Tibetan
མིགས་པ་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་འགྲུབ་པ་ཁོ་ན་སྟེ། སྐད་ཅིག་མའི་བློ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཤེས་གསུངས་ཏེ། དམིགས་པ་གཞན་གྱིས་ནི་དམིགས་དང་བཅས་པ་རྨི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཅིག་གི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། གལ་ཏེ་དང་གི་ངོ་བོས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་འགྱུར་ལ་རགས་ཏེ། རང་གི་རང་བཞིན་ནི་དམིགས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཆག་གི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དབང་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་དང་བཅས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པ་ཐ་དད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ལས་གཞན་ནོ། །དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་ཡིན་ནམ་ཤེས་པ་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ། ཁྱད་ཅི་ཡོང་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིས་བསམས་པའོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་སྐད་ཅིག་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་རེ་ཞིག་རྗེས་སུ་དམིགས་པ་ནི་ཤེས་པ་གཞན་ན་མ་ཁྱི་རོལ་གྱིས་ནི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རང་དམིགས་པ་རྣམ་པ་དུ་མའི་སྒོ་ནས་གཞན་སེལ་བ་དང་བཅས་པར་བསམས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་མི་སླུ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནམ། ཅི་ལྟར་དམིགས་པ་མེད་སྙམ་ན། སླུ་བ་མེད་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་དེ་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་སྙམ་ན་དངོས་སུ་བྱས་ན་ཞེས་གསུངས་སོ། །རིག་པ་དེའི་བདག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གང་དེའི་བདག་ཏུ་གྱུར་པའི་རིག་པ་དེ་ལས་ གཞན་པའི་རིག་པས་གཟུང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། དེའི་རང་བཞིན་གསུངས་སོས། །དེའི་རང་བཞིན་རིག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་དེ་རིག་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། རིག་པ་མེད་པར་ཞེས་གསུངས་སོ། །དོན་གསལ་བ་གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་རིག་བར་བྱེད་པ་ཐ་དད་པ་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ལ། གསལ་བ་ཡང་རང་ལས་འགྱུར་པ་ཉིད་དེ་ལྟར་ན་མཐོང་བ་ནི་རང་ནི་ཁོ་ན་གསལ་བར་ཁས་ལེན་པ་དེ་བཞིན་དུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཐ་དད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །འོན་ཏྲེ་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་བདག་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་མོང་བར་བྱེད་པ་ནི་ལྟ་བ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་བདག་དེའི་མཐོང་བྱེད་ག་ལས་འདོད། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། རང་རིག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཞེས་སྨོས་ཏེ། རང་ཉིད་རིག་པར་བྱེད་པ་ནིའོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རང་རིག་བར་བྱ
Chinese
这是认为没有对境的意思。如果你们认为没有对境本身也不能成立，因为刹那的智慧是对所认识的事物有对境的缘故。如果这样认为，经中说这是他人的观点，意思是说以其他的对境成为有对境，这是我方的观点。如果以和的自性成为有对境，那么这个时候依赖于变化，因为自己的自性被认为是所缘的缘故。像这样说是属于我方的观点。因为成为了识的自在，所以才是有对境，因此不是因为有对境。对境是不同的，意思是说和执著的对象是不同的。那个是外境还是知识都可以，有什么区别呢？这是他人的想法。对此的陈述是刹那本身。暂时随之而来的对境，在其他的知识中，不是由外境成为有对境，因为那是通过多种方式自我对境，并且已经考虑了排除其他因素。如果推理是不欺骗的，怎么会没有对境呢？经中说没有欺骗。如果又认为那是现量本身，经中说如果实际去做。成为那个智慧的主体的刹那本身，不能被不同于那个智慧主体的其他智慧所抓住。如果这样提问，经中回答了那个自性。如果认为那个自性不是知识，其他的也会成为知识吗？经中说没有知识。因为意义明确，其他不合理，所以承认了不同的知识者。显现也是从自身变化而来，这样的话，看到的就是自己显现，就像承认的那样，不同的显现者有什么用呢？这是他的想法。或者具有自性的特征，体验蓝色等事物的是观看者，如果这样认为，那么这个时候那个主体的观看者从哪里来呢？如果不是这样，就会导致无穷无尽的过失。如果是自证，那么就这样说，自己认识自己。蓝色等事物也是自己认识
English
This is the meaning of thinking that there is no object. If you think that the absence of an object itself cannot be established, because the momentary wisdom has an object in relation to what is known. If you think so, it is said in the sutra that this is the view of others, meaning that with other objects, it becomes an object, which is our view. If it becomes an object with the nature of 'and', then at this time it depends on change, because one's own nature is considered to be the object. Saying it like this belongs to our side. Because it has become the freedom of consciousness, it is an object, so it is not because it has an object. The object is different, meaning that it is different from the object of attachment. Whether that is an external object or knowledge, what is the difference? This is the thought of others. The statement about this is the moment itself. The object that comes along temporarily, in other knowledge, is not made an object by the external object, because it is self-objectified in many ways, and it has been considered to exclude other factors. If reasoning is not deceptive, how can there be no object? It is said in the sutra that there is no deception. If you think that it is manifest itself, it is said in the sutra if you actually do it. The moment itself that becomes the subject of that wisdom cannot be grasped by other wisdom that is different from the subject of that wisdom. If you ask this question, the sutra answers that nature. If you think that that nature is not knowledge, will others become knowledge? It is said in the sutra that there is no knowledge. Because the meaning is clear, other things are unreasonable, so different knowers are acknowledged. Manifestation also comes from the change of oneself, in this way, what is seen is one's own manifestation, just as one acknowledges, what is the use of different manifesters? This is his thought. Or the characteristic of having self-nature, the one who experiences blue and other things is the viewer, if you think so, then at this time where does the viewer of that subject come from? If it is not like this, it will lead to endless faults. If it is self-awareness, then say so, one knows oneself. Blue and other things are also known by oneself.