Tibetan
་སྙམ་ན། མདུན་ན་གནས་པ་ཉིད་དུ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལྷུར་བྱ་བའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་རིག་པ་ཡིན་ཡང་དངོས་སུ་བདག་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཁ་ཕྱིར་བ་ལྟས་པས་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་མཐོང་བ་མྱོང་བ་མེད་པར་འདི་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་ཁྱད་པར་དང་བཅས་པའི་ཞེན་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། སྔོན་པོ་འདི་མཐོང་ངོ་ཞེས་གཙོར་ཕྱི་རོལ་ཉིད་ལ་གནས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ནི་གཉིས་ལ་བརྟེན་པའི་འབྲེལ་པ་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་གཉིས་རྟོག་པ་ལ་ནི། གོ་སྐབས་སུ་ཡང་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དག་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་དཔྱོད་པ་ལ་ནི་དེ་སྲིད་ཀྱི་ཚུལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་རྟོགས་པ་ལ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ཡན་ལག་གི་དངོས་པོ་ཡིན་པ་དང་དོན་གཙོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་གང་དུ་ཉེ་བར་མཁོ། །དེས་ན་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་མི་རྟོགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་ན། ཤེས་པ་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་སྐབས་ཀྱི་དོན་ལ་ལྟོས་ནས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དེ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་དུས་མི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཉིས་ཀྱང་གཅིག་གིས་མི་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། མི་རྟོགས་མོད་དེ་ཡང་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་མང་དུ་བཤད་ཟིན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདྲ་བ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་གཟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དུ་ཐ་མི་དད་པ་མི་རྟོགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་འདི་ནི་ལུགས་གཞན་དཔྱད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་རྣམས་ཉིད་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་འཆད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཇི་སྐད་དུ། ཤེས་པ་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་ནི། །དེའམ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པ་མེད། །ཅེས་བརྗོད་བ་དེ་ལ་དེའམ་ ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་བསལ་བར་བྱེད་པ་ནི། མངོན་སུམ་དེ་ཉིད་ལ་མིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འཇུག་པར་ཁས་ལེན་ན་གནོད་བྱེད་བརྗོད་པ་ནི། འཇུག་ན་ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་སྔར་མེད་པར་འབྱུང་བའི་དོན་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དེ་ལས་སྔར་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཇི་ལྟར་སྔར་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལས་སྔར་ཡང་ཡོད་པའི་རྒྱུ་
Chinese
如果这样想，就叫做“就在面前”。需要着重说明的意义是：虽然一切知识都是自我认识，但实际上并不能在自我上产生知识，因为一切执着都是向外看的。因此，如果说没有见到、没有体验到就能见到，这样就不会变成具有差别的执着。即使这样，也会主要停留在外境上，说“我见到了这个蓝色”。这样一来，依靠二者的联系就无法成立。对于认识外境的二元对立来说，即使有机会转变，但在将知识和所知作为因果实体进行考察时，也不存在那种道理。如果暂时在认识上存在，那也只是存在而已。这在需要接近支分事物和主要意义时是必要的。那么，如果认为不能认识到那是它的果，该怎么办呢？“知识作为果”是指根据不同情况而定。仅仅依靠它本身是无法认识的，因为因本身的时间并不相同。也不是依靠其他，因为果的知识本身没有知识。如果说外境的二者也不能被一个所认识，虽然不能认识，但也已经多次说明那只是没有认识而已。如果即使那样，也因为是由具有相似性的知识所产生的，那么怎么会不认识无差别呢？确实，这是一种其他的论证方式。对于具有相的方面来说，因为空无外境，如果知识本身变成因果实体，那也将被阐述。如所说：“知识作为果，不是由它或由其他所认识。”其中排除“它”的方面，就是“不是对现量本身”等等。如果承认进入，那么反驳的陈述就是“如果进入，你的果就不会改变”，因为产生先前没有的事物是不合理的。那么，如果认为会从那产生先前没有的果，如果那样，那么先前没有的事物怎么会像那样，从那产生先前就存在的因呢？
English
If you think so, it is called "being right in front." The meaning that needs to be emphasized is this: Although all knowledge is self-awareness, it does not actually generate knowledge in the self, because all attachments are looking outward. Therefore, if it is said that one can see without seeing or experiencing, then it will not become an attachment with differences. Even so, it will mainly stay in the external environment, saying, "I see this blue." In this way, the connection relying on the two cannot be established. For the dualistic opposition of recognizing external objects, even if there is an opportunity to transform, there is no such reason when examining knowledge and objects of knowledge as causal entities. If it exists temporarily in cognition, it only exists. This is necessary when approaching branch objects and main meanings. So, if you think that you cannot recognize that it is its fruit, what should you do? "Knowledge as fruit" refers to depending on different situations. It cannot be recognized by itself alone, because the time of the cause itself is not the same. It is not by others either, because the knowledge of the fruit itself has no knowledge. If it is said that the two external objects cannot be recognized by one, although it cannot be recognized, it has been explained many times that it is only without recognition. If even so, because it is produced by knowledge with similarity, how can one not recognize non-difference? Indeed, this is another way of arguing. For the aspect with characteristics, because it is empty of external objects, if knowledge itself becomes a causal entity, it will also be explained. As it is said: "Knowledge as fruit, is not recognized by it or by others." Among them, excluding the aspect of "it" is "not to the present itself" and so on. If you admit entry, then the refuting statement is "If you enter, your fruit will not change," because it is unreasonable to produce something that did not exist before. So, if you think that a fruit that did not exist before will be produced from that, if so, then how can something that did not exist before, like that, produce a cause that existed before from that?