་གྱི་དུས་ན་ཡོད་པའི་མཐོང་བ་ཉིད་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ན། སྔ་མའི་རང་བཞིན་ནི་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་ཉིད་སྔར་ཡང་རྟོགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ད་ལྟར་བའི་རང་བཞིན་ཡང་དྲན་པས་ཡུལ་དུ་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། འདི་འགོག་པ་ནི་འོ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་ཇི་ལྟར་མི་བདེན་པ་ཡིན་ཞེ་ན་གཞལ་བྱ་དང་ཞེས་སྨོས་སོ། །བློ་གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་ཀྱི་དོན་བརྗོད་པ་ནི་དོན་གྱིས་གོ་བའམ། གཞན་གྱིས་ཀྱང་རུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་ཕན་ཚུན་གསལ་བར་མི་འཐད་སྙམ་ན་བློ་དག་ཅེས་སྨོས་སོ། །གསལ་མིན་བདག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བར་བྱ་བ་དང་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་བློ་དག་གོ །གསལ་བར་ བྱེད་པའི་བློ་ཡང་གསལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་པར་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་གསལ་བའི་སྒྲོན་མའོ། །དེ་དག་ལས་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བའི་ཤེས་པ་ལས་གཞན་པའི་དོན་ཏོ། །དེའང་ནི་ཞེས་བའོ། །འདི་ནི་ཤེས་པའོ་མྱོང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་རིག་པ་ཡིན་པའོ། །དེ་ཉིད་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲོན་མ་ཉིད་བཞིན་དུའོ། །དེ་དང་ཆོས་མཚུངས་ཉིད་ཀྱིས་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་མཚུངས་སོ། །འདི་འཛིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཛིན་ནའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་དོན་རིག་པ་འདི་ཕྱི་རོལ་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་མར་མེ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཕྱི་རོལ་དུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་རང་རིག་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར། འོ་ན་ཇི་ལྟར་མར་མེ་དཔེ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ཞེས་གསུངས་ཏེ་མར་མེ་ཡང་ངོ༌། །དཔེར་ན་མར་མེ་སྣང་བ་གཞན་གྱིས་གསལ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཡང་ཡིན་པ་དེ་ཙམ་གྱི་དཔེ་ཉིད་དོ། །བློ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློའི་བློ་ལའོ། །བློ་ཞེས་བྱ་བ་དོན་གྱི་བློའོ། །བློ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱི་བློའོ། །དོན་གཞན་ནི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་སྐྱེད་པ་ཤེས་པའི་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །བློ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བློའི་བློའོ། །གཞན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱི་བློའོ། །འོ་ན་གསལ་བ་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཡང་ཇི་ལྟར་གསལ་སྙམ་ན། དོན་དེའི་ངོ་བོས་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཤེས་པའི་ངོ་བོས་སོ། །དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་པ་ཉིད་ལས་གསལ་བར་བརྗོད་པར་ཟད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་ནི་འདི་གསལ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་དེ་གསལ་བ་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་བྱེད་སྙམ་ན་དེ
Chinese
名为此。此意之识乃是忆念，且其亦是于昔时存在之见，显现而执着，先前之自性于意之识中非显现。是故此于先前亦如何能觉悟，此亦名为，现时之自性亦为忆念所缘耶？此遮止乃是“抑或”。抑或意之识如何不真实耶？曰“所量”也。他识，此之义乃是言说，以义理解耶？抑或以他者亦可，如是也。如何互相明了不应理耶？曰“诸识”也。明与不明之自体，乃是欲为明了与明了者之诸识也。明了之识亦非明了，以未承诺自证故。他者，乃是不明了之灯也。彼等之外，乃是明了之识之外之义也。彼亦是也。此乃是识耶？是体验耶？乃是自证也。如是彼一般，乃如灯一般也。彼与法相同性故。如是说，乃是法相同也。若执持此，乃是执持识也。此，若此义之识非外境，则彼时如何与灯相同，然亦不转为外境，如是又如何不转为自证耶？抑或如何灯是譬喻耶？彼亦如是说，灯亦是也。譬如灯之显现非由他者所明了，如是识亦是，仅是如是之譬喻也。于识，乃是于识之识也。识，乃是义之识也。识乃是义之识也。他义乃是于义之自性中生起，乃是识之明了者也。一识，乃是识之识也。他者，乃是义之识也。抑或如何不明了之义亦明了耶？曰以彼义之体性，乃是以识之体性也。以彼之自性，仅是从识而说为明了，然就究竟而言，此并非明了也。抑或如何称彼为明了耶？
English
It is called this. This consciousness of mind is memory, and it is also the manifestation of the sight that existed in the past, and the clinging to it. The previous nature does not appear in the consciousness of mind. Therefore, how can this be realized in the past? This is also called, does the present nature also become the object of memory? This prevention is "or." Or how is the consciousness of mind not true? Say "measurable." Other consciousness, the meaning of this is to say, is it understood by meaning? Or it can be done by others, so it is. How can it be unreasonable to clarify each other? Say "all consciousness." The self of clarity and non-clarity is the consciousness that wants to be clear and clear. The consciousness that clarifies is also not clear, because it does not promise self-awareness. The other is the unclear lamp. Other than them, it is the meaning other than the clear consciousness. That is also it. Is this consciousness? Is it experience? It is self-awareness. Like that, it is like a lamp. Because it has the same Dharma. If you hold this, you are holding consciousness. This, if this consciousness of meaning is not an external object, then how is it the same as a lamp at that time, but it does not turn into an external object, so how can it not turn into self-awareness? Or how is the lamp a metaphor? He also said, the lamp is also. For example, the appearance of a lamp is not clarified by others, so is consciousness, it is only such a metaphor. In consciousness, it is in the consciousness of consciousness. Consciousness is the consciousness of meaning. Consciousness is the consciousness of meaning. The other meaning is born in the nature of meaning, it is the clarifier of consciousness. One consciousness is the consciousness of consciousness. The other is the consciousness of meaning. Or how can the unclear meaning also be clear? Say with the nature of that meaning, it is with the nature of consciousness. With its nature, it is only said to be clear from consciousness, but in the end, this is not clear. Or how do you call it clear?
Tibetan
་བཞིན་དུ་ཞེས་སྨོས་སོ། །བུམ་པ་སྔར་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ལ་ཕྱིས་ཀྱང་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའོ། །གསལ་བའི་རང་བཞིན་ནི་སྔར་དང་ཕྱིས་མེད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དེའི་ཚེ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡོག་པའོ། །འོན་ཏེ་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ལས་མིག་མངོན་དུ་ཕྱོགས་སོ་ཞེས་ངེས་སོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མིག་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཉིད་ལ་ཡང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱོང་བར་གྱུར་པ་ཉིད་དོ། །འོན་ཏེ་སྔར་བརྗོད་པ་ནི་ཡི་གེའི་ཕྱི་མོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་དེའི་ཚེའི་ཡི་གེ་ཕྱི་མོ་གཅིག་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་རིང་པོ་ཉིད་རིགས་སོ་ཞེ་ན་འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི། མི་ གནས་བཞི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་ཕྱི་མོ་རེ་རེ་འཛིན་པ་ཉིད་འདི་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཕྱི་མོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཐུང་དུ་ཡང་རིང་བོ་ཉིད་དུ་འཛིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་རྟོགས་པར་ན་རིང་པོར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། ཆོགས་པ་ཞེས་སྨོས་སོ་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡོམས་པའོ། །རང་རིག་པ་མེད་པར་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །རིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པའོ། །རྟོགས་མོད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྟེ། དོན་ཙམ་རྟོགས་སོ་ཞེས་ནི་འདོད་པའི་ཁོ་ནའོ། །འོན་ཀྱང་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྟོན་པ་ནི་འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་པའོ། །གང་གིས་ན་སངས་རྒྱས་པའིའོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་དེའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །བློ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱང་རིགས་མི་མཐུན་པའི་བློས་པར་མཆོད་པ་ལས་རིག་པར་བྱའོ། །གནས་སྐབས་འདི་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་དང་གཞན་གྱིས་རིག་པ་ལའོ། །འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཕ་རོལ་པོ་བློ་ཡང་གཞན་གྱིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །ཕྱི་མོ་རྣམས་ནི་མི་གནས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་གནས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རིང་པོ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡུལ་ཐ་དད་ན་བློ་ཡང་ཐ་དད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་གཞན་ཡང་བཟློག་པར་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གལ་ཏེ་འདིས་ནི་ཕ་རོལ་པོས་བློ་རྟོགས་པ་ཙམ་བརྗོད་ཀྱི་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློའོ། །རྣམ་འགྲེལ་བཤད་པའི་དོན་དུ་རེ་ཞིག་རང་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་འདི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཅིག་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་
Chinese
如是说。瓶子先前存在，后来也会存在，这是随行。光明的自性先前和后来没有，但那时存在，这是相违。如果说，从见到的词语就能确定眼识朝向，那么，对此的回答是，对于那个也是，就是对于眼识朝向也是。成为那样，就是成为经历。如果说，先前所说的是，与字母的后一个形相一起，在那时认为字母的后一个形相是同一个，因此理应是长，那么，对此的回答是，不住四。如果说，执持每一个后一个形相，这就会变成执持，那么，说了后一个形相，因为会变成即使是短的也执持为长的。如果认为，了知后一个形相的集合，就是了知为长的，那么，说了集合，那个也是，就是总合。认为没有自证，就不能了知先前和后来。长，是认为。虽然了知，这是结论，仅仅了知意义，只是意愿。然而，显示有差别，就是然而。以什么来成佛呢？对此的回答是，那个。即使是同一个心，也应当从以不同种类的心的供养中来了解。这两个阶段，是指自己和他人了知。像这样等等，是为了成立他人的心也是由他人来了解的。后一个形相不是不住，然而只是住，因此是执持长等等。如果境不同，心也不同，对于这个，显示没有其他的颠倒的了知，就是那样也，如果这个人仅仅说他人了知心，而不是说不同，那么，怎么说呢？这是心。为了解释释量论的意义，暂时说自己，就是如果这个。同一个
English
Thus it is said. The pot exists before and will exist later, this is following. The nature of clarity is without before and after, but it exists at that time, this is contradiction. If it is said that from the term of seeing, it is certain that the eye consciousness turns towards, then the answer to this is that it is also for that, that is, it is also for the eye consciousness turning towards. Becoming like that is becoming experienced. If it is said that what was said before is that together with the later form of the letter, at that time it is considered that the later form of the letter is the same, therefore it should be long, then the answer to this is the four non-abiding. If it is said that holding each later form, this will become holding, then the later form is said, because it will become that even the short is held as long. If it is thought that knowing the collection of later forms is knowing as long, then the collection is said, that is also, that is, the sum. It is thought that without self-awareness, one cannot know the former and the latter. Long, is thinking. Although knowing, this is the conclusion, merely knowing the meaning is only the intention. However, showing that there is a difference is however. By what does one become a Buddha? The answer to this is that. Even if it is the same mind, it should be understood from the offering with different kinds of minds. These two stages refer to knowing by oneself and others. Like this and so on, it is to establish that the mind of others is also to be understood by others. The later forms are not non-abiding, but only abiding, therefore it is holding long and so on. If the object is different, the mind is also different, for this, showing that there is no other inverted knowledge, that is also, if this person only says that others know the mind, but does not say different, then how to say it? This is the mind. In order to explain the meaning of Pramāṇavārttika, temporarily speaking of oneself, that is if this. The same.