Tibetan
པ་ནི་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་དྲན་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་སྣང་བ་འདི་ནི་དོན་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་དོན་དང་སྣང་བ་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནའོ། །དེ་ཉིད་ལ་དེ་ནི་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ངེས་པ་དང༌། དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་མ་ངེས་པའོ། །ཆ་གཉིས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲ་མོ་དང་ཕྲ་མོ་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདིའི་ལམ་ནི་འདི་ནི་ཕྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་ཤེས་པ་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་སྙམ་ན་དེ་ལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་དོན་ཤེས་པ་སྟེ་གསལ་བའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ན། དོན་གྱིས་གོ་བས་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་དྲན་པ་གཞན་དུ་མི་འཐད་པར་ཏེ། དྲན་པར་དོན་གསལ་བ་གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་ཀྱང་དྲན་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་རིག་པ་མ་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་དེ་ལ་ཚུལ་གཉིས་ཀྱང་ཡོད་ན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་གཉིས་ཀ་མྱོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པས་བསྒྲུབ་བོ་སྙམ་ན། གཏན་ཚིགས་ཐེ་ཚོམ་ལ་བརྗོད་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སུན་འབྱིན་པ་གཞན་ཡང་བརྗོད་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་དཔེ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བྲམ་ཟེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་བརྗོད་པ་དེ་ནི་མི་རིགས་སོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤེས་པ་ལའོ། །དུང་དཀར་པོ་ལ་སེར་པོར་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་ཁྱེད་ཀྱིས་དམ་བཅས་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་གནོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པའོ། །ངེས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། དེ་དེ་ལྟ་བུར་སྡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་ཡུལ་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་རང་བཞིན་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་སྙམ་ན་ཡུལ་ཤེས་པ་ལ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་རྒྱུ་ཡིན་པས་སོ། །ཉམས་མྱོང་བ་ཡང་དེ་ལྟ་བུར་ཞེས་བྱ་བ་དོན་གྱི་རྣམ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་དྲན་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་སྣང་བའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བར་རོ། །དེ་ལྟར་སྣང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་གསལ་བར་རོ། །གལ་ཏེ་དྲན་པ་ལ་སྣང་བ་འདི་དོན་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །སུན་འབྱིན་པ་གཞན་ཡང་བརྗོད་པ་ནི་ བདག་ལ་རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ལ་འབྲེལ་བ་ཉིད་ནའོ། །བདག་ལ་འབྲེལ་བའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བརྗོད་ཀྱང་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་བརྗོད་ཀྱང་ངོ༌། །གཞན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་དྲན་པ་ལས་གཞན་ནོ། །འདི་ནི་གཅིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིས་རྟོགས་ལ་གང་ཡིན་པ་ཉིད་ངས་རྟོགས་སོ་ཞེས་རྣམ་པ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་དེ་གཉིས་ལ་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་དེ་ནི་སོ་སོར་བདག་ཉིད་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མཚམས་སྦྱོར་བར་མི་འགྱུར་སྙམ་ན། སེམས་དེ་གཉིས་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པ་པོ་དང་ཉན་པ་པོའི་སེམས་དག་ལའོ། །གཞན་ལ་གནས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིས་མ་བརྗོད་ཀྱང་འདྲ་བ་དང་དངོས་པོར་གྱུར་པ་ཡོད་པས་ན། རང་གི་རྟོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྒྱུན་གཞན་ལ་ཡང་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ཉིད་འཆད་པ་ནི་གལ་ཏེ་བདག་གིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །མི་བདེན་པ་བརྗོད་པའི་དུས་ན་ཉན་པའི་བློ་དོན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་མོད། དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་སྙམ་ན་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །མི་བདེན་པ་བརྗོད་པའི་དུས་ན་ནི་སྨྲ་བ་པོའི་སེམས་ལ་དེ་འདྲ་བའི་དོན་སྣང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཉན་པ་པོས་སྨྲ་བ་པོ་ལ་དེ་འདྲ་བའི་སྣང་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་པར་བྱེད་དོ། །རྣམ་པ་གང་གིས་ཤེས་པ་གཉིས་སྔོན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཆ་གཉིས་ལ་དམིགས་སྙམ་ན། སྔོན་པོར་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་འཆད་དེ་ཆ་གཅིག་གོ །ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ཆ་གཉིས་པའོ། །གཞན་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོའི་ཤེས་པའོ། །འབའ་ཞིག་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་དང་བལ་བར་རོ། །དོན་གྱིས་གོ་བས་བརྟགས་པ་དེ་ལྟར་ནི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་སུ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལྟ་རེ་ཞིག་གཞག་སྟེ། དོན་གྱིས་གོ་བས་ཡང་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དོན་གྱིས་གོ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་དོན་གྱིས་གོ་བས་བློ་ཐ་དད་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་དེའི་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན་དོན་གྱིས་གོ་བས་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་དེ་ངེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་སྙམ་ན། གང་གི་ཕྱིར་རྟོགས་པར་བྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་གཟུགས་ལ་ སོགས་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྐྱེན་ཐ་དད་པས་ཞེས་བྱ་བ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ནི། གྷ་ཉའི་རྐྱེན་ཡིན་ལ་བློ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནི་ཀྚི་ནའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་སྡུད་པ་ནི་ཀྚི་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ནི་གྷ་ཉའི་རྐྱེན་གྱི་མཐའ་ཅན་རྟོགས་པ་དེས། ཀྚི་ནའི་རྐྱེན་གྱི་མཐའ་ཅན་གྱི་བློ་འཆད་པ་སྟེ་བློ་ནི་རྟོགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་
Chinese
所谓“境之识”是也。然而，如果认为记忆所缘之显现即是实事，那么实事与显现就是一体的。对于那本身，说“那是如此这般的显现”，就是具有那般形态的确定，以及具有那般形态的不确定。所谓“二分”是指微细与非微细的体性。此之道路即是“此乃后”。如果认为识是如何成立的呢？那么就说了“于彼”。如果实事之识成为极明，那么由实事所领悟而完全了知的识，同样地，记忆不应成为他者，因为记忆中实事显明不应成为他者，所以记忆是了知的。识不是明智，如果识具有两种方式，那是不可能的，因为两种形态都没有体验。如果认为以比量来成立，那么就说了“因为立论于犹豫”。其他反驳者所说的是“立论譬喻”。所谓“婆罗门等”的说法，与“不应理”相连。头发梳子等是对于识而言的。将白色的海螺认知为黄色。对于此，显示您所承诺的本身就是现量的违害，即是“于彼”。所谓“确定”即是记忆。宣说确定的形态本身，即是“彼如是憎恨”。然而，如果认为境识之识的自性是怎样的呢？那么就说了“对于境识”。所谓“因本身”是因为境识之识是因。体验者也如是，转变为实事的形态。那也是，实事之识显现为记忆的体性。如是本身即是明了。如是显现即是不明了。如果记忆中的显现是实事，那么那时其他人也会了知。其他反驳者所说的是“于我恒常”。所谓“如是耶”即是与我相关联。与我相关的安乐等，即使说了，他人也不会了知。即使不是那样，即使不说。
English
That which is called "consciousness of an object." However, if one thinks that the appearance made an object by memory is the very reality, then reality and appearance are the same. Regarding that very thing, saying "that is such and such an appearance" is the certainty with such a form, and the uncertainty with such a form. The so-called "two parts" refers to the nature of subtle and non-subtle. The path of this is "this is later." If one thinks, how is consciousness established? Then it is said, "Regarding that." If the consciousness of reality becomes extremely clear, then the consciousness fully understood by the understanding of reality, similarly, memory should not become other, because the clarity of reality in memory should not become other, so memory is understanding. Consciousness is not intelligence, and if consciousness has two ways, then it is impossible, because neither form is experienced. If one thinks that it is established by inference, then it is said, "Because the argument is based on doubt." What other refuters say is "argument example." The saying "Brahmins, etc." is connected to "unreasonable." Hair combs, etc. are for consciousness. Knowing a white conch as yellow. Regarding this, showing that what you have promised is itself a harm to direct perception is "regarding that." The so-called "certainty" is memory. Declaring the form of certainty itself is "he hates it like that." However, if one thinks, what is the nature of the consciousness of object consciousness? Then it is said, "Regarding object consciousness." The so-called "cause itself" is because the consciousness of object consciousness is the cause. The experiencer is also like that, transforming into the form of reality. That is also, the consciousness of reality appears as the nature of memory. Such itself is clear. Such an appearance is unclear. If the appearance in memory is reality, then at that time others will also understand. What other refuters say is "always to me." The so-called "is it so" is related to me. Happiness, etc. related to me, even if said, others will not understand. Even if it is not like that, even if it is not said. It is other.
Chinese
“哦”被称为与我的记忆不同。 “这是唯一的”被称为通过这个理解，我理解了什么，像这样理解，对于这两个人来说不会改变，因为那个意义是各自不同的自性。为什么不连接呢？认为“这两个心是”这样说的。这里被称为是讲述者和听者的心。 “住在别人那里也是”被称为即使别人不说，也有相似和真实的东西，所以跟随自己的理解，也会在其他相续中理解。解释这个本身是“如果我也”这样说的。在说不真实的时候，听者的智慧是与意义分离的，但是认为那会怎么样呢？“如何”这样说的。在说不真实的时候，说话者的心中没有那样的意义显现。即使那样，听者也会认为说话者有那样的显现。以什么方式，如果认为两个知识都指向体验蓝色的两个部分呢？“显现为蓝色”被称为解释意义的形态，这是一个部分。“知识”被称为理解的自性，这是第二个部分。 “其他人”被称为婆罗门等等。 “如何”被称为蓝色的知识。 “仅仅”被称为意义的形态和毛。如果通过意义理解来考察，那样就没有跟随者。暂时放下那样跟随，说“通过意义理解也是不可能的”被称为“通过意义理解是”。如果认为通过意义理解来推测不同的智慧有什么过失呢？说了“通过意义理解”。又认为如何那不是确定的呢？因为不能够理解。说那个本身是“色等”。 “因为不同的缘”被称为对于理解来说，是gha-nya的缘，对于智慧来说，是kti-na的缘。总结这个本身是“kti和”这样说的。如果意义是不同的，那么具有gha-nya缘的理解，会解释具有kti-na缘的智慧，智慧就是理解。
English
"O" is said to be different from my memory. "This is the only one" is said to be understood by this, I understand what it is, understanding in that way will not change for those two people, because that meaning is the different self-nature of each. Why doesn't it connect? Thinking "those two minds are" is said. Here, it is said to be the minds of the speaker and the listener. "Also residing in others" is said to be that even if others don't say it, there are similar and real things, so following one's own understanding, it will also be understood in other continuums. Explaining this itself is saying "if I also". When speaking untruthfully, the listener's wisdom is separated from the meaning, but thinking what will happen from that? Saying "how". When speaking untruthfully, there is no such meaning appearing in the speaker's mind. Even so, the listener will think that the speaker has such an appearance. In what way, if it is thought that the two knowledges both point to the two parts of experiencing blue? "Appearing as blue" is said to be explaining the form of the meaning, this is one part. "Knowledge" is said to be the self-nature of understanding, this is the second part. "Others" are said to be Brahmins and so on. "How" is said to be the knowledge of blue. "Merely" is said to be the form of the meaning and wool. If it is examined through understanding the meaning, then there is no follower like that. Temporarily putting aside following like that, saying "understanding through meaning is also impossible" is called "understanding through meaning is". If it is thought what fault is there in inferring different wisdom through understanding the meaning? It is said "through understanding the meaning". Again, how is it thought that it is not certain? Because it is not able to understand. Saying that itself is "form etc.". "Because of different conditions" is said to be that for understanding, it is the condition of gha-nya, and for wisdom, it is the condition of kti-na. Summarizing this itself is saying "kti and". If the meaning is different, then the understanding with the condition of gha-nya will explain the wisdom with the condition of kti-na, wisdom is understanding.