Tibetan
་ཏོ། །གཞན་གྱི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཕྱི་མའི་དུས་སུའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ རི་ཁྲོད་རྗེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བའི་དོན་གཞན་དུ་མི་འཐད་པ་ལས་སོ། །གཅིག་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བ་ཉིད་རྟགས་སུ་ཁས་བླངས་པ་ནའོ། །གཞན་གྱི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བར་གྱུར་བ་རྟགས་སུ་ཁས་ལེན་པ་ནའོ། །གསལ་བ་མ་ཤེས་ན་གསལ་བར་གྱུར་པ་མི་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དབྱིག་པ་མ་རྟོགས་པར་དབྱིག་པ་ཅན་དུ་མི་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེས་ན་གསལ་བར་འགྱུར་བའི་དོན་ངེས་ལ་དེ་ལས་ཤེས་པ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཞེས་སྨོས་སོ། །འོན་ཏེ་གསལ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་དེས་ན། གསལ་བར་གྱུར་བའི་དོན་ངེས་པ་ནི་བློ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དོན་གྱི་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་བློ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་བྱ་བ་ཉིད་དཔག་མོད་བློ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བྱ་བ་ཡང་བློ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨོས་སོ། །གཞན་དུ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་སྤངས་ནས་ནི་ལས་སུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ལས་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ནའོ། །དེའི་ཚེ་བྱ་བ་ཙམ་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་འགྱུར་གྱི། བྱ་བའི་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བའི་བློ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བྱ་བ་ཁས་བླངས་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་བྱ་བ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །བྱ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་མཐོང་བ་ན་སྣང་བཞིན་པ་ལས་གཞན་ནམ། ལྟ་བ་ལས་གཞན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་བ་ཉིད་དུ་རིག་པ་ཡིན་ལ། གཟུང་བ་མཐོང་པ་དེ་ལས་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་རྗེས་སུ་དཔོག་གོ་སྙམ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ནི་མི་རུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བྱེད་པ་ནི་ངས་གཟུང་ངོ་ཞེས་བློས་སོ། །བློའི་བྱེད་པས་ཞེས་རང་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་ལས་སོ། །འོན་ཏེ་བྱ་བའི་མིང་ཅན་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བ་ཡང་དོན་ལས་གཞན་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། མཐོང་བའི་རང་བཞིན་དང་དོན་གྱི་རང་བཞིན་དུའོ། །ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དེ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དེ་ལས་མ་འདས་པས་འཛིན་པ་ཙམ་གྱི་བློས་བྱེད་པར་ཟད་ཀྱི་དོན་དེ་ལ་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་བྱེད་པ་ནི་ མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འདི་གཟུང་བཞིན་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གཟུང་བ་ཞེས་སྨོས་
Chinese
ཏོ། །གཞན་གྱི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཕྱི་མའི་དུས་སུའོ། །（“他时”指的是后世的识。）དེ་ཉིད་ཀྱི་ རི་ཁྲོད་རྗེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །（将“彼之山居述”连接起来。）རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བའི་དོན་གཞན་དུ་མི་འཐད་པ་ལས་སོ། །（“从比量”指的是从不适合其他的光明之义。）གཅིག་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བ་ཉིད་རྟགས་སུ་ཁས་བླངས་པ་ནའོ། །（“一时”指的是承认光明本身为相的时候。）གཞན་གྱི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བར་གྱུར་བ་རྟགས་སུ་ཁས་ལེན་པ་ནའོ། །（“他时”指的是承认已经显明为相的时候。）གསལ་བ་མ་ཤེས་ན་གསལ་བར་གྱུར་པ་མི་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དབྱིག་པ་མ་རྟོགས་པར་དབྱིག་པ་ཅན་དུ་མི་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །（如果不明了光明，则不能确定已经显明，就像不了解杖，就不能了解持杖者一样。）འོན་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེས་ན་གསལ་བར་འགྱུར་བའི་དོན་ངེས་ལ་དེ་ལས་ཤེས་པ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཞེས་སྨོས་སོ། །（如果认为，仅仅通过比量就能体验光明，因此可以确定将要显明之义，并由此推知，那么就说了“以比量”。）འོན་ཏེ་གསལ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་དེས་ན། གསལ་བར་གྱུར་བའི་དོན་ངེས་པ་ནི་བློ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དོན་གྱི་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་བློ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །（如果说，光明是通过现量来认识的，因此，确定已经显明之义是心识比量，那么就说了“义”，意思是说，那本身就是心识。）འོ་ན་བྱ་བ་ཉིད་དཔག་མོད་བློ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བྱ་བ་ཡང་བློ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨོས་སོ། །（如果问，行为本身可以衡量，但心识如何呢？就说了，行为也是心识。）གཞན་དུ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་སྤངས་ནས་ནི་ལས་སུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །（“非他”指的是舍弃了行为所作的差别，就不能成为作用。）ཁྱད་པར་ལས་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ནའོ། །（如果说是从差别而来。）དེའི་ཚེ་བྱ་བ་ཙམ་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་འགྱུར་གྱི། བྱ་བའི་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བའི་བློ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །（那时，只能推测行为本身，而不能推测成为行为差别的识。）འདི་ནི་བྱ་བ་ཁས་བླངས་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །（这是在承认行为之后说的。）ད་ནི་བྱ་བ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །（现在说行为本身不存在，即“从事物自性”。）བྱ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་མཐོང་བ་ན་སྣང་བཞིན་པ་ལས་གཞན་ནམ། ལྟ་བ་ལས་གཞན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །（在行为自性的见解中，除了显现之外，没有其他看法。）གཟུང་བ་ཉིད་དུ་རིག་པ་ཡིན་ལ། གཟུང་བ་མཐོང་པ་དེ་ལས་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་རྗེས་སུ་དཔོག་གོ་སྙམ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ནི་མི་རུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །（如果认为，认识到所取本身，从见到所取之处，可以推知能取，那么对此的回答是“那是不行的”。）བྱེད་པ་ནི་ངས་གཟུང་ངོ་ཞེས་བློས་སོ། །（能取是“我取”的心识。）བློའི་བྱེད་པས་ཞེས་རང་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །（因为心识的能取是自明的。）དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་ལས་སོ། །（“从彼”指的是从能取。）འོན་ཏེ་བྱ་བའི་མིང་ཅན་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བ་ཡང་དོན་ལས་གཞན་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། མཐོང་བའི་རང་བཞིན་དང་དོན་གྱི་རང་བཞིན་དུའོ། །（如果说，以行为之名的能取之相见到的也与义不同，那么，那时就会见到两种自性，即见解的自性和义的自性。）ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དེ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དེ་ལས་མ་འདས་པས་འཛིན་པ་ཙམ་གྱི་བློས་བྱེད་པར་ཟད་ཀྱི་དོན་དེ་ལ་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་བྱེད་པ་ནི་ མ་ཡིན་ནོ། །（“如其所住”指的是，因为没有超出义的如是安住，所以仅仅以能取的心识来作用，而没有对义本身做任何区分。）འོན་ཏེ་འདི་གཟུང་བཞིན་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གཟུང་བ་ཞེས་སྨོས་
English
To. The term "other time" refers to the time of the later consciousness. Connect "the hermitage of that one is described" accordingly. The term "from inference" means from the fact that the meaning of clarity is not suitable for anything else. The term "one time" refers to when clarity itself is accepted as a sign. The term "other time" refers to when what has become clear is accepted as a sign. If clarity is not understood, then what has become clear is uncertain, just as one cannot understand someone with a stick without understanding the stick. However, if it is thought that clarity is experienced through inference itself, then the meaning of becoming clear is certain, and from that, knowledge is inferred, then it is said "by inference." However, if it is said that clarity is realized by direct perception itself, then the certainty of what has become clear is a mental inference, then it is said "of the object," meaning that it itself is the mind. If it is asked how the mind is, even though the action itself is measured, then it is said that the action is also the mind. The term "not other" means that it is not possible to become an action after abandoning the distinction made by the action. If it is said that it is from the distinction itself. At that time, only the action itself will be inferred, but not the mind that becomes the distinction of the action. This is spoken after accepting the action. Now, saying that the action itself does not exist is "from the nature of the object." In the view of the nature of action, is it other than what appears, or is it not other than the view? If it is thought that one recognizes the object itself, and from seeing the object, one infers the agent, then the answer to this is "that is not permissible." The agent is the mind that says "I grasp." Because the agent of the mind is self-evident. "From that" means from the agent. However, if it is said that seeing with the characteristic of the agent, which is named action, is also different from the object, then at that time, two natures will be seen, the nature of seeing and the nature of the object. "As it abides" means that because it does not go beyond how the object abides, it only acts with the mind of grasping, and does not make any distinction in the object itself. However, if it is said that this becomes superior due to the object being grasped, then it is said "object".
Tibetan
སོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་རང་བཞིན་དང་མི་མཐུན་པར་འཛིན་ན་ཡང་ངོ༌། །རང་གི་དུས་ཐམས་ཅད་དང་མ་འབྲེལ་ཡང་སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་གསལ་བྱེད་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཇི་སྲིད་གནས་པའི་དུས་དེ་སྲིད་པ་འབྲེལ་པ་ནི་སྒྲོན་མས་བུམ་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པས་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ལའང་ཞེས་བྱ་བའོ། །མཚུངས་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲོན་མས་ཀྱང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་བུའི་ཞེས་བྱ་བ་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་བྱ་བ་དེའི་ཚེ་དོན་དེ་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་གསལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་བར་སྐྱེའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པས་ན། དེ་ལྟར་དོན་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་ནི་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་དང་ལས་དང་བྱེད་པ་པོའི་དངོས་པོའི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རྟག་པའི་དོན་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཐ་སྙད་འདིར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་ན། ངས་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཅི་སྐད་དུ་བཤད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཏེ། སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཉེ་བར་སྤྱོད་བའི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་དེའི་དབང་གིས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའི་ཆའི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་སོ། །འོན་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དུའོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་ཤེ་ན། འདི་ལྟར་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་བློ་གང་ཡིན་པར་འགྱུར་སྙམ་ན། ཁྱད་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་བློ་ཞེས་རབ་ཏུ་བརྗོད་དེ་བློས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་དོན་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་ཤེས་པ་ཉིད་དེ། ཤེས་པར་འགྱུར་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དོན་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི་དོན་ཏེ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཤེས་པ་དོན་ལས་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའི་དོན་ཙམ་ཤེས་སྙམ་ན། དོན་ཤེས་ཙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དོན་ཤེས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ནི་མ་ཡིན་པར་གྱུར་ན། དོན་དེ་རིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཧ་ཅང་ ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དོན་ཙམ་ལས་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཤེས་པ་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་ཐལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འོན་ཏེ་དོན་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་འདིས་ནི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་རྟོགས་སུ་ཆུག
Chinese
索！即使认为“他处”与存在的自性不相符。即使与自身的所有时间无关，灯等也是瓶子等的显现者。如果说，如同瓶子等存在多久，与之相关联的时间，灯不是显现瓶子的那样，知识也是如此。对此的回答是“于彼亦然”。确立相似性是“如果”。“彼亦”是指灯。“如是”是指在成为显现之自性的行为之时，事物本身就如是，即生起为显现之自性，如此说来，就应与“如是义”相连。刹那之间，行为、作者、业和作者的实物是不合理的，因为那是依赖于常恒之义的缘故。那么，在此处语词如何变化呢？“我”如是说。所说为何，即是导师说，由产生作用的近行差别，以及由因果实物部分的差别而来。或者，如何理解“所取和能取是不存在的”呢？“如此”如是说。那么，会变成什么心识呢？“差别”是说，在成为知识的差别本身上，就如是说“心识”，那么心识做什么呢？这是其含义。或者，事物成为被知，即是知识本身，如果认为不是完全确定为成为被知，那么，事物成为被知的人，就是事物，即是知识，这是所理解的，因此知识不会与事物相异。那么，如何仅知与知识分离的事物呢？“仅知事物”是说，如果不是事物成为被知，那么，事物会变成明智本身，如果那样，就会太过分，因为仅从事物进行推断，就会导致推断一切知识等等。或者，以“事物成为被知”等等的这种方式，就能理解成为事物自性的知识本身。
English
So! Even if it is considered that "other place" does not conform to the nature of existence. Even if it is unrelated to all of its own time, lamps and the like are the manifestors of vases and the like. If it is said that just as vases and the like exist for as long as they are related to time, the lamp does not manifest the vase in that way, knowledge is also like that. The answer to this is "also in that case." Establishing similarity is "if." "Also that" refers to the lamp. "Such" means that at the time of becoming the nature of manifestation, the thing itself is such, that is, it arises as the nature of manifestation, so it should be connected with "such meaning." In an instant, the action, the agent, the object, and the reality of the agent are unreasonable, because that is dependent on the meaning of permanence. Then, how does the word change here? "I" said so. What is said is what the teacher said, from the difference of the near practice of producing action, and from the difference of the parts of the cause and effect reality. Or, how to understand that "what is taken and what can be taken do not exist"? "Thus" said so. Then, what kind of consciousness will it become? "Difference" is saying that on the difference of becoming knowledge itself, it is said "consciousness" in that way, then what does consciousness do? This is its meaning. Or, the thing becomes known, that is knowledge itself, if it is thought that it is not completely determined to become known, then the person who becomes known is the thing, that is knowledge, this is what is understood, therefore knowledge will not be different from the thing. Then, how to know only the thing separated from knowledge? "Only knowing the thing" is saying that if it is not that the thing becomes known, then the thing will become wisdom itself, if that is the case, it will be too much, because inferring only from the thing will lead to inferring all knowledge and so on. Or, in this way of "the thing becomes known" and so on, one can understand the knowledge itself that has become the nature of the thing.