Tibetan
་གཟུང་བ་ཉིད་གནོད་པར་འགྱུར་གྱི། མ་བཟུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་པའི་རང་གི་ཕྱོགས་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་འགྲུབ་པ་སྟེ། གཟུང་བ་གནོད་པ་དང་མི་ལྡན་པས་གཟུང་བ་ཉིད་གནོད་པར་འགྱུར་ན། དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་བཟུང་བ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཁྱེད་ཅག་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་བརྗོད། མ་བཟུང་བ་ནི་འགག་པ་ཉིད་བཤད་ཀྱི་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱིས་བརྗོད་པའི་ཉེས་པ་གཞན་ཡང་འགོད་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཤེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ། །དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། རི་དང་མེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་ཅན་དག་ཐ་དད་པར་མ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་ནི་གཉི་ག་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་གང་ཡང་རུང་བ་སངས་རྒྱས་པ་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་ཅག་དག་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འབྲས་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པའོ། །བྲམ་ཟེས་རང་གི་ཚིག་གིས་གནོད་པའི་ཉེས་པ་ཡང་བརྗོད་དོ། །འདི་ལྟར་གང་གིས་གཞན་དག་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དེའི་ཚེ་རྒོལ་བའི་ཚིག་དེ་ལས་ཕྱིར་ རྒོལ་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའོ་ཞེས་ཁས་བླངས་ནས་རྒོལ་བའི་ཚིག་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། རྒོལ་བ་རང་ཉིད་ལས་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་གྱི་གཞན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཉེས་པ་འདི་ཡང་བརྗོད་པ་ནི། འཆད་པ་པོ་བསྟན་པ་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སངས་རྒྱས་པ་དང་མུ་སྟེགས་པ་དག་གིའོ། །ཤེས་པ་དེ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པར་ཁས་བླངས་ནས་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་སྒྲུབ་ན། དེའི་ཚེ་དག་རང་གི་ཚིག་གིས་གནོད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། འོན་ཀྱང་དེ་ལྟར་ན་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ལས་སྔར་བཟློག་པའི་དབྱེ་བས་བརྟགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དག་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་རྒྱུ་དེས་ན། སད་པའི་ཤེས་པ་དམིགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དམ་བཅས་པའི་དོན་ནི་བརྟགས་ན་མཛེས་པ་ཁོ་ནའོ། །ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དབྱེ་བ་སྲེད་ན་ངེས་པར་བརྟགས་པ་འདི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཕ་རོལ་པོས་བརྗོད་པའི་ཉེས་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་པར་བྱེད་དོ། །རྒྱུ་དེས་ན་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་འདི་ལ་བཟློག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོར་རོ། །འདྲི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནི་འོན་ཏེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སུན་འབྱིན་པ་དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི། གལ་ཏེ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་ཁྱེད་ཅག་ལ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའམ། རང་གི་བློས་ཀྱང་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་རྟོགས་ཏེ། མེད་པ་ནི་རྟོགས་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་མ་རྟོགས་པའི་དོན་ཀྱང་གཞན་ལ་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བརྟགས་ནས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སངས་རྒྱས་པ་དོགས་པ་བསུ་ནས་ཕ་རོལ་པོ་སུན་འབྱིན་པ་བརྗོད་པ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ ཉིད་མེད་ལ། རྟོགས་པ་ཅི་འདྲ་ཞིག་སྟེ། ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་སྲིད་དོ། །འོན་ཏེ་དམིགས་པ་ཉིད་རྟོགས་ན་དེའི་ཚེ་དངོས་པོར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དམིགས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཤེས་པས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མེད་པ་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བ་མི་ནུས་ན། དེའི་ཚེ་ཞིག་ནས་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་འདོད་ཅེས་སངས་རྒྱས་པའི་དོགས་པ་བསུ་ནས་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་ན་འདི་ཐམས་ཅད་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ནི་བཤད་ཟིན་ཏེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སོ་སོ་བ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཅན་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ལྟ་བུར་ཏེ་དཔེར་ན་ཤིང་མ་ཡིན་པ་ལས་ལྡོག་པ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཞེས་བྱ་བ་དམིགས་པ་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་གྱི། དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དངོས་པོ་ཐ་དད་པར་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ལའོ། །ལན་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་ནའོ། །དེ་ལྟ་ཞེས་བྱ་བ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ན། དངོས་པོ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་གཞུང་འཛུགས་པ་ནི་མེད་པ་ལ་རྟོག་པ་འཇུ
Chinese
如果执取本身受到损害，那么不执取就不是这样。那时，佛教徒自己的宗派就不会成立，因为执取与损害不相符，如果执取本身受到损害，那就是因为无所缘本身受到了损害。你们如何说不执取本身就是具有所缘呢？不执取是说灭尽，而不是说存在。此外，列举他人所说的过失，这叫做“差别”。识是具有差别的。无所缘本身就是能作差别，就像山和火一样。因此，由于没有将差别和具有差别视为不同，所以应当说两者都不能成立。或者，无论哪一种佛教徒，差别和具有差别都不是完全不能成立，因为它们不是不同，所以对此进行辩驳就叫做……。无果，就是指进行需要建立的事物和建立者等活动。婆罗门也说了用自己的语言造成损害的过失。就像这样，当用它来使其他人理解无所缘本身时，那时，反驳者的语言，从反驳者那里产生的识，如果承认它是具有所缘的，并且说出了反驳的语言，那么从反驳者自身产生的、以无所缘本身为对境的识，也一定是具有所缘的，如果不是这样，那么使他人理解就是不合理的。这个过失也说的是，讲说者、指示者的，也就是佛教徒和外道徒的。那个识以无所缘本身来说，与自己的语言没有矛盾。如果承认具有所缘，然后建立无所缘本身，那么那时就会被自己的语言所损害。然而，他们并不是那样做的。因此，由于从分别中以先前遣除的分类来考察，存在着对具有差别的进行详细分类的原因，所以，如果考察“醒觉的识是无所缘的”这个誓言的意义，就只会觉得它很美妙。如果想要差别和具有差别的分类，那么就一定是因为这个考察是合理的。
English
If grasping itself is harmed, then not grasping is not the case. At that time, the Buddhist's own tenet will not be established, because grasping is not compatible with harm, and if grasping itself is harmed, it is because the objectless itself is harmed. How can you say that not grasping itself is with an object? Not grasping is said to be cessation, not existence. Furthermore, enumerating the faults said by others is called "difference." Consciousness is with difference. The objectless itself is what makes the difference, just like a mountain and fire. Therefore, since difference and the possessor of difference are not regarded as different, it should be said that both cannot be established. Or, whichever Buddhist, difference and the possessor of difference are not completely unestablished, because they are not different, so arguing about this is called... Fruitless means engaging in activities such as things to be established and establishers. Brahmins also speak of the fault of causing harm with their own words. Just like this, when it is used to make others understand the objectless itself, then, the opponent's language, the consciousness arising from the opponent, if it is admitted that it is with an object, and the language of refutation is spoken, then the consciousness arising from the opponent himself, with the objectless itself as the object, must also be with an object, and if it is not so, then making others understand is unreasonable. This fault also speaks of the speaker, the indicator, that is, the Buddhists and the non-Buddhists. That consciousness, in terms of the objectless itself, is not contradictory to its own words. If one admits having an object and then establishes the objectless itself, then one will be harmed by one's own words. However, they do not do so. Therefore, since there is a reason for detailed classification of those with differences, examined by previously eliminating categories from distinctions, if one examines the meaning of the vow that "awakened consciousness is objectless," one will only find it beautiful. If one wants the distinction between difference and the possessor of difference, then it is certainly because this examination is reasonable.
Chinese
另外，以“其他”等来说明，对方所说的还有其他的过失。因此，对于这个无所缘，所谓的“遮破”，就是以无实物的自性等词语，舍弃了实物的自性。所谓“询问”，就是无所缘的自性，到底是实物的自性，还是无实物的自性等，是不合理的。为了说明那个驳斥，如果无所缘的自性是无实物，那么，那时你们是如何认识到无所缘的自性的呢？自己的智慧又是如何认识到无所缘的自性的呢？因为无实物是不可能被认识的，所以没有认识到的意义也不能向他人展示。或者，即使无所缘的自性不是实物，但也是经过考察后才成立的，为了迎接佛教徒的疑问，而说出驳斥对方的话，就是无所缘本身不存在，又有什么样的认识呢？一点也不可能。或者，如果认识到所缘本身，那么就会变成实物。即使那样，也会认为是对无所缘的特征的实物，通过随念的知识而产生的错觉。如果不能对无实物进行分别，那么，从什么时候开始，你们又希望如何对不存在等等进行分别呢？为了迎接佛教徒的疑问，而说出，那就是，无实物也是。如果问这一切怎么都不合理呢？回答说，这已经说过了。所谓“像各自一样”，就像有法从知识中分离出来一样，例如，就像从非树木中返回一样。所谓的“像那样”，是为了认识无所缘的自己的体性而进行区分的，但无所缘本身并不是作为不同的实物而存在的。所谓“对于无实物”，就是对于无所缘本身。回答说，就是因为那个原因，就是因为无实物本身。如果不是那样，就是如果是实物本身。如果那样，就是如果是认识本身，那么就会变成无实物。那个本身就是建立宗义，就是对不存在产生认识。
English
Furthermore, by saying "other" and so on, it indicates that there are other faults in what the opponent says. Therefore, for this objectless, the so-called "refutation" is to abandon the nature of reality with words such as the nature of non-existence. The so-called "question" is that the nature of objectless, whether it is the nature of reality or the nature of non-existence, etc., is not reasonable. To show that refutation, if the nature of objectless is non-existence, then how do you realize the nature of objectless at that time? How does your own wisdom realize the nature of objectless? Because non-existence cannot be realized, the meaning that is not realized cannot be shown to others. Or, even if the nature of objectless is not a real thing, it is established after investigation. In order to welcome the doubts of Buddhists, the words of refuting the other party are said, that is, the objectless itself does not exist, and what kind of understanding is there? It is not possible at all. Or, if the object itself is recognized, then it will become a real thing. Even so, it will be thought that it is an illusion caused by the knowledge of following the characteristics of the objectless. If it is not possible to distinguish non-existence, then from when do you want to distinguish non-existence and so on? In order to welcome the doubts of Buddhists, it is said that it is also non-existence. If you ask why all this is unreasonable? The answer is that it has already been said. The so-called "like each other" is like the Dharma being separated from knowledge, for example, like returning from non-trees. The so-called "like that" is to distinguish in order to know the nature of the objectless itself, but the objectless itself does not exist as a different object. The so-called "for non-existence" is for the objectless itself. The answer is that it is for that reason, that is, for non-existence itself. If it is not like that, it is if it is the object itself. If it is like that, it is if it is the understanding itself, then it will become non-existence. That itself is to establish the doctrine, that is, to generate understanding of non-existence.