Tibetan
གཅིག་མ་རྟོགས་ན་ཡང་གཞན་ཡང་མ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ཉིད་འཆད་པ་ནི་གཅིག་རྟོགས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་འདི་ལྟར་གསལ་ཞེ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཅིག་རྟོགས་པས་གཞན་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་འདིར་ཐལ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་ཇི་ལྟར་དགོངས་པའོ། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །གལ་ཏེ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དྲན་པ་དེའི་ཚེ་གཟུང་བ་ཡང་དྲན་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། སྤྱི་ལ་ནི་ཞེས་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་རྟོགས་སོ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་རང་རིག་པ་ ཡིན་ནོ་སྟེ། གཞན་གྱིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ངས་ཞེས་གསུངས་སོ། །བློ་དེ་ནི་གཞན་གྱིས་འཛིན་པར་འགྱུར་གྱི། རང་གི་ངོ་བོས་ས་རིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་རིག་པ་སྔ་མ་འགགས་སྙམ་ན། དེ་ནི་ཞེས་གསུངས་ཏེ་བློའོ། །གཟུང་བར་བྱ་བ་མྱོང་བ་སྔ་མའི་རང་བཞིན་ཡང་འགགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མྱོང་བ་སྔ་མའི་རང་བཞིན་མེད་མོད་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཁོ་ནའོ་སྙམ་ན། རང་གི་མེད་པ་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་མྱོང་བ་གཉིས་པ་བདག་གི་རང་བཞིན་རིག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། རང་གི་རང་བཞིན་ཡང་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བའི་རང་གི་ངོ་བོའོ། །འོན་ཏེ་ཤེས་པ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཁས་ལེན་ན་དེའི་རང་རིག་པ་ཉིད་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེས་ན་མངོན་བར་འདོད་པ་གྲུབ་པོ། །འོན་ཏེ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ནི་འདོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འོན་ཀྱང་དེ་ནི་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། ཐུག་བ་མེད་པར་ཞེས་གསུངས་སོ། །བཟློག་པའི་རྣམ་འགྲེལ་གྱིས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། རང་ཉིད་ཐལ་བ་བརྗོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བློ་ཡང་སྤྱིའི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས་རྣམ་འགྲེལ་ལས་བརྗོད་པའི་བཟློག་པ་ནི། བློ་ནི་ཞེས་སྨོས་སོ། །དྲན་པས་བློ་འཛིན་པ་ན་ཡང་བདག་གི་བ་ཉིད་ཀྱིས་ནང་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཕྱོགས་པར་རོ། །འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློ་དེ་མ་ངོན་སུམ་གྱིས་འཛིན་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་དུ་ཕྱོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་མི་འདོད་པ་སུན་འབྱིན་པ་གཞན་ཡང་བརྗོད་པ་ནི། ཐ་དད་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པར་རོ། །ཡུལ་མཚུངས་ཀྱང་ཞེས་བྱ
Chinese
如果一个不理解，其他的也不会理解。解释这个就是“如果理解了一个”等等。怎样才能这样清楚呢？就是“色等”等等。因为理解了一个，其他的也必定会理解，所以在这里怎样会成为过失呢？是怎样想的呢？“执持者本身”的意思是，不是所执持的。如果因为是执持者，那么回忆的时候，所执持的也有回忆吗？回答说，是对总的方面说的。如果说，因为认识而进行称谓，怎样是自证呢？因为执着于被他人认识，回答说，“我”这样说了。那个心识会被他人执持，但不是以自己的体性来认识，这是所要表达的意思。又怎样认为先前的意识已经灭尽了呢？回答说，“那”样说了，就是心识。因为所执持的，先前体验的自性也灭尽了。如果说，虽然没有先前体验的自性，但那样也只是体验而已，回答说，“自己的没有”这样说了。那么，第二个体验是我的自性，是认识吗？回答说，“自己的自性也”这样说了。“那”是指自己的体性。如果承认知识会变成境的相状，那么就应该承认它的自证性，因此，所希望的就成立了。如果说，境的相状只是希望而已，然而那是被他人体验的，回答说，“没有穷尽”这样说了。因为以遣返的方式进行了解释。自己陈述过失就是“如果”等等。心识也被认为是总的实物，为了消除这样的疑惑，从释论中陈述了遣返，就是“心识”这样说了。回忆执持心识的时候，也会因为是我的而显现在内。像那样，是指朝向外面的。这个也，是指那个心识不是直接执持，因为自己的体性是不同的。像那样朝向外面，怎样驳斥不希望的观点呢？还说了其他的，就是“不同的”等等。像那样，是指与执持者不异体。即使境相同
English
If one does not understand, others will not understand either. Explaining this is "If one understands," and so on. How can it be so clear? It is "form, etc." and so on. Because understanding one thing, others will surely be understood, so how can there be a fault here? What is the intention? "The holder itself" means that it is not what is held. If, because it is the holder, then when recalling, does the held also have recollection? The answer is, it is said in general terms. If it is said that because of recognition, a term is used, how is it self-awareness? Because of clinging to being recognized by others, the answer is, "I" said it this way. That consciousness will be held by others, but it is not recognized by its own nature, this is what is meant. Furthermore, how is it thought that the previous consciousness has ceased? The answer is, "That" is said, which is consciousness. Because what is held, the nature of the previous experience has also ceased. If it is said that although there is no nature of previous experience, but even so, it is only experience, the answer is, "One's own absence" is said in this way. Then, is the second experience my nature, is it knowledge? The answer is, "One's own nature also" is said in this way. "That" refers to one's own essence. If it is admitted that knowledge will become the aspect of an object, then its self-awareness should be admitted, therefore, what is desired is established. If it is said that the aspect of an object is only a wish, but it is experienced by others, the answer is, "Without end" is said in this way. Because it is explained in the manner of refutation. Stating one's own fault is "If," and so on. Consciousness is also considered to be a general entity, in order to eliminate such doubts, the refutation stated in the commentary is, "Consciousness" is said in this way. When memory holds consciousness, it will also appear inwardly because it is mine. Like that, it refers to facing outwards. This also, refers to that consciousness not directly holding, because its own nature is different. Like that, facing outwards, how to refute the unwanted view? It is also said otherwise, which is "different," and so on. Like that, it means not being different from the holder. Even if the object is the same
Tibetan
་བ་ནི་གཟུགས་དང་རོ་ལ་སོགས་པར་རོ། །འོན་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་འདྲེས་པས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། འདྲེས་པས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དཔེར་ན་གོང་བུའི་རྣམ་པ་འཛིན་པ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཅིར་ཡང་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མི་མྱོང་ན། ཡུལ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་གི་ཚིག་ལེ་འུར་བྱས་ པས་རྣམ་འགྲེལ་ལས་འཆད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ངོ་བོར་ཡུལ་རྣམ་པར་རོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་དོན་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་བྱ་བར་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་མེད་ནའོ། །དོན་ཡང་རིག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་རང་རིག་པ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་བློ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གཞན་རིག་པས་ཞེས་སྨོས་སོ། །འོན་ཏེ་རིག་པ་བློའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་དེས་ན་ཇི་ལྟར་དེ་མེད་པར་དེར་འགྱུར་སྙམ་ན། དོན་གྱི་ཞེས་གསུངས་སོ། །བདག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ཅན་གྱི་འདོད་པའོ། །དེ་ནི་རང་རིག་པ་ཡིན་གྱི་བློའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བདག་ཉིད་རིག་པ་ནི་བློའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དང་འདྲ་བའི་རྣམ་པས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྣམ་པ་ཙམ་ཡིན་ནའོ། །དེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་དེའི་རྣམ་པ་ཙམ་གྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་འདུ་བའི་འགྲེལ་པའམ་གཞན་གྱིས་བདག་རྟག་པའམ་ཁྱབ་པ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བློ་ཡིན་པ་དེས་ན་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་དེས་ཀྱང་གཞན་ནི་བློ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ལ་གནས་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཚེ་རྩོལ་བ་གཅིག་ལ་རྩོལ་བ་གཞན་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་རྩོལ་བ་གཉིས་ཕན་ཚུན་བློ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །བདག་ལ་གནས་པའང་ཇི་ལྟར་རིག་ཅིང་རྟོགས་ཏེ། བདག་ཉིད་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །ཅི་སྟེ་ཐ་དད་པར་མ་རྟོགས་ན་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་བློ་གཉིས་ལས་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་གྱི་ཐ་དད་པར་མི་རྟོགས་ན་བརྟེན་པ་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་དེས་འདི་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་བློ་གཉིས་དང་བདག་དེ་གསུམ་མོ། །འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་བདག་མ་རྟོགས་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་བདག་མ་རྟོགས་ན་དེའི་ཚེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་ཞེ
Chinese
是对于色和味等等。如果认为能取和所取混杂，因此不能辨别，那么，就说是混杂。譬如像执持球状一样。如果说一切都变得毫无用处，那么，意思就是如果不体验境的相状，那么，也不是体验境。自己随意造作，从《释量论》中解释说，如果是这样。境在其自性中显现。所谓“彼”，就是说彼之相本身就是体验意义。即使在其作用中没有自证的自性，意义也不会变成识。如果说没有自证，怎么会是意识呢？回答说，是因为有他证。如果认为识是意识的特征，那么怎么能在没有识的情况下成为意识呢？回答说，是境的缘故。所谓“我”，是数论派的观点。那是我证，而不是意识的自性。因此，我自身证不是意识的特征，因为是错乱的缘故。所谓“他”，是通过与他相似的相状。所谓“彼时也”，即使只是彼之相。所谓“彼之宣说”，就是说只是彼之相。如果认为，结合的解释或者他人所说的常我或者遍在于何处，那本身就是意识，因此境的相状也不能是他者，因为没有安住于我之上的缘故。对此的回答是，那也是不行的。当在一个作用上产生另一个作用时，那时两个作用会互相变成意识。安住于我之上又如何知晓和理解呢？因为不能理解我自身。如果不能区分，那么它的自性也会被理解为与两个意识不同，但事实并非如此，如果不理解所依，就不能理解能依。以那个理由，这三个，就是说两个意识和我，这三个。为了阐明这一点，就说是如果不理解我。所谓色等等，就是瓶子等等。因此，如果不理解我，那么那时色等等也会被理解为依赖于它。从那之后，
English
It is with regard to form and taste, etc. If it is thought that the grasped and the grasper are mixed, and therefore cannot be distinguished, then it is said to be mixed. For example, like holding a ball shape. If it is said that everything becomes useless, then the meaning is that if the aspect of the object is not experienced, then it is not experiencing the object either. One's own words are made up, and explained from the Commentary on Valid Cognition, saying, if it is so. The object appears in its own nature. The so-called "that" means that the aspect of that itself is the experience of meaning. Even if there is no self-awareness in its function, the meaning will not become consciousness. If it is said that if there is no self-awareness, how can it be consciousness? The answer is, it is because of other-awareness. If it is thought that consciousness is the characteristic of consciousness, then how can it become consciousness without it? The answer is, it is because of the object. The so-called "I" is the view of the Samkhya school. That is self-awareness, not the nature of consciousness. Therefore, self-awareness is not the characteristic of consciousness, because it is mistaken. The so-called "other" is through an aspect similar to the other. The so-called "at that time also" is even if it is only the aspect of that. The so-called "declaration of that" means only the aspect of that. If it is thought that the explanation of combination or the eternal self or the one who abides everywhere, which is said by others, is itself consciousness, therefore the aspect of the object cannot be the other, because it does not abide on the self. The answer to this is that that is also not possible. When another effort arises from one effort, then the two efforts will become consciousness to each other. How can abiding on the self be known and understood? Because the self cannot be understood. If it cannot be distinguished, then its nature will also be understood as different from the two consciousnesses, but it is not so, if the support is not understood, the supported cannot be understood. For that reason, these three, that is, the two consciousnesses and the self, these three. To clarify this, it is said that if the self is not understood. The so-called form, etc., are pots, etc. Therefore, if the self is not understood, then at that time form, etc., will also be understood as dependent on it. From then on,