Tibetan
དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། འོ་ན་སྔོན་པོའི་བློ་ཞེས་ཐ་དད་པར་ཇི་ལྟར་སྟོན་སྙམ་ན། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའོ། །ཕྱི་མའི་ཤེས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོའི་ཤེས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་འདི་ནི་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སོ། །ཐ་དད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པའི་བཟོས་སྤྲུས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཚད་མས་གྲུབ་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས། གཞན་ཚད་མས་མ་གྲུབ་བ་འགོག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་དེ་ནི་ཚད་མས་གྲུབ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བློ་ཉིད་དགག་པར་བྱའོ་སྙམ་ན་དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཅེས་བྱའོ། །ཅི་སྟེ་བློར་སྨྲ་བས་ཀྱང་དོན་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བློ་ཉིད་རབ་ཏུ་མི་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། བློ་དང་ལྡན་པས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བས་ནིའོ། །གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་བློ་རང་རིག་པས་གྲུབ་པར་ཁས་བླངས་ནས་དོན་ཡོངས་སུ་འདོར་བ་དེ་བཞིན་དུ་དོན་ཡང་རང་རིག་པར་ཁས་བླངས་ནས་བློ་དོར་བར་བྱའོ་སྙམ་ན། འོན་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་བློ་མེད་དོ་ཞེ་ན་ནི་དེ་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་ན་འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་ཅེས་གསུངས་སོ། །བློ་གཞན་དྲན་པ་དེ་ལྟར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློ་གཞན་གྱིས་སོ། །སྔོན་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྔ་མ་དེ་ཉིད་དྲན་པ་ལ་གནས་པར་ཚད་མར་གང་ལས་ངེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། དེ་ལྟར་རྟོགས་ཀྱང་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་མི་བྱེད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་འདི་ལྟར་དེ་ལ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཡང་སྣང་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན་དེ་ལ་ཤེས་པ་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་དང་འབྲེལ་བ་ནི་དོན་དང་འབྲེལ་པའོ། ། རྒྱུ་དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་པའི་ཡུལ་དེའོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ནི་དོན་དང་བཅས་པར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་དོན་ཐ་དད་པ་ཉིད་དྲན་པར་འགྱུར་མོད་ཤེས་པ་སྔ་མའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པར་གོ་དྲན་སྙམ་ན་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དོན་ལ་རྒྱུ་དེས་ན་དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་སྟོབས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་འཁྲུལ་ནས་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།
Chinese
那样的形态会是怎样呢？如果认为如何能显示出“青色的心识”这样的差别呢？（答：）就叫做青色等等本身。（而）“随彼之相”的意思就是随顺青色本身之相。（而）“后来的识”的意思是，在青色的识之后紧接着生起的，以“这是青色的相”这样的方式进行分别。（而）“差别”的意思是，由分别的造作所粉饰的。这样一来，依靠着已经由量成立的事物，就能遮遣其他未由量成立的事物。连接此二者的是“如果”这个词。如果认为应当依靠已经由量成立的事物来遮遣心识本身，那么对此（回答）“暂且”。如果（有人）说，即使是心识论者也应当承认外境，如果不是这样，心识本身也无法成立。（答：）“具有心识者”的意思是，就是说，宣说了识者。如果认为，就像承认了心识由自证成立而完全舍弃外境一样，外境也应当承认由自证成立而舍弃心识。（答：）如果说，没有与青色等等的相不同的心识，那么它如何能存在呢？对此所说的是“如何刹那”。其他的念头也是如此，是青色等等的相。因此，（“因此”的意思）是由其他心识。如果问：如何能由量确定先前的青色识安住在念头中呢？对此所说的是“如是性”。即使如此理解，如果不如是称说，那么那时一切都会毁灭，这是它的意思。如果问：那么，像这样，境的相也显现于它，这是如何呢？对此说“识是”。与它相关联的是与境相关联。因此，“因为”的意思是识的对境。而“其他”的意思是没有外境。这样就是与外境一起。如果认为，即使是这样，虽然会忆念不同的外境本身，但如何能理解忆念成先前识的自性呢？对此（回答）说，对外境而言，因此，凡是以它的相本身来理解的，就称之为“力”，而那也是错乱而变化的。
English
How would such a form be? If one wonders how to show the difference of 'blue consciousness,' it is called the blue and so forth itself. 'Following its aspect' means following the aspect of blue itself. 'The subsequent consciousness' means that which arises immediately after the blue consciousness, distinguishing it as 'this is the aspect of blue.' 'Difference' means adorned by the fabrication of distinction. In this way, relying on what has been established by valid cognition, one can refute other things that have not been established by valid cognition. What connects these two is the word 'if.' If one thinks that one should rely on what has been established by valid cognition to refute consciousness itself, then to this (the answer is) 'for the moment.' If (someone) says that even a mind-only proponent should acknowledge external objects, otherwise consciousness itself cannot be established. (Answer:) 'One who possesses consciousness' means, that is, one who proclaims consciousness. If one thinks that just as one acknowledges that consciousness is established by self-awareness and completely abandons external objects, external objects should also be acknowledged as established by self-awareness and consciousness should be abandoned. (Answer:) If one says that there is no consciousness different from the aspect of blue and so forth, then how can it exist? To this, what is said is 'how momentary.' Other thoughts are also like that, they are the aspects of blue and so forth. Therefore, ('therefore' means) by other consciousness. If one asks: how can one ascertain by valid cognition that the previous blue consciousness abides in the thought? To this, what is said is 'suchness.' Even if understood in this way, if one does not speak in this way, then at that time everything will be destroyed, that is its meaning. If one asks: then, how is it that the aspect of the object also appears in it like this? To this, it is said 'consciousness is.' What is related to it is related to the object. Therefore, 'because' means the object of consciousness. And 'other' means without external objects. Thus, it is together with external objects. If one thinks that even so, although one will remember the different external objects themselves, how can one understand remembering as the nature of the previous consciousness? To this (the answer) is said, for the external object, therefore, whatever understands it as its own aspect is called 'power,' and that is also mistaken and changing.
Tibetan
།དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྣང་བ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་ཡང་ངོ༌། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུའི་ཉེས་པ་ཡོད་པ་དེས་ན་དེ་ནི་མི་རུང་ངོ༌། །འོན་ཏེ་གཟུགས་མེད་པར་སྣང་བ་གཟུང་བར་མི་ནུས་པས་ན་སྣང་བ་གཟུགས་སུ་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གཞན་དུ་ཡང་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། ཇི་ལྟར་གཟུགས་ཞེས་གསུངས་སོ། །འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དྲན་ན་རྒྱུ་གཟུགས་ཀྱང་དྲན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་ལེན་ནའོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་ངེས་པ་འདིར་མི་འགྱུར་སྙམ་ན་དོན་དེ་ནང་དུ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་འཛིན་པའོ། །གཉི་གའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱིས་ཤེས་པ་ལ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ལ་ཡང་ངོ༌། །ངེས་པར་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་གཉིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཤེས་པ་གཉིས་པ་ལ་ངེས་པར་འཛིན་པ་དྲན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སེམས་དེ་དེས་སོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་ཡང་ངོ༌། །རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་དོན་བརྗོད་པ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཤེས་པ་དྲན་པའོ། །བློ་སྔ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་འཛིན་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྔ་མ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཉིད་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དོན་གྱིས་ཤེས་པ་དོན་རྣམ་པ་ཅན་དུ་མ་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་བློ་སྔ་མ་འབའ་ཞིག་ཀྱང་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །འཛིན་པ་ལ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ཏེ་གཟུང་བ་མ་དྲན་ན་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱེད་ཕྱི་ མ་འཆད་པ་ནི་འཛིན་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བའི་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་སྟེ། གཟུང་བ་ཉེ་བ་ན་གཞན་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུང་བའི་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པའི་རང་བཞིན་དུ་ནི་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དེས་ན་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་གཞན་དུ་དྲན་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་དྲན་པར་བྱ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན། དེ་སྣང་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་སྣང་བ་ཉིད་དོ།
Chinese
如此，即能领悟其为事物之相。所谓“二”，也指显现和作意。因为有那样的过失，所以那是不行的。如果无色之显现无法把握，那么显现就会变成色。如果认为识也能执持其他，那么为何说为色呢？即使仅凭果就能如此领悟，所谓“也”，是因为识是果，忆念它，也会忆念因色，这是承认。又如何能使此处的确定不改变呢？所谓“其中”，即是此意。所谓“第一”，即是执持事物。所谓“非二者之自性”，即是说，阐明此者，仅仅是执持之相。所谓“第二也”，也指以事物了知者，也指执持者。所谓“以确定执持之心”，阐明此者，即是所谓“第二”，对于第二识，以确定执持，即是具有忆念之相的心。所谓“彼也”，即是第二也。所谓“于同一自性”，此即是说，表达事物，即是执持之相。所谓“第二”，即是了知事物之忆念。所谓“前念”，即是执持事物。前识与事物之相连结，是这个意思。从反面来说，即是所谓“如果”。如果以事物了知者未变成事物之相，那么那时就只会缘于前念。对于执持也有怀疑，如果不忆念所执持之物，那就不是执持者。解释后半部分，即是所谓“为执持故”。所谓“彼”，即是远离所执持之作用，即是执持者之自性。所谓“所执持接近时，成为他者”，即是说，并非成为具有所执持之作用的自性。因此，忆念成为非执持者之自性的他者，即是成为那样的状态，即是说，忆念成为非执持者之自性，那又如何能成为执持者呢？所谓“彼即是显现”，即是所执持之显现。
English
Thus, it will be understood as the very aspect of things. The term "two" also refers to appearance and attention. Because there is such a fault, it is not acceptable. However, since the appearance of the formless cannot be grasped, the appearance will become form. If one thinks that consciousness can also grasp other things, then why is it said to be form? Even if it is understood in this way by the fruit itself, the term "also" means that since consciousness is the fruit, remembering it also means remembering the cause, which is form, this is an admission. Furthermore, how can this certainty not change here? The term "within that" means this intention. The term "first" means grasping the object. The term "not the nature of both" means that clarifying this is merely the aspect of grasping. The term "second also" also refers to knowing by the object, and also refers to the one who grasps. The term "with a mind that definitely grasps" clarifies that the term "second" refers to the second consciousness, with definite grasping, that is, the mind with the characteristic of memory. The term "that also" means the second also. The term "in the very same nature" means that expressing the object is the aspect of grasping. The term "second" means the memory of knowing the object. The term "previous mind" means grasping the object. The previous consciousness connects with the aspect of the object, that is the meaning. Stating this in reverse is the term "if". If the one who knows by the object does not become the aspect of the object, then at that time only the previous mind will be the object of focus. There is also doubt about grasping, because if one does not remember the object grasped, then it is not the one who grasps. Explaining the latter half is the term "for the sake of grasping". The term "that itself" means that being separate from the action of the object grasped is the very nature of the one who grasps. The term "when the object grasped is near, it becomes other" means that it has not become the nature of having the action of the object grasped. Therefore, remembering the other as the nature of not being the one who grasps is the very state of becoming like that, that is, how can remembering as the nature of not being the one who grasps be the one who grasps? The term "that is appearance itself" means that the object grasped is appearance itself.