Tibetan
པ་འགྲུབ་ཅིང་དངོས་པོ་དེ་ལས་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དངོས་པོ་གོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ལས་སོ། །དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་སོ། །དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིའི་དོན་ཏོ། །མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མས་ཕྱིའི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་རྒྱུས་ན་ཁས་བླངས་འབའ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །སྔར་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྔ་མ་དང་སྔ་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྟོག་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་རྟོག་པ་སྔ་མ་སྔ་མའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཁྱད་པར་ཕྱི་རོལ་དམིགས་པ་མེད་པ་དང༌། ཁྱད་པར་ཅན་ཤེས་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་དེ་ཉིད་ནི་སྔར་ངས་བསྟན་ཅིང་ཁྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་རྟོག་པ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དངོས་པོ་དེའི་རང་བཞིན་བརྟགས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཕྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་ཅིང་བརྟགས་ན་ཇི་ལྟར་ན། ཕྱི་རོལ་དེ་རྣམ་པ་དེས་ན་གལ་ཏེ་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་ནས་ཕྱི་རོལ་དེ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཕྱི་རོལ་མེད་པ་འདིར་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་དེ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །འདི་ལ་གཞན་གྱིས་གལ་ཏེ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །སྔ་ཕྱི་ཤེས་པ་བདག་ཅག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་ཕྱིའི་དོན་ཡོད་ཅེས་རྟོག་པ་དང་ཕྱི་རོལ་མེད་ཅེས་ཕྱིས་རྟོགས་པ་སྟེ། ཤེས་པ་དེ་དག་ཕན་ཚུན་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་རང་ཉིད་རྟོགས་ན་ཞེས་ བྱ་བའོ། །རང་ཉིད་ཁོ་ན་ནས་དང་པོ་ཕྱི་རོལ་ཡོད་དོ་ཞེས་རྟོགས་ལ། ཕྱི་ནས་དེ་མེད་དོ་ཞེས་རྟོགས་པ་འདི་ལ་སྐྱོན་ཅི་ཡོད། སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་བདག་ཉིད་ལ་གཟིགས་ནས་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་བྱེད་པ་ནི་མ་མཐོང་ངོ༌། །གང་གིས་སྔར་ཕྱི་རོལ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་རྟོགས་པ་དེའི་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ག་ལས་ཡིན་ཞེས་ཕ་རོལ་པོས་དེ་སྐད་བརྗོད་པ་ན། བཤད་པ་བདག་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་ཡང་ཕྱི་རོལ་རྟོགས་པ་འདི་ནི་རེ་ཞིག་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ལ། དེ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ན་ང་ལ་འཁྲུལ་པ་འདི་འདྲ་བ་ག་ལས་འབྱུང་ཞེས་རྒྱུའི་རྩད་བཅད་པས་ཅི་བྱ། རྣམ་པར་བརྟགས་པ་འདི་ནི་དངུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒོལ་ཞིང་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་བརྗོད་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ངས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཁྱད་པར་ནི་དངུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ། །ཁྱད་པར་དངུལ་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་ན་ཡང་དངུལ་དེའི་ཁྱད་པར་ཅན་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་ཡིན་ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟར་རང་ཉིད་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་གྲུབ་ན
Chinese
成就并且从那个事物而来。因此，名为“因此”是为了使推断理解事物。名为“从那”是从现量以及现量而来。名为“从那”是从推断而来。名为“事物”是外境。由于现量和推断的量没有完全了解外境的自性，所以仅仅是承诺。以前已经说过。名为“因为有前一个和前一个的分别念”的意思是，那个分别念，名为“那个分别念”，跟随前一个前一个分别念之后，没有外境的差别对境，以及了知差别者的识，这两个的本体就是那个，以前我已经指示过，你们也应该思考如何。那个事物的自性被考察，凡是分别念都不是没有做的。如果之后再进行辨析和考察，那又如何呢？那个外境以那种方式，如果以理性的特征进行辨析，那么那个外境就是不存在的。外境不存在，这有什么过失呢？它就是不存在的。对此，其他人说“如果”。名为“前后识我等”是认为有前后的意义，以及后来认为没有外境。如果这些识是互相损害者和被损害者，那么对此的回答是名为“如果自己了知”。仅仅从自己首先认为有外境，之后又认为没有外境，这有什么过失呢？有些人观察自己之后进行辩论和考察，这是没有见过的。如果有人说，先前认为外境存在，那他的错觉又从何而来呢？回答是名为“对我说”。另外，对外境的认识暂时是错觉，当确定那是错觉时，我怎么会产生这样的错觉呢？追究原因有什么用呢？这个分别念不是银子。辩论和思考的陈述是“我如何”。它的差别是银子的差别。即使差别银子没有完全成立，又如何知道那个银子的差别呢？正如自己不会那样改变一样，如果对其他人成立
English
It is accomplished and comes from that thing. Therefore, the term "therefore" is for making inference understand the thing. The term "from that" is from direct perception and with direct perception. The term "from that" is from inference. The term "thing" is the external object. Because the valid means of direct perception and inference do not fully understand the nature of external objects, it is merely a commitment. It has been said before. The meaning of "because there is prior and prior conceptualization" is that conceptualization, called "that conceptualization," follows the previous conceptualizations, without the distinction of external objects, and the entity of those two, the consciousness that knows the distinction, is that which I have previously indicated, and you should also contemplate how. The nature of that thing is examined, and whatever conceptualization is, it is not undone. If one later analyzes and examines, then how is it? That external object in that way, if analyzed by the characteristic of reason, then that external object is non-existent. What fault is there in the non-existence of the external object? It is simply non-existent. To this, others say "if." The term "prior and subsequent consciousness, we, etc." is the thought that there is prior and subsequent meaning, and later the thought that there is no external object. If these consciousnesses are mutually harmful and harmed, then the answer to this is called "if one knows oneself." Only from oneself does one first think that there is an external object, and then think that there is no external object, what fault is there in this? Some people, after observing themselves, argue and examine, this has not been seen. If someone says, previously thinking that the external object exists, from where does that delusion come? The answer is called "to me." Furthermore, the perception of the external object is temporarily a delusion, and when it is certain that it is a delusion, how could I have such a delusion? What is the use of investigating the cause? This conceptualization is not silver. The statement of debate and thought is "how do I." Its difference is the difference of silver. Even if the difference of silver is not fully established, how is the difference of that silver known? Just as oneself does not change in that way, if it is established for others
Tibetan
་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་ལན་ནོ། །དེ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒྱུ་ཡོད་པས་ན་འཁྲུལ་པ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ཡོད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་པ་ལ་ཡང་རྒྱུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། དོན་དམ་པ་ནི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་ཡང་འཁྲུལ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་རྒྱུ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེ་ཁྱེད་ཀྱི་འདོད་པ་ནི། དོན་དམ་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཁྲུལ་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་མ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། འདི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་བརྗོད་པ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་འདི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཁྲུལ་པ་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། །འཁྲུལ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནི་དོགས་པ་བསུ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཕྱིའི་ཡུལ་ཅན་མ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་འདི་ཕྱི་རོལ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་བསམ་པའོ། །གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ། མ་འཁྲུལ་པ་ཞེས་ཡོད་མོད་འོན་ཀྱང་དེ་ཅི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ། ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་མི་ནུས་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས་ཕ་རོལ་པོ་ཉིད་མི་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྨྲ་བ་ནི། འཁྲུལ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ ཅན་མ་འཁྲུལ་པ་མེད་པས་མ་འཁྲུལ་པ་ཡང་རྟོགས་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བསམས་པའོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་གཞན་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །མཚུངས་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་ནི་མ་འཁྲུལ་བ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དུ་ཁས་ལེན་པའོ། །དེ་ལ་ནི་ཕྱི་རོལ་ལའོ།། གལ་ཏེ་རྒྱུ་བཅས་ཕྱིར་འཁྲུལ་ན། །ཁྱེད་ཀྱི་འདོད་པ་ལས་ཉམས་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཕ་རོལ་གྱིས་ལན་བརྗོད་པ་ནི་འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །ཁྱད་པར་དང་བཅས་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ནི་ཡོད་པ་ལ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཤེས་པར་འགྱུར་ན། འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་རྒྱུ་དེས་ན་ཡང་འཁྲུལ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པ་ཉིད་གཅིག་ལ་ཡང་གནས་པ་མེད་པས་ན། གནས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གནས་པ་མེད་དོ་རྒྱུ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་སྙམ་ན། རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ད་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་ཞེས་རྒྱུ་འདྲི་བའོ། །འདིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །འདི་ལ་ཕ་རོལ་གྱིས་འཁྲུལ་པའི་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཕྱི་རོལ
Chinese
正如那样。如果，这被称为是别人的回答。那就是没有。因为有因，所以不是错觉。被称为有因，仅仅因为有因，就不是错觉。因为对于真实存在的事物也有因。真实存在的事物虽然由因产生，但不是错觉。因此，如果因为有因而成为错觉，那么，婆罗门，你的观点是，真实存在的自性也会丧失，因为仅仅因为有因就成了错觉。因此，被称为不迷惑是为了认识到不迷惑。如果说这是错觉，那么，为了认识到所说是错觉，说这是错觉，对于错觉也是一样的。对于被称为错觉的事物，这是为了迎接疑问。如果外境不成为不迷惑，那么，这就会变成对外境的错觉，这被称为是别人的想法。别人说，虽然有不迷惑，但如何才能认识它？为了迎接认为无法认识的疑问，而说对方自己不认识的理由，这被称为是错觉。因为外境没有不迷惑，所以认为也无法认识不迷惑。对此的回答是，对于其他人也是。证明相同之处，被称为也是不迷惑。那本身，那样被称为是承认证明的方式。对于那个，就是对外境。如果因为有因而成为错觉，你的观点就会丧失。对于这个，对方回答说，但是。如果是那样，那么，这被称为是回答。说明具有差别，被称为错觉的因是存在的。如果能够认识错觉的自性，那么，错觉的因，也应该通过那个因来认识错觉。因此，因为相互依赖，没有一个能够成立，所以说没有成立。如果认为没有因，如何产生错觉，那么，就说了自己的体性。现在，询问自己的体性是什么因。这被称为是结论。对此，对方说了错觉。外境
English
Just like that. "If," that is called another's answer. That is, it does not exist. Because there is a cause, it is not an illusion. "Because there is a cause," just by saying that there is a cause, it is not an illusion. Because even for truly existent things, there is indeed a cause. Even though truly existent things arise from a cause, they are not illusions. Therefore, if it is an illusion because it has a cause, then, Brahmin, your view is that the nature of what is truly existent will also be lost, because just by having a cause, it becomes an illusion. Therefore, "in that way" is to realize that it is not an illusion. If one says, "This is an illusion," then, in order to realize that what is said is an illusion, saying "This is an illusion" is the same for illusions as well. For what is called an illusion, this is to welcome doubts. If external objects do not become non-illusions, then, this will become an illusion about external things, this is called another's thought. Others say, although there is non-illusion, how can it be recognized? In order to welcome the doubt that it cannot be recognized, and to state the reason why the other person himself does not recognize it, this is called illusion. Because external objects do not have non-illusion, it is thought that non-illusion cannot be recognized either. The answer to this is, it is also for others. Proving the similarity is called also non-illusion. That itself, that way is called acknowledging the way of proof. For that, it is for external objects. If it is an illusion because of having a cause, your view will be lost. To this, the other party replies, but. If that is the case, then, this is called an answer. Explaining the difference, it is called the cause of illusion exists. If the nature of illusion can be recognized, then, the cause of illusion should also be recognized as illusion through that cause. Therefore, because they are mutually dependent, none can be established, so it is said that it is not established. If one thinks, how can there be illusion without a cause, then, one speaks of one's own nature. Now, asking what is the cause of one's own nature. This is called the conclusion. To this, the other party said illusion. External