Tibetan
་གི་སྣང་བའོ། །དེ་དང་འབྲེལ་པ་ལས་གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་ན། དེའི་ཚེ་སྒྲོན་མ་དང་འབྲེལ་པའི་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་རིག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་སྒྲོན་མ་དང་འབྲེལ་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་འཛིན་པར་བྱེད་པ་གཞན་འདོད་ན་དེའང་ཐུག་པ་མེད་དེ། དེ་ཡང་བཤད་ཟིན་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་རིག་པ་ཡོད་པ་ན་དེའི་ཚེ་འོད་ཟེར་དེ་དག་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་སྐྱེས་པ་ཙམ་ལས་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ན་ཉེས་སྙམ་ན་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །དེའི་རྣམ་པ་ཙམ་གྱིས་ཡུལ་ཡིན་ན་ཡང་ཉེས་པ་བརྗོད་པ་ནི་དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཉི་ག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་སྐྱེད་བྱེད་དང་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ལའོ། །མྱོང་བ་ཉིད་དམ་ཞེས་བྱ་བར་རང་རིག་པ་དང༌། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་ན་ཡང་ངོ༌། །རྟོགས་པ་དང་གཞན་པའི་གནས་སྐབས་མི་རུང་བ་ཉིད་བརྗོད་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གྲངས་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་ནི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་བློ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་བློའི་རང་བཞིན་རྟོགས་ན་དེའི་ཚེ་སེམས་ཡོད་པ་གཞན་གྱིས་ཅི་བྱ། དོན་མེད་པའི་ཕྱི་རོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་ཉིད་ལས་དེ་ན་གནས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་བློའི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་ན། དེའི་ཚེ་ཡང་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡུལ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་མི་ནུས་ཏེ་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་མ་རྟོགས་པའི་བློ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་ཅེ་ན་མ་རྟོགས་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །བློ་ནི་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་རང་ཉིད་མ་ཤེས་པར་ཇི་ལྟར་ཡུལ་ཤེས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་བློའི་རང་བཞིན་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན་ནི་དེ་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་པ་ཡོད་པ་གཞན་གྱིས་ཅི་བྱ་བ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཚད་མ་དང་འབྲས་བུ་དག་གཅིག་ཏུ་ཇི་ལྟར་འཐད་སྙམ་ན་བྱ་བ་གཞན་དང་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པའི་རྣམ་པའོ། །ད་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཤད་པར་བྱ་བ་ སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་གཞུང་ཉེ་བར་དགོད་པའོ། །དེ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་རོ། །འདི་ཉིད་འཆད་
Chinese
的光明。如果与此相关而产生具有特殊性质的实体，那么，与灯光相关的物体的本性就不会被认知。然而，如果认为还有其他东西在执持与灯光相关的物体等，那也是没有止境的，因为这也存在已经阐述过的过失。然而，如果存在对物体本性的认知，那么，那些光芒就会被执持，但事实并非如此。因此，应该说“仅仅是产生”。即使那样，也会导致一切知识都具有各种形态。如果认为仅仅是原因的对境就没有过失，那么原因本身已经说明了。如果仅仅以它的形态作为对境也有过失，那么所说的过失就是“仅仅以它的形态”。“二者”是指它的产生者和区分者。“仅仅是体验”是指自证，或者不是那样，即使不是自证。“陈述了不容许证悟与其他的状态”是指“如果”。数论者的观点是，具有形态的是觉。因此，如果觉的自性被证悟，那么，有心识存在，还需要其他的做什么？“无意义的外道”是指仅仅从觉的自性被证悟，它就已成立。然而，如果觉的自性没有被证悟，那么，也不能以证悟的自性来区分对境，因为它脱离了形态。如果说未被证悟的觉本身能够区分对境，那么就说了“未被证悟”。“证悟”是指所要区分的对境，这不是原因。如果觉是能知，那么在自己不了解自己的情况下，怎么能了解对境呢？如果说觉的自性被证悟了，那么，那就是证悟了它的自性，心识存在，还需要其他的做什么呢？如果这样，正量和果如何能成为一体呢？因此说了“其他的行为”。“那本身”是指知识的形态。现在，将要用“此外”等来阐述 是近于引述陈那论师的论典。所谓“与此无差别”，是指与对境的知识无差别。这里将要解释。
English
of light. If a distinct entity arises in relation to this, then the nature of the object related to the lamp will not be cognized. However, if it is asserted that there is something else that holds onto the object related to the lamp, etc., that would be endless, because it would have the faults already explained. However, if there is cognition of the nature of the object, then those rays of light would be held, but that is not the case. Therefore, it should be said, "merely arising." Even so, it would follow that all knowledge has all forms. If it is thought that there is no fault if it is merely the object of the cause, then the cause itself has spoken. If there is a fault even if it is merely the object by its form, then the fault stated is "merely by its form." "Both" refers to its producer and distinguisher. "Merely experiencing" refers to self-awareness, or if it is not so, even if it is not self-awareness. "Stating the impermissibility of the state of realization and other states" refers to "if." In the view of the Samkhyas, that which has form is the intellect (buddhi). Therefore, if the nature of the intellect is realized, then what is the use of another mind being present? "Meaningless outsider" means that it is established there merely from the realization of the nature of the intellect. However, if the nature of the intellect is not realized, then it cannot distinguish the object by the nature of realization, because it is devoid of form. If it is said that the unrealized intellect itself distinguishes the object, then it is said, "unrealized." "Realization" refers to the object to be distinguished, which is not the cause. If the intellect is the knower, then how can it know the object without knowing itself? If it is said that the nature of the intellect is realized, then that is the realization of its nature, and what is the use of another mind being present? If so, how can valid cognition and its result be one? Therefore, it is said, "other actions." "That itself" refers to the form of knowledge. Now, it will be explained with "Furthermore," etc. This is close to quoting the treatise of Master Dignāga. "Without difference from that" means without difference from the knowledge of the object. This itself will be explained.