Tibetan
་ནོ། །ད་ནི་དེ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སྒྲ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་བཤད་པས་དོན་གཞན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་པྲ་ཏ་ཡ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱིའི་སྒྲ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྟོགས་ཤེ་ན། ཅིའི་ཞེས་གསུངས་སོ། །བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པའི་ཕྱི་རོལ་དེའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ནའང་ངོ༌། །དེས་ན་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྒྱུ་ཅན་མ་ཡིན་པས་ན། ཇི་ལྟར་རང་གི་ཚིག་གིས་གནོད། །འོན་ཏེ་རང་གི་རང་བཞིན་ལ་ནི་ཇི་ལྟར་ལས་ ལ་སོགས་པ་ཡོད། དེས་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་ཕྱི་རོལ་ཁས་བླང་བར་བྱ་བའོ། །དེ་བས་ན་གནོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། དཔེར་ན་བདག་ཅག་གི་ཉིད་ལས་དང་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །རྟོགས་པའི་སྒྲའི་དོན་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱེད་པ་གཉིས་ནི་ཕྱི་རོལ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱིའི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ངེད་ཅེས་བྱ་བ་བདག་ཅག་གི་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་གྲུབ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ནི་དངོས་པོ་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཡིད་དང་ཕྱི་རོལ་ཡང་གཟུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསམས་པའོ། །རྟོགས་པ་ལ་ལྟོས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་འགྲུབ་སྙམ་ན་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ཞེས་གསུངས་སོ། །རིག་པ་ལས་འཇིག་རྟེན་གཞན་དུ་ཁས་བླངས་ནས་བརྗོད་པར་ཟད་ཀྱི་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། རིག་པ་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རིག་པ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་མ་གྲུབ་ན། དེ་ཇི་ལྟར་མ་གྲུབ་པའི་འཇིག་རྟེན་དེས་དོན་གྲུབ། འོན་ཏེ་རིག་པ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་ཡིན་པ་དེས་ན་དོན་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་རིག་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་རིག་པ་ལས་གཞན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡང་འཇིག་རྟེན་དེས་ཀྱང་རིག་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དོན་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། རིག་པ་ཡང་དམིགས་པ་མེད་པ་དེས་ན། ཇི་ལྟར་དོན་འགྲུབ་ཅེས་སྟོན་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང༌། ཤེས་པ་ཕྱོགས་སུ་བྱེད་པ་ན། དམིགས་པ་དང་བཅས་པའམ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཞིག་བྱེད་པ་དེ་ལ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་དེ་ཁས་བླངས་ནས་གལ་ཏེ་ཕྱོགས་སུ་བྱེད་ན་ནི། དེའི་ཚེ་དམིགས་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པ་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་ལ། ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་མ་གྲུབ་པར་ཡང་འགྱུར་རོ
Chinese
现在显示那个没有，叫做证悟。如果不是那样，声音等，因为所有声音都说了，会变成其他的意义。如果说“ᱯྲ་ཏ་ཡ་(藏文，梵文天城体，prataya，条件)”，因为是共同的声音。如果知道如何证悟知识的特征差别呢？为什么这样说呢？即使是作者等等证悟之外的原因。因此，因为作者等等的证悟不是外在的原因。如何用自己的话来损害呢？或者，对于自己的自性，如何有业等等呢？因此，必须毫无疑问地承认外在。因此，说只有损害，例如我们自己的业和存在，对于没有差别的知识也会改变，这样想的。证悟的声音的意义，作者和行为两者，所谓的外在，不是外在行为的原因，这是它的意义。我们，意思是成立我们所执着的物体，因为执着的是其他的物体。因此，认为意识和外在也会被抓住。依赖于证悟，意思是不依赖于解释。那么，如果认为事物如何成立，就说了分别。如果从知识之外承认世界，说了就完了，不是那个，这样说，就是从知识等。如果不是从知识之外成立世界，那么，没有成立的世界如何成立意义呢？或者，如果认为知识本身就是世界，因此会成立意义，就说了知识。或者，世界是知识之外的。即使那样，如果世界也通过知识本身来分别安立意义，那么，因为知识也没有目标。如何成立意义呢？显示这个，就是如果。还有，等等。如果将知识作为一方，有目标或者没有目标，如果承认有目标，如果作为一方，那么，那时说没有目标，会损害你所承认的，而且事物的差别也不会成立。
English
Now, showing that there is nothing, it is called realization. If it is not like that, sounds, etc., because all sounds are spoken, it will become other meanings. If it is said "ᱯྲ་ཏ་ཡ་(藏文，梵文天城体，prataya，condition)", because it is a common sound. If you know how to realize the characteristic difference of knowledge? Why do you say that? Even if it is the cause outside the realization of the author and so on. Therefore, because the realization of the author and so on is not an external cause. How to harm with your own words? Or, for your own nature, how can there be karma, etc.? Therefore, it is necessary to admit the external without any doubt. Therefore, saying that there is only harm, for example, our own karma and existence, will also change for the knowledge without difference, that's what I think. The meaning of the sound of realization, the author and the action, the so-called external, is not the cause of external action, that is its meaning. We, meaning that the object we cling to is established, because what we cling to is another object. Therefore, it is thought that consciousness and the external will also be grasped. Depending on realization, it means not depending on explanation. So, if you think about how things are established, you will say separately. If you admit the world outside of knowledge, it's over, it's not that, that's what it means, it's from knowledge, etc. If the world is not established outside of knowledge, then how does the world that is not established establish meaning? Or, if you think that knowledge itself is the world, so meaning will be established, you will say knowledge. Or, the world is outside of knowledge. Even so, if the world also establishes meaning separately through knowledge itself, then, because knowledge has no object. How to establish meaning? Showing this is if. Also, etc. If you make knowledge as one side, with or without object, if you admit that there is an object, if you make it as one side, then, at that time, saying that there is no object, it will harm what you admit, and the difference of things will not be established.
Tibetan
། །དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཁྱེད་ཅག་སངས་རྒྱས་པ་ལ་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །ལྷ་མིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཕྱོགས་སུ་བྱེད་པ་ནི་ཁྱད་པར་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ངེས་ལ་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པོ། །དངོས་པོ་གཞན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཁྱད་པར་ཅན་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་ནི། ཕྱོགས་ནི་ཁྱེད་ལ་མ་གྲུབ་པ་གཞན་དུ་གྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་སྐད་བརྗོད་པ་ལས་བཟློག་པ་ནི་དེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སུན་འབྱིན་པ་གཞན་སྟོན་པའི་བདག་གི་ཆོས་སུ་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་ཕྱོགས་སུ་བྱེད་དམ་རང་རྒྱུད་པ་གལ་ཏེ་བདག་གི་ཆོས་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་མ་གྲུབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་པའི་ལྟ་བ་ལ་བདག་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྟེ་རང་རྒྱུད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་བདག་ཅག་ལ་མ་གྲུབ་སྟེ། ཤེས་པ་རང་རྒྱུད་པ་ནི་ངེད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཁྱད་པར་རྣམ་པར་མ་དཔྱད་པའི་རྟོགས་པ་ཙམ་གཏན་ཚིགས་སུ་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་ནི་རྟོགས་པ་ཙམ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་གཉིས་པོ་འདི་ཉིད་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འཆད་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་འགོག་པ་ནི་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཅི་ཞིག་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་དམིགས་པ་མེད་པའོ། །དེའི་ཚེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཉེ་བར་འགོད་པས་ཅི་ཞིག་སྒྲུབ་པ་སྟེ། དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཅི་ཡང་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་དམིགས་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་དེ་མ་གྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་ཅན་རྟོགས་པ་མ་གྲུབ་པས་གང་ཡིན་པ་དེ་བརྗོད་པའི་དོན་དུ་ཁྱེད་ཀྱིས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དམིགས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དེ་ཉིད་ནི་ཁྱེད་དང་ལྷན་ཅིག་རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་བདག་ཅག་གི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་དེས་ནའོ། །དཔེ་ལ་དོན་ནི་གྲུབ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་པའོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་ཁྱད་པར་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དོ། །སྒྲ་ལམ་གྲུབ་པའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དཔེར་ན་འཇིག་པ་མ་གྲུབ་ན་དེའི་ཚེ་གཏན་ཚིགས་སྐྱོན་ཅན་དུ་གྱུར་གྱི་ཕྱོགས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དམ་པ་ཉིད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེ་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པར་ཁྱབ་པ་འཛིན་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མ་ངེས་པ་བཞིན་ནོ། །འགལ་བ་ནི་གང་གི་ཚེ་དཔེ་ལ་མེད་ཅིང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བསྒྲུབ་
Chinese
具有对境本身是法（梵文：dharma）的特点，而且，这在你们佛教徒那里是不成立的。被称为“非天”的，将无对境的知识作为一方，那么无对境的特点本身是确定的，但完全不成立。认识其他事物的，作为对境的认识，凡是具有这种特点的，具有对境本身的特点， 以特点来区分，一方在你们那里是不成立的，被称为“变成其他”，从所说中反驳就是驳斥。同样，被称为驳斥者，将显示其他、成为自方之法的知识作为一方，或者自续派，如果成为自方之法，那么此时是不成立的，因为在佛教徒的观点中没有自性。如果说是自续派，那么此时在我们这里是不成立的，因为我们已经承认了知识是自续派。或者，如果将没有详细分析的认识本身作为理由，那么所说的是“认识本身”等。这两个偈颂按照顺序解释如下。阻止这个的是“那是怎样的”等。争论的基础是无对境。此时，建立者，将知识本身置于附近，建立什么呢？因为没有意义，所以什么也没有建立。那个被称为无不同对境的，由于不成立，具有特点的认识不成立，凡是那样的，为了所说的意义，你们所说的，凡是无对境的特征之法，那本身就是与你们一起争论的基础，是我们所要建立的。因为没有不同的对境。例如，如果意义成立，那么就是毁灭。一方的词语，作为特点成立本身是不合理的。因为声音的道路，所成立的无常本身是要建立的。或者，例如，如果毁灭不成立，那么此时理由就变成了有缺陷的，但不是一方。被称为“神圣本身”，是因为在例子中，不能成立没有所要建立的周遍，就像不共不定一样。相违的是，在例子中没有，而且不符合的一方要建立
English
Having an object itself is a characteristic of a dharma, and that is not established in your Buddhists. That which is called "non-god," taking the knowledge without an object as one side, then the characteristic of having no object itself is certain, but completely unestablished. That which cognizes other things, the cognition that takes something as an object, whatever has that characteristic, the characteristic of having an object itself, To be distinguished by characteristics, one side is not established for you, called "becoming other," to refute from what is said is to reject. Similarly, that which is called a refuter, taking the knowledge that shows others and becomes the dharma of one's own side as one side, or a Svātantrika, if it becomes the dharma of one's own side, then at that time it is not established, because in the view of Buddhists there is no self-nature. If it is said to be a Svātantrika, then at that time it is not established for us, because we have already admitted that knowledge is Svātantrika. Or, if only the cognition itself, which has not been analyzed in detail, is taken as the reason, then what is said is "cognition itself," etc. These two verses are explained in order as follows. What prevents this is "what is that like," etc. The basis of the dispute is having no object. At that time, the establisher, placing the knowledge itself nearby, what is established? Because it is meaningless, nothing is established. That which is called having no different object, because it is not established, the cognition with characteristics is not established, whatever that is, for the meaning of what is said, what you say, whatever is the characteristic dharma of having no object, that itself is the basis of the dispute with you, which is what we are to establish. Because there is no different object. For example, if the meaning is established, then it is destruction. The word "side" is unreasonable as the establishment of the characteristic itself. Because the path of sound, the impermanence that is established itself is to be established. Or, for example, if destruction is not established, then at that time the reason becomes flawed, but it is not one side. Called "sacred itself," it is because in the example, it is not possible to establish the pervasion that there is no object to be established, just like the uncommon uncertain. The contradiction is that in the example there is not, and the side that does not conform is to be established.