Tibetan
མས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྔར་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཐ་དད་པར་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱིས་ཞུགས་པའི་རྗེས་ཐོགས་སུ་ཡང་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཐ་དད་པ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཐ་དད་པར་རྟོགས། འདིས་ནི་ཞས་བྱ་བ་ཉིད་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི་སྔ་མ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་བྱ་བ་ཐ་དད་པ་ཚད་མས་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོན་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སྣང་བཞིན་པའི་ངོ་བོ་དོན་བྱ་བ་དེ་ནི་རྨི་ལམ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་དེས་ན། རྨི་ལམ་དང་གཞན་དག་མཚུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་ངོ༌། །རྣམ་པར་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཕ་རོལ་ཡིན་པར་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པའི་ནང་དུ་འདུས་པ་ལས་གཞན་པའི་རིག་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རིག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཤེས་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རིག་པ་མ་ཡིན་པའི་དུས་ཉིད་ན་སྔོན་པོ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པ་དེས་ཕྱི་རོལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་མིན་ན་དེས་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱིས་སྔོན་པོ་མྱོང་ན་ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་ཡང་གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་མྱོང་ན་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དེར་ཡང་སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱིས་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་བརྗོད་པ་གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །སུན་འབྱིན་པ་གཞན་བརྗོད་པ་ནི་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་བདག་གིས་ཅི་ལྟར་ངེས་པ་ཡིན། དེ་འབྲས་ཞེས་བྱ་བ་ སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བའི་འབྲས་བུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་དེ་མིན་ཏེ་ཞེས་འགོག་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལར་འབྲས་བུ་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་ཅེ་ན། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཁས་བླང་སྣས་ཀྱང་སུན་འབྱིན་པ་གཞན་བརྗོད་པ་ནི། རྗེས་སུ་དཔག་ཅེས་བྱ་བའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡིན་གྱི། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་ལ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་མཐོང་བ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲུབ་མོད། བདག་གི་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་མཐོང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་གཅིག་ཉིད་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་གཟིག་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྤུ་ལྡང་བ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ལས་རང་གི་བདེ་བ་དང་གཞན་གྱི་བདེ་བ་དག་ཀྱང་གཅིག་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་ཐལ་ལོ། །གལ་ཏེ་གཞན་དེའི་བདེ་བར་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ན། དེའི་ཚེ་གཞན་དེའི་གཟུང་བ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གཞན་དུ་འགྱུར་རོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ཐ་དད་པས་གཅིག་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ། །ཞེ་ན། དེ་ཉིད་དུ་ན་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདེ་བ་དེ་ཉིད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ལ་གནས་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ལ་གཞན་དག་ཅེས་བྱ་བ་གཞན་གྱི་ལུས་ལ་གནས་པའི་སྤུ་ལྡང་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་མོད་གལ་ཏེ་བདག་དང་གཞན་གྱི་ལུས་ལ་གནས་པའི་སྤུ་ལྡང་བ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གཞན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་གཞན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྤུ་ལྡང་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡང་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད། སུན་འབྱིན་པ་གཞན་ཡང་བརྗོད་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྤུ་ལྡང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བདག་ཅག་གི་རིག་པའི་ནང་དུ་འདུས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དེ་དག་ཀྱང་སྣང་བར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པ། དེའི་ཚེ་བདག་ཅག་གི་རིག་པའི་ནང་དུ་འདུས་པ་དེ་དག་ལས་སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱིས་ཚིམ་པ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེར་རྟོགས་པར་ཇི་ལྟར་གསལ་ཏེ། ཇི་ལྟར་ དེས་བདག་གི་རིག་པར་འདུས་པའི་སྤུ་ལྡང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དཔག་པར་མི་འོས་སོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ཏེ། རྒྱུ་དེས་ན་རང་དང་གཞན་གྱི་བདེ་བ་གཉིས་གཅིག་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་བདེ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་བདེ་བ་ཅན་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། །འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་ཁོ་བོའི་གཟུང་བར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དེའི་གཟུང་བ་དང་བདག་ཅག་གི་གཟུང་བ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། སྤུ་ལྡང་བ་ལ་སོགས་པར་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་ཡང་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཡིན་ན། སྤུ་ལྡང་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱེད་ཀྱི་ཁས་བླངས་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོགས་པ་བསུ་བའོ། །དེར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ལའོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་བདེ་བ་ངོ་
Chinese
如果认为一切时都会产生，那么，应该如何看待呢？以前是因为没有认识到所要获得的各不相同，后来在进入之后，所要获得的各不相同也没有量，那么如何认识到各不相同呢？“此”是对“是”的解释，是“以前”的意思。因为以量衡量，所要做的各不相同是不合理的。应该说“自己的自性”是指显现的自性本身就是能起作用的。如果显现的自性，能起作用，那么在梦中也有，因此，梦和其他是相同的。“如是”是指所取和能取。“彼”也是指分别念。“安住不是”是指所取和能取。“彼”是指义。“如何说是他”是因为识的内涵之外，其他的明觉是不合理的，而且不是明觉的事物，也因为是从识之外转变而来，所以认识是不合理的。如果不是明觉的时候，由其他的蓝色来认识，所以说是外境吗？如果没有其他人体验，就说是“彼”。如果其他人体验蓝色，那么如何由外境的转变来认识呢？如果体验蓝色，那么就不能说是“彼”等等了。如果那里也有其他人认识，那么就说是“由他”。驳斥他人之说是“此”，即其他人所体验的，我如何确定呢？“彼果”是指
English
If one thinks that everything will arise at all times, then, how should one see it? Previously, it was because one did not recognize that what is to be obtained is different, and later, after entering, there is no measure of what is to be obtained being different, so how does one recognize the difference? "This" is an explanation of "is," meaning "before." Because it is unreasonable to measure with measure, what is to be done is different. One should say that "one's own self-nature" refers to the nature of appearance itself being what is functional. If the nature of appearance is functional, then it is also present in dreams, therefore, dreams and others are the same. "Thus" refers to the grasped and the grasper. "That" also refers to conceptual thought. "Not abiding" refers to the grasped and the grasper. "That" refers to the meaning. "How to say it is other" is because outside of the content of consciousness, other awareness is unreasonable, and also things that are not awareness, also because they are transformed from outside of consciousness, so recognition is unreasonable. If it is not the time of awareness, is it said to be external because other blue is recognized? If there is no other person's experience, it is said to be "that." If other people experience blue, then how can one recognize it by the transformation of the external environment? If one experiences blue, then one cannot say "that" and so on. If there are other people who recognize it there, then it is said to be "by another." Refuting others' claims is "this," that is, what others have experienced, how do I determine it? "That fruit" refers to
Chinese
说“以见事物为先”是不对的。所谓“彼一性”，就像所见之蓝色等事物是实在的一样，同样，见到毛发竖立等果，由此就推及自己和他人的快乐也成为一体，这太过分了。如果说，那他人的快乐只是他人的，那么，那时他人的所取，蓝色等也变成他人的了。快乐等以处所不同而不能成立一体性。如果这样说，那么，就如你所说。意思是说，处所不同本身没有成立。所谓“快乐本身”，如果说安住于我的快乐等本身，就变成他人的身体上安住的毛发竖立等，如果说安住于自己和他人的身体上的毛发竖立等不是一体，仅仅因此快乐等也成立为他人的，那么，就说其他的，毛发竖立等变成其他的，所取的蓝色等也是其他的，为什么不承认呢？再说其他的反驳，如果说毛发竖立等也只是包含在我们的意识中，如果不是这样，那么那些也不应显现，如果是这样，那么包含在我们意识中的那些，从那些中，其他人所显现的满足等，在那里如何清楚地认识到呢？如何因此，包含在我意识中的毛发竖立等，不应衡量为他人的快乐等。所谓“那是”，是其他的，因此，自己和他人的快乐二者不是一体，因为有他人的快乐，而我们没有快乐的缘故。对此要说的是“在我的所取中”。因此，如果他的所取和我们的所取没有差别，那么，变成毛发竖立等那样，快乐也没有差别，你们必须承认会变成毛发竖立等。所谓“如果”，是迎接疑问。所谓“在那里”，是指快乐。对此要说的是，快乐本身。
English
It is not right to say "seeing things first." The so-called "that oneness" is like the blue and other things that are seen are real. Similarly, seeing the result of hair standing on end, etc., from this, it is inferred that one's own and others' happiness also become one, which is too much. If you say that the happiness of others is only for others, then at that time, the object of others, such as blue, also becomes that of others. Happiness, etc., cannot be established as one because of different places. If you say so, then it is as you said. It means that the difference in places itself is not established. The so-called "happiness itself," if you say that the happiness that dwells in me, etc., itself becomes the hair standing on end, etc., that dwells on the body of others, if you say that the hair standing on end, etc., that dwells on the body of oneself and others is not one, and only because of this, happiness, etc., is also established as that of others, then say something else, the hair standing on end, etc., becomes something else, and the object of blue, etc., is also something else, why not admit it? Furthermore, to say other refutations, if you say that hair standing on end, etc., is only included in our consciousness, if it is not so, then those should not appear either, if it is so, then those included in our consciousness, from those, how can one clearly recognize the satisfaction, etc., that appears to others there? How can the hair standing on end, etc., included in my consciousness not be measured as the happiness of others, etc.? The so-called "that is" is something else, therefore, the happiness of oneself and others is not one, because there is the happiness of others, and we do not have happiness. What needs to be said about this is "in my object." Therefore, if there is no difference between his object and our object, then, like becoming hair standing on end, etc., there is no difference in happiness either, you must admit that it will become hair standing on end, etc. The so-called "if" is to welcome questions. The so-called "there" refers to happiness. What needs to be said about this is happiness itself.
Tibetan
བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབྱེར་མེད་པའོ། །གཟུང་བར་བྱ་བ་དེ་ལ་ཡང་ཐ་དད་པ་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་བཟུང་བ་འདི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་གྱི་ལན་ནི་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཐུན་མོང་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་མངོན་སུམ་ལས་སོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ཀྱང་ངོ༌། །གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱི་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་དོ། །ཕན་ཚུན་ལྷན་ཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་གིས་མངོན་སུམ་དག་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། རབ་རིབ་ཅན་གཉིས་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནུས་པའོ། །མེད་པ་ཉིད་དོ། །རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་གྱི་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློ་ཉིད་ལའོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་སྟེ། གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ལའོ། །དཔེ་འགའ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བཟློག་པ་མེད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བ་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ལའོ། །དཔེ་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རི་བོང་གི་ཞེས་བྱ་བའོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པ་པོ་གསལ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་གསལ་བ་དང་དངོས་པོ་དག་ཐ་མི་དད་པར་དམིགས་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་གི་ཆ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕ་རོལ་པོའི་གཞུང་ ངོ། །འདིའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་པ་ལ་དམིགས་པ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པ་ན་རང་གི་ངོ་བོའམ། ཕྱི་རོལ་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་དམིགས་པ་མེད་པ་སྒྲུབ་པ་དེ་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་དམིགས་པ་མེད་པ་ནི། བདག་ཅག་ཀྱང་འདོད་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་དག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཁྱད་པར་དང་བྲལ་བ་ཕྱོགས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྐྱོན་ཅན་གྱི་ཤེས་པས་གཟུང་བའི་དོན་ནི་དག་པར་རིགས་པ་ཡིན་གྱི། གང་གི་ཚེ་སྐྱོན་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་གཟུང་བ་ཉིད་འགའ་ཡང་མི་སྲིད་པ་དེའི་ཅི་ཞིག་དགག་པར་བྱ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་སྐྱོན་ཅན་ཤེས་པས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལ་ལན་གཟུང་མེད་ཅེས་བྱ་བའོ། །མ་བཟུང་བའི་ཕ་རོལ་གྱི་དོན་ལ་གཟུང་བར་འཛིན་པ་སྟེ། གཟུང་བར་མངོན་པར་རློམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་འགོག་པ་ལ་མི་འཐད་པ་ཅི་ཡོད་དེ། དེས་ན་སྐྱོན་ཅན་གྱི་ཤེས་པས་གཟུང་བ་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་ལྟོས་པ་ཅི་ཡོད། གལ་ཏེ
Chinese
是自性无别。所取之法亦复无有差别。如是则此所取不成为隐蔽。他之答辩即是“以他量”。于此而言说者，即是“若”，乃是共相显现之相之现量。彼复即是语词。所谓何者，即是义之共同性。若谓以互相和合之语词，诸现量即是量，则说“二眩翳”。所谓“即是彼”，乃是能力。是无有性。所谓“证悟之自性”，乃是了知之自性，是唯识之自性，而非证悟之作用者之自性。是故，谓以外境无有之故。所谓“于彼”，乃是于心识自身。谓青色等以自性而执持者，即是于彼，是于光明之自体。是无有任何譬喻之义。所谓“于无有遮遣者”，乃是于与光明无有差别者。若问彼譬喻为何，即是“兔”。所谓“以现量成立”，乃是就证悟者光明而言，以光明与事物无有差别而缘念，即是现量本身是量之义。所谓“自之分”等，乃是他宗之论。此之义是，于佛教徒成立无缘念时，若以自性或外境之自性成立无缘念，则以自性无缘念，我等亦是承认者。是故，所谓清净性，即是无有差别之分。彼亦是以现量而明了。若谓有垢识所取之义，理应是清净，然于何时有垢识之所取亦皆不成立之时，则有何可遮遣耶？是显示“以有垢识”。于此之答辩是“无所取”。于未取之外境义上，执为所取，即遮止凡是显现为所取者，有何不应理耶？是故，于有垢识所取上，有何必须无疑虑之顾虑耶？若
English
It is inseparable from its own nature. The object to be grasped also becomes without difference. If so, this grasped object will not become obscured. The other's response is "by another valid cognition." The statement here is "if," which is from the manifest perception that is characterized by appearing as common. That which is, is also the word. What is, is the very commonality of meaning. If it is thought that the manifest perceptions are valid cognitions by the words of mutual togetherness, then it is said, "two with cataracts." That which is "it itself" is the ability. It is non-existence itself. That which is called "the nature of realization" is the nature of knowledge, it is the nature of mere consciousness, but not the nature of the one who realizes. Therefore, it is because there is no external. That which is "to that" is to the mind itself. That which holds blue and so on by its own nature, that is to that, it is to the self of clarity. It is the meaning that there is no example at all. That which is called "to the one without reversal" is to the one without difference from clarity. If you ask what that example is, it is "rabbit." That which is called "established by direct perception" is with respect to the clarity of the perceiver, that perceiving clarity and objects as non-different is the meaning that direct perception itself is a valid cognition. "One's own part" and so on are the tenets of the opponent. The meaning of this is this: when establishing non-objectification for Buddhists, if establishing non-objectification by one's own nature or the nature of external objects, then non-objectification by one's own nature is what we also accept. Therefore, that which is called purity itself becomes a separate side without distinction. That is also clear by direct perception. If it is said that the meaning grasped by a defiled consciousness should be pure, but when there is no possibility of grasping by a defiled consciousness, then what is to be refuted? It is showing "by defiled consciousness." The answer to this is "no grasping." On the meaning of the external object that is not grasped, holding it as grasped, what is unreasonable in preventing whatever appears to be grasped? Therefore, on what is grasped by defiled consciousness, what need is there to rely on without doubt? If